เข้าสู่ระบบ8
คอนโดเดียวกัน ซันรีบวิ่งออกไปที่รถ ก่อนจะสตาร์ทรถเข้าเกียร์ขับออกไป อกข้างซ้ายเต้นแรง ๆ ผิดปกติเพียงแค่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนั้น เขาสับสนเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเพิ่มความเร็วของรถ เพื่อไปหาใครบางคน ร้านไอศครีม เธอนั่งรอเขาอยู่หน้าร้าน ก่อนคนหล่อของเธอจะเดินเข้ามา ออร่าความโดดเด่นปิดไว้ไม่มิดภายใต้ชุดนักเรียน เขาเป็นรุ่นพี่ของเธอหนึ่งปี แพรว พันธิตา โชติอนันวงค์นักเรียนชั้นมอห้าทับหนึ่ง “สวัสดีค่ะพี่ซัน” เธอเจอพี่เขาในงานแข่งขันวิชาการบ่อยครั้ง มีปัญหาการเรียนอะไรเธอมักจะคอยปรึกษาเขา จนวันหนึ่งเราทั้งคู่ตัดสินใจเพิ่มความใกล้ชิดจากพี่น้อง ลองมาเป็นคนคุยหรือคบหา “รอนานไหมคะ” ซันส่งมือวางทับศีรษะคนตัวเล็ก “ไม่ค่ะ” “ไปค่ะ อยากกินไอศครีมรสสตอเบอร์รี่” เเพรวส่ายหน้าไปมา ยิ้มตาหยีส่งให้ ทั้งสองสั่งไอศกรีมคนละถ้วย ความใสซื่อ สดใสเมื่อได้ทานสิ่งที่ชอบ เกิดเป็นความน่ารักให้เขาชมเธอในใจ “โครงการนักเรียนเเลกเปลี่ยนที่ออสเตรีย” “ไปหนึ่งปีเลยนะ” “พี่ซันต้องคิดถึงเเพรวแน่ ๆ” เธอเอ่ยออกมาโดยที่ไม่ได้โอดโอยเลยสักนิด พร้อมตักไอศกรีมเข้าปาก เพราะนั่นคือความตั้งใจของเธอ ส่วนความรักหากเราคู่กัน เพียงหนึ่งปีมันสั้น ๆ สำหรับเธอ “ค่ะ พี่คงคิด ถึง” เขาตอบกลับส่วนคำหลังเขาพูดด้วยความแผ่วเบา ไม่กล้าพูดออกมาให้เต็มปาก ทั้งที่เขาก็ถูกใจเธอมาก เธอตรงสเปกเขาทุกอย่าง เรียนเก่ง นิสัยดี น่ารัก “ขับรถกลับดี ๆ นะคะ” เขาเดินมาส่งเธอหน้าประตูห้าง รถที่บ้านเธอมารับ เธอไม่อยากให้คนขับรถเห็น กลัวจะเอาไปฟ้องคุณพ่อ คุณพ่อเธอยังไม่อยากให้มีแฟนตอนเรียน ส่วนเขาเข้าใจเหตุผลนั้นไม่ติดใจอะไร ••• รถหรูขับเข้ามาในโรงจอดรถวีไอพี เมื่อจอดรถเข้าซองเรียบร้อย แต่ทว่ายังไม่ลงจากรถ ลลินยังติดเครื่องรถไว้อย่างนั้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าสั่งอาหารผ่านแอพเดลิเวอรี่ “กินอะไรดีนะ” มือบางไล่หน้าจอเลื่อนไปเรื่อย ๆ ก่อนจะตัดสินใจกดร้านอาหารคลีนไป ก่อนจะหย่อนมือถือลงในกระเป๋า แล้วเปิดประตูรถทันที ครืด~ ปึก! “กรี๊ด” เสียงขูดของประตูรถความดังของสิ่งกระทบกัน ทำให้ใจเธอเต้นเเรงด้วยความกลัว รถที่ถอยจอดหยุดชะงัก ก่อนคนขับออกมาจากตัวรถ “เป็นอะไรมากไหมครับ” เขาตกใจเช่นกัน ถอยรถออกมาดี ๆ รถคันข้าง ๆ เปิดประตูออกมาซะงั้น “ขอโทษค่ะ มัวแต่รีบไม่ได้ดูเลย” เธอชะงักไปทันที เมื่อเห็นว่าเป็นซัน นี่เธอกับเขาอยู่คอนโดเดียวกันเหรอ เขาดูตกใจเช่นกัน “รถเธอมีประกันไหม” “มีสิ ฉันซุ่มซ่ามขนาดนี้ ไม่มีได้ยังไง” “ซุ่มซ่ามก็ไม่ควรขับ เดือนร้อนคนอื่น” เขาถาม ก่อนจะบ่น เธอได้แต่อึ้งและยอมรับว่าผิด “ไม่ต้องเรียกหรอก ฉันผิดอยู่แล้ว” “เท่าไหร่ว่ามา” เธอผิดก็เข้าใจอยู่ แต่เขาจะมาขึ้นเสียงแต่หน้านิ่งใส่เธอไม่ได้… “ไม่ต้อง เศษเงิน” ก่อนเขาจะหยิบของในรถเดินขึ้นเข้าคอนโดไปทันที ทิ้งให้ลลินกัดฟันด้วยความหงุดหงิด ระหว่างนั้นไรเดอร์โทรเข้ามาส่งอาหารทันที ก่อนจะขอสเเกนจ่ายเงินรับอาหารมา “รอยถลอกไม่ยาวมาก มีลึกตรงกลางนิดหน่อย” เธอลูบรอยรถเขาเบา ๆ ก่อนเธอจะโทรหาเบอร์ลูกพี่ลูกน้อง พี่เบนซ์ทายาทรถหรู “ฮัลโหลเฮีย…” ‘ว่าไงตัวแสบ โทรมาก่อกวนอะไรอีก’ “ไม่ได้กวน ลินทำรถคนอื่นเป็นรอย’ “รอยนิดเดียวเองนะ” “เฮียช่วยลินหน่อยนะ” ‘ได้ แต่ทีหลังขับรถระวังหน่อย’ “ขอบคุณค่ะเฮีย อย่าบอกพ่อนะ” ก่อนสายจะตัดไป ลลินกดเปิดเพลงฟังรอ รถกระบะเซอร์วิสลูกค้าแลกบัตรเข้าคอนโดมายังที่จอดรถ ก่อนจะทำการซ่อมพ่นสีรถใหม่ ช่างทำการยกเครื่องมือทันสมัยออกมาไม่กี่อย่าง ผลัดกันทำงานด้วยความชำนาญ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงรถทั้งสองคันกลับสู่สภาพเดิม “โห้ ฝีมือบริษัทเฮียดีมากอะ” “สมกับที่เป็นศูนย์ซ่อมรถอันดับหนึ่ง” พนักงานโค้งรับคำชมก่อนนะเดินขึ้นไปทันที “พี่ ฉันยังไม่ได้จ่ายเงินเลย” เธอตะโกน ก่อนที่พนักงานรักษาความปลอดภัยเริ่มมองมา จึงหยุดไว้เพียงเท่านั้น “ค่อยโทรขอจ่ายเฮียทีหลังแล้วกัน สายตาเธอเหลือบไปเห็นอาหารที่สั่ง ก่อนจะพบว่ามีสองกล่อง เธอยกถุงขึ้นมาดูหมุนไปมาจนมันพันเข้าที่นิ้ว “อย่าบอกนะว่า” เปิดถุงออกมาดู มันคือข้าวกล่องอาหารตามสั่งแพคเกจจิ้งดูดี ภายในมีข้าวผัดกุ้งกับข้าวผัดหมู “ไรเดอร์หยิบอาหารให้ฉันผิด” ก่อนที่เธอจะค้นหารายการสั่งเตรียมโทรไปด่า ทว่าพึ่งนึกได้ว่าเอาไปฝากอีกคนดีกว่า “แล้วเขาอยู่ห้องไหนนะ” เธอกับเขาอยู่คอนโดเดียวกัน แต่ไม่รู้ว่าชั้นไหนห้องไหน สมองอันน้อย ๆ คิดออกจึงกดไลน์โทรถามสิงห์ ที่เราสองคนแลกกัน เมื่อโทรหาสิงห์ สิงห์รับสายบอกเบอร์ห้องพร้อมชั้นไว้ แบบไม่สงสัยอะไรเลย เธอขี้เกียดคิด ก่อนจะเดินเข้าล็อบบี้กดลิฟต์ขึ้นไปทันที เมื่อมาถึงหน้าห้องก็เบิกตากว้างออกมา “ห้องข้างกันอีก” บังเอิญอะไรขนาดนี้ มือสวยกดกริ่งหน้าห้อง ทว่ารอหลายนาทีคนในห้องก็ไม่มีท่าทีจะเปิดประตู มือบางจึงกดรัวกริ่งก่อนจะส่องหน้าเข้าหากล้อง ให้คนด้านในเห็นว่าเป็นเธอ ••• ร่างกายกำยำพึ่งแตกหนุ่มวัยสิบแปดเต็ม ค่อย ๆ ชโลมน้ำล้างตัวจากสบู่ราคาแพง ก่อนจะพันผ้าเบื้องล่างด้วยผ้าเช็ดตัว หยิบผ้าเช็ดผมออกมาเช็ด ก่อนจะแต่งตัวใส่ชุดนอนที่ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ติ๊ง~ ขณะเขากำลังกำลังเช็ดผม เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นหนึ่งครั้ง ก่อนคนตัวสูงเดินไปมองกล้องฉายภาพคนข้างนอกพบว่าเป็นบัดดี้ตัวเอง “รู้จักห้องเราได้ไง” “ยายเพี้ยนนี่ จำห้องผิดคิดว่าเป็นคนอื่นหรือเปล่าว่ะ” เขาพึมพำสงสัย ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงกริ่งมารัว ๆ เขามองภาพหน้าจออีกครั้ง ก็ต้องตกใจเธอกำลังทำท่าหน้าตาใส่กล้อง แกร็ก! “เปิดสักที” ลลินเลิกทำท่าใส่กล้อง บ่นเจ้าของห้องอุบอิบ “มีอะไร มาหาใคร” เสียงเรียบถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง “มาหาคุณบัดดี้นั่นแหละค่ะ…” เธอลากเสียงยาวใส่ “อะ ฉันให้” ในมือเธอมีข้าวกล่องหนึ่งกล่อง เธอยื่นอีกกล่องใส่ถุงให้เขา เขางงไปใหญ่ว่ายายเพี้ยนเอาข้าวมาให้เขาทำไม “ไม่เอา เอากลับไป” เขาตั้งท่าจะปิดประตูใส่ ลลินจึงเอาตัวบังขยับมาขว้างเอาไว้ “ให้เเล้วรับไปสิ” “อย่ามาทำไม่มีมารยาท” เธอไม่เคยต้องมาตอแยใคร นายนี่ไร้มารยาทชะมัด! เธอจับมือเขาแบออกเอาถุงคล้องใส่มืออย่างถือวิสาสะ “เธอ!” “บายค่ะ คุณบัดดี้เจอกันพรุ่งนี้” ร่างบางเดินกลับห้องทันที ทิ้งให้เขางง ๆ ตรงนั้น เฮียเบนซ์ลูกพี่ลูกน้องลลิน เรื่อง Love Past คู่ซ้อมรักตอนพิเศษ 3ครอบครัวสหบวรเกียรติ(ไซออน) ภายในห้องพักฟื้นพิเศษ โรงพยาบาลซีซีเอส“ลูกชายไปหาอะไรกินไหมลูกแม่เป็นห่วง” ภายในห้องที่มีกลิ่นยาคละคลุ้งเต็มไปหมด ลลินเดินเข้ามาพร้อมสามี เข้ามาหาลูกชายที่ตอนนี้ยังคลุกอยู่แต่ในห้องพักฟื้น เธอหันไปมองด้านข้างพบว่ามีแมคบุ๊ค ตั้งวางคู่กับอาวุธปืนโปรดของลูก“ผมไม่หิวครับ”“ผมจะรอเธอฟื้นก่อน” ก่อนหน้านี้เขามีปากเสียงหรือเรียกว่าเป็นการทะเลาะกันครั้งใหญ่เลยก็ว่าได้ เธอเป็นผู้หญิงที่ย่างก่ายเข้ามาในชีวิตที่ไร้ชีวาแบบเขา เธอเปรียบเสมือนอากาศทำให้เขาอยากเป็นคนที่รักคนเป็น แต่ไหนเธอกำลังจะทิ้งเขาไป“ไม่เป็นไร พ่อเตรียมอาหารมาให้ลูกแล้ว”“แม่ตั้งใจทำเลยนะ” ชวิศวางอาหารใส่กล่องถนอมอาหารมาพร้อมกับ กับข้าวหลายอย่าง วางไว้ข้างปืนของลูก เขาห้ามลูกไม่ได้เลยเรื่องนั้น แต่ทำได้แค่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ บนเตียงรักษามีร่างผู้หญิงผิวพรรณขาวซีดเพราะเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ส่วนบนศีรษะมีผ้ากอตพันไว้รอบหัว“แม่หนูนี่จะต้องฟื้น เธอแค่กำลังพยายามรักษาตัวเองอยู่” เสียงพ่อของเขาเอ่ยบอกพร้อมกับวางมือบนไหล่กว้าง ก่อนที่จะรับรู้ว่าลูกชายที่ไม่เคยร้องไห้มาหลายปีตอนนี้แผ่นหลังแกร่งกำลั
ตอนพิเศษ 2คุณหมอลูกสามเวลาที่ผ่านไปไวเหมือนโกหก หลังจากจบศึกกระแทกรักเจ็ดสิบเก้าวัน ทำให้เกิดผลผลิตทั้งหมดสามคน ที่พ่อและแม่หล่อหลอมดีเอ็นเอ ยีสน์เด่นส่งมาถึงลูก ๆ ทั้งหมด ผู้ชายสามคนออร่าความหล่อไม่กินกัน คนแรกลูกชายคนโตของบ้าน เซนิท พึ่งสอบจบแพทย์เฉพาะทางด้านศัลยกรรมทรวงอก บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ใคร ๆ มองมาเป็นอันต้องเคลิ้มแต่ทว่าใครจะรู้นิสัยที่แท้จริงอย่างหนึ่งของลูกชายเธอว่าเป็นคน ‘กลัวผู้หญิง’ผ่านไปสองปีเธอก็คลอดลูกชายคนที่สองชื่อว่า ไซออน ตอนนี้กำลังเป็นนักศึกษาแพทย์ปีห้า ลูกชายบอกเธอจะเรียนต่อเฉพาะทางด้านกระดูก นิสัยสุขุมไม่ค่อยเผยรอยยิ้มเท่าไหร่ แต่ทว่าเป็นคนชอบสังสรรค์ขัดกับบุคลิกภายนอก มีอีกอย่างหนึ่งที่เธอเป็นห่วงลูกชายมากคือชอบออกไปช่วยเหลือเหตุการณ์ฆาตกรรมต่าง ๆ ในที่เกิดเหตุหรือเรียกว่า นิติเวชชันสูตรพลิกศพ ซึ่งพวกคดีส่วนใหญ่จะถูกปิดไว้ด้วยผู้มีอำนาจลูกชายมีแล้วสองคนฉันและสามีจึงตกลงกันว่าอยากมีลูกสาวสักคนอีก เป็นคนสุดท้ายแต่แล้วกลับได้ลูกชายมาปิดท้ายแทน ซุส ลูกชายคนสุดท้องถอดแบบนายแพทย์ชวิศมาเต็ม ๆ เจ้าพ่อหนอนหนังสือ และดันอยากเรียนแพทย์ตามพี่ชายสองคนไป ซึ่งตอนนี้เป็น
ตอนพิเศษ 1สามีภรรยา NCสองร่างบดจูบริมฝีปากกันและกัน เคล้าคลึงอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหลายนาที หมดสิ้นแล้วความเจ็บปวดใด ๆ ทุกสิ่งหลังจากนี้ชีวิตของเราจะมีแต่คำว่าครอบครัว ลลินห่อไหล่เข้าหากันเล็กน้อยเมื่อรับรู้ว่ามือแกร่งสัมผัสเข้าที่หน้าอกอวบของตัวเอง ไม่พอแค่นั้นเขายังค่อย ๆ ล้วงเข้าไปในชุดแต่งงานสีขาวด้วย“อื้อ!” เขาสะกิดยอดดอกเล่นทำให้เธอทนต่อความรู้สึกนั้นไม่ไหว เผลอครางออกมาทั้งที่ปากจูบกับเขาอยู่ เธอไม่รอเป็นฝ่ายโดนเขาแกล้งอยู่คนเดียว