Share

Mr. Wright Beside Me
Mr. Wright Beside Me
Auteur: Eckolohiya23

Chapter 01

Auteur: Eckolohiya23
last update Dernière mise à jour: 2025-01-10 11:15:59

“GOOD morning. Esteemed members of the Luistro Investment board. I’m Gracie Reyes, representing Ideal Solution Marketing Inc. We’re excited to present a comprehensive digital marketing strategy to drive growth and success our company,” puno ng confident na paglalahad ni Gracie ng kanyang business proposal sa harap ng board. Aral na aral niya ang bawat sinasabi niya habang nakahanda rin siyang presentation.

Napangiti siya nang makuha niya ang atensyon ng mga tao sa loob ng conference hall na kinaroroonan. Lahat ng mata ay nakatingin sa kanya habang matamang nakikinig sa kanya. Naroon din ang step-father niyang si Armand Luistro, ang president and CEO ng kompanya. Maging ang ina niyang si Lucia ay naroon din pero hindi kababakasan ang mukha nito ng paghanga sa kanya. Isa ito sa board member at may share sa malaking kompanya ng asawa nito.

Expected na niya iyon. Ang mahalaga sa kanya ay makuha niya ang tensionn ni Armand.

“Our research indicates LIG’S competitors are leveraging digital channels effectively. We’ll address gaps and opportunities. As one of our goal are keyword research, on-page optimization and link building-”

Napatigil siya sa kanyang presentantion nang biglang bumukas ang pinto ang conference hall. Iniluwa n’on si Tatiana na nanlilisik na tumingin sa kanya. “Stop this damn presentation! That is my original proposal! Ninakaw ng babaeng ‘yan ang pinaghirapan kong gawin.”

Nanigas siya sa kinatatayuan sa matinding pagkabigla. Si Tatiana ay kanyang half-sister kung saan ay dalawang taon ang agwat ng edad niya dito. Alam niya na kakompentensya ang tingin nito sa kanya sa loob ng sariling kompanya ng pamilya.

Nagkaroon na ng bulungan sa loob ng conference hall lalo na ang mga board.

“I am confident Tatiana na ako ang original na gumawa ng business proposal na ito. I can see you the proof,” hindi nagpainag na sabi niya sa kapatid.

“Kahit kailan talaga Gracie ay ang laki ng insecurity mo sa akin,” sarkastikong sabi ni Tatiana.

Nagsimula naman siyang mag-browse ng file sa laptop niya pero nagtataka siya na wala ng laman ang mga iyon. Pinagpawisan na siya dahil sa tensyong nagaganap sa paligid.

“See? Wala kang maipakitang proof na sa’yo nga talaga ang business proposal mo. Pero ako may dala ako na ako ang talagang gumawa ng proposal.” At ibinigay nito sa isa-isa sa board ang mga folder na dala-dala nito.

Hindi maaari ito. May nanabotahe sa akin, sabi niya sa sarili na pilit tinatatagan ang loob. Hindi siya papayag na mabalewala ang pinaghirapan niya dahil tiwala siya sa sarili na original niyang gawa ang proposal.

Naglipat ang tingin ng member ng board sa file na binabasa nito at sa kanilang dalawa ni Tatiana. Mariin siyang napailing.

“It seems na tama nga si Miss Tatiana, kopyang- kopya mo sa kanya ang business proposal na ginawa mo Miss Reyes,” ani ni Mr. Delgado na isa sa mga board.

“Pero malinis ang konsensya ko na hindi ako nangopya ng proposal!” giit niya. “Kahit tanuningin ninyo ako ng maraming beses ay kaya kong i-defense ito sa inyo.”

“Magnanakaw ka! Magnanakaw ka! Ang kapal ng mukha mong nakawin ang pinaghirapan ko,” sumbat ni Tatiana sa kanya na nanggigil na sa kanya. Umiral na naman ang pagiging brat nito.

