Chapter 04

Jae-young

Tipid akong ngumiti sa ginang, pagkatapos n'yang makausap si Ishmael. Susundin kaya siya ng daddy ni Seven? Parang sa reaksyon niya kanina habang nag-uusap sila ni Ishmael. Nagrerekalmo ito parang ayaw umuwi sa bahay nila.

“Ma'am, babalik na lang po siguro kami ni Seven,” sabi ko sa kaniya subalit umiling lang ang ginang ayaw kaming pauwiin ni Seven.

Hinawakan niya ang kamay ko at pinisil iyon. “Darating si Ishmael ako ang bahala roon,” wika niya't nilahad ang kamay kay Seven. Nag-angat ng tingin si Seven, sa 'kin. Animo humihingi ng permiso sa ‘kin kung papayag ba akong umalis siya, sa pagkakaupo sa hita ko. Nakangiti akong tumango. Pagkakataon na ng pamangkin ko na maging malapit sa lolo at lola niya. Kaya bakit hindi ako papayag.

Bumaba sa hita ko si Seven. Inalalayan naman siya ng Mommy ni Ishmael para umupo rin sa hita niya. Sobrang saya ko habang pinanood siya masayang nakakalong sa mommy ni Ishmael.

Lalo na ng yakapin siya ng ginang at walang ka-arte-arte na hinalikan sa pisngi ang pamangkin ko.

“Ang guwapo naman ng apo ko,” saad ng mommy ni Ishmael. Pagigil pa niya niyakap si Seven. Naisip ko silipin ang daddy ni Ishmael. Pinagmamasdan niya sina Seven. Hindi ko mabasa kung natutuwa ba siya o nagagalit. Pero hindi naman madlim mukha nito na parang against sa pamangkin ko. Baka talaga seryoso ang daddy ni Ishmael ganito lang siguro. Typical naman talaga sa mga lalaki mahirap patawanin kaya naiintindihan ko ito.

“Ako nga pala si Lola Brenda. At siya naman si Lolo Mattheus,” wika ng ginang, sabay tinuro niya si Sir Mattheus. Nagpababa si Seven. Akala ko nga anong gagawin kaya nanlaki ang mata ko baka maglalaro.

“A-anak, S-Seven! I told you bawal malikot,” nataranta ako bumungisngis lang ang bata. Aba't pinagtatawanan lang ako nito.

“Ehehe…mommy pupunta lang po Seven, Lolo Mattheus,” aniya kaya nakamot ko na lang kilay ko.

“Okay lang iyan hija. Hayaan mo siya maglaro,” saad sa akin ng ginang.

“Baka po kasi makabasag,” mahina kong sabi natawa lang ito. Napatingin ako kay Seven. Nagmano sa Lolo Mattheus niya akala ko nga mabibigo si Seven. Pero natuwa ako ng ngitian siya ng Sir Mattheus, ginusot pa buhok ni Seven at kinarga pagkatapos ay inupo niya si Seven sa hita niya.

Bigla kong naisip ang sinabi ng kapatid ko. Hindi raw siya tanggap ni Ishmael. Bakit kaya hindi rito sa magulang ni Ishmael nagpunta? Mabait naman pala ang magulang ni Ishmael. Sa paraan ng pagharap sa ‘min. Mabuti silang tao. Ni hindi nga kami pinagtabuyan ni Seven.

“Welcome kayo rito ng apo ko. Sandali, hindi mo pa sinabi ang pangalan mo,” saad niya. Ay oo nga pala nakalimutan ko sabihin sa kanila. Ewan ko kung bakit si Jelay, name ko ang ginamit niya noong pumunta siya sa office ni Ishmael. Talaga hindi ko alam kung anong plano ng kakambal ko. Pero sana pagdating ng araw maging maayos siya. Hindi magalit sa 'kin ang magulang ni Ishmael. at sana rin bumalik sa dati ang buhay ko.

“Jae-young De Paz,” tugon ko. Tumango-tango si Ma'am Brenda. Wala akong nakita na mayroon s'yang pagduda sa ‘kin. Sana nga lang bago nila malaman itong pagpapanggap ko. Magaling na si Jelay.

“Mommy na lang din itawag mo sa ‘kin,” saad niya nanlaki ang aking mata.

Seryoso ito?

“Mommy?” inulit ko lang naman, kasi wala akong masabi tumango si Ma'am Brenda.

“May anak na naman kayo ni Ishmael. Okay lang iyan. Akong bahala sa lalaking ‘yon,” sabi pa niya puno ng pangako.

Hinayaan ko si Seven maglaro sa malawak nilang living room. Dahil na rin sa utos ng Mommy Brenda. Kapag mayroon daw nabasag. Babayaran ni Ishmael, iyon ang sisingilin niya. Pero alam ko biro lang niyon kasi bumungisngis ang ginang. Tahimik lang ako pinanonood si Seven.

“Jae, saan pala kayo nagkakilala ni Ishmael?” habang nanood ako kay Seven nagtanong si Mommy Brenda. Lihim akong napalunok. Hindi namin ito nagpag-usapan ni Jelay, ah. Bahala na nga. Kung ano lang ang alam ko kalimitan nagkakilala ang isang babae at lalaki.

“Sa disco-an po,” wika ko sabay napayuko ako kunwari ako'y nahihiya.

“Okay lang ‘wag kang mahiya, hija,” tugon niya kaya tumingin ako sa kaniya.

“Salamat po Ma'am Brenda sa pagtanggap sa ‘min ng anak ko,”

"Ma'am Brenda? Hindi ako titser," sabi niya kinapatda ko. Malakas na halakhak ang narinig ko. "Just kidding. Ikaw naman kasi 'ma'am ' tawag sa 'kin. Sabi ko mommy and daddy na lang ikaw talaga makukurot ko singit mo," wika niya.

"O-okay po, mommy," sagot ko.

“Walang Martinez na tumatakbo sa responsibilidad,” tugon niya ngunit napaisip pa rin ako sa kaniyang sinabi.

Kasi kung tinanggap agad ni Ishmael si Jelay. Wala ako ngayon sa harapan nila. Sinarili ko na lamang ang aking iniisip. Ang mahalaga naman. Maayos n'ya kaming tinanggap rito sa bahay nila.