CHAPTER 3—Oportunidad

ZYLA SANDRA SARCOVA

Parang nakalimutan ko kung paano huminga. Nakatitig lang ako kay Zadrick habang nakahawak pa rin siya sa kamay ko.

Hindi ko siya natitigan nang maigi kagabi. Ngayon lang. 

Wala pa ring pinagbago sa mukha niya kahit limang taon na ang lumipas. Medyo nag-mature lang siya. Pero ang panga niya, defined pa rin. Matangos ang ilong, mapula ang labi, at makinis ang mukha na gusto kong pagaspangin sa sampal.

Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. Lumagkit din ang tingin niya, na lalong nagpakulo sa dugo ko. 

Ang sarap niyang hambalusin. Akmang hihilahin ko ang kamay ko, pero mas humigpit ang hawak niya. Bagang ko nagtagis na. Gusto ko na siyang kagatin.

"All right," putol ng lalaking kasama ni Milo. "I think that's enough for the introductions. Why don't we all take our seats and start discussing the terms?"

Napalingon si Zadrick sa lalaki. Doon ko naman mabilis na binawi ang kamay ko na parang napaso.

Pero nakita ko...

Ngumiti siya… Ngiting nakakainis.

Kulang yata sa lakas iyong tadyak ko sa kanya kagabi. Nakatayo pa, eh.

Tumikhim si Milo.

Mukhang siya lang ang nakapansin sa kakaibang tensyon sa pagitan namin.

"Please have a seat, Boss Zad," sabi niya.

Mabilis siyang lumibot sa mesa at hinila pa ang upuan para kay Zadrick.

Tahimik na umupo si Zadrick sa harap ko na parang okay ang lahat sa pagitan namin.

"Allow me to introduce myself properly," sabi ng lalaking kasama nila nang makaupo kami. "I'm Gaston Aviola, Chief Brand and Global Expansion Officer of Vandal Atelier."

Ngiti na lang ang sagot ko sa kanya. Takot na rin kasi akong makipagkamay. Baka iba na naman ang sumalo.

"Ms. Sarcova, we've been following your work for years," dagdag niya. "Your collections have consistently performed well in Europe and the Middle East."

Ang gandang papuri no’n.

Pero nanahimik na lang ako. 

Para kasing nawalan na ako ng gana sa collaboration na ito.

Kung hindi pa masisira ang pangalan ko, umalis na ako kanina pa.

Pero sige, susubukan kong makinig sa offer nila.

"The reason we're interested in working with you is that Vandal Atelier is preparing to launch a premium international capsule collection next year."

Sumulyap siya kay Zadrick bago muling bumaling sa akin.

"We want a designer collaboration. A limited collection carrying both your signature design language and the Vandal Atelier brand."

Malaking proyekto iyon. Mas malaki kaysa sa inaasahan ko. Pero hindi muna ako nagsalita.

Ibinukas ni Gaston ang folder sa harap niya at ipinasa ito sa akin.

"The proposal includes twelve exclusive designs."

Tumingin ako sa dokumento.

"Twelve?"

"Six formal pieces, four evening pieces, and two signature couture designs for the campaign launch."

“And the authorship?”

"The designs will remain under your authorship," sagot ni Gaston. "However, Vandal Atelier will receive exclusive production and distribution rights for three years."

Sa isip ko, mukhang reasonable naman ang terms nila.

"How about the revenue split?"

"Revenue will be split sixty-forty in your favor."

Bahagyang umangat ang kilay ko. Hindi ko in-expect na magiging pabor sa akin ang revenue split.

Karaniwang ang malalaking fashion houses ang kumukuha ng mas malaking porsyento dahil sila ang sasagot sa production, distribution, marketing, at global exposure.

Napatitig ako sa proposal. Nakakaingganyo kasi.

Bilang designer, hindi lang naman pera ang habol ko.

Kaya kong kumita ng malaki kahit walang ganitong offer.

Pero may mga pangarap pa rin ako.

Iyon ay magkaroon ng sariling fashion house.

Isang brand na maiiwan ko sa anak ko pagdating ng araw at pangalang magiging tanyag sa buong mundo.

Ang collaboration na ito ay maaaring maging tulay papunta roon.

