Mag-log inZAICA ( AUTHOR POV) ___Lumipas ang tatlong taon.Sa loob ng mahabang panahong iyon, tila isang makapal na kurtina ang bumalot sa nakaraan ni Zaica. Ang dating tahanang puno ng pangungulila, pagdududa, at panloloko ay naging isang malayong alaala na lamang-isang bangungot na matagal na niyang nais na tuluyang makalimutan.Sa tulong ng kaniyang tunay na pamilya, nakapagpatayo siya ng panibagong buhay sa isang payapa at liblib na probinsya, malayo sa ingay ng siyudad at lalo na sa anino ni Zeus. Dito, sa gitna ng luntiang kapaligiran at preskong hangin, ibinigay niya ang buong pagmamahal at atensyon sa kaniyang munting anghel-si Zio.Tatlong taong gulang na si Zio. Minana nito ang matang maitim, matangos na ilong, at matipunong pangangatawan ng kaniyang ama, ngunit ang kaniyang matamis na ngiti, malambot na puso, at magalang na pag-uugali ay salin mismo kay Zaica. Sa bawat araw na lumilipas, ang bata ang naging liwanag at lakas na nagtulak sa kaniya upang magpatuloy. Kahit hindi niya ma
ZAICA POVMatapos ang mahabang byahe, sa wakas ay nakarating din ako sa bayang kinalakihan. Ang bawat hakbang ko ay mabigat, dala ang bigat ng katotohanang nakita ko sa Boracay. Wala na akong ibang matatakbuhan kundi ang tahanang laging nagbigay sa akin ng kapanatagan—ang tahanan nina Nanay Marta at Tatay Roberto. Sila ang nagpalaki sa akin, ang nag-aruga, at ang tinuring kong tunay na magulang sa loob ng mahabang panahon. Akala ko, sa pagbabalik ko rito ay makakahanap ako ng pahinga at yakap na magpapagaan sa aking dinadala.Nang huminto ang tricycle sa tapat ng aming bahay, ibinaba ko ang aking maleta at dahan-dahang tumingala. Ngunit bago pa man ako makalapit sa pinto, may kakaibang bagay na tumawag sa aking atensyon. Nakaparada sa tapat ng bakuran ang dalawang mamahaling sasakyan. Ang isa ay pamilyar na pamilyar—ang itim na SUV na madalas kong makitang kasama ni Zeus, ang sasakyan ng matalik niyang kaibigang si Xander.Napakurap ako at napailing. Baka nagkakamali lang ako, bulong
ZAICA POVIlang araw ang lumipas, at tila unti-unting bumalik sa dating tahimik ngunit mabigat na takbo ang aking araw-araw. Ang imahe nina Zeus at Kera sa labas ng restawran ay pilit kong itinataboy sa isipan, ngunit sa tuwing mag-isa ako, bumabalik ito-parang sugat na ayaw maghilom.Isang gabi, dumating si Zeus. Mas maaga ito kaysa sa nakagawian, ngunit kitang-kita sa kaniyang mga mata na may bumabagabag. Huminto siya sa harap ko, at sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, tinignan niya ako nang diretso."Zaica," panimula niya, mabigat ang bawat salita. "Mayroon akong mahalagang lakad. Kailangan kong pumunta sa Boracay para sa isang business trip. Ilang araw din akong mawawala dahil sa mahahabang pagpupulong at pakikipagkita sa mga kasosyo ng kumpanya."Tumibok nang mabilis ang aking puso. Sa mahabang panahon na halos kaming dalawa lang ang nakatira sa bahay na ito, simula nang bumalik kami sa bahay nabito ay ngayon konalang ulit nakinig ang buses ni zeus. "Sasama ako,"
ZAICA POVMatagal nang nakakulong ang mundo ko sa loob ng malawak ngunit napakalungkot na bahay na ito. Araw-araw ay pare-pareho lang ang nangyayari: ako, ang mga kasambahay na sina Aling Basha, Osang, Cecile, at Manang Rosa, at ang walang katapusang paghihintay kay Zeus na parang bisita na lang kung umuwi-gabi na, pagod, tahimik, at laging umiiwas.Akala ko ay mananatili na lang akong ganito habangbuhay, lunurin ng lungkot at pangungulila, hanggang sa isang hapon, habang nakaupo ako sa veranda at nakatitig lang sa kawalan, biglang dumating ang mga taong matagal ko nang hindi nakikita ngunit laging nasa puso ko."Zaica!"Pamilyar at masiglang boses iyon. Paglingon ko, nandoon sila-sina Kealith, kasama sina Guinevere, Zemira, at Elaine. Mabilis silang lumapit at niyakap ako nang mahigpit, tila ba hindi kami nagkita sa loob ng mahabang panahon. Nasa likuran naman nila si Aling Basha na nakangiti nang malungkot, senyales na siya ang nagkwento sa kanila ng kalagayan ko."Nabalitaan namin
