Chapter 6: Ang Talinong Unti-Unting Nagigising

Tatlong araw na ang nakalipas mula nang dumating si Heile sa Buenaventura Mansion.

Sa loob lamang ng maikling panahong iyon, napansin ng lahat ang malaking pagbabago sa dating tahimik na mansyon.

Mas madalas nang marinig ang mahinang tawanan ng mga kasambahay.

Mas madalas nang makita si Madam Buenaventura na nakangiti.

At ang pinakamalaking himala…

Unti-unti nang nababawasan ang malamig na ekspresyon ni Kerr Adam Buenaventura.

Ngunit ang taong walang kamalay-malay sa lahat ng iyon ay si Heile.

⸻

Pagkatapos ng almusal, nagtungo siya sa napakalawak na library.

Ito na ang naging paborito niyang lugar sa buong mansyon.

Tahimik.

Mabango ang amoy ng mga lumang libro.

At walang taong manghuhusga sa kanya.

Humugot siya ng isang makapal na aklat tungkol sa international business.

“Hmm…”

Dahan-dahan niya itong binuklat.

Ilang minuto lang ang lumipas, natapos na niya ang halos limang daang pahina.

Napakunot ang noo niya.

“Bakit parang… ang dali lang?”

Sinubukan niyang kumuha ng isa pang libro.

Pagkatapos ay isa pa.

Hanggang sa hindi niya namalayang mahigit sampung aklat na ang natapos niyang basahin sa loob lamang ng dalawang oras.

Hindi niya alam na mula sa ikalawang palapag ng library ay tahimik siyang pinagmamasdan nina Kerr at ng family doctor.

“Impossible…”

Hindi makapaniwalang bulong ng doktor.

“Wala pa akong nakitang taong ganyan kabilis magbasa.”

Tahimik na tumango si Kerr.

“Hindi lang siya mabilis.”

“Naaalala niya ang lahat ng nababasa niya.”

Tumango ang doktor.

“Iyon ang mas nakapagtataka.”

⸻

“Young Madam.”

Napalingon si Heile.

Ang head butler ang lumapit sa kanya.

“Pwede po ba kayong samahan saglit sa conference room?”

“Ako po?”

“Opo.”

Naguguluhan man ay sumunod siya.

Pagpasok nila sa conference room, nadatnan niyang naroon si Kerr, ang kanyang lola, ilang executive, at ang family doctor.

Agad siyang nailang.

“P-pasensya na po… may nagawa po ba akong mali?”

Umiling si Madam Buenaventura.

“Wala, hija.”

“May gusto lang kaming subukan.”

Tumayo ang isa sa mga executive at inilapag sa harap niya ang isang makapal na financial report.

Mahigit limandaang pahina iyon.

“Pwede mo ba itong basahin?”

Napatingin siya kay Kerr.

“T-try ko po.”

Tahimik ang buong silid habang binabasa niya ang report.

Lumipas ang halos dalawampung minuto.

Dahan-dahan niyang isinara ang folder.

“Tapos na po.”

Natahimik ang lahat.

Isa sa mga executive ang napangiti.

“Sige nga.”

“Magkano ang projected revenue sa third quarter?”

“Walong bilyon, apatnaraan at dalawampu’t anim na milyon.”

“Walang notes?”

Umiling siya.

“Naalala ko lang po.”

Sunod-sunod ang tanong.

At isa-isa niya iyong nasagot.

Pati ang maliliit na detalye.

Pati ang mga page number.

Pati ang mga computation.

Napamulagat ang buong board of directors.

“Hindi maaari…”

Bulong ng isang matandang executive.

“Photographic memory…”

Mahina namang napangiti ang family doctor.

“Hindi.”

“Higit pa riyan.”

“Lumalabas na ang tunay niyang cognitive ability.”

Hindi maintindihan ni Heile ang nangyayari.

“Bakit po kayo nakatingin sa akin?”

Lumapit ang doktor.

“Heile…”

“Alam mo ba?”

“Baka hindi ka kailanman naging bobo.”

Parang tumigil ang oras.

“Ano po?”

“Posibleng mali ang diagnosis noong bata ka.”

“O…”

“May nangyaring nagpabagal sa development ng utak mo.”

Napahawak si Heile sa kanyang ulo.

Bigla siyang nakaramdam ng matinding sakit.

Kasabay noon ay ilang malabong alaala ang sumagi sa kanyang isipan.

Isang babae…

May inilalagay sa kanyang iniinom.

May isang batang umiiyak.

At isang malamig na boses na nagsasabing—

“Hindi siya dapat lumamang kay Danice.”

“Ah!”

Napaupo siya habang hawak ang kanyang ulo.

Mabilis na lumapit si Kerr.

“Heile!”

Hindi niya namalayang nahawakan na niya ang kamay nito.

“Okay ka lang?”

Huminga siya nang malalim.

“Opo…”

“Masakit lang po ang ulo ko.”

Mahigpit ang pagkakahawak ni Kerr sa kanyang kamay.

Hindi niya ito binitiwan.

At sa unang pagkakataon, hinayaan ni Heile ang sarili niyang umasa sa isang tao.

⸻

Kinagabihan…

Tahimik na nakaupo si Kerr sa kanyang opisina.

Pumasok si Vincent dala ang bagong resulta ng imbestigasyon.

“Young Master.”

“Ano ang nakita ninyo?”

“Inimbestigahan po namin ang dating pediatrician ni Miss Heile.”

Nagdilim ang mukha ni Kerr.

“At?”

“May mga record pong nawala.”

“Pero may isang nurse ang nagsabing…”

Huminto si Vincent.

“…regular na may ipinapainom kay Miss Heile noong bata pa siya.”

Mahigpit na napakuyom ang kamao ni Kerr.

“May ideya ba kung sino ang nag-uutos?”

“Isa lang po ang madalas pumunta sa clinic…”

“Ina niya.”

Tahimik na yumuko si Kerr.

Hindi siya agad nagsalita.

Ngunit ang lamig ng kanyang mga mata ay sapat para matakot kahit ang sarili niyang assistant.

Kung totoo ang lahat…

Hindi aksidente ang nangyari kay Heile.

May taong sadyang sumira sa kanyang kinabukasan.

At handa si Kerr na sirain ang sinumang may kasalanan.

Kahit pa ang mga iyon ay ang mismong pamilya ni Heile.

Sa kabilang banda…

Sa loob ng Revilla Mansion, nakatanggap si Danice ng isang tawag.

“Miss Revilla.”

“May problema.”

“Ano na naman?”

“May lumalabas na impormasyon…”

“…na hindi totoong mahina ang isip ni Heile.”

Nabitawan ni Danice ang hawak niyang baso.

“Hindi.”

“Imposible.”