LOGIN“Best, look! Nasa top 5 ka ng Alera qualified applicants!” Pinakita sa’kin ni Saffie ang bagong post ng Alera Scholars Program. Nakalista nga ang pangalan ko ro’n.
“Sabi sa’yo eh, kayang-kaya mo ‘to! Pa-milktea ka ha ‘pag ikaw ang napili,” sabay sundot sa tagiliran ko.
Katatapos lang din ng klase, hindi na ako nakasuot ng blouse ng uniform ko dahil basang-basa iyon at mabaho. Hiniram ko lang kay Saffie ang suot kong polo shirt, mabuti nga at mayroon siya sa locker niya na extra. Kung wala, uuwi talaga ako sa kanila.
“Mambuburaot ka na naman eh. Sino ba sa’tin ang hindi gipit?” tinaas ko ang hintuturo ko at tiningnan ito, pagkatapos ay dahan-dahang tinapat kay Saffie.
Napa-rolled eyes siya kaya humagikhik ako ng tawa.
“Ewan sa’yo, Calla. Pumunta ka na kaya ng Alera quarters dahil naghihintay ang prince charming mo.”
“What?!”
“Oh, basahin mo. Sabi sa post, may final interview with Mr. Kael mamayang 3pm…” Bumagal sa pagsasalita si Saffie, napatingin kami sa isa’t isa at tumingin sa screen ng phone niya.
“4 pm na Calla! Patay kang sabon ka. Pumunta ka na ro’n, dali!” sabay tulak sa’kin, halos mabitawan ko na ang tumbler ko at bag.
“Oo na, kalma kasi.”
Inayos ko muna ang sarili ko bago pumunta ng Alera quarters. Late na ako ng 1 hour. Baka hindi na ako aabot sa interview. ‘Eh, ano naman ngayon? Mabuti nga ‘yon para hindi ulit ako ma-stressed.’
“Narinig niyo ‘yon? Apat lang daw ang na-interview dahil hindi sumipot ang isang applicant.”
Kumunot ang noo ko sa kanila, mga grupo ng first year na walang ibang ginawa kun’di ang makisabay sa uso ng school at magpa-cute sa mga seniors nila.
“Sayang naman. Dapat binigay niya na lang sa iba ang slot.”
“At ano naman ngayon? Kayo ba nagpakahirap na sagutin ang mga katanungan ng interviewer? ‘Di ba hindi?” tinaasan ko sila ng kilay at nameywang, “‘Di ba may klase pa kayo, freshmen?”
Nagkatinginan silang lahat at kumaripas ng takbo. Natatawa na lang ako sa inasal ng mga First Year, mga duwag din.
“Miss Navarro.”
Napalingon ako sa nagsalita, hindi siya pamilyar sa akin, pero may kutob akong siya ang bagong instructor sa educ department.
“Good afternoon, Ma’am,” bati ko sa kaniya.
Ngumiti lang siya ng tipid, parang pinapahiwatig niya sa’kin na hindi kami magkakasundo. Nababasa ko kasi ang tingin na ipinupukol niya sa’kin, may halong pagbabanta at inis.
“4th Year student, right? Applicant ka sa Alera Scholars Program?”
“Yes, Ma’am.”
“Aw,” biglang naging malungkot ang mukha niya, nag-pout, pero alam ko ang totoo sa plastik, “Sorry to say this, pero tapos na ang interview, at may napili na si Kael.”
Napangiti na lang ako sa kaniya ng pilit dahil hindi ko gusto ang inasal niya. Parang natutuwa pa siyang hindi ako nakahabol. Hmm, something’s fishy sa bagong instructor na ‘to.
“Ah, gano’n po ba. Sige po, salamat sa pag-inform, ma’am.” Tumalikod na ako dahil gusto ko nang mawala sa paningin niya. Ang weird kasi.
“Gusto rin kitang i-remind,” lumapit siya sa’kin, pumunta siya sa harap ko para makaharap niya ako, “na walang makakapantay sa dating scholar ni Kael. Let’s say na, ex-girlfriend niya, na hanggang ngayon ay mahal na mahal niya pa rin.”
“Ma’am, wala po akong pakialam sa ex-girlfriend niya. Tuition at allowance po ang sadya ko sa scholarship niya. At tsaka, expert na ‘ko sa ‘no string attached’ na ‘yan,” sagot ko at nginitian siya.