ZAICA POVParang naging bahagi na ng bawat araw ko ang katahimikan at ang matagal na paghihintay. Sa mahabang panahon na lumipas, tila ba tuluyan nang naglaho ang presensya ni Zeus sa loob ng bahay na ito - ang bahay na dapat sana ay puno ng tawanan, ng kwentuhan, at ng pagmamahalan naming mag-asawa.Ganoon pa rin ang nakasanayang takbo ng aming mga araw. Bago pa man sumilip ang unang sinag ng araw, naririnig ko na ang ugong ng kaniyang sasakyan na paalis na. Hindi ko man siya nakikita, alam kong suot na naman niya ang kaniyang paboritong puting polo, maayos man o gusot na, dahil galing o papunta na naman siya sa kumpanya. At sa gabi, kapag tulog na ang halos lahat, kapag tahimik na tahimik na ang paligid at tanging mga ilaw na lamang sa daanan ang nagbibigay liwanag, saka lamang siya babalik. Pumapasok siya nang palihim, parang ayaw niyang may makapansin, parang ayaw niyang may makakita sa kaniya. Dumadaan lang siya nang mabilis, nakayuko, iwas ang tingin, at dire-diretso na paakyat
ZAICA POVHalos nakakalimutan ko na kung kailan ang huling pagkakataon na nagtagpo ang aming mga mata o nakapagpalitan kami ng kahit ilang salita. Sa loob ng mahabang panahon, naging ganito na lang ang aming buhay - ako ay nandito, sa loob ng bahay na puno ng alaala ng dating kami, habang siya naman ay parang anino na lamang na dumadaan lamang kapag tulog na ang lahat at nawawala naman bago pa man sumikat ang araw.Kung dati ay naririnig ko pa ang kaniyang boses, ang kaniyang pagtawa, o ang kaniyang pagkausap sa mga kasambahay, ngayon ay tahimik na tahimik na ang lahat kapag nandiyan siya. Pumapasok siya nang palihim, parang isang magnanakaw sa sarili niyang tahanan. Suot pa rin niya ang kaniyang paboritong puting polo, minsan ay gusot na, minsan ay medyo marumi na ang laylayan, senyales na matagal siyang nakalabas at pagod na pagod na bago makauwi. Hindi na siya nagbabago ng damit sa ibaba, hindi na siya kumukuha ng tubig sa kusina, hindi na siya dumadaan sa sala. Dire-diretso na lam
𝚉𝙴𝚄𝚂 𝙿𝙾𝚅__"Baka nakakalimutan mo din Mr. Villanueva?! Ang anak mo ang nanloko sakin! Ang anak mo ang sumira sa kung anong meron kami noon! Pero anong ginawa mo?! Hindi ba't kinunsinte mo lang ang mga ginawa niya noon sakin?! Nanahimik ako, ni hindi ko sinira ang anak mo sa mga ta
zaica povAgad ko naman siyang tiningnan at kita kong nakakunot na ng nuo nito ngayun , kaya naman ako'y na 𝚌𝚞𝚛𝚒𝚘𝚞𝚜'𝚂𝚒𝚗𝚘 𝚔𝚊𝚢𝚊 𝚊𝚗𝚐 𝚋𝚒𝚜𝚒𝚝𝚊 𝚗𝚒𝚢𝚊 𝚊𝚝 𝚐𝚊𝚗𝚢𝚊𝚗 𝚗𝚊𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚊𝚗𝚐 𝚔𝚊𝚗𝚒𝚢𝚊𝚗𝚐 𝚛𝚎𝚊𝚌𝚝𝚒𝚘𝚗'"Why?"Agad
𝚉𝚊𝚒𝚌𝚊 𝙿𝙾𝚅__Nang matapus ang araw na yun ay ginawa nga niya ang kaniyang sinabi na liligawan daw niya ako at lagi naren siyang malambing sakin hindi ko tuloy maiwasang magulohan ang aking sareliUnti unti ng nahuhulog ang aking loob sa kaniya, lagi niya ren akong pinag l
𝚉𝙴𝚄𝚂 𝙿𝙾𝚅___"Hays oo na kainis tsk!"Iritang tugon naman niya sakin na ikinangiti ko.𝙼𝙸𝙽𝚄𝚃𝙴𝚂 𝙿𝙰𝚂𝚂𝙴𝙳"Akala ko hindi kana lalabas sa banyo Sir e!"Irap niya agad na bungad at pagkatapos ay tumayo na mula sa pagkakaupo nito sa kama.