“Enough of this! Nakakahiya kayo,” matapang na sabi ni Lucia na hindi napigilan ang sarili. Tumayo na ito saka lumapit sa kanya at mabilis na hinila ang kamay niya palabas ng conference hall.

“Pero Ma, maniwala ka sa akin. Hindi ko ninakaw ang proposal ng kapatid ko,” pakiusap niya sa ina nang makalabas na sila. Naroon sila sa tagong bahagi ng hallway.

Marahas na biniitiwan nito ang kamay niya. “Kahit kailan talaga Gracie ay wala sa lugar ang mga ginagawa mo. Pati si Tatiana ay gusto mong pahiyain sa harap ng ama niya at ng board. Wala kang utang na loob!”

“Ginagawa ko lang ang alam kong tama!” hindi nakapagtimping sagot niya sa ina. “Ipinaglalaban ko lang ang alam kong akin. Baka nga si Tatiana pa ang talagang nagnakaw ng proposal na ginawa ko.”

Isang malutong na sampal ang dumapo sa pisngi niya mula sa kamay ni Lucia. Pakiramdam niya ay analog ang bungo at utak niya. “Wala kang utang na loob sa pamilyang bumuhay sa’yo Gracie, at ang lakas ng loob mong paratangan ang tagapagmana ng kompanyang ito.”

Nagpahid siya ng luhang bumalong sa mga mata niya. “Wala akong utang sa kompanyang ito Mama. Lahat ng mayroon ako ngayon ay pinaghirapan ko even my job here at hindi ako papayag na ma-agrabyado kahit ng sariling ina at kapatid ko pa!”

Lalong nagliyab sa galit si Lucia. Mariin nitong hinawakan ang baba niya na kulang na na lang ay sakmalin siya. “You have no right to say that. Magpasalamat ka noong magpakasal kami ni Armand ay tinanggap ka niya bilang anak. Kung tutuusin ay ayoko na kitang isama pa sa buhay na mayroon ako ngayon dahil naalala ko sa’yo ang panloloko sa akin ng ama mo.”

“Ma, please nasasaktan ako,” naluluhang pakiusap niya sa sariling ina. Hindi niya mailagana ng mga nanlilisik na tingin nito sa kanya.

“Deserve mo ang masaktan Gracie. Ngayon kung makikipagmaitigasan ka pa rin ay ipapa- dissolve ko sa board ang marketing arm na mina- manage mo. Alam ko naman na ayaw mong mangyari iyon.”

Muntikan siyang matumba nang bigla siyang bitawan ni Lucia. Mabuti na lang ay nabawi niya ang sariling panimbang. Sa pagkakataong iyon ay nilagpasan at iniwan na siya ng ina.

“It’s unfair,” sabi niya saka ganap nang napaiyak. Damang-dama niya ang matinding sama ng loob.

“THIS time ay gusto ko munang makalimutan ang lahat.” Lumagok na nga ng alak si Gracie sa hawak niyang glass. Hinayaan niyang gumuhit ang tapang nasabing likido sa lalamunan niya. Naroon siya sa isang bar na madalas niyang puntahan at madalas ay mag-isa siyag pumupunta roon.

Naroon pa rina ang matinding panlulumo at malaking sama ng loob niya. nadagdagan ang galit niya sa half-sister niyang si Tatiana at maging sa sariling ina na si Lucia.

Pakiramdam niya ay wala siyang kakampi sa mundo. Muli siyang lumagok ng alak at wala siyang pakialam kung malasing man siya.

“Hi are you alone?”

