เข้าสู่ระบบRamdam ko ang palipat-lipat na mata ng mga tao sa loob samin ni Archi. Wala pa man silang sasabihin, parang nababasa ko na ang nasa mga utak nila.“Aileen, tabi ka na sakin.” Biglang sabi ni ate Vida. Tumango ako at lumapit sa kaniya. Si Archi ay napilitang pumunta sa tabi ni mama.Lima lang kami at hindi ko nakikita ang mga bata.“Sina Triss, ate?”“Nasa kay Dane at Cheston.” Si kuya Aris ang sumagot.Nang makaupo ako, may kinuha si ate sa kusina at si kuya Aris naman ay may inabot saking isang box.“Ano to kuya?” tanong ko, curious na curious.“Open it.” He encouraged me kaya naman ay dahan-dahan kong binuksan iyong maliit na box. Nakita kong naglalaman iyon ng floral bracelet.“Para saan to? Hindi ko naman birthday, kuya Aris.”“Tignan mo sa box, may nakalagay pa diyan.”Para akong tangang tumingin ulit sa box at may limang litra akong nabasa doon na ikinatigil ko.S O R R YTumingin ulit ako sa kaniya, confused and shocked.“Nagtampo ka rin ba kay kuya dati?”Yung luhang tumigil n
Aileen’s POVPumunta kami ng pool. Naupo ako sa gilid at hinayaang lumubog ang mga paa ko sa tubig. Tumabi siya sakin at ginaya ako.Ang daming katanungan ang tumatakbo sa isipan ko na gusto kong itanong sana kaagad pero nang makita kong namula ang tenga niya, isa lang ang nasabi ko.“Lasing ka pa ba?”Ngumiti siya at pagkatapos ay umiling.“Hindi na.”I stared at his face for a second. He looks so peaceful and calm now.Napatango ako at tumingin sa unahan.Matapos kong umiyak kagabi, naging okay ang pakiramdam ko. Kahit papaano, nawala iyong galit na kinikimkim ko kay Archi.But I know that what has been made while we’re being separated cannot be undone. And that’s the fact that I have someone in life now.Kaya kailangan ko siyang makausap ngayon but this time ng mahinahon.Gusto ko rin kasing malaman ang lahat ng tungkol nang nangyari sa kaniya.“Kamusta ka na ngayon?” tanong ko.Kung no’ng nakaraan na bagong uwi ako e hindi ko kayang salubungin ang mga mata niya, ngayon ay kaya ko
Hello and Good Morning!I only have 3 hours of sleep so pasensya na sa note na to kasi I am writing this na ngarag pa. Haha.Hello to you. I owe you no of my cents why minsan 1 lang UD ko, minsan none. But sige po, let me explain this time para naman you understand how my life works.In a day, sometimes I’m free. So nakaka-UD ako ng sampu if I want. Sometimes naman I’m not na ultimo pagtulog ko e kukulangin.In a week, 70% I’m happy, 30% I am mentally down. I think walang mali doon kasi hindi naman laging sunshine ang buhay, hindi laging masaya.The book is 5 months old with 325,000 wordcount and Vida and Aris ended in 4th months. We won’t reached this level of length kung madalas akong mapagod sa story na ito o madalas ako mag-absent.So this is the breakdown ng update ko sa story. Alam ng mga naunang readers ang style ko ng update.If isa lang UD ko sa week na to, they know na babawi ako for the other day/week. Kasi kung di mo po alam, madalas 3 chapters released ako noon kay Vida at
Aris’ POV“You shit of cake! Gumising ka na or I’ll drag your ass in the bathroom. You stink bud!”He groaned pero nagmulat pa rin ng mata. Tinignan niya ko and blinking his eyes probably trying to adjust his sight at sobrang maliwanag sa kwarto niya matapos kong buksan ang lahat ng ilaw.“I thought nakauwi ka na?” he asked“Bakit ako uuwi kung nandito si Aileen kagabi?”His face changed the instant.He snatched my phone last night at nagdrunk call kay Aileen. Paano, ayaw ko kasi ibigay ang number ng sister-in-law ko at baka mapatay ako ng asawa ko. I love my brother and I wanted to help him but I love my wife even more.So sorry little bro.Ayaw ni Vida ipabigay ang number ni Aileen sayo.“Mukhang mahihirapan akong bawiin siya.” Sabi niya at naupo sa kama. “Ano kayang gagawin ko kuya?”“I don’t know. Pakasalan mo? Yan ginawa ko kay Vida e.”“Magagalit si tita sakin.”“Tiisin mo nalang ang itak niya.”Sinimangutan niya ko.“Lagari ang nakahanda sakin.”“Edi palagari ka ng dalawang dali
Aileen’s POVAnong oras na ako nakauwi sa bahay ni ate. Akala ko tulog na sila, pero nagulat ako nang makitang gising pa sina mama at ate Vida. Halatang hinihintay nila ako na makauwi.Nang makita nila ako, sabay silang napatayo. Ngumiti ako, kahit na batid na nilang galing ako sa pag-iyak.“Bakit gising pa kayo mama? Ate?”“Tumawag ang kuya mo. Sinabi niyang pinuntahan mo raw si Archi.” Sabi ni ate Vida sakin.Nagbaba ako nang tingin kasi nahihiya ako na no’ng umuwi ako e ang lakas lakas ng loob kong sabihin na okay na ako. Na nakamove-on na ako.Pero sa isang Love lang ni Archi, bigla ko nalang kinalimutan yung mga panahong ginugol ko just to forget him.Tapos gising pala si kuya no’ng mga oras na yun. Di na ako magtataka kung narinig niya kami ni Archi.“Bakit ka umiyak?” tanong ni mama nang makalapit siya. Kinuha niya ang kamay ko at ramdam ko ang panginginig niya. “May ginawa ba si Archi sayo?”Umiling ako at naiiyak na naman kasi naalala ko yung sinabi niya kanina. Naguguluhan pa
Archi’s POV[Present]Biglang nawala ang alak sa katawan ko nang makita ko siyang umiiyak. I finally said it. That death was chasing me.Gulat na gulat siya at halos hindi na niya maibuka ang labi niya kanina.So I waited. I waited until magsink-in sa kaniya ang sinabi ko. Dahil I have no choice now but to confuse her.Call me a jerk but I don’t want to see her ended up with someone else. Patawarin ako ni tita Liya pero hindi ko magagawa ang hinihiling niya. Ang tuluyang pakawalan ang anak niya.How can I? Siya lang naman ang rason why I’m still here, fighting to live.She then slowly asked me, “kung ganoon, iyong sinabi mong boring ako, na wala akong thrill, gawa-gawa mo lang para layuan kita?”Tumango ako ng dahan-dahan.“Then how about Maica? Paano kayo nagkaanak? Nasaan ang anak niyo Archi? Hindi ba asawa mo na siya?”I didn’t know kung saan niya nakuha ang idea na may asawa ako. Na asawa ko si Maica. So I held her hand to explain to her how Maica and I ended up before.“Maica was