NOTE

Hello and Good Morning!

I only have 3 hours of sleep so pasensya na sa note na to kasi I am writing this na ngarag pa. Haha.

Hello to you. I owe you no of my cents why minsan 1 lang UD ko, minsan none. But sige po, let me explain this time para naman you understand how my life works.

In a day, sometimes I’m free. So nakaka-UD ako ng sampu if I want. Sometimes naman I’m not na ultimo pagtulog ko e kukulangin.

In a week, 70% I’m happy, 30% I am mentally down. I think walang mali doon kasi hindi naman laging sunshine ang buhay, hindi laging masaya.

The book is 5 months old with 325,000 wordcount and Vida and Aris ended in 4^th months. We won’t reached this level of length kung madalas akong mapagod sa story na ito o madalas ako mag-absent.

So this is the breakdown ng update ko sa story. Alam ng mga naunang readers ang style ko ng update.

If isa lang UD ko sa week na to, they know na babawi ako for the other day/week. Kasi kung di mo po alam, madalas 3 chapters released ako noon kay Vida at Aris.

But I understand na hindi mo alam kasi I’ve only seen your name recently. (But pwede ring mali ako at silent reader ka lang siguro noon)

My brain ay di po gaya sa chat gpt. Kaya lahat ng salitang ginamit ko dito e pinag-iisipan ko ng mabuti.

Kahit ang pangungusap na ito, ‘natulog si Aileen ng problemado’, minsan dinedelete ko yan at binabago kung paano niyo mas maramdaman ang naramdaman niya kaya ang simpleng pangungusap na yan ay ginagawa kong, ‘ilang beses siyang nagpakawala ng malalim na hininga, tiklop ang mga tuhod sa kama at iniisip ang nangyari kanina. Sumisikip ang dibdib niya kapag naaalala yung sakit at pait na nakita niya sa mukha ni Archi. Dahan-dahan siyang humiga at sinubukang ipikit ang mata, umaasang paggising niya ay mawala na itong bigat na kinikimkim niya.’

So the point there, hindi po madali itong magsulat kaya kung problemado ka at di motivated, madali kang madistract at magiging pangit ang outcome. Maraming sabaw na moment at wala kayong ma-feel na emotion.

Kaya minsan, yung authors na gaya ko, kapag unmotivated, may sakit, too busy o may pinagdadaanan,  hindi sila nakaka-update o ISA lang ang maa-update nila sa isang araw.

Hindi dahil wala sila/kaming pake na sa story, iyon ay dahil sa sobrang dami na nilang iniisip na mga problema, hindi na tuloy nila mahanap ang tamang salita sa story nila.

At ganoon po ako ngayon. I am so busy nong Sabado at Linggo dahil weekends. I have a life maliban sa pagiging author at di po ako robot na kayang e handle lahat ng sabay.

Kayo ba, pagweekend, wala po ba kayong ibang ganap? Di po ba kayo naglalaba? Naggi-general cleaning? Nagsisimba? Nagfa-family bonding? At iba pa?

So it’s disheartening that some of you treating us (AUTHORS) na parang wala kaming ibang ginagawa kundi magsulat lang.

Hindi kami pwedeng umabsent kasi magagalit kayo, hindi pwede isang UD lang gagawin kasi gagawin niyo ang lahat para masira ang rate ng story, hindi pwedeng di niyo bet ang flow ng update at mumurahin niyo na ako.

I am always grateful to you guys. You know that since this story started. Di ba? Kilala ko na nga mga pangalan niyo kasi from chapter 1, lagi kong binabalikan ang mga comments to see if my bagong readers ba para maheart ko ang comments niyo at araw-araw ko yan ginagawa kasi nagi-guilty ako kung may comments akong hindi mabasa.

Marami akong pinalagpas na hate comments noon kasi I understand the frustration.

Ngayon lang ako sumabog kasi ang bad timing for me. You jeopardize my work po kasi just because of 1 update I did yesterday. And I refused to accept it because I really love this story at halos binigay ko na lahat ng time, effort at lahat na sa story na ito.

You were not with me since the beggining yet you judged me that easily. You did not see my efforts nor my love for the characters I made. You did not even appreciate my affection for you. You only see my lapses.

Have you ever wondering, ‘bakit hindi nila binibigyan ng bad comment tong author na to e isa lang ang update niya?’ kasi the readers who are with me since last year knew me.

Alam nila ang style ng writing ko, ang rhythm ng update, alam nilang babalik rin ako sa pag-update na usually kong ginagawa kapag tapos na tong paisa-isang update era ko.

I am really so disappointed po and hurt kasi wala e. Good vibes lang dapat. Ramdam niyo naman sa story ni Vida at Aris na ang unproblematic natin. And I really wanna keep it that way (sana).

At itong pag-iwan ko ng note, first time ko po itong ginawa sa story na ito kasi I really wanted you all to understand my point kasi baka kaya galit ang iba sa inyo kasi di nila alam ang side kong ito.

Yes, may story akong iniwan at matagal na-update. Gaya ng Never Tame A Beast. Di ko na yan nabalikan kasi no’ng sinimulan ko siya, I am preparing that time ng board exam ko. Busy ako lagi niyan dahil simba dito, simba doon just for my prayers to be heard. Kaya naman nawala ako sa track ng story dahilan para hirap akong makabalik.

Pangalawa ang Takasan ang Bilyonaryong Taksil, natapos ko na to pero iniwan ko to pansamantala dahil sobrang nawalan ako ng gana at yung softcopy niya e nin@kaw ng mga magna. I feel so betrayed kasi parang naga-update nalang ako para may man@kaw sila kaya 3 months rin akong tumigil sa kaniya at tinapos ko no’ng pakiramdam ko e naglie low na ang magna.

Then ang book 5 ng Binili Ako ng CEO, actually, nag-iwan ako ng note sa story na yan na di ko muna siya priority kasi mas uunahin ko ang My Arrogant Boss Is my Secret Lover.

I have 22 books at natapos ko ang 19 sa kanila. I hope it’s enough of proof na di ko basta-basta iniiwan ang mga libro ko.

So to you miss, I am sorry if nainip ka. As much as I want to write more, my brain and my body cannot keep up to my will.

So para hindi ka mainip, please remove my story to your library nalang po kasi I cannot give you the update that you want DAILY.

I cannot ask for my day to be good as yours. I cannot take my problems away that easily. If I am mentally drained, I can ONLY do ONE update and when I’m happy, I can give you MORE.

I’m still grateful to you but kung ganto ang take mo sa pagdemand ng update sakin, then I think it’s better if you leave nalang po? Hindi kayo mastress, hindi ako mahurt sa complains mo. It’s a win-win for us.

Thank you and I’m sorry guys. I’ll go back to rest and see if makaka-update ako later. I guess it's really a bad day for me. Hope yours is good. (:

-Your Ms. A

MeteorComets