"We'll also cover manufacturing, marketing, global campaign expenses, and launch events," pagpapatuloy ni Gaston.

Tahimik akong nag-flip ng mga pahina. Nagdadalawang-isip pa rin ako.

Hindi ko gusto ang taong nasa harap ko.

Pero ang hirap palampasin ang ganitong oportunidad.

"Do you have any concerns so far, Ms. Sarcova?" tanong ni Gaston.

Isinara ko ang folder.

Huminga ako nang malalim saka ako diretsong tumingin kay Gaston.

"None so far."

Bahagyang ngumiti si Gaston. Maging si Milo ay napangiti rin.

Si Zadrick lang ang parang tuod na nakaupo at walang emosyon ang mukha.

"Then we'd be happy to proceed once you're ready."

Saglit akong nag-isip bago tumango.

Ngunit bago ko tuluyang maibigay ang sagot ko, may isa pang tanong na sumagi sa isip ko.

"There aren't any additional conditions?"

"There is one more condition."

Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang meeting, ngayon lang nagsalita si Zadrick.

Natahimik ang buong mesa at napatingin sa kanya ang lahat.

Bahagya siyang sumandal sa upuan at pinag-cross ang mga braso sa dibdib habang matiim akong tinitigan.

"What's the condition?" tanong ko.

"The production will be based in the Philippines."

Napakunot ang noo ko.

"Bakit dito?"

"It'll make communication easier. No delays. No unnecessary back-and-forth between countries. Design approvals, fittings, revisions, and production concerns can all be handled faster."

Hindi ako sumagot, pero may punto siya.

Malaking sakit ng ulo ang international production kapag magkaiba ang time zone.

Minsan, simpleng revision lang, inaabot ng ilang araw.

Tumingin si Zadrick kay Gaston na parang inuutusan itong ituloy ang paliwanag.

"Wala ka na ring ibang alalahanin, Ms. Sarcova. Vandal Atelier will establish a dedicated production team for the project," dagdag ni Gaston. "You'll have direct access to everyone involved."

Napasandal din ako at humalukipkip.

Tahimik akong nag-isip.

Sa business standpoint, wala akong nakikitang problema.

Sa personal standpoint...

Ang dami.

Ang ibig sabihin noon ay mananatili ako rito sa Pilipinas nang mas matagal kaysa sa plano ko.

Nangangahulugan ding mas madalas kong makikita si Zadrick Vandal.

At saka, paano na si Zailyn?

Tiyak na magtatampo iyon.

Nangako ako sa kanya na babalik agad ako, tapos ganitong offer ang matatanggap ko.

"So, Ms. Sarcova, what do you think? Are you willing to move forward with the collaboration?" nag-aalangang tanong ni Gaston. Matagal kasi akong nanahimik.

Napabuntong-hininga ako.

Pagkatapos ay tumango.

Para sa future namin ng anak ko.

"All right..." Mahina ang boses ko. Hindi pa rin ako sigurado sa desisyon ko.

"Good," sabi ni Zadrick.

Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya.

Kitang-kita ko iyon.

Pagkatapos ay tumayo siya at tumingin sa akin.

"Come with me."

Napatayo rin ako sa gulat.

"What?"

"You're moving out of the hotel."

"Excuse me?"

"We've already arranged accommodations for you."

Napakunot lalo ang noo ko.

"Wait a minute. Why would I move?"

"Because if we're working together, you'll need to stay somewhere more suitable for the project."

"Suitable?" ulit ko.

"You'll stay at the executive residence."

Diretso ang tingin niya sa akin.

"That's where our international partners, designers, and senior executives stay whenever they're in the country."

"Teka lang… masyado ka namang nagmamadali. Hindi pa nga tayo nakapirma ng kontrata. Hindi pa official ang deal."

Nag-iba ang expression niya. Tumiin ang bagang niya. "Not official?" ulit niya.

"I thought your reputation was real."

Napakunot ang noo ko.

"What is that supposed to mean?"

"Everyone says you're decisive. When you give your word, you mean it." 

Bahagya siyang ngumiti.

Iyong klase ng ngiti na gusto kong burahin gamit ang kamao ko.

"Apparently, they're wrong."