มือบางเลื่อนลงไปที่เป้ากลางกายระหว่างขาแกร่ง สัมผัสเข้าที่ลำยาวนั้นที่เข้ามาอยู่ในตัวเธอนับครั้งไม่ถ้วน มันพองขยายขนาดสู้มือเธอ ความอยากแกล้งมากกว่านี้ถึงปลดตะขอกางเกงสีขาวลง ตามด้วยแพนตี้สีดำทำให้เจ้าลำรักดีดชี้มาตรงหน้าท้อง“เงี่ย-เหรอครับ” เจ้าบ่าวป้ายแดงผละออกจากปากบางด้วยความเสียดาย เอ่ยถามภรรยาสาวด้วยความหยาบโลน“ค่ะ มาก ๆ เลย” เธอตอบกลับพร้อมกับปลดชุดเจ้าสาวสวยออก มันเป็นชุดเกาะอกค่อนข้างที่จะถอดง่าย ผมมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ มันช่างเซ็กซี่เพราะเธอจงใจใช้สายตาของเธอสู้เขากลับอย่างท้าทาย ลลินนั่งลงบนปลายเตียงนอนที่มีกลีบกุหลาบสีแดงโรงกร
54ซึ้งเหลือเกิน‘ที่รักครับ หยิบเอกสารซองสีน้ำตาลมาให้ผมที่โรงเรียนทีครับ’‘ผมวางไว้บนโต๊ะห้องทำงานคุณ’ ลลินเปิดโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงข้อความ“ค่ะ รีบไหมคะ”‘ไม่ครับ’“อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงถึงค่ะ”ผู้บริหารสาวเมื่อทำการเคลียร์งานสำคัญเสร็จแล้วก็ลุกออกจากห้องทำงานส่วนตัว และไม่ลืมหยิบเอกสารซองน้ำตาลที่เขามาลืมไว้ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เมื่อมาถึงโรงเรียนนานาชาติที่คุ้นเคยก็นึกสงสัยว่าวันนี้ทำไมที่โรงเรียนเงียบแปลก ๆ ทั้งที่เป็นวันธรรมดาเปิดเรียน สายตาของเธอหันไปเจอนักเรียนที่เหมือนหลงเข้ามาบริเวณนี้“เอ่อน้องคะ วันนี้โรงเรียนไม่ได้ปิดใช่ไหม” นักเรียนชายคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงคนถามก็หันกลับมาตอบด้วยรอยยิ้ม“ไม่ได้ปิดครับ วันนี้เขามีงานด้านบน”“โอเคจ่ะ ขอบใจนะ พี่เห็นว่าโรงเรียนเงียบ ๆ” ลลินโล่งใจเล็กน้อย คราแรกจะดุอีกคนแล้วว่าผ่าตัดจนเบลอหรือเปล่า“แต่วันนี้ที่โรงเรียนถือเคล็ดว่าใครเข้าไปในตึกนี้ต้องแต่งชุดนักเรียนครับ” ประโยคนั้นทำให้แฟนเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ขมวดคิ้วชนกันอัตโนมัติ เคล็ดอะไรกัน นี่โรงเรียนนานาชาติ แต่ลลินก็ไม่ได้ถามอะไรกลับไป ยังไงเจ้าของโรงเรียนก็เป็นคนไทยอาจจะมีความเชื
