Kabanata 1

"F*CK!" Napakusot naman ako nang mata ng may narinig na boses.

"B-boss?" Agad akong napatayo ngunit biglang sumakit ang pang-ibaba ko dahilan ng pagkalaglag ko sa kama.

"Anong ginagawa mo sa kwarto ko!" Napalunok naman ako sa sinabi niya.

"H-hindi ko po a-alam." Kinakabahang sagot ko sa kanya. Nakita ko naman siyang tumayo at nagmamadaling magbihis. Tinignan ko naman ang sarili ko at agad nagtakip ng katawan. May nangyari sa amin? Isa pa, masakit yung ilalim ko.

Agad naman kaming napatingin sa pintuan ng bigla itong bumukas, "A-Andrei?".

Patay! Girlfriend ni Boss!

"S-sam? Anong ginagawa mo rito? Hindi ba mamayang hapon pa tayo magkikita?" Kinakabahang tanong sa kanya ni Boss. Nakita ko namang tinignan ako ng Girlfriend ni Boss bago niya binalik ang mga mata sa lalaking kaharap niya.

"Tama nga ang hinala ko! Kaya ayaw ko sa babaing 'yan e, pero pinipilit mong sabihin sa akin na wala kayong may ginagawang mali!" Lumapit naman sa kanya si Boss, pero isang sampal ang natanggap niya.

"Pinagkatiwalaan kita, Andrei!" Umiiyak na sabi sa kanya ng Girlfriend niya.

"Magpapaliwanag ako, mali 'yong nakita mo!" Nakita ko namang ngumiti ang girlfriend niya sa sinabi ni Boss.

"Hindi ako tanga, Andrei!"

"I'm sorry." Paghihingi ng tawad sa kanya ni Boss.

"Kaya ba hindi mo ako kayang pakasalan? Dahil sa babaing 'yan!" Nagulat naman ako ng bigla niya akong tinuro. Tinignan ko naman si Boss, pero isang malamig na tingin ang ibinigay niya sa akin.

"H-hindi ko po talaga alam ang nangyari." Pagtatangol ko sa sarili ko.

"Alam kong matagal mo nang gusto ang Boyfriend ko, pero benaliwala ko lang 'yon kasi naniniwala ako kay Andrie! Pero mali ako, dahil mga sinungaling kayo!" Bigla namang maypumatak na luha sa mga mata ko.

Hindi ko naman talaga alam kung anong nangyari e, kung bakit ako nandito.

"Maghiwalay na tayo!" Agad naman akong natauhan dahil sa narinig.

Nakita ko naman kung papaano lumuhod si Boss sa kanya.

"Hindi ko kaya! Sam, don't leave me!" Pagmamakaawa sa kanya ni Boss, pero tinignan niya lang ito, bago umalis sa harapan ni Boss.

"Nakakapagod na!" Huling sabi nang Girlfriend ni Boss bago lumabas ng kwarto, tumayo naman si Boss at sinundan siya.

Pinilit ko namang tumayo at kinuha ang damit sa sahig bago ko ito sinuot. Agad naman akong lumabas sa kwarto at nagmadaling umalis sa Hotel.

Sumakay lang ako sa taxi at nagpahatid sa bahay. Wala ako sa sariling lumabas ng taxi at lumakad papasok ng apartment.

Hindi ko naman talaga gusto makasira ng isang relasyon. Kahit may gusto ako kay Boss, hindi naman ako tanga para pumatol sa kanya, dahil alam kong masyadong mataas siya para sa akin.

Naligo agad ako at nagbihis dahil papasok pa ako sa trabaho. Umalis agad ako sa apartment at sumakay ulit sa taxi papuntang company.

Habang papasok ako, nakita ko namang pinagtitinginan nila ako habang nagbubulungan. Problema nila?

"Ms. Villamor," napatingin naman ako sa tumawag sa akin.

"Bakit?" Isa siya sa HR Department.

"Pinapatawag kayo ni Mr. Reign." Tumango lang ako sa sinabi niya at lumakad papuntang office ni Boss.

Nang makarating ako, kumatok ako bago binuksan ang pintuan ng office niya.

"Pinapatawag niyo po ako?" Tanong ko sa kanya nang makapasok na ako sa office niya. Tinignan niya lang ako at may itinurong folder sa lamesa niya, linapitan ko 'yon at tinignan.

"B-boss?" Kinakabahang sambit ko.

"Tama 'yang nabasa mo," walang ka ganang-gana niyang salita.

"B-boss, maawa naman po kayo, mahalaga po talaga 'tong trabaho ko!" Pagmamakaawa ko sa kanya.

"Hindi na kita kailangan bilang secretary, pwede ka nang umalis!" Umiling lang ako sa sinabi niya.

"Hindi! Hindi ako aalis!" Pagmamatigas ko sa kanya.

"Itong trabaho lang po ang bumubuhay sa akin. Please, Boss!" Pagmamakaawa ko sa kanya.

"Sa palagay mo ba papalagpasin ko lang ang ginawa mo? Kakalimutan?" Natigilan naman ako sa sinabi niya.

"Umalis kana sa harapan ko, at 'wag na 'wag ka nang magpapakita sa akin!" Hindi naman ako nakapagsalita hanggang sa nakalabas na ako sa office niya.

Nakita ko namang tinignan ako ng mga empleyado, at naghihintay sa susunod kong gagawin. Lumakad na lang ako ng tahimik at hindi sila pinansin. Maghahanap na lang ako ng bagong trabaho.

"Vivian!" Napalingon naman ako at nakita ang best friend ko.

"Anong nangyari? Ano 'tong narining kong magre-resign ka?" Ngumiti lang ako sa kanya.

"Wala e, napagod lang." Resign? Pinaalis ako, hindi resign!

"Bakit biglaan?" Tinignan ko naman ang paligid namin bago ko siya ulit tinignan.

"Punta ka mamaya sa apartment, sasabihin ko sa'yo kung bakit!" Tumango naman siya sa sinabi ko.

"Aalis na ako, baka abutan pa ako ni Boss." Sabi ko sa kanya.

"Sige, mag-iingat ka. Puntahan kita mamaya sa inyo!" Tumango lang ako sa sinabi niya at nagmadaling umalis do'n. Ayaw kong makita ang mukha ng lalaking 'yon, baka ano pang masabi sa akin e.

Nakalabas naman agad ako sa company, kaya naghintay na lang ako ng taxi para makauwi.

Ang gastos ko ngayong araw sa taxi pa lang. Kung alam ko lang na papaalisin ako, sana 'di na lang ako pumasok!

"Excuse me?" Natauhan naman ako ng may narinig na boses. Tinignan ko naman kung nasaan nanggaling, at nakita ko ang isang napakagandang babae.

"Ako po ba?" Tanong ko sa kanya, dahil wala naman akong katabi e.

"Yes, ikaw nga." Nakangiting sabi niya pabalik sa akin.

"Bakit po?" Magalang na tanong ko.

"Ikaw ba ang naikama nang anak ko?"