Chapter 02

“IT is okay na maki-share ako dito sa table mo?” tanong ng babae kay Gracie na may naka-paskil na ngiti sa labi. “Wala na kasing  vacant dito sa bar at natatamad naman na akong lumipat ng iba dahil sa traffic.”

Tinungga muna niya ang lamang alak ng hawak na glass. Muli iyong ipinatong sa ibabaw ng table nang masaid niya ang laman. “Sure, no problem Miss.”

Kinabakasan ng pagkatuwa ang mukha nito at saka naupo na sa bakanteng silya. “Thank you Miss? Ahm okay lang ba na malaman ang name mo?”

“Gracie,” tipid na tugon niya. Muli niyang sinalinan ng alak ang glass niya. Nakahanda na siyang uminom muli.

“Nice to meet you Gracie, by the way ako nga pala si Narita,” kusang pakilala nito. Sa sumunod na sandali ay tinawag nito ang isang waiter para um-order ng drink nito.

Tumungga siyang muli ng alak na pa-simpleng nakikiramdam sa kasama niya sa table.

“Hope you don’t mind huh, it seems na nagpapakalunod ka yata sa pag-iinom tonight?” puna ni Narita sa kanya na nakatitig sa mukha niya.

Bumuntong-hininga siya matapos lumagok. Nararamdaman na niya ang pagtama ng espiritu ng alcohol sa sistema niya. Kaya pa naman niyang dalhin ang sarili. “Ang bigat lang kasi ng pinagdadaanan ko ngayon, grabe ang araw n- na ito sa akin panay s-sama ng loob ang dulot sa akin.”

“Sorry to hear that Gracie,” anito. “Since table mate naman tayo, kung wala kang mapaghingahan ng sama ng loob ay willing akong makinig sa’yo. I can be your friend.”

Nakaramdam siya ng kagaanan ng loob kay Narita kahit ngayong gabi lang sila nagkita. Tumungga ulit siya ng alak at nang matapos, natagpuan niya ang sarili na ikini-kwento sa babae ang mga nangyari sa kanya sa araw na iyon. Ang malaking dahilan ng sama ng loob niya.

“Oh my gosh, sister mo pala si Tatiana?” bulalas nito na hindi makapaniwala.

“Yeah, may wicked half-sister at kahit kailan ay hindi niya ako itinuring na kapatid. Kalaban ang tingin niya sa akin dahil kaya ko siyang lamangan,” aniya na nabuhay ang galit sa kapatid. Kung kaharap nga lang niya si Tatiana ay baka napagsasampal na niya ito.

“Small world at ngayon ko lang na-realize na may purpose ang pagkikita natin ngayong gabi dito sa bar.”

“Kilala mo si Tatiana?” curious na tanong niya.

Hindi kaagad nakatugon si Narita dahil lumapit sa kanila ang waiter para ihatid ang mga order nitong drink at food. Saglit na naputol ang pag-uusap nilang dalawa.

“I know your half-sister well,” sagot ni Narita nang iwan na sila ng waiter. “Kilalang kilala ko siya at hindi ko siya malilimutan.”

“I can sense na may galit ka rin sa kanya?” Uminom siyang muli ng alak.

Uminom na rin si Narita ng order nito na sinabayan ng pagsubo ng pagkain.

“Inagaw lang naman niya ang lalaking pinakamamahal ko si Oliver Wright," diretsong sagot nito. “At pati ikaw na kapatid niya ay inagawan niya ng proposal. Grabe ang babaeng ‘yun, walang pinipili.”

“Oo boyfriend nga niya si Oliver pero hindi ko pa siya nami-meet kasi ‘pag may family gathering ay hindi naman ako belong.” Lumangkap ang pait sa sariling tinig niya.

Minsan pa siyan nag-self pity nang maalala ang sitwasyon ng buhay na mayroon siya. Sa edad niyang twenty-six ngayon ay never pa niyang naramadaman na pinalahalagahan at minahal ng pamilya na mayroon siya.

Dugo at laman siya ni Lucia pero parang pabigat na ampon ang turing nito sa kanya. Hindi siya nito hinayaang mapalapit sa asawa at step-father niyang si Armand.

Oo, nakatira nga siya sa mansion ng mga Luistro pero parang boarder lang siya doon at minsan ay parang katulong din. Kapag rest day niya sa trabaho ay madalas siyang utusan ng mga gawaing bahay ng sariling ina at maging ni Tatiana.

“Grabe talaga ang babaeng ‘yun!” nagngitngit na sabi ni Narita saka lumagok na rin ng alak. Bakas ang kislap ng panlilisik sa mga mata nito. “Ironic ano? Nagkita pa talaga tayo na parehong may galit sa Tatiana.”

Mahina siyang napatawan dulot na rin ng pagiging tipsy niya. “Oo nga eh, kung andyan lang ang half-sister ay siguradong nasugod na natin siya.”

“At ‘wag na wag siyang magkakamaling pumunta dito.” Pagak  na napatawa si Narita.

“Until now ay hindi pa rin ako maka-move on sa ginawa niyang paratang sa akin. Ako pa talaga ang ginawa niyang nagnakaw ng proposal na pinaghirapan ko. Ayaw talaga niya na malalalamangan o matatalo ko siya.”

“Obvious naman, actually, may naisip tuloy ako.” Tumungga ulit si Narita saka napunta sa malalim nap ag-iisip. Tila sinadya nito i-hang ang nasabing sandali.

Pumagitna ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa sa kabila ng ingay na nagaganap sa labas ng bar. Mabuti na lang at naroon silang dalawa sa secluded part ng nasabing lugar.

Tumungga at lumagok siya saka binalingan si Narita. “A-ano ng apala ‘yung naiisip mo?”

“Matanong muna kita Gracie, gusto mo ba makaganti kay Tatiana?” seryosong tanong nito.

“O0, gustong-gusto kong magantihan ang half-sister ko,” walang gatol na sagot niya. Hype ang takbo ng isip niya at high din ang emosyon niya lalo ang galit dahil sa epekto ng iniinom niyang alak.

“That’s good, and I’m willing to help you basta makiki-cooperate ka lang sa akin. Ano deal?” naninigurong tanong nito.

Bahagya siyang napailing. “Pero teka, b-baka usapang lasing lang ito Narita, hik.”

Muli itong napatawa. “Naku Gracie ikaw pa lang ang lasing at hindi pa ako. But I assure you na seryoso ako na tulungan ka para makaganti sa wicked half-sister mo.”

“S-sure ka huh?” Napasiring na siya. Humihina na ang alcohol tolerance niya. Pilit niyang tinatagan ang sarili sa gitna nag nadaramang kalasingan.

“Di ba nabanggit mo na hindi pa kayo nagkikita ni Oliver? Tama?” tanong ni Narita na nakatitig sa namumula na niyang mukha.

“Oo, baka sa kasal na nila ng kapatid ko siya ma-meet at kung invited ako,” aniya.

“That’s a good idea Gracie. Tamang-tama at timing sa plan na naiisip ko. Anyway ay hiramin ko muna ang cellphone mo para mai-save ko ang number ko. I will call you tomorrow para mas seryoso ang pag-uusap natin.”

Nagpatianod naman siya sa sinabing iyon ni Narita.