Novels by ไข่ดาวเบคอน

19จุดรอคอยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงบางตัวสั่งทำขึ้นพิเศษมีเพียงชิ้นเดียว ถูกแพคด้วยกล่องกันกระแทกอย่างดีโดยมีพนักงานช่วยกันขนขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว ซึ่งมีเจ้าของสิ่งของกำลังยืนมองดูด้วยแววตาเสียดาย“ชีวิตแม่งมาตกอับอะไรตอนนี้ว่ะ” เอกภพใช้มือยีหัวตัวเองกว่าจะมีวันนี้เขาใช้ทุกวิธีทาง ต้องทำลายความรักของผู้หญิงที่รักตัวเองลง ต้องโมโหร้ายใส่คนอื่นที่ทำอะไรไม่เข้าตาตัวเอง เพราะมีหลายครั้งเอกภพนั้นรู้ตัวเองดีว่าไม่สามารถคุมอารมณ์ตัวเองได้“ไม่เป็นนะพี่” “ฉันได้งานทำแล้ว” “ถึงเราไม่ได้มีเงินมากเหมือนก่อนเราประหยัดหน่อยคงอยู่ได้” ดวงดาวเอื้อมมือแตะมือเหี่ยวย่นของสามี ก่อนจะถูกสะบัดออกมาจนลูกสาวยืนด้านหลังรีบเข้ามากอดปลอบเอาไว้“เพราะอีลลินคนเดียว” เสียงของชายชรายังคงพร่ำเพราะอารมณ์โกรธไม่หยุด“คุณพ่อเลิกโทษคนอื่นเถอะค่ะ” “ที่เราต้องมาอยู่จุดนี้เพราะคุณพ่อ” “คุณพ่อรักแต่ตัวเอง”เผียะ!แรงตบจากฝ่ามือแกร่งกระทบลงใบแก้มเนียนจนคนโดนตบหันไปตามแรง“แพรว!” “เจ็บมากไหมลูก” ดวงตกใจเสียงตบนั้นจนถลาเข้ามาใช้มือลูบแก้มลูกที่ตัวเองเฝ้าดูแลเลี้ยงถนอมมาอย่างดี“ไม่ค่ะคุณแม่” “เจ็บเจียนตายก็เคยผ่านมาแล้ว”“หลังจาก

18จุดเฉยชาความเจ็บปวดในวันนั้นยังคงตราตรึงไม่หาย ชีวิตของคนโชคร้ายเหมือนมีพรวิเศษหรือบุญเก่าที่หลงเหลืออยู่ มือซีดเซียวขยับเล็กน้อยตาสองข้างเริ่มขยับและค่อย ๆ ลืมขึ้นแต่ทว่าพอจะเปิดเปลือกตาก็ต้องรีบหลับลง เพราะความรู้สึกตึงแผลรอบใบหน้าและตามตัว แต่เขาพยายามหลายครั้งและมันก็สำเร็จ ความสว่างเห็นได้แค่ตาเดียวส่วนอีกข้างนั้นมืดสนิท คนเพิ่งฟื้นร่างกายยังไม่เต็มร้อยมองเห็นคนพร่ามัวก็เริ่มหวาดระแวง แต่สัญชาตญาณความเป็นพ่อมีอยู่ในจิตใต้สำนึก“ลูก” “อย่าทำลูกกู” มือแกร่งปัดป่ายมองซ้ายขวาหาลูกชายพร้อมกับน้ำตาไหลออกมา ชายหนุ่มดิ้นแรงจนสายน้ำเกลือหลุดทำให้เลือดพุ่งออกมามากมาย“คุณอาโลฟื้นแล้วครับ” “เหมือนหวาดกลัวคล้ายสติแตก” ร่างกำยำได้รับคำสั่งเฝ้าเจ้านายก็รีบต่อสายแจ้งให้ผู้มีอิทธิพลทราบ ไม่นานหมอและทีมพยาบาลก็เข้ามา“ใจเย็น ๆ นะคนไข้” แพทย์สาวเข้ามาเช็คร่างกายผู้ป่วยประเมินอาการ“ลูก! ผมขอลูกคืน!” “ขอลูกคืนได้ไหมครับ!” “ฮึก” คนไข้บนเตียงยังพร่ำผสมความหวาดระแวงสองมือพนมขึ้นขอร้อง ไม่สบสายตาแพทย์ใช้มือสัมผัสตัวเขาเพียงแค่นั้นก็สั่นกลัวอย่างแรงแกร็ก เสียงประตูเปิดความมา บุคคลอยู่ในห้องโค้งตั

17จุดล้มไม่เป็นท่าสายตาคมเข้มจ้องมองทารกน้อยตัวแดงนอนอยู่ในห้องเด็กอ่อน ระยะทางบอสเนียมาถึงกรุงเวียนนาใช้เวลานานมากกว่าเก้าชั่วโมง ถึงแม้ว่าจะนั่งเครื่องบินมาก็ตาม น้ำตาอุ่นไหลลงมาอาบแก้ม ‘นี่เราเป็นพ่อ มีลูกจริง ๆ แล้วใช่ไหม’ แต่ก็ยังมีความโชคดีในขณะเมียเขาเจ็บท้องคลอดเพื่อนสนิทของเธอยังเข้ามาช่วยเหลือ“พวกหนูกลับก่อนนะคะ” “พรุ่งนี้ต้องแต่งตัวตื่นเช้า" หนึ่งในเพื่อนสนิทของเมียเขาลุกเข้ามาเอ่ยบอก“ขอบใจมากนะ” “ยินดีกับความสำเร็จด้วย”“พรุ่งนี้จินจะเอาใบจบมาให้ค่ะ” เพื่อนสาวของเธอไม่ได้ขึ้นรับใบประกาศจบแต่ยุคสมัยนี้มันไม่ได้สำคัญอะไร ส่วนเรื่องถ่ายรูปค่อยนัดถ่ายรวมตัววันหลังก็ได้ตอนนี้หญิงสาวย้ายเข้ามาห้องพักฟื้นในห้องพิเศษเพราะตอนนี้เขาพอมีเงินจากการฝึกงานมากพอสมควร มือแกร่งเอื้อมเข้าไปสัมผัสมือเล็กที่มีสายน้ำเกลือสัมผัสบางเบาคล้ายกลัวว่าเธอจะเจ็บ ใบหน้าขาวซีดการคลอดครั้งนี้ใช้วิธีผ่าคลอด พยาบาลบอกว่าลูกชายตัวใหญ่กว่าคุณแม่หากฝืนคลอดธรรมชาติอาจจะเสียชีวิตทั้งแม่และลูกใช้เวลาอยู่โรงพยาบาลสามวันสองคืนระหว่างอยู่ที่นั่นว่าที่คุณพ่อมือใหม่ก็ได้เรียนรู้วิธีอุ้มลูก วิธีจับเร่อรวมถึงวิธี