Nagtatakang napatingala siya sa babaeng lumapit sa kanya. She has a long and silky hair and a slender body. Pang modelo ang datingan.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (3)
goodnovel comment avatar
Jhen nhie fher
kakaasar to c Tatiana at ung nanay, sarap kutusan......,,sorry nman author,,,umpisa plng ng chapter labanan n agad,,,n miss ko mga stories mu author...️,,slamat po T meron kna ulit dto GN
goodnovel comment avatar
Eckolohiya23
salamat po
goodnovel comment avatar
Bhie Rambonanza In
hala grabe ung nanay mo Gracie bakit kasalanan mo ba na nagluko ung tatay mo, ibang klaseng nanay un ahh parang d ka nanggaling sa sinapupunan nya
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Latest chapter

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 53

    Hindi bumitaw si Oliver. Kahit nang dumating ang mga nurse para palitan ang dextrose niya, kahit nang pumasok ang doktor para tingnan ang kanyang pupil dilation, nanatiling nakahawak ang kamay nito kay Gracie. Tila ba ang kamay ng dalaga ang nag-iisang angkla na pumipigil sa kanya para tangayin siya ng dagat ng kalituhan. Nakaupo si Gracie sa gilid ng kama, sa isang hindi komportableng posisyon para lang hindi mabitawan ang kamay ng binata. Ang init ng palad ni Oliver ay pamilyar na pamilyar—ang init na dati’y nagpapatahan sa kanya, pero ngayo’y nagpapasupla sa kanyang konsensya. "Mr. Wright, stable na ang vitals mo," wika ni Dr. Montero, ang chief neurologist ng ospital. "But the scans show significant bruising on your frontal lobe. Kaya ka nahihirapang alalahanin ang mga recent events. Ito ang tinatawag nating post-traumatic retrograde amnesia." Kumunot ang noo ni Oliver. Halatang hirap pa itong mag-process ng impormasyon. "Kaya pala... kaya pala ang huling naalala ko ay nasa L

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 52

    Ang tilaok ng mga manok at ang ingay ng mga traysikel sa labas ang gumising kay Gracie. Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata, hinihiling na sana ay panaginip lang ang lahat. Hinihiling na sa pagdilat niya, ang kulay abong kisame ng bahay .ni Oliver ang makikita niya, at ang mabigat na braso nito ay nakayakap sa kanyang baywang.Ngunit nang tuluyan niyang imulat ang kanyang mga mata, ang nakita niya ay ang pamilyar na dingding na gawa sa plywood at ang lumang electric fan na maingay na umiikot sa sulok. Ang hangin ay hindi amoy air freshener ng hotel, kundi amoy ng sinangag na bawang at tuyo mula sa kusina ni Aling Vicky.Nasa Lopez siya. Nasa probinsya. Wala siya sa tabi ni Oliver. At higit sa lahat, wala na silang dalawa.Bumangon siya nang mabigat ang pakiramdam. Ang bawat kalamnan ng kanyang katawan ay nananakit, tila ba binugbog siya ng matinding pagod mula sa biyahe at sa walang humpay na pag-iyak kagabi. Mugto ang kanyang mga mata nang sumilip siya sa maliit na salamin

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 51

    Ang tunog ng ting mula sa elevator ang huling pumasok sa pandinig ni Gracie. Hudyat iyon na nakarating na si Oliver sa penthouse—sa tuktok ng mundo nito, habang siya ay naiwang nakadapa sa lupa.Ilang minuto siyang nanatiling nakaluhod. Ang mga litrato ng kanyang nakaraan ay nakapalibot sa kanya tila mga matatalim na tingin na humuhusga."Ma'am?"Napapitlag si Gracie. Sa gilid niya, nakatayo ang gwardya ng building. Si Manong Bert. Dati, masigla itong bumabati sa kanya tuwing umaga. Pero ngayon, bakas sa mukha ng matanda ang awa at pagka-ilang. Hawak nito ang radyo sa kabilang kamay."Ma'am... pasensya na po," mahina nitong sabi. "Tumawag po ang security head. Kailangan ko na daw po kayong... i-escort palabas ng premises. Bawal na daw po kayo dito."Isang sampal na naman. Hindi lang siya basta tinanggal. Itinuring siyang banta. Itinuring siyang basura na kailangang ilabas bago mangamoy.Dahan-dahang tumayo si Gracie. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga tuhod. Mabilis niyang pin