Tumaas ang kilay niya kaya palihim akong ngumisi. Bothered siya sa new scholar ni Mr. Kael, parang ayaw na may full scholar ulit sa Alera.
“Let’s see, then.” Ngumiti siya muna sa’kin bago umalis.
“Let’s see then,” sabi ko habang ginagaya ang boses niya, “Let’s see then mukha niya. Ako pa talaga hinamon niya.” Nakakairita, kahit ngayon ko lang nakita pagmumukha ng babaeng ‘yon.
“Miss Navarro-”
“Oo na po, aalis na.” Nilingon ko siya ulit pero nalaglag ang panga ko sa bumungad sa’kin.
Nasa harap ko ang nag-interview sa’kin kanina, seryoso pa rin ang mukha.
“Mr. Kael is waiting for you.”
“Po?!”
“You heard me, Miss Navarro. Proceed to the Alera quarters now.”
Pilit akong ngumiti dahil hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko. Ang sabi sa'kin ng bagong instructor tapos na ang final interview at may napili na. Ang sabi naman ng staff ng Alera na ‘to, naghihintay raw sa'kin si Mr. Kael. Sinong paniniwalaan ko sa kanila?
---
“Good afternoon po.”
Naabutan ko ang dalawang staff at dalawang students sa loob ng quarters. Lahat sila nakatingin na sa'kin pagkapasok ko. Habang ang interviewer ko kanina ay nakasunod sa’kin.
“Hinahanap ko po si Mr. Kael-”
“Yes?”
Namilog ang mga mata ko nang marinig ang boses na iyon, pamilyar, parang naramdaman ko ulit ang lamig ng hapon sa rooftop.
“You’re Miss Navarro, right?”
“Opo,” nahihiya kong sagot at umikot para makaharap siya.
Pero, napanganga ako nang makita ang taong nasa likod ng Alera Scholars Program, literal. Hindi ko inaasahan na ang Mr. Kael na sinasabi nila ay ang lalaking nagpayong sa’kin no’ng nagpaulan ako. Iisang Cojuangco lang pala sila!
“Teka, ikaw si Mr. Umbrella-Na-Pink!” bulalas ko habang nakaturo ang daliri ko sa kaniya.
“You act like you don’t know the Cojuangcos, Ezeline. We’re billionaires, you should know that.”
Nagsalubong ang mga kilay ko sa tinawag niya sa’kin. Hindi ako nagpapatawag sa second name ko. Pakiramdam ko kasi mahina ang tingin nila sa’kin, ‘Ezeline’, easy lang.
“Pakialam ko kasi sa mga Cojuangco.”
Tumahimik bigla ang loob ng quarters, hindi makapaniwalang nakatingin sa’kin ang mga staff, ang dalawang student, ang nag-interview sa’kin kanina, at si Miss new instructor na bagong dating.
“Ah, Mr. Kael, iinterbyuhin niyo raw ako?” pag-iiba ko ng usapan.
Kinain ako ng kaba. Maraming nakasaksi na parang minaliit ko ang pamilya Cojuangco.
“Actually, Miss Navarro, madali lang naman ang interview.”
Napalunok ako ng laway, tatlong beses, nakakatunaw kasi ang mga titig ni Mr. Kael.
“If no string attached po ang gusto ninyo, go na go ako.”
“Really?” lumapit siya sa’kin at ngumiti, ‘yong tipong maaadik ka sa kaniya. ‘Stop it, Calla! One is enough!’
“Ano pong gagawin?” medyo kinakabahan ko nang tanong.
“Come with me. Let’s talk about this in my office, privately,” tumingin siya saglit sa likuran ko kaya napalingon din ako. Si Miss new instructor, hindi pa rin umaalis, at masamang nakatingin sa’kin.
Nanlaki ang mga mata ko, parang ayaw mag-sink in sa utak ko ang sinabi niya. Pero napagtagpi-tagpi ko naman ang mga bagay na konektado kay Miss new instructor at kay Mr. Kael.
Si Miss new instructor ang ex-scholar slash ex-girlfriend ni Mr. Kael! Kaya gano’n na lang ang pakikitungo niya sa’kin kanina at nagawa pa akong sabihan ng maling impormasyon.
Mukhang siya ang hindi maka-move on at hindi si Mr. Kael!
