LOGINMalaki ang mansion pero dahil hindi naman ako pwedeng maglibot-libot lang, nababagot ako. Pero kung mananatili lang ako sa kwarto ko, baka hindi ako tumagal at umuwi na lang ako sa Cebu.Natapos na akong maligo nang mabagal, nakatapos ako ng isang movie, at pinilit ko pa ang sarili kong umidlip. Pagkagising ko, bagot na bagot pa rin ako.Kaya nang hindi ko na kinaya ay lumabas ako. Lumapit ako sa kwarto ni Trixie at saka kumatok. Kaya lang, naka-ilang katok ako pero walang sumasagot.“Trixie.”She didn't answer. Pinihit ko ang doorknob ng kwarto niya. Medyo nagulat ako nang bumukas iyon. Sinilip ko siya sa loob pero wala siya roon.Bumaling ako sa bandang hagdanan at nagpasya na bumaba. Baka naroon siya.Kahit pababa ako ng hagdanan, mistulang haunted house ang mansion kasi halos walang ingay. Tanging mga yapak ko lang ang naririnig ko.Dumating ako sa baba nang walang nakikitang tao. Kahit mga kasambahay ay wala. Paanong hindi ka mababagot dito kung walang tao?I walked in the direct
Nahiya ako kay Mrs. Saldivar dahil sa nangyari. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya sa akin. Kabago-bago ko lang sa mansion ay kung saan-saan na ako napapadpad.This is that man's fault! Ang sabi niya ay magtatanong kami sa mga kasambahay.Hindi ko pa alam kung ano ang pangalan niya. Wala rin akong maisusumbong kung sakali mang mapagbintangan ako kung bakit ako naroon. Kung may mawala sa mansion at ako lang ang mapagbintangan, I can’t report him.Iginaya ulit ako ni Mrs. Saldivar sa kwarto ko matapos kong makuha ang maleta ko kay Trixie. Tama ang hula ko na naroon nga iyon sa kanya.To stop myself from thinking about my encounter with Mrs. Saldivar, nagpasya akong maligo para makapagpalit na.Pagpasok ko sa loob ng bathroom, namangha ako sa laki nito. It was even fully stocked with different shampoos, conditioners, body washes, soaps, towels, and every other bathroom essential I could think of. Halos lahat ay nandito na.Mabagal akong naligo dahil nalibang ako sa mga gamit. I made
We settled in after being toured around the mansion. Hindi ako sanay sa malaking kwarto. Okay lang naman sa akin na dalawa kami ni Trixie sa isang room. Kung ganito rin naman kalaki, one room is more than enough for us. Kaso Mrs. Saldivar insisted that we each take a room for privacy.Kanina pa ako nakatitig sa kisame. I could watch TV if I wanted to. May malaking flat screen sa loob ng kwarto. Or I could unpack. Yes, I should do some unpacking, kaso hindi pa nadadala sa akin ang isang maleta ko.Hindi ko alam kung hindi pa iyon nadadala sa kwarto namin o sa kwarto ni Trixie nila iyon dinala. Hindi ko alam.Tinignan ko ang orasan. Isang oras na akong