MasukTAHIMIK na nagtagpo ang kanilang mga mata. At sa loob ng ilang segundo, parang nawala ang lahat ng ingay sa buong restaurant. Si Celine ang unang nakabawi. Bahagya nitong ikinapit ang kamay sa braso ni Mikael, saka ngumiti nang tila walang nangyari. "What a coincidence." Tahimik lamang na tumango
ALA-SAIS na nang hapon nang tuluyang maisara ni Marikit ang laptop. Napahilig siya sandali sa sandalan ng executive chair at marahang inunat ang mga balikat. Halos buong araw siyang sunod-sunod ang meetings, business presentations, at document reviews. Ramdam niya ang pagod, ngunit sa unang pagkaka
MATAPOS maghiwalay ni Mikael at Matthew, agad siyang bumalik sa executive floor ng Altaverde Holdings. Pagpasok pa lamang sa opisina ay dinukot niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang coat at agad na tinawagan ang taong matagal na niyang inatasan. Ilang ring pa lamang ay may sumagot na. "D
TAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
"Okay." Hindi niya alam na ibang programa pala ang hinihintay ng bata. Sa nakalipas na ilang araw, pansamantalang nakatira si Mithi kina Roberto at Veronica. Halos kinansela ni Veronica ang karamihan sa mga lakad nito upang personal na samahan ang apo. Samantala, gabi-gabi namang umuuwi si Mikae
Tahimik na lumapit si Mikael at umupo sa katapat nilang sofa. "Okay na siya bukas," maikli niyang sagot. Nagkatinginan naman ang mag-asawa, at hindi na nila iyon pinilit pa. Ngunit makalipas ang ilang sandali ay muli ring nagsalita si Veronica. "By the way, kumusta na kayo ni Celine?" Bahagyang n
Mahigpit na yakap-yakap ni Mithi ang maliit na gift box habang masigla itong tumatakbo pabalik kay Marikit. Samantala, tahimik lamang na pinagmamasdan ni Marikit ang bata. At sa likod nito, napansin niya si Mikael. Nananatili itong nakaupo sa likuran ng malaking executive desk. Tahimik lamang. Wala
Lalong lumamig ang ekspresyon ni Mikael dahil sa sinabi ng babae, kasabay niyon ay bahagyang umangat ang sulok ng kanyang labi sa isang malamig na ngiti. "Magaling kang gumawa ng sarili mong kwento." Napakunot-noo si Marikit. Sa paligid nila ay may ilang turistang napapalingon na rin. Naging kap