53รับผมเป็นเจ้าบ่าวได้ไหมครับโรงพยาบาลแห่งนี้ก็ยังขาดแคลนทีมแพทย์รวมถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์เหมือนเดิม ตอนนี้ผมได้เริ่มเข้ามาช่วยเหลือจริงจัง สาเหตุคือเราให้ผู้คนต่างด้าวเข้ามารักษาร่วมกับคนไทยด้วย และอีกอย่างคือที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรอำนวยความสะดวกเลยทำให้แพทย์จบใหม่ก็ไม่ค่อยอยากจะมานัก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีใจรักในการช่วยเหลือคนก็ตาม“ตามนี้นะครับ”“ผมจะให้คนเข้ามาสร้างที่ตรงนี้ ว่างพอดี” ผมประชุมกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลรวมถึงรอบนี้เข้าขอปรึกษาเซนต์ว่าจะช่วยเหลืออย่างไร เพราะเพื่อนเขาเป็นบริษัทผลิตเครื่องมือทางการแพทย์ทำให้การเจรจาครั้งนี้รวดเร็วและตอนนี้เราได้ทีมก่อสร้างช่างจากบริษัท Alpha Engineering ที่ขึ้นชื่อเรื่องงานก่อสร้างอาคาร เมื่อแผนการก่อสร้างแปลนอาคารถูกอนุมัติทุกฝ่าย การขุดเจาะก็เริ่มต้นทันที จริง ๆ แล้วโรงพยาบาลยังพอมีพื้นที่เหลือในการก่อสร้างอาคารรักษาเพิ่ม เขาเลยเปิดรับบริจาคพร้อมกับบริจาคร่วม มีการแถลงข่าวการปรับปรุงโรงพยาบาลครั้งใหญ่ ทำให้ประชาชนเกิดความสนใจเข้ามาร่วมทำบุญโรงพยาบาลร่วมด้วยมากมายในการสร้างครั้งนี้จะมีอยู่สามตึก คือตึกรักษาผู้ป่วยนอก อาคารพักพิงผู้ป่วยใน แ
52กราบขอโทษผ่านเมื่อวานไปพ่อของฉันได้รับเข้าการผ่าตัดเรียบร้อยและกลับพักฟื้นที่บ้านโดยมีน้าดวงดาวดูแลอยู่ไม่ห่าง น้าดวงดาวลาออกจากบริษัทเอกชนนั้นแล้วเพราะฉันให้ออก มาทำงานในบริษัทฉันแทน ลลินไม่เคยมีความใจจืดใจดำถึงแม้ใครจะเคยทำไม่ดีกับตัวเองยังไง ด้วยพื้นฐานจิตใจของเธอถูกแม่โอบล้อมเลี้ยงดูมาด้วยความรักเต็มล้น ส่วนงานที่เธอมอบให้น้าดวงดาวทำคือเป็นฝ่ายตรวจสอบวัตถุดิบในการสั่งผลิตสินค้าแต่ละล็อต ซึ่งงานแบบนี้สามารถทำที่บ้านได้ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสสีแดงระดับความสั้นเหนือเข่าเพราะนายแพทย์หนุ่มบอกว่าจะพาไปเซอร์ไพรเสียงหวานเชื่อมของเขา พลันทำให้ใจดวงน้อยเต้นจังหวะแรง ตื่นเต้นว่านายแพทย์หน้านิ่งจะมีอะไรเซอร์ไพร“สั้นไปไหมครับชุด” ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องแต่งตัว พอเห็นร่างสวยเซ็กซี่ที่กำลังสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกเขาก็รีบเดินเข้ามาคลอเคลีย ความหึงหวงเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ“ขอวันเดียวได้ไหมคะ ตั้งแต่ซื้อมาชุดนี้ไม่เคยใส่เลย” ลลินแหงนใบหน้าประทับรอยจูบที่ริมฝีปากคนขี้หวงเบา ๆ“ครับ ขอค่าอนุญาตด้วยวันนี้”“ก็ได้ทุกวันอยู่แล้วไหมคะ” เรามีอะไรกันแทบทุกวัน ไม่ว่าเขาจะยืนผ่าตัดงานหนักแค่ไหน ก่อนนอนหรื







