Chapter 2

Past five na ng hapon kaya mabilis na inayos ni Honey ang gamit niya isa-isang isinilid sa bag niya. As usual, wala na naman siyang ginagawa kaya ayon nag-make up session na lang siya sa desh niya.

“Bye!” Paalam niya sa mga kasama.

“Bye!” Sabay na sagot ng mga ito.

Sa halip na bumaba ay top button ang pinindot niya nang makasakay siya sa elevator. Balak niyang sumabay sa ama pauwi. Na-miss niya ang panahon na hatid sundo siya ng ama.

Nagulat pa siya ng buksan niya ang pintuan ng opisina ng ama. Nakasalubong niya sa Zack na ngayon ay papalabas na.

“H-hi,” halos mautal na bati niya dito.

As usual, umuko lang ito bilang pagbati sa kanya. Nilagpasan lang siya ng lalaki patungonsa desk nito. Bagay na ikakunot ng noo ni Honey.

“Haizt, pipi ba ang lalaking yon? Mahal ba ang bayad kapag masalita siya?” Inis na tanong niya sa sarili. Naparolyo na lang siya ng mata. “Whatever! Bahala siya sa buhay niya! Hmmp!”

Tuluyan siyang pumasok sa opisina at nakita niya ang ama na busy pa sa mga papeles sa harapan nito. Napangiti na lang si Honey sa naglalakad patungo sa likod nito saka niya niyakap ang ama.

“Hi, dad,” bati niya rito sabay halik sa pisngi nito. “Let's go home?”

“Walang lakad, darling?” tanong ng ama at tinapik-tapik pa ang braso niya na nakayakap dito.

“No, dad. Gusto ko tayo naman ang mag-bonding kasama si mommy,” malambing na sagot niya sa ama.

“Alright, wait a minute,” sabi ni Eduardo sa anak saka ina-arrange ang mga papeles niya sa mesa. “Let's go!”

“Yes,” tuwang-tuwang wika ni Honey.

Nakakapit siya sa braso ng ama nang lumabas sila sa opisina ng huli. Nadaanan pa nila ang executive desk ng assistant nito.

“Zack, let's go,” utos ng ama niya sa lalaki.

“Yes sir,” sagot nito na ikalaki ng mga mata ni Honey.

“What? Nagsasalita ka?” Hindi makapaniwala na tanong ni Honey.

Napa Halakhak naman si Eduardo sa reaction ng anak. “Of course, darling. Hindi naman pipi si Zack para hindi makapagsalita.”

“Ugh! Nakakapagsalita ka naman pala! Hindi ka man lang bumati sa akin tuwing nakikita or dumaan ako.” Bulyaw niya sa lalaki.

“I'm sorry for that. But you're not my boss to begin with. So why greet you?” Baliwalang sagot nito.

“Jerk!” Mahina ngunit may diing wika ni Honey.

“Darling, that's enough,” saway ng ama ni Honey. “Let's go.”

Tumango na lang si Honey at sumunod na sa ama. Hindi na rin niya pinansin pa ang lalaki na nakasunod din sa likod niya. Diretso lang sila sa labas ng kumpanya.

Maya-maya ay agad namang dumating ang sasakyan ng ama na minaneho ng personal driver nila. Agad namang binuksan ni Zack ang backseat ng sasakyan.

“Mauna ka, hija,” utos ng ama ni Honey sa kanya.

“Sure, dad,” sagot ni Honey sa sumakay na agad sa back seat.

Agad pa siya ang biglang itaas ni Zack ang kamay sa ulohan niya upang hindi siya mauntok. Tinaasan lang niya it9 ng kilay bago tuluyang umupo. Sumunod naman ang ama niya. Pagpasok ni Eduardo ay agad naman isinara ni Zack ang pintuan ng sasakyan.

“Goodbye, sir. Miss Honey Jane,” paalam ni Zack sabay yuko pa.

“You may go home too, Zack,” bilin ni Eduardo sa binata.

“Yes, sir. Aayusin ko pang ang natirang gawain sa taas,” sagot ni Zack.

“Good. We’ll go ahead. See you tomorrow,” sabi ni Eduardo. Tango lang ang isinagot ni Zack sa amo.