16จุดผิดพลาดจากจุดสำคัญชายหนุ่มมากฝีมือเดินออกมาจากตัวรถออฟโรดสีดำด้าน กระจกรอบตัวรถกันกระสุนทำขึ้นพิเศษผสมลามิเนตและโพลิคาร์บอเนตหลายชั้น แต่งตัวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำมีเสื้อเกราะกระสุนด้านในสั่งผลิตพิเศษเช่นเดียวกันทำให้มองออกยากเหมือนสามหนุ่มเป็นเพียงนักท่องเที่ยวธรรมดา บนใบหน้าตกแต่งแปะด้วยเนื้อเทียม จากหล่อเข้มอยู่แล้วก็หล่อขึ้นไปอีกอาโลส่องกระจกมองปลื้มความหล่อของตัวเองอีกครั้ง“อาโล” “มึงหล่อแล้ว” ฮัตสันหยิบกระบอกปืนยัดใส่ใต้เสื้อ ภายในชุดเกราะมีอาวุธพร้อมกระสุน“ครับพี่ชาย” ชายหนุ่มผละออกมาจากกระจกปรับเปลี่ยนสีหน้าเรียบตึงอีกครั้ง เขาอายุยังน้อยจึงอาจจะมีติดเล่นไปบ้าง แต่อีกใจหนึ่งก็คิดถึงร่างอวบใหญ่ใกล้คลอดเขาภาวนาว่าลูกจะรอเขากลับไปหาตอนนี้เราอยู่เมืองบอสข่าน ผืนป่าดิบชื้นดึกดำบรรพ์เปรูชิตซาความกว้างมากกว่าหกร้อยไร่ มีเขตป่าสงวนและอุทยานแห่งชาติวันนี้เป็นวันที่อริของนายชื่อว่าโยนอสจะเข้ามารับตัวหญิงสาวชาวไทยเข้ามาทำงานที่นี่ พวกเราไม่ได้เข้ามาเพียงสามคนมีการ์ดมากฝีมืออีกหลายรายแฝงตัวเข้ามาเป็นนักท่องเที่ยวก่อนแล้วและคอยส่งข้อมูลผ่านแอพพลิเคชั่นสร้างขึ้นมาเอง กลุ่มข

15จุดยอมทำในมือของเขาถือกะละมังเข้ามาในนั้นมีน้ำอุ่นที่เขาใช้กาต้มน้ำร้อนผสมอุณหภูมิปกติให้พอเหมาะ ชายหนุ่มนั่งลงปลายเตียงเปิดผ้าขนหนูขึ้นมาก่อนขาเรียวเล็กจะขยับหนี“พี่นวดขาให้ครับ” เมื่อเห็นเท้าเล็กขยับออก ใบหน้าหล่องงเล็กน้อยพลางนึกคิดว่าตัวเองนั้นทำอะไรให้เธอไม่พอใจหรือเปล่า เขาไม่ยอมแพ้คว้าขอเท้าเธอจับมั่นจนหญิงสาวยอมวางหนังสือลงหันมามองการกระทำของเขานิ่งเฉย“ไม่พอใจอะไรพี่ครับ” “พี่ทำอะไรผิด” ปากพูดถามน้ำเสียงอ่อนนุ่มส่วนมือกำลังจุ่มผ้าน้ำอุ่นมาประคบขาให้อย่างทะนุถนอม“เปล่าค่ะ” พอเห็นการกระทำของเขาหญิงสาวก็โผล่กอดร่างหนาทันที เธอคิดถึงเขาเธอสงสารเขาเช่นกัน เขาดีกับเธอทุกอย่างไม่มีใครเหมาะจะเป็นพ่อของลูกเท่าเขาอีกแล้ว“ฮึก” น้ำตาหลั่งไหลออกมาอย่างหมดหนทาง ต่อให้พี่อาโลพัฒนาตัวเองมีหน้าที่ตำแหน่งงานดี พ่อของเธอก็ไม่มีทางยอมรับ“โอ๋ ๆ อย่าร้องไห้เลยนะครับ” “เมียเด็กของพี่” ชายหนุ่มผละออกมาใช้มือเช็ดน้ำตาอุ่นออกอย่างเบามือ“เหนื่อยใช่ไหม” “เจ้าตัวเล็กอย่าทำแม่เหนื่อยบ่อยสิลูก” เขาย่อตัวลงลดระดับพูดคุยกับลูกในท้องอย่างน่ารัก ทำให้คนร้องไห้โยเหมือนเด็กยิ้มทั้งน้ำตาออกมา เขาดูแลเธอด

14จุดรู้สึกภายในห้องใต้ดินสีดำมีเพียงแสงไฟสีส้มสลัว ประตูม้วนเหล็กหนาแข็งแรงถูกเปิดผ่านระบบสแกนใบหน้า สามหนุ่มเดินเข้ามาร่างกำยำสองคนเดินนำด้านหน้าสีหน้าเฉยชาพร้อมกับเม็ดเหงื่อผุดเต็มกรอบใบหน้าหล่อ ส่วนอีกคนที่เดินตามหลังเหนื่อยหอบเช่นเดียวกันแต่ต่างกันตรงที่สีหน้าและสายตาลอกแลกตื่นเต้นกับการได้มาสถานที่ใหม่ ๆ ใครจะโชคดีเท่าเขาเรียนบริหารแต่ได้มาออกรบสู้ด้วย“พวกผมพร้อมแล้วครับนาย” เรียมบอกเจ้านายสองมือกุมประสานไว้ด้านหน้า ฮัตสันก็เช่นเดียวกัน อาโลเห็นรุ่นพี่หนุ่มทำแบบนั้นก็รีบทำตามทันทีชายหนุ่มวัยสี่สิบกำลังสูบควันสีเทาเข้าปอด เมื่อหมดมวนมือเต็มไปด้วยเส้นเลือดวางแท่งมวนลงบนถ้วยแก้วแบนราบ ก่อนจะปล่อยขวันสีเทาล่องลอยขึ้นไปบนอากาศ“พร้อมทุกอย่างใช่ไหม” ฮามิชถามเสียงเรียบเข้มแต่แฝงไปด้วยความห่วงใยอายุเขามากขึ้นทุกวันผู้ชายต้องใช้ชีวิตโดดเดี่ยวมาหลายปี ผ่านความผิดหวังมานับครั้งไม่ถ้วน จะให้ไปเริ่มต้นใหม่กับใครคงยาก เบื้องหลังเขายังมีธุรกิจยิบย่อยอีกมากมายไม่ได้ทำเพื่อบังหน้าการเป็นมาเฟีย แต่ธุรกิจเล่านั้นล้วนเป็นสิ่งที่เขาชอบสายตาของเขามองไปถึงชายหนุ่มหน้าตาดีตอนนี้กำลังใช้สายตาส

สองเดือนผ่านไปเขาก็ยังเมินเฉยจนวันนี้คนนอนเคียงข้างหายไปใจเขาหล่นวูบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อได้รู้หัวใจตัวเองและสิ่งต่างๆรอยการกระทำที่เธอทำให้"แม่ครับ" "แม่เห็นน้องเจนนิสไหมครับ" โซนิคตื่นมาก็ไม่เจอเมียตัวเองที่เราสองคนนอนกอดกันเมื่อคืน"ไม่เห็นนะลูกชาย" "ปกติน้องจะรอส่งลูกนิ่แม่ก็สงสัยอยู่ว่าเช้านี้หายไปไหน" เมล์ถือใบพัดพัดเดินเข้ามาหาเมื่อได้รับข่าวสารจากแม่บ้านว่าลูกชายของตนตามหาว่าที่เมีย"ละนั่นลูกจะไปไหน" เธอรีบไล่เรียกลูกชายคนโตของบ้านเมื่อเห็นว่าร่างสูงดูร้อนรนผิดแปลกไป"ผมจะไปตามหาน้องครับ" ร่างสูงรีบเดินเข้าไปเปิดกระชากประตูรถคู่ใจอย่างแรงก่อนจะสตาร์ทรถออกตัวไปด้วยความเร็วเมื่อมาถึงจุดหมายตามที่ต้องการบ้านหลังใหญ่ไม่ห่างจากหมู่บ้านของเขาเท่าไหร่อยู่ภายใต้โครงการก่อสร้างเดียวกันเขายืนมองภายนอกบ้านไม่มีใครเลยชายหนุ่มยืนรอสักพักใหญ่มือคอยกดดูในแอพมือถือก็ไม่มีท่าทีว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับเลยโทร.เข้าไปหาพบว่าไม่มีคนรับสายและตอนนี้ได้ปิดเครื่องไปแล้วชายหนุ่มยิ้มดีใจเมื่อมีแม่บ้านเดินถือขยะออกมาเตรียมจะทิ้ง“สวัสดีค่ะคุณโซนิค” แม่บ้านยกมือไหว้ชายหนุ่มอายุอานามอ่อนกว่าตนเองด้วยคว

Special past 5ครอบครัวของเรา วันนี้สองครอบครัวลงมือทำอาหารด้วยกันโดยมีแม่บ้านคอยเตรียมวัตถุดิบไว้ให้โดยคุณหญิงสองบ้านยึดห้องครัว เมย์และจอมขวัญแบ่งหน้าที่กันทำอาหาร พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันไป เสียงหัวเราะดังขึ้นออกมาเป็นระยะ ส่วนฝั่งผู้ชายนั่งดื่มไวน์อยู่ในห้องสนุ๊กเกอร์ โดยมีโซนิคร่วมเล่นเป็นเพื่อนพ่อและคุณอาด้วย “ปกติผมไม่ได้ค่อยได้เล่นอะไรแบบนี้เลย” ประจักษ์เอ่ยออกมาด้วยความดีใจ วันนี้กลับมาเล่นสนุ๊กอีกครั้ง เพราะที่บ้านมีแต่ลูกสาวอยากได้ลูกชายเพิ่มแต่ทว่าภรรยาไม่สามารถมีลูกได้อีกเนื่องด้วยสุขภาพ เพื่อนเขาก็ไม่ค่อยจะมี มีก็แต่ลูกน้อง เพราะเขาเป็นคนเล่นการเมืองจะโดนแทงข้างหลังก็ย่อมได้ทุกเมื่อ “งั้นคุณประจักษ์ก็มาเล่นกับผมบ่อยๆสิ ถ้าว่าง” “ลูกชายของผมก็ไม่ค่อยกลับบ้านเท่าไหร่” ปัญหยิบแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาจิบไม่วายเหน็บแนมไปที่ลูกชายคนโตของบ้าน “โถ่พ่อ” ชายหนุ่มมองค้อนพ่อตัวเองไป สายตาคมหันกลับมาจ้องมองไปที่ลูกคิวสีแดงเพ่งเล็งไปที่ปลายไม้คิว มือแกร่งออกแรงยิงลูกสีตามที่ตัวเองต้องการ การกะระยะแม่นยำทำให้ลูกเข้าปากหลุมลงไปอย่า

Special past 4คนเก่ง งานจัดขึ้นโรงแรมใจกลางกรุงเทพ วันนี้มีทั้งนักธุรกิจในประเทศและต่างประเทศอยากจะเข้ามาแสดงความยินดีกับเขากันทั้งนั้น ภายในงานมีดนตรีบรรเลงภาพฉายหน้าจอประวัติความเป็นมาของบริษัทรางวัลที่ได้รับ ร่วมถึงการได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือสังคมตั้งแต่มูลนิธิบ้านบุญญารักษ์ ยอดขายอสังหาริมทรัพย์สิบเปอร์เซ็นต์บริจาคให้เด็กบนดอย และอีกมากมาย ตอนนี้แขกทยอยเข้ามาร่วมงานรับประทานอาหารว่างรวมทั้งเครื่องดื่ม ระหว่างรองานเริ่มในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าอีกด้าน “หนูต้องไปด้วยหรือคะแม่” หญิงสาวตอนนี้อยู่ในชุดเดรสสีครีมเปิดไหล่เล็กน้อย ผมถูกเกล้าขึ้นทำให้เธอดูสวยสง่าสมกับการไปงานสำคัญ “น้าเมย์ชวนเลยนะ” “บอกให้แม่พาเจนนิสไปด้วย” จอมขวัญสำรวจความพร้อมของลูกสาวเพียงคนเดียว เมื่อเห็นว่าลูกสาวพร้อมแล้วจึงพากันเดินไปที่รถ รอบนี้พ่อของเธอเป็นคนขับ “พร้อมแล้วไปกันจ่ะพี่” “วันนี้ลูกสาวพ่อสาวเป็นสาวแล้ว” ประจักษ์เอ่ยชมลูกสาว จริงๆลูกสาวของเขาสวยสมวัย เพียงแต่จะไม่ได้จัดจ้านเหมือนผู้หญิงสมัยใหม่ ระหว่างทางครอบครัวเรากำลังเดินทางไ

Special past 3คนหวงน้อง1 ปีผ่านไป บริษัทในเครือ CSC Real Estate Group เริ่มเป็นที่รู้จักในต่างประเทศมากยิ่งขึ้น เนื่องด้วยลูกชายคนโตเอาธุรกิจของที่บ้านไปเป็นเคสในการศึกษาต่อ ทำให้นักธุรกิจจากต่างประเทศเข้ามาหาคู่ค้าในไทย พากันเข้ามาหาบริษัทเราเพิ่มมากขึ้น “วันนี้กำหนดกลับของลูกใช่ไหมคะ” เมย์เดินเข้ามาในห้องทำงานของสามี ขณะที่ตอนนี้พี่ปัญกำลังนั่งทำงานอย่างตั้งใจ เธอนับวันรอลูกชายทุกวัน นับวันยิ่งเหมือนพ่อไม่มีผิดในเรื่องของความจริงจังในการทำงาน “เมย์ทำกาแฟดำมาให้ค่ะ” “หมอให้งดน้ำตาลนะคะ ช่วงนี้” กาแฟดำร้อนวางบนโต๊ะทำงาน ปัญละสายตาจากหน้าจอเอื้อมมือหยิบกาแฟร้อนที่ภรรยาทำมาให้จิบรสชาติขมๆ ของมันก่อนจะหันไปตอบภรรยาคนสวย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะอายุมากแล้วแต่ความสวยของเธอไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลย “พี่โทรหาลูกเมื่อเช้า” “ลูกบอกกลับวันนี้ แต่ไม่ได้บอกว่ากี่โมง” “แต่พี่...” เขาชะงักไปอย่างไม่มั่นใจ จึงไม่ได้พูดต่อ แต่ทว่าภรรยาของเขาไม่ปล่อยผ่าน “แต่อะไรคะ พูดมา!!” “พี่ได้ยินเสียงผู้หญิงเข้ามาในโทรศัพท์ลูก” ใช

Special past 2สนับสนุนห้องนอน ฉันกำลังจัดเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้รวมถึงอะไรที่สำคัญใส่กระเป๋าให้ลูกชายคนโตของบ้านอย่างอ้อยอิ่ง วันนี้ถึงกำหนดการบินที่ลูกชายจะต้องเดินทาง “ม๊าครับ ผมโตแล้วผมทำเอง” ตอนนี้ผมอายุยี่สิบสาม ผมสอบติดมหาลัยที่อังกฤษ ผมตั้งใจและอยากเรียนที่นั่นมากและวันนี้ผมก็สอบเข้าได้ “ก็ม๊าอยากทำให้ ลูกชายจะไปต่างประเทศตั้งหลายปี” “ป๊าม๊าคิดถึงแย่เลย” ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปกอดผู้เป็นมารดาอย่างปลอบใจ “คิดถึง เราก็คอลกันได้นะครับ ม๊าป๊าบินมาก็ได้นี่ครับ” “แต่ถ้าผมว่างผมก็จะบินมาหาบ่อยๆ” เขาไม่ได้พูดออกมาเพื่อให้มารดาของเขารู้สึกดีเพียงอย่างเดียว เขาตั้งใจแค่จะไปศึกษาเสร็จก็กลับมาช่วยงานที่บ้านให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งความคิดของเขามันเป็นแบบนี้ตั้งแต่นั้นมาแอ็ด~ “ถึงเวลาแล้ว” “หนูยังมานั่งร้องไห้กับลูกอีกเหรอที่รัก” ปัญเดินตามหาภรรยากับลูกเพราะใกล้เวลามากแล้วไม่ว่าทั้งสองจะอายุมากเข้าเลขสี่แต่สรรพนามที่เรียกภรรยาอบอุ่นไม่เคยเปลี่ยน จนมาเจอทั้งสองบนห้องนอนลูกชาย ส่วนลูกสาวจะตามไปที่หลัง รายนั้นห้ามตาม

Special past 1สอนการบ้าน บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยดินสอและขี้ยางลบเต็มหน้ากระดาษ เด็กชายหน้าตาเเทบจะคัดลอกเเบบกันมากับประธานหนุ่มนั่งข้างกัน มือเล็กจับดินสอสายตาจดจ้องเบื้องหน้า คิ้วหนาเริ่มผูกกันเป็นปม “เข้าใจที่ป๊าอธิบายไหมครับ” เสียงเข้มเอ่ยถามลูกชายวัยแปดขวบด้วยความใจเย็น “ผมไม่เข้าใจอยู่ดีครับป๊า” เด็กชายเริ่มบึ้งตึงซึ่งปกติมารดาของเด็กชายจะเป็นคนสอนการบ้านด้วยความใจเย็น ชายหนุ่มที่รู้ตัวว่าตนนั้นกำลังทำให้ลูกชายไม่อยากให้เขาสอนการบ้าน “เอาใหม่นะ” เขาเริ่มใหม่พยายามพูดให้น้ำหนักเสียงเบา นุ่มนวลลงมากกว่าเดิม “….” “โซดูตรงนี้นะครับ ค่าสมการของเอ็กซ์และวายมันควรทำตัวไหนก่อน” “ทำวายก่อนค่อยต่อด้วยเอ็กซ์” คนที่เรียกโซได้ก็จะมีแต่คนสนิทเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น นิ้วแกร่งชี้บนกระดาษหนังสือ พร้อมกับคิดเลขในเครื่องคิดเลขเขียนในกระดาษทด “….” เด็กชายทำตามที่พ่อตัวเองบอกอย่างเริ่มเข้าใจมันมากขึ้น มือเล็กเขียนด้วยความคล่องแคล่วในการคำนวณ เขาเป็นเด็กวัยสิบขวบ แต่ชอบการเรียนรู้ที่ยากเพราะเขาชอบอะไรที่มันท้าทาย “เก่

ตอนพิเศษ 2ส่งลูกไปโรงเรียนกิจกรรมวันที่สองเป็นนั่งรถชมสวนสัตว์เเละดูโลมา พื้นที่ถูกออกมาเป็นวงกลม เเบ่งชนิดของสัตว์อย่างดี เราสี่คนอยู่บนรถรางเปิดด้านบน มีทีมงานเล่าประวัติที่นี่ สวนสัตว์แห่งนี้ขึ้นชื่อสัตว์หายากอย่างแพนด้าแดง ที่มีลักษณะผสมระหว่างหมีกระรอกและแรคคูน แน่นอนว่าเด็กหญิงแพรวาตื่นตาตื่นใจทุกอย่าง“คุณแม่ขา”“ไม่ได้ค่ะ เลี้ยงไม่ได้นะคะบ้านเรามีพื้นที่ไม่พอ” เธอพูดดักลูกสาวอย่างรู้ทัน“คุณยายยกที่ดินชานเมืองให้แพรวา เเพรวาจะเลี้ยง” เด็กหญิงยกมือกอดอกและหันไปมองแพนด้าแดงกำลังนั่งกินไม้ไผ่อ่อน“เจ้าแพนด้า” ฉันหันมามองหน้าสามีพยักหน้าอย่างรู้กัน แพรวาเป็นแบบนี้ได้ไม่นาน สักพักเด็กหญิงจะอารมณ์ดีขึ้นเองก่อนเราจะเปลี่ยนเข้าไปดูโลมาโชว์ ฉันหยิบหมวกมาใส่เป็นหมวกธีมครอบครัวเพราะอากาศร้อนมาก แต่เด็กหญิงสองคนไม่งอเเง เพราะพี่โลมากำลังกระโดดขึ้นมาจากน้ำพุ่งสูง“ว้าวกระโดดสูงมาก” เเพรวากระโดดดีใจ“เเอะ เเอะ” โบอาหัวเราะตามผู้เป็นพี่“ลำดับต่อไปเราจะเลือกผู้โชคดีมาแสดงกิจกรรมร่วมกับโลมาครับ”“เราจะให้น้องชบาวางห่วงตรงขาใคร”“คนนั้นลุกออกมาได้เลยครับ” ครูฝึกประกาศกิจกรรมต่อไป โลมาชื่อชบ

ตอนพิเศษ 1ครอบครัวของเราเขาใหญ่เราสี่คนมาถึงที่พักเป็นเวลาสิบโมงออกจากกรุงเทพแปดโมง ผมขับรถออกมาเรื่อย ๆ ควบคุมความเร็วตอนนี้เขาไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว พลอยอุ้มลูกน้อยวัยหนึ่งขวบชื่อโบอา ชื่อนี้พลอยอยากได้ตัวบอใบไม้เหมือนชื่อผมบ้าง เรามีลูกสาวด้วยกันสองคน ส่วนผมถือกระเป๋าสพายหลังและกระเป๋าลากเข็นอีกสองใบ เเพรวาอาสาถือกระเป๋านมน้อง ครอบครัวของเราเดินเข้าไปเช็คอิน ก่อนพลอยนั่งจัดเตรียมชุดให้ลูกลงเล่นน้ำในสระหน้าห้องนอน“ชอบไหมคะ”“โบอาชอบไหม” พลอยประคองลูกบนห่วงยางรูปเป็ด ก้มถามลูกสาวตัวน้อย“เเอ่ะ เเอ่ะ” โบอาตีมือลงน้ำ ส่งเสียงยิ้มร่าเริง“โบอาดูพี่” แพรวามีเบนซ์คอยสอนกระโดดว่ายน้ำ ดำน้ำอีกฝั่ง เด็กน้อยจำชื่อได้ตีน้ำใส่สระแรง ๆ“กระโดด!” เเพรวากระโดดลงว่ายน้ำเมื่อเสียงของพ่อดังตู้ม!“เเฮร่~” เเพรวาโผล่ขึ้นมาใต้น้ำตรงหน้าน้องสาว จ๊ะเอ๋ใส่แบบแกล้ง ๆ“เเอ่ะ ฮ่า ฮึก” โบอาตกใจในตอนแรกเกือบร้องไห้ แต่ชอบใจตบมือให้พี่สาวแปะ แปะเเพรวาว่ายกลับไปมาหลายรอบ ลูกสาวเธอชอบกีฬาผานโผนว่ายน้ำ เเละอยากยิงปืน เบนซ์ไม่อนุญาตเหตุผลว่าเสี่ยงเกินไป ว่ายน้ำยังไม่อยากให้ว่ายเลย แต่เผื่อลูกจมน้ำเวลาไปว่ายเล่น

42ปั้มน้องให้แพรวา NCร้านเสื้อผ้า PPวันนี้เป็นวันสิ้นเดือนต้องทำบัญชีปิดงบยอดขาย รวมถึงเงินเดือนพนักงาน ร้านเสื้อผ้าเป็นอาคารพาณิชย์สองคูหาสองชั้นติดริมถนน ล็อคด้านหน้ามีเสื้อผ้ากางเกงเเขวนไว้ตามชั้นหลายแบบ มีป้ายน่ารักบอกราคาชายหนุ่มนั่งทำบัญชีพร้อมกับเฝ้าร้านให้ภรรยาไปด้วย เขาพอถูกภรรยาเทรนและสอนมาบ้าง…วันนี้พลอยไปรับลูกและพาไปคลินิคทำฟันเด็ก พนักงานลากะทันหัน จึงวานเขามาดูแลแทนกริ่ง~เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังแปลว่าลูกค้าเข้าร้าน“ร้านเสื้อผ้าพีพียินดีต้อนรับครับ” เขาละสายตาจากจอคอมก่อนจะลุกขึ้นเตรียมรับลูกค้าลูกค้าที่เข้ามาเป็นผู้หญิงสองคน เธอเดินดูเสื้อผ้า พอเห็นว่าชายหนุ่มหน้าตาดีจึงเอ่ยถาม“อุ๊ยหล่อจัง” จินนี่แอบกระซิบระริกระรี้ใส่เซย่า“มาหลายครั้งไม่เคยเจอ” เซย่าเขย่าแขนจินนี่คืน“สอบถามได้นะครับ”“ค่ะ ๆ” จินนี่ตอบกลับพร้อมจับผมทัดใบหู“จินนี่เอาตัวนี้ค่ะ” เธอยื่นให้ชายหนุ่มแต่สายตาจับจ้องใบหน้าหล่อไม่ละสายตา มือหยิบไปเรื่อย ๆ จนถือวิสาสะแตะมือลูบก่อนจะย้ายมือไปทางอื่นเขารู้ตัวแล้วว่าเด็กสองคนนี้ต้องการอะไร ใจจริงอยากจะด่าแต่ทว่าร้านเมียเลยยอมปล่อย“สามชุดนะครับ”“ทั้งหม

41เด็กหญิงเเพรวาพอพลอยใกล้คลอดเขารีบเร่งเคลียร์งาน ตอนนี้ฝากฝังงานให้กับชินช่วยดูแลแทน ท้องของพลอยเข้าสู่ไตรมาสสาม สัปดาห์ที่สี่สิบ คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ต่างตื่นเต้นจะได้เจอหน้าลูก ตอนนี้เขากลับมา บริหารงานบริษัทรถควบกับบริษัทใหม่ที่ตัวเองสร้าง ระบบวางไว้อย่างราบรื่น ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงบนเตียงคนไข้มีเมียของเขานอนท้องป่อง รอเวลาคลอดอยู่ ตอนนี้เขาอยู่ในชุดโรงพยาบาลปลอดเชื้อ สวมหน้ากากพร้อมกับหมวกเก็บผมเหลือเพียงลูกตาสองข้างมองเธอด้วยความเป็นห่วง“ที่รักเจ็บไหม” เขาถามเธอ ก่อนจะเอื้อมมือแตะเเขนที่มีสายน้ำเกลือเสียบไว้ ลูบ ๆ ให้เธอผ่อนคลาย“ไม่เจ็บค่ะ” เธอเอื้อมมือแตะมือสากเขากลับ เธอไม่เจ็บไม่รู้สึกอะไรเลยจริง ๆ มีเพียงหายใจลำบากเพราะท้องใหญ่มากก่อนพยาบาลจะเดินมาตรวจเช็กปากมดลูกว่าเปิดหรือยัง“ปากเปิดสามเซนเเล้วนะคะคุณแม่”“พร้อมคลอดธรรมชาติไหม”“พร้อมค่ะ!” เธอตอบพยาบาลไป แต่ใจเริ่มหวั่นกลัวเพราะท้องแรกไม่มีประสบการณ์ ก็ไม่อยากแสดงออกมามาก เพราะชายหนุ่มเริ่มเหงื่อตกมือสั่นไปก่อนแล้วเธอโดนเข็นเข้ามาห้องทำคลอด พยาบาลนำเข็มฉีดยาเร่งคลอดฉีดใส่เข้าทางสายน้ำเกลือ ผ่านไปห้านาที จากหน้าตาเฉย

40ทักทายลูกสาว NCทุก ๆ เย็นเขาจะต้องกลับมาแช่เท้าให้เธอ เขาส่งเธอนั่งลงบนโซฟานุ่มก่อนจะรีบนำน้ำอุ่นในกะลังมาให้เธอเเช่ มือแกร่งค่อย ๆ นำขาสวยของเธอลงแช่“เท้าเขาเริ่มบวมแล้ว”“แขนด้วย หน้าด้วย” สรรพนามเริ่มเปลี่ยนไปตามความรู้สึกของเธอ เธอว่ามันน่ารักดี“จะอ้วน จะเป็นหมูเป็นช้าง”“เขาก็รักครับ” เขาไม่ได้พูดเอาใจเธอ ต่อให้เธอไม่สวยเเล้ว เขาก็ยืนยันว่ารักเธอ“ให้มันจริงนะ”“มีคนอื่น เจอดีแน่!” คุณแม่อารมณ์สวิงชี้นิ้วส่งสายตาพิฆาตมา ไม่ได้น่ากลัวสำหรับเขาเลย แต่น่ารัก :)เขาแกล้งเอาปากงับนิ้วเธอเล่น“อ๊าย!”“ตกใจหมด”“วันนี้ที่รักทำเขาได้ไหม…” พลอยส่งสายตาอ้อน ๆ มายังคนด้านล่าง“นะ”“เขาหาข้อมูลโทรไปถามหมอมาเเล้วว่าทำได้”“แต่ต้องระวัง” เธอเอือมมือเเตะแก้มสากของผมให้หันกลับไปสบตาเว้าวอนนั้น ก่อนเขาจะส่งมือลูบต้นแขนขาวเบา ๆ กลับ“ครับ เขาเงี่ย..เหมือนกัน”“จะเย็ตที่รักเบา ๆ นะ”ภายในห้องน้ำ ภายใต้ฝักบัวมีสองร่างกำลังนัวเนีย ชายหนุ่มยืนพิงกำแพงโอบกอดร่างเมียที่หน้าท้องเริ่มนูนออกมา มือสากลูบหน้าท้องใหญ่นั้นวนไปมา พลอยหันหน้าเเหงนรับบทจูบเร้าร้อน“อื้อ” ส่งเสียงครางน่ารักเบา ๆ เมื่อเขาเลื่อ

39ชื่นชมหลังจากสองคู่สองครอบครัวแถลงข่าว สังคมต่างให้ความยอมรับและนี่ถือเป็นบทเรียนสำคัญที่สุดในชีวิต พี่ปัญได้พาผู้หญิงที่ตัวเองรักมาทำความรู้จัก“น้องเมย์ท้องใหญ่มากค่ะ หนักไหม” พลอยเอื้อมมือแตะท้องป่องนั้นเบา ๆ สัมผัสได้ถึงแรงดิ้น ตุบ ๆ ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นที่ตัวเองจะได้เป็นแบบนี้บ้าง“หนักมากค่ะพี่พลอย”“ปวดหลังด้วย”“ท่าเดินเหมือนแม่เป็ดเลยค่ะ” เมย์ห่างกับพลอยสามปี หญิงสาวหน้าตาน่ารัก เรียบร้อย ไม่แปลกใจทำไมพี่ปัญหลงรัก กว่าจะมารักกันเดินเคียงกันได้ก็ผ่านอุปสรรคมามากพอสมควรเหลือคู่เธอแล้วด่านพ่อผัว!สามหนุ่มประธานยืนคุยกัน ปล่อยให้สาว ๆ คุยกันไปไม้ขอตัวไปรับต้นไม้ที่ทำงานอยู่โรงพยาบาล ก่อนสองหนุ่มจะเดินเข้ามาหาเมียของตัวเอง“พี่ขอตัวพาเมย์กลับก่อนนะ” ปัญเอ่ยบอกก่อนจะเอื้อมมือมาถือกระเป๋าใบเล็กจากเมย์ไป“ค่า ไม่ค่อยจะหวงเท่าไหร่” เมย์เขินออกมาที่พลอยแซว ปัญขยิบตาใส่เพื่อน“กูก็ต้องพาพลอยกลับเหมือนกัน”“พลอยน่าจะเมื่อยขาแล้ว” เขาพูดขิงใส่เพื่อนกลับพลอยยกมือชักแขนแกร่งลงเป็นสัญญาณว่าพอได้แล้ว!“พลอยไปก่อนนะคะ”•••พลอยกำลังจะลงไปรับอาหารที่แอบสั่งเดลิเวอรี่มา ก่อนเจอคำถามดัก

ตอนพิเศษ 3ครอบครัวสหบวรเกียรติ(ไซออน) ภายในห้องพักฟื้นพิเศษ โรงพยาบาลซีซีเอส“ลูกชายไปหาอะไรกินไหมลูกแม่เป็นห่วง” ภายในห้องที่มีกลิ่นยาคละคลุ้งเต็มไปหมด ลลินเดินเข้ามาพร้อมสามี เข้ามาหาลูกชายที่ตอนนี้ยังคลุกอยู่แต่ในห้องพักฟื้น เธอหันไปมองด้านข้างพบว่ามีแมคบุ๊ค ตั้งวางคู่กับอาวุธปืนโปรดของลูก“ผมไม่หิวครับ”“ผมจะรอเธอฟื้นก่อน” ก่อนหน้านี้เขามีปากเสียงหรือเรียกว่าเป็นการทะเลาะกันครั้งใหญ่เลยก็ว่าได้ เธอเป็นผู้หญิงที่ย่างก่ายเข้ามาในชีวิตที่ไร้ชีวาแบบเขา เธอเปรียบเสมือนอากาศทำให้เขาอยากเป็นคนที่รักคนเป็น แต่ไหนเธอกำลังจะทิ้งเขาไป“ไม่เป็นไร พ่อเตรียมอาหารมาให้ลูกแล้ว”“แม่ตั้งใจทำเลยนะ” ชวิศวางอาหารใส่กล่องถนอมอาหารมาพร้อมกับ กับข้าวหลายอย่าง วางไว้ข้างปืนของลูก เขาห้ามลูกไม่ได้เลยเรื่องนั้น แต่ทำได้แค่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ บนเตียงรักษามีร่างผู้หญิงผิวพรรณขาวซีดเพราะเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ส่วนบนศีรษะมีผ้ากอตพันไว้รอบหัว“แม่หนูนี่จะต้องฟื้น เธอแค่กำลังพยายามรักษาตัวเองอยู่” เสียงพ่อของเขาเอ่ยบอกพร้อมกับวางมือบนไหล่กว้าง ก่อนที่จะรับรู้ว่าลูกชายที่ไม่เคยร้องไห้มาหลายปีตอนนี้แผ่นหลังแกร่งกำลั

ตอนพิเศษ 2คุณหมอลูกสามเวลาที่ผ่านไปไวเหมือนโกหก หลังจากจบศึกกระแทกรักเจ็ดสิบเก้าวัน ทำให้เกิดผลผลิตทั้งหมดสามคน ที่พ่อและแม่หล่อหลอมดีเอ็นเอ ยีสน์เด่นส่งมาถึงลูก ๆ ทั้งหมด ผู้ชายสามคนออร่าความหล่อไม่กินกัน คนแรกลูกชายคนโตของบ้าน เซนิท พึ่งสอบจบแพทย์เฉพาะทางด้านศัลยกรรมทรวงอก บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ใคร ๆ มองมาเป็นอันต้องเคลิ้มแต่ทว่าใครจะรู้นิสัยที่แท้จริงอย่างหนึ่งของลูกชายเธอว่าเป็นคน ‘กลัวผู้หญิง’ผ่านไปสองปีเธอก็คลอดลูกชายคนที่สองชื่อว่า ไซออน ตอนนี้กำลังเป็นนักศึกษาแพทย์ปีห้า ลูกชายบอกเธอจะเรียนต่อเฉพาะทางด้านกระดูก นิสัยสุขุมไม่ค่อยเผยรอยยิ้มเท่าไหร่ แต่ทว่าเป็นคนชอบสังสรรค์ขัดกับบุคลิกภายนอก มีอีกอย่างหนึ่งที่เธอเป็นห่วงลูกชายมากคือชอบออกไปช่วยเหลือเหตุการณ์ฆาตกรรมต่าง ๆ ในที่เกิดเหตุหรือเรียกว่า นิติเวชชันสูตรพลิกศพ ซึ่งพวกคดีส่วนใหญ่จะถูกปิดไว้ด้วยผู้มีอำนาจลูกชายมีแล้วสองคนฉันและสามีจึงตกลงกันว่าอยากมีลูกสาวสักคนอีก เป็นคนสุดท้ายแต่แล้วกลับได้ลูกชายมาปิดท้ายแทน ซุส ลูกชายคนสุดท้องถอดแบบนายแพทย์ชวิศมาเต็ม ๆ เจ้าพ่อหนอนหนังสือ และดันอยากเรียนแพทย์ตามพี่ชายสองคนไป ซึ่งตอนนี้เป็น

ตอนพิเศษ 1สามีภรรยา NCสองร่างบดจูบริมฝีปากกันและกัน เคล้าคลึงอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหลายนาที หมดสิ้นแล้วความเจ็บปวดใด ๆ ทุกสิ่งหลังจากนี้ชีวิตของเราจะมีแต่คำว่าครอบครัว ลลินห่อไหล่เข้าหากันเล็กน้อยเมื่อรับรู้ว่ามือแกร่งสัมผัสเข้าที่หน้าอกอวบของตัวเอง ไม่พอแค่นั้นเขายังค่อย ๆ ล้วงเข้าไปในชุดแต่งงานสีขาวด้วย“อื้อ!” เขาสะกิดยอดดอกเล่นทำให้เธอทนต่อความรู้สึกนั้นไม่ไหว เผลอครางออกมาทั้งที่ปากจูบกับเขาอยู่ เธอไม่รอเป็นฝ่ายโดนเขาแกล้งอยู่คนเดียว มือบางเลื่อนลงไปที่เป้ากลางกายระหว่างขาแกร่ง สัมผัสเข้าที่ลำยาวนั้นที่เข้ามาอยู่ในตัวเธอนับครั้งไม่ถ้วน มันพองขยายขนาดสู้มือเธอ ความอยากแกล้งมากกว่านี้ถึงปลดตะขอกางเกงสีขาวลง ตามด้วยแพนตี้สีดำทำให้เจ้าลำรักดีดชี้มาตรงหน้าท้อง“เงี่ย-เหรอครับ” เจ้าบ่าวป้ายแดงผละออกจากปากบางด้วยความเสียดาย เอ่ยถามภรรยาสาวด้วยความหยาบโลน“ค่ะ มาก ๆ เลย” เธอตอบกลับพร้อมกับปลดชุดเจ้าสาวสวยออก มันเป็นชุดเกาะอกค่อนข้างที่จะถอดง่าย ผมมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ มันช่างเซ็กซี่เพราะเธอจงใจใช้สายตาของเธอสู้เขากลับอย่างท้าทาย ลลินนั่งลงบนปลายเตียงนอนที่มีกลีบกุหลาบสีแดงโรงกร

54ซึ้งเหลือเกิน‘ที่รักครับ หยิบเอกสารซองสีน้ำตาลมาให้ผมที่โรงเรียนทีครับ’‘ผมวางไว้บนโต๊ะห้องทำงานคุณ’ ลลินเปิดโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงข้อความ“ค่ะ รีบไหมคะ”‘ไม่ครับ’“อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงถึงค่ะ”ผู้บริหารสาวเมื่อทำการเคลียร์งานสำคัญเสร็จแล้วก็ลุกออกจากห้องทำงานส่วนตัว และไม่ลืมหยิบเอกสารซองน้ำตาลที่เขามาลืมไว้ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เมื่อมาถึงโรงเรียนนานาชาติที่คุ้นเคยก็นึกสงสัยว่าวันนี้ทำไมที่โรงเรียนเงียบแปลก ๆ ทั้งที่เป็นวันธรรมดาเปิดเรียน สายตาของเธอหันไปเจอนักเรียนที่เหมือนหลงเข้ามาบริเวณนี้“เอ่อน้องคะ วันนี้โรงเรียนไม่ได้ปิดใช่ไหม” นักเรียนชายคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงคนถามก็หันกลับมาตอบด้วยรอยยิ้ม“ไม่ได้ปิดครับ วันนี้เขามีงานด้านบน”“โอเคจ่ะ ขอบใจนะ พี่เห็นว่าโรงเรียนเงียบ ๆ” ลลินโล่งใจเล็กน้อย คราแรกจะดุอีกคนแล้วว่าผ่าตัดจนเบลอหรือเปล่า“แต่วันนี้ที่โรงเรียนถือเคล็ดว่าใครเข้าไปในตึกนี้ต้องแต่งชุดนักเรียนครับ” ประโยคนั้นทำให้แฟนเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ขมวดคิ้วชนกันอัตโนมัติ เคล็ดอะไรกัน นี่โรงเรียนนานาชาติ แต่ลลินก็ไม่ได้ถามอะไรกลับไป ยังไงเจ้าของโรงเรียนก็เป็นคนไทยอาจจะมีความเชื

53รับผมเป็นเจ้าบ่าวได้ไหมครับโรงพยาบาลแห่งนี้ก็ยังขาดแคลนทีมแพทย์รวมถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์เหมือนเดิม ตอนนี้ผมได้เริ่มเข้ามาช่วยเหลือจริงจัง สาเหตุคือเราให้ผู้คนต่างด้าวเข้ามารักษาร่วมกับคนไทยด้วย และอีกอย่างคือที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรอำนวยความสะดวกเลยทำให้แพทย์จบใหม่ก็ไม่ค่อยอยากจะมานัก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีใจรักในการช่วยเหลือคนก็ตาม“ตามนี้นะครับ”“ผมจะให้คนเข้ามาสร้างที่ตรงนี้ ว่างพอดี” ผมประชุมกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลรวมถึงรอบนี้เข้าขอปรึกษาเซนต์ว่าจะช่วยเหลืออย่างไร เพราะเพื่อนเขาเป็นบริษัทผลิตเครื่องมือทางการแพทย์ทำให้การเจรจาครั้งนี้รวดเร็วและตอนนี้เราได้ทีมก่อสร้างช่างจากบริษัท Alpha Engineering ที่ขึ้นชื่อเรื่องงานก่อสร้างอาคาร เมื่อแผนการก่อสร้างแปลนอาคารถูกอนุมัติทุกฝ่าย การขุดเจาะก็เริ่มต้นทันที จริง ๆ แล้วโรงพยาบาลยังพอมีพื้นที่เหลือในการก่อสร้างอาคารรักษาเพิ่ม เขาเลยเปิดรับบริจาคพร้อมกับบริจาคร่วม มีการแถลงข่าวการปรับปรุงโรงพยาบาลครั้งใหญ่ ทำให้ประชาชนเกิดความสนใจเข้ามาร่วมทำบุญโรงพยาบาลร่วมด้วยมากมายในการสร้างครั้งนี้จะมีอยู่สามตึก คือตึกรักษาผู้ป่วยนอก อาคารพักพิงผู้ป่วยใน แ

52กราบขอโทษผ่านเมื่อวานไปพ่อของฉันได้รับเข้าการผ่าตัดเรียบร้อยและกลับพักฟื้นที่บ้านโดยมีน้าดวงดาวดูแลอยู่ไม่ห่าง น้าดวงดาวลาออกจากบริษัทเอกชนนั้นแล้วเพราะฉันให้ออก มาทำงานในบริษัทฉันแทน ลลินไม่เคยมีความใจจืดใจดำถึงแม้ใครจะเคยทำไม่ดีกับตัวเองยังไง ด้วยพื้นฐานจิตใจของเธอถูกแม่โอบล้อมเลี้ยงดูมาด้วยความรักเต็มล้น ส่วนงานที่เธอมอบให้น้าดวงดาวทำคือเป็นฝ่ายตรวจสอบวัตถุดิบในการสั่งผลิตสินค้าแต่ละล็อต ซึ่งงานแบบนี้สามารถทำที่บ้านได้ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสสีแดงระดับความสั้นเหนือเข่าเพราะนายแพทย์หนุ่มบอกว่าจะพาไปเซอร์ไพรเสียงหวานเชื่อมของเขา พลันทำให้ใจดวงน้อยเต้นจังหวะแรง ตื่นเต้นว่านายแพทย์หน้านิ่งจะมีอะไรเซอร์ไพร“สั้นไปไหมครับชุด” ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องแต่งตัว พอเห็นร่างสวยเซ็กซี่ที่กำลังสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกเขาก็รีบเดินเข้ามาคลอเคลีย ความหึงหวงเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ“ขอวันเดียวได้ไหมคะ ตั้งแต่ซื้อมาชุดนี้ไม่เคยใส่เลย” ลลินแหงนใบหน้าประทับรอยจูบที่ริมฝีปากคนขี้หวงเบา ๆ“ครับ ขอค่าอนุญาตด้วยวันนี้”“ก็ได้ทุกวันอยู่แล้วไหมคะ” เรามีอะไรกันแทบทุกวัน ไม่ว่าเขาจะยืนผ่าตัดงานหนักแค่ไหน ก่อนนอนหรื