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 50

    Nang tuluyang magsara ang pinto, para bang hinugot lahat ng hangin sa loob ng kwarto.Nakatayo lang si Gracie, nakatingin sa seradura kung saan huling humawak ang kamay ni Oliver. Wala nang yabag. Wala nang boses. Tanging ang ugong ng aircon at ang malakas na kabog ng dibdib niya ang naririnig niya.“We’ll talk.”Paulit-ulit iyong umeco sa isip niya. Hindi sigaw, hindi galit. Pero iyon ang mas nakakatakot—ang kalmado at pormal na tono ni Oliver. Iyon ang tono ng isang negosyanteng nakatuklas ng lugi, o ng isang huwes na handa nang ibaba ang hatol.Napaupo si Gracie sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga tuhod niya. Gusto niyang habulin si Oliver, gusto niyang magpaliwanag, pero alam niyang wala na ito. Nakaalis na ito. At ang paghabol dito ngayon ay parang pagdagdag lang ng gasolina sa apoy.Dumako ang tingin niya sa kanyang cellphone na nasa mesa. Umilaw ito muli. Ang mensaheng hindi niya binuksan kanina habang kasama si Oliver.Kinuha niya ito, mabigat ang kamay. Ang pangalan sa scre

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 49

    May ilang segundo pang lumipas na puro haplos at hininga lamang ang umiiral sa pagitan nila. Hanggang sa tumunog ang cellphone. Isang maikling vibrate sa bedside table—sapat para basagin ang ritmo, sapat para gisingin ang bahaging matagal nang naka-alerto sa loob ni Oliver. Hindi niya agad pinansin. Hinayaan niyang manatili ang kamay ni Gracie sa kanya, ang init na kanina lang ay parang sapat na para kalimutan ang mundo. Ngunit muling tumunog ang cellphone. Mas mahaba ngayon. Mas mapilit. Napabuntong-hininga siya at marahang hinawakan ang pulso ni Gracie. Hindi para pigilan—kundi para ipahiwatig na kailangan niyang huminto. Agad namang umurong ang kamay nito, parang nahuli sa isang lihim na sandaling hindi dapat nakita. “Sorry,” bulong ni Gracie, bahagyang umatras. Umupo si Oliver, kinuha ang cellphone. Isang tingin lang sa screen, at agad nagbago ang ekspresyon niya. WORK CALL – BOARD SECRETARY Tumigil ang mundo niya sa isang iglap. Hindi ito simpleng tawag. Hindi ito maaa

  • Mr. Wright Beside Me   Chapter 48

    Tahimik ang kwarto matapos ang init na unti-unting humupa. Hindi na iyon ang klaseng katahimikan na nakakailang—kundi ang katahimikang parang may sariling pulso, may sariling hininga. Magkatabi sila sa kama, magkadikit ang balat, at tila pareho pa ring inaayos ang kanilang paghinga—hindi na lang dahil sa pagod ng katawan, kundi dahil sa bigat ng damdaming unti-unting umaakyat sa pagitan nila.Nakahilig si Gracie sa dibdib ni Oliver, ang pisngi niya’y bahagyang nakadikit sa balat nito. Pinapakinggan niya ang pintig ng puso nito—malakas, matatag, halos nakakaaliw sa una. Ngunit habang tumatagal, bawat tibok ay tila may sinasabi. Parang may gustong ipaalala. Parang may babala.Sa bawat paghinga ni Oliver, ramdam ni Gracie ang init na bumabalot sa kanya, ang presensyang nagbibigay ng kakaibang pakiramdam ng seguridad—isang pakiramdam na matagal na niyang hindi nararanasan. Isang pakiramdam na hindi niya inaasahang hahanapin pa niya.Hinaplos ni Oliver ang buhok niya, marahan at paulit-uli

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status