All Chapters of My Billion-Dollar Semester: Chapter 1 - Chapter 10

“Ahhhhhhhhhhh!” mahabang sigaw ko matapos kong mabasa ang email na natanggap ko, 8 hours ago na ang email, kaya nakakatiyak akong gabi ko natanggap iyon.“What haffen, Bella? Este, what happened, Calla? May nakita ka bang multo sa kuwarto ko?” bungad na tanong ni Saffie, naka-robe na siya at nagsisipilyo.Hindi makapaniwalang tinapat ko ang phone sa kaniya. Iniisip ko kung paano ako nakatanggap ng email kung hindi naman ako nag-apply?“Oh, natanggap ng Alera Scholars ang application mo, best! Meaning, available pa ‘yong slot. Malay mo ikaw ang piliin.”Binaba ko ang phone at pinanliitan ng mga mata si Saffie. May ideya na ako sa nangyayari. Mukhang alam ko na kung sino ang may pakana.“Saffie, hindi mo naman siguro pinakialaman ‘yong email ko, ‘no?”“Ah, eh, teka, Calla, natatae pala ako,” sabi niya at kumaripas ng takbo papuntang CR.“SAFFIE LUAN SANCHEZ DELGADO, ‘wag ka nang lumabas ng banyo dahil babalatan kita ng buhay!”“Ah, huh, you will thank me later then, dahil ginrab ko ang

“So, you’re Miss Navarro, huh? The crying lady in the rooftop,” tanong ni Mr. Kael nang ‘di lumilingon sa’kin.Namilog ang mga mata ko sa tinuran niya. How dare him na tawagin akong crying lady sa rooftop? Ni hindi nga niya alam ang pinagdadaanan ko ng hapong iyon.Napakuyom ako ng mga kamay sa inis, pero pinakalma rin kaagad ang sarili.“And you’re Kael Cojuangco, the one with a pink umbrella,” ganti ko ring sabi.Natigilan siya at dahan-dahang lumingon sa’kin. Parang unti-unti kong naramdaman ang tensiyon sa loob ng room.“What did you say?” maawtoridad niyang sabi, habang ang mga mata niya ay direktang nakatingin sa’kin.

Matapos banggitin ni Kael ang tungkol sa contract ay wala akong nagawa kun’di sumunod sa kaniya. After all, siya pa rin ang funder ng scholarship ko.“Bakit mo ako sinundan sa coffee shop, Calla?” tanong niya habang minamaneho ang kotse.Nasa passenger's seat ako dahil ayaw niyang sa likod ako sumakay, magmumukha raw siyang driver.“Assuming mo naman. Nagkataon lang na napunta kami ro’n ng bestfriend ko, tapos nakita ko kayo,” sabi ko, pero nanlaki ang mga mata nang ma-realize na may tinutukoy pa ako na isa sa coffee shop.“I mean, ikaw,” pahabol kong sabi at tumikhim.Bigla akong pinagpawisan kahit na nakabukas naman ang air-con.Pa

“This is worse! ”Inis kong dinampot ang broom, nakasimangot na ako dahil ang pinagawa sa’min ay pinalinis kami sa showroom ng department namin. Imagine hindi ‘to masyadong binubuksan kasi wala naman kaming event, wala ring staff o janitor para maglinis dito araw-araw, kaya punong-puno na ito ng mga agiw at alikabok. Unang pasok pa lang namin ay parang nalanghap na namin lahat ng alikabok sa loob, nakaka-suffocate! Marami sa’ming nagreklamo dahil hindi tama ang ginawa ni Miss Rodrigo, pero tinakot niya ang mga classmate ko kaya wala na silang nagawa kun’di gawin ang pinapagawa sa’min.“Nasabi ko na bang ang babaw ni Miss Rodrigo?” inis na tanong ni Claire, ang class mayor ng section namin, siya ang pinakamatalino sa amin at pinakamatino. Minsan lang siya mainis, at ngayon ay nakikita na naman namin kung paano siya mainis.“Oo nga. I’m sure kaya niya tayo pinalinis dito dahil malapit na ang department week natin at hindi dahil sa detention. Baka sa kaniya naka-assign ang showroom kasi

Alas siyete y medya nasa taxi pa ako, nahirapan ako kanina makasakay do’n sa parlor kasi palaging puno ‘yong dumadaan. Ayoko namang sumakay ng bus o van dahil masisira ang ayos ko.“Kuya, puwede po pakibilisan? Male-late na kasi ako,” pakiusap ko sa driver, ngumiti lang ito at bumilis nang kaunti ang takbo ng sasakyan.Pabalik-balik ang tingin ko sa phone dahil nag-chat sa'kin si Saffie at hinahanap na niya ako. Pahamak naman kasi ‘tong si Kael, kung hindi niya ako dinala sa parlor na ‘yon, baka nasa school na rin ako ngayon kasama si Saffie.“Lagot sa'kin ‘yang Kael ‘pag na-late ako.”After 20 minutes, narating na namin ang main gate ng Valerio, maraming students ang galing pa sa labas kaya siguradong hindi pa nagsisimula ang event.“Thank you po, kuya. Keep the change na lang po. Ingat!” sabi ko na nagmamadaling lumabas ng taxi.Bago ako pumasok, inayos ko muna ang sarili ko, chineck kung may pawis na ako at kung haggard na ako. Napangiti naman ako nang makita ang sarili sa camera n