Hindi naman nagtagal ay nagsimula ng tumakbo ang sasakyan nila. Habang papalayo ay napansin ni Honey ang pagbabalik nito sa loob ng opisina.

“Dad, hindi pa ba siya uuwi?”

“Sino?”

“Your assistant. Duh! Sino pa ba?” Nakarolyo sagot ni Honey.

“Manners, Honey Jane,” saway ni Eduardo sa anak.

“Nakakainis kasi, dad,” reklamo niya. “Hindi ba naman ako kausapin.”

“Ano naman ang pag-uusapan nyo?” Tanong naman ni Eduardo sa anak.

“Kahit ano lang naman eh,” sagot ni Honey. “Bakit ba? Bawal ba kami mag usap?”

“Silly,” natatawa na saad na lang ni Honey Jane. “Anyway, dad. Can I go shopping tomorrow?”

“Sure, darling,” pagpayag ni Eduardo. “Use my card.”

“Yey! Thank you,dad. I love you,” masayang wika ni Honey Jane.

“Just take care, okay?”

“Hmmm,” tumatangong sagot ni Honey Jane. “Don't worry, dad. Mag-ingat ako. Saka si Jhaira lang ang kasama ko.”

“Good, baby. Just don't do anything that can hurt you, okay?”

“Naman, dad. Ako pa ba?” Natatawang saad ni Honey Jane saka niyakap ang ama.

Gumanti naman ng yakap si Eduardo sa anak sa anak. “Mahal kita, anak. Tandaan mo na lahat ng ginagawa namin ng mommy mo ay para sayo. Wala kaming gagawin na ikakasama sayo. Tandaan mo yan, anak ha?”

“Yes, dad. Thank you for the love na binigay nyo ni mommy sa akin,” sagot ni Honey saka mas hinigpitan ang pagka yakap sa ama. “I promise, anomang ipapagawa nyo sa akin ay gagawin ko, dad. Kasi alam ko na para lang din po sa akin yon.”

“Oh, God. My baby is not a baby anymore,” saad ni Eduardo. Natawang tinampal naman ni Honey ang ama sa balikat.

“Daddy talaga. Kung ano-anong sinasabi. “Baby nyo pa rin po ako. At kahit kailan hindi magbabago yon. Kahit pa ako ay mag-asawa, magkaroon ng mga anak at apo, still, I'm always your only daughter.”

“Yes, of course. Ikaw lang naman ang nag-iisang anak ko,” sagot ni Eduardo.

Nagpatuloy ang kwentuhan nila hanggang sa makarating sila sa kanilang bahay. Agad naman silang sinalubong ni Naomi kung saan ay kanina pa naghihintay sa kanila.

“Mommy, I missed you,” salubong ni Honey sa ina sabay halik sa pisngi nito saka niyakap ng mahigpit.

“I missed you too, anak,” sagot ni Naomi sa anak. “How was your day?”

“Us usual, mom. Nakaupo lang,” walang ganang sagot Honey Jane.

“Oh, ano naman pinuputok ng butchi ng anak mo, Eduardo?” Baling ni Naomi sa asawa.

“Her fault,” nagkibit balikat na sagot ni Eduardo. “I told her na sa office na lang siya at hayaan na i-train ni Zack. Ayaw naman.”

“Daddy,” reklamo ni Honey Jane. “Sabi ko naman sayo, bigyan mo lang ako ng ibang pwedeng mag-train sa akin. Wag lang siya.”

“May katigasan din kasi ang ulo mo, anak. Si Zack lang ang kayang mag-handle sayo,” sagot ni Eduardo. “Pero since ayaw mo. Wala namang problema kung uupo ka lang sa opisina. Anak naman kita, kahit uupo ka lang buong araw.”

“Daddy naman,” nakasimangot na turan ni Honey.

“Oh, tama na yan. Mabuti na kumain na tayo. Lumalamig na ang pagkain sa misa. Sayang naman ang niluto ko di na masarap kapag malamig na,” sabat ni Naomi sa mag-ama.

“Mabuti pa nga, mom. Nagutom na ako,” sagor ni Honey Jane.

Sabay nilang pumasok sa loob. Diretso sila sa dining area kung saan naghihintay ang pagkain. At doon pinagsaluhan ng pamilya ang masarap na hapunan na inihanda ni Naomi para sa mag-ama niya.