Isang linggo na ang nakalipas mula nang mangyari iyon. Hindi na ulit nagpakita ang mga Navarro. Balita ko pa ay ibinenta nila ang Nava Villa pagkatapos ay umalis sa bansa.As to my family, tinanggap nila ako. Humingi ng tawad sa akin si grandma, lalo na si papa. Pinatawad ko naman kaagad sila dahil wala naman silang kasalanan. Naging ganoon lang ang pakikitungo nila sa akin dahil sa pinaggagagawa ni Evone.As for my scholarship, nag-voluntary exit ako. Pumayag naman si Kael dahil hindi ko na kailangan pang maging scholar. Nariyan na si papa para pag-aralin ako. Hindi na ako mamomroblema sa allowance ko, lalo na sa OJT.Next week na ang OJT ko at doon ako sa electronics company ni Papa. Sabi niya kasi doon na lang ako sa kumpanya niya maging trainee. At pinili ko iyong electronics dahil sakto iyon sa kurso ko.“Hi. Can I sit here?” tanong ng pamilyar na boses.Nilingon ko siya saka ngumiti.It was Kael.Ngayon ko lang ulit siya nakita. Seriously, after kong umalis ng Alera, nahihiya na
“What did you say, young man?” tanong ni Mr. Henry kay Kael. Nakatitig na siya sa akin, naguguluhan, pero lumambot ang mukha niya. Hindi na siya gano’n kagalit gaya nang kanina. Kahit papaano, natuwa ako. Mukhang naniniwala siya. “Mr. Henry, don’t believe the words of him—” “And believe the words of you? I’m a Cojuangco, and we don’t tell lies,” sabat kaagad ni Kael.Natahimik si Mr. Martin, pero ramdam ko ang galit niya. Tagos sa buto ang talim ng mga titig niya sa akin. “Kael, I know you’re not like this. Don’t believe Calla’s words. She’s manipulating you,” singit ni Veronique.Nasa tabi na siya ng mga Navarro. Obviously, nasa side siya ni Evone. “Talking to yourself, Razon heiress? You’re the one who’s manipulating,” sagot ko sa kaniya, buo at may diin.Sumama ang tingin niya sa akin, pero hindi ako apektado. Hindi na ako naaapektuhan sa mga masasakit na salitang ibinabato sa akin ni Veronique. “Mr. Cojuagco, can you explain to me now what is happening? And what’s your proof
“Are you ready?” tanong sa akin ni Kael.Nakabihis na siya ng itim na tuxedo, may bowtie na gold sa bandang kwelyo, at naka-hair wax ang medyo mahaba na niyang buhok. Mukha na siyang artista na dadalo sa gala.Habang ako, nakasuot ng gold night gown na may slit sa left side. Simpleng gown lang ang sinuot ko dahil ayoko munang mang-agaw ng atensyon. Not yet, the show hasn't begun.“Let the show begin.”And I said it already. Let's enjoy the show.Pagdating namin sa Zobel Residence, marami nang mga bigating bisita. Lahat may background sa business, both national and international. Hindi na nakakapagtaka. Zobel is the richest and most influential in the country. Kaya mga bigatin din ang mga partners at investors.“Wish me luck, Kael,” sabi ko bago humiwalay sa kaniya.Ang dahilan kung bakit ako nakapasok ay dahil iyon kay Kael. Kilala siya ng mga security guards kaya hindi na nila kinuwestiyon ang pagkatao ko. Mabuti na lang at hindi pina-ban ang mukha kong ito sa property ng mga Zobel.
“Best, nakita mo na ang bagong post sa portal?” tanong ni Saffie mula sa kabilang linya.Mukha siyang atat na nag-aalala. Sa tono pa lang ng pananalita niya ay kinutuban na akong may hindi magandang balita na dapat kong makita. Feeling ko talaga tungkol na naman iyon sa akin.Ano na naman kayang fake news ang pinapakalat nila? Akala ko pa naman ay tapos na. Almost one week ding nawala ang pangalan ko sa social media.“Ito na. Pa-open na ako. Naintriga tuloy ako sa sinabi mo,” sabi ko, pagkatapos ay pinuntahan ko ang portal ni Valerio.Ang unang larawang bumungad sa akin ay ang picture namin ni Kael. At ang nakalagay sa headline ay ‘Ceo and the Queen of Clause.’ Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapanganga.Ang ini-expect ko pa namang isyu ay tungkol pa rin sa amin ni Cyrus at ang pagiging cheater ko ‘raw’. Tapos, ito lang pala.At bakit queen of clause ang nakalagay? Related ba ito sa scholarship ko sa Alera?“My goodness, Saffie. Sinong nag-post niyan? Bakit alam nilang may kontrata
Magdamag akong gising dahil sa mga natuklasan ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na itinago sa akin ni Mama at ni Daddy ang katotohanan. Marahil ay ginawa nila iyon para hindi ako ma-bully.Pero sana man lang ay sinabi nila sa akin ang totoo. “Pero posible ring gusto lang akong protektahan ni Mama. Bakit kaya?”Maya-maya, tumunog ang phone ko. Kaagad ko itong sinagot para hindi makaistorbo kay Saffie. Mahimbing na kasi siyang natutulog. “Hello, Dad?”Yes, si Daddy ang tumawag. Hindi ko alam, pero may hinala akong dahil ‘yon sa kinuha kong documents. Baka nalaman na niyang kinuha ko ang DNA records ko. “Walang hiya ka talagang bata ka! Pinalaki kita. Pinatira sa pamamahay ko. Pinaaral simula elementary hanggang mag-4th year college ka ng first semester. Tapos itong isusukli mo sa akin?”Inilayo ko ang phone ko sa tenga ko dahil sa lakas ng boses niya. Ramdam ko ang galit niya sa akin. Pero hindi na ako natatakot. Lalo pa’t alam ko nang hindi ko talaga siya totoong ama. “Bakit, Dad?”
Matapos naming mag-usap ni Mr. Henry ay nagpahatid na ako kay Kael. Pero hindi sa bahay nina Saffie—sa Nava Villa.I know that’s stupid of me na bumalik pa rito pagkatapos ng lahat. Pero may kailangan akong kunin, kaya napagdesisyunan kong bumalik sa tahanang naging impiyerno para sa akin. “Are you sure you want to do this?” tanong pa sa akin ni Kael.Nasa labas na kami ng gate. Aaminin kong kabado ako dahil hindi ko alam kung anong mangyayari pagpasok ko. Pero kailangan kong tapangan ang sarili ko alang-alang sa memories ko kay Mama.Oo. Bumalik ako rito para kunin lahat ng gamit na alaala ko kay Mama. Hindi ako makapapayag na maiwan na lang iyon dito. Hindi nito deserve na mag-stay sa impiyernong villa ng mga Navarro. “Can you come with me instead?” tanong ko sa kaniya.Saglit siyang natahimik, marahil ay iniisip kong tutulungan niya ako o hindi. Nagdadalawang-isip siya. Naiintindihan ko naman kasi labas na siya sa problema ko.Pero kailangan ko ng kasama ngayon, in case na may man
It’s been five days pero hindi na kami nakakapag-usap ni Kael—ni anino niya ay hindi ko makita. Wala rin akong alam kung anong nangyari sa kaniya.Hindi sa nag-aalala ako, pero nakakapanibago.Isa siyang Cojuangco and it’s weird na wala man lang balita tungkol sa happenings sa buhay niya. Hindi ko
Gaya ng sinabi ko, dinala ako ni Kael sa isang restaurant. Nasa VIP room kami kaya wala akong ibang nakikitang customer. Kami lang ni Kael.Tahimik lang ako. Hindi sa nangyari kanina, kun’di sa hindi ko alam kung anong sasabihin.Na-mental block yata ako.Ito namang si Kael ay hindi nagsasalita. Ka
“Hello, candidate number 3,” bati ni Kael.Napa-rolled eyes na lang ako sa isip ko. Asal anghel siya ngayon. Nahihiya sigurong makita ng iba ang totoo niyang ugali. “Hello, Mr. Cojuangco,” tugon ko na lang, dahil nakakahiya kung hindi ko siya gagantihan sa pagbati. Isipin pa nilang kill joy ako. “
Isang linggo na ang nakalipas mula nang masuspinde ako sa school. Hindi na ako nakasama sa opening ng department week namin. Kay Saffie ko na lang muna ipinagawa ang task ko as a committee leader.Ngayon ang day 4 ng event namin, at ngayon ako papasok sa school. Excited ako dahil ngayong araw ang p







