Chapter 05

Jae-young

Calling…

Napatingin ako sa Mommy Brenda, nang sa phone niya ay mayroon tumatawag. "Si Ishmael, hija," sabi niya sa akin.

“Nasaan ka na?” tanong nito pinakinggan ko.

“Paalis ka pa lang? Importante ba iyang bisita mo kaya hindi mo mapauwi sa bahay nila? Okay, okay. Dito na lang sila matutulog,” sabi nito kinatigil ko ngunit pinatayan na niya ng tawag so Ishmael.

Maaga pa naman para isipin dito kami matulog. Baka nakarating na si Ishmael n'yan bago pa sumapit ng gabi. Magtanghali pa naman kere pa pag-aantay ko.

“Paalis na raw si Ishmael. May bisita lang na dumating kaya hindi agad nakaalis,” saad ng Mommy Brenda, pagkatapos nito makipagusap kay Ishmael.

“Baka po importante iyon, Mommy, pwede naman po bumalik na lang kami. Biglaan din naman talaga ang punta namin kaya hindi nakapaghanda si, Ishmael," agot ko sa kaniya.

Subalit hindi pumayag si Mommy Brenda. May pag-uusapan daw kami kaharap ni Ishmael ayaw ni Mommy Brenda ipagpabukas. Kaya rito raw kami matutulog.

Sumapit ang oras ng tanghalian. Lalong hindi ako nakatnggi ng yayain niya kami para kumain ng tanghalian. Curious ako bakit wala ang ibang kapatid si Ishmael. Hindi ko alam kung mayroon din na ba mga asawa o nasa trabaho lang.

Dito ako nanggigil kay Jelay. Wala man lang sinabi sa ‘kin about sa mga kapatid ng daddy ni Seven. Sana talaga mamaya matawagan ko at maayos na makausap si Jelay. Nag-aalala rin talaga ako sa kambal kong iyon lalo na may sakit si Jelay.

Karga ni Daddy Mattheus si Seven. Nakatutuwa dahil kita ko tanggap nila ang apo nila. At iyon ang tangi kong wish at si Seven din. Iyan ang wish niya noong birthday niya makasama ang pamilya ng daddy niya at s'yempre daddy niya mismo.

“Jae, hija. Dito ka na umupo. Si Daddy Mattheus na ang bahala sa apo namin. Tanghali na rin sana mamaya lang narito na si, Ishmael,” malumanay na saad ng Mommy Brenda.

Sinunod ko ang utos niya. Napakalambing ng boses nito mahirap tanggihan. Ang totoo gutom na rin ako at dahil nga nakahihiya kaya puro ngiti na lang ang sagot ko, at nagtiis sa gutom kahit na gusto ko ng kumain.

“Salamat po,” sagot kong kalmado.

Napatingin ako kay Daddy Mattheus. Kasi una n'yang inasikaso si Mommy Brenda, pagkatapos si Seven. Ang sweet naman pala ng daddy ni Ishmael. At saka lang talaga ito naglagay ng pagkain sa plato niya ng masiguro na okay na ang mag Lola.

May ganito pa rin pala talaga na lalaki. Sa kabila ng edad nila para pa rin sila mag-jowa na mag-asawa.

“Mommy, ang bango at sarap po ng food,” saad ni Seven, sa akin. Habang nakapikit pa ng sumubo sa sinigang. Nahihiya akong ngumiti.

Napangiti lang ang Mommy Brenda. “Mahilig pala sa sinigang, apo?” tanong niya kay Seven.

Si Seven ang sumagot. “Fried chicken po. Pero po gusto ko rin po sinigang,” magalang n'yang tugon.

Natawa pa si Daddy Mattheus dahil matakaw si Seven. “Apo dahan-dahan lang baka naman mabulaukan ka,” saad nito parang naaliw sa apo niya.

“Ehehe, gutom na po, Seven, Lolo Mattheus,” sagot niya. Naging kampante rin si Seven sa magulang ni Ishmael. Boses niya ang naririnig hanggang matapos kaming kumain.

Nang matapos ang tanghalian. Gusto kong tumulong magligpit. Inawat ako ng Mommy Brenda.

“Ipaubaya mo na iyan sa kanila hija,” sabi nito niyaya akong magtungo sa sala.

“Kung gusto niyo magpahinga muna ni Seven, habang inaantay ang daddy niya. Ihahatid ko kayo sa k'warto,” alok niya.

“Hindi na po, sanay naman po ako mommy,” tumanggi ako ngunit pinilit ako.

Kung hindi nila nakita naghikab si Seven. Makatanggi sana ako. Kaya lang nakita ni Mommy Brenda, inaantok si Seven.

“Nakita kong inaantok si Seven. Tara ihahatid ko kayo sa k'warto ni Ishmael para pati ikaw makapahinga habang inaantay si, Ishmael.”

Gusto kong tumanggi dahil nga ayaw ko naman na magalit si Ishmael. Ni hindi niya ako kilala. Sa Mommy Brenda okay. Pero kay Ishmael, naku po ayaw ko mapagalitan noon. Pero si Seven na mismo nagyaya.

“Mommy, inaantok po ako,” saad niya hinihila ang laylayan ng blouse ko. Paktay talaga wala na akong maidadahilan kaya tuluyan kami sumunod sa Mommy Brenda.

Tahimik kami habang paakyat sa hagdan. Inaantok na nga siguro si Seven. Dahil tahimik siya habang inakay ko siya paakyat sa baytang.

“Ito ang k'warto ni Ishmael,” wika ng Mommy Brenda nang pagdating namin sa tapat ng k'warto.

“Kahit po sa guest room na lang po,” bulong ko. Kasi privacy na ito ni Ishmael. Mabuti sana kung ako talaga si Jelay, pero impostor ako kaya ako'y guilty.

Nang buksan ni Mommy Brenda ang pinto. Bumungad sa akin ang malaki at magarang k'warto ni Ishmael. Masculine touch ang buong ayos ng nasabing k'warto at ang bango para bang pinaliguan iyon ng cologne kahit hindi naman. Napansin ko sa study table mayroon nakapatong na picture frame. Kahit malayo pa ako, kita ko na family pictures kasi nakita ko si Mommy Brenda at Daddy Mattheus sa magkabila dulo. Sa gitna magkakamukha.

"Daddy!" saad ni Seven nilapitan ang picture frame. Sinundan ko baka damputin at mahulog. Pasimple ko pinasadahan ng tingin ang picture.

Quadruplets ba sila? Bulong ko lang iyon ngunit narinig pa ni Mommy Brenda.

“Triplets lang sila hija. Kuya nila iyang isa,” saad niya napa ‘ah’ na lamang ako.

"Mommy, pogi po ni daddy," wika ni Seven tinuro niya sinasabi n'yang daddy. Hindi ko maiwasang hindi matuwa. Kasi nga kilala n'ya ang daddy niya kahit magkakamukha naman ang magkakapatid.

Titigan ko ang tinuro n'yang daddy. Masusi ko iyon pinagmasdan. Madali lang pala malaman kung sino si Ishmael. Dahil nakita ko mayroon nunal si Ishmael sa itaas ng kilay niya. Hindi iyon kita kung hindi siya titigan.

“Dito muna kayo magpahinga para makatulog ng maayos ang apo ko. Kapag may kailangan kayo. Magsabi ka lang,” sabi niya nauna pa umupo sa kama.

“Mommy…ahmm baka po magalit si Ishmael,” pabulong kong sabi.

“Nah! Hindi iyan. Ako ang bahala,” saad pa nito tinapik niya ako sa balikat. Tipid na lamang akong ngumiti. Bahala na mamaya.

Nang tuluyang naisarado ni Mommy Brenda ang pinto. Umakyat agad si Seven sa kama sabay higa.

“Inaantok ka b anak?” tanong ko umupo sa tabi niya.

“Opo mommy,” inaantok na talaga dahil napipikit na siya. Napangiti nalamang ako para bang feel at home si Seven sa k'warto ni Ishmael, kahit first time niya lng makapasok dito.

Hindi ko na need na kantahan si Seven dahil nakatulog agad. Natukso akong humiga sa tabi niya at hind ko namalayan nakatulog ako kung hindi lang narinig ko ang malakas na pagpihit ng k'warto.

Agad kong nilingon si Seven baka nagising mabuti naghihilik lang ito balewala ang malakas na pagbukas ng pinto.

Bumangon ako sabay tingin sa pinto. S'ya si Ishmael Martinez? Waah ang guwapo naman pala nito sa personal. Kung hindi pa tumikhim hindi ako kukurap sa pagkatulala sa kaniya.

"May tapang ka pa talaga magpakita, huh?!Pagkatapos mong makuha ang pera. Tsk, tsk, alam mo talaga paano maglaro, huh!" walang kasing dilim ang mukha niya.

Sa totoo lang medyo natakot ako dahil ang sama ng titig niya sa akin. Naguguluhan ako sa sinabi n'ya ngunit kailangan kong galingan ang pag-arte ko dahil impossible ang sinasabi niya. Kailangan ko rin pakinggan muna ang side ng kapatid ko bago paniwalaan ang sinasabi niya.

"Anong gusto mo ngayon?!" aniya umiigting ang panga.

"Huh?" saad ko. Anong sinasabi nito bakit may involve na pera.

"Now you have amnesia. Saan ka kumukuha ng lakas ng loob sa mismong bahay ng parent's ko, huh!?" nanpalunok ako ng mag-umpisa siyang lumakad. Shitt! Patungo sa kama. Jusko anong gagawin niya sa akin.

"Kailangan ko ng pera dahil wala akong trabaho. Magastos ang may anak, ano?!" matapang na sagot ko. Bahala na kung tama ang sagot ko. My God ano ba naman ang ginawa ni Jelay ako'y gulong-gulo.

"So ngayon papayag ka na ipa DNA test ang anak natin?" saad niya halos ipagdiinan ang sinabi niyang anak natin.

Lihim akong nag-isip ng isasagot. Naguguluhan talaga ako bakit tumanggi si Jelay sa sinasabi n'yang DNA test. Mabuti na lang mayroon kumatok sa pinto. May inis pa sa hitsura ni Ishmael ng buksan yon. Nabunutan ako ng tinik dahil ang sumilip ay si Mommy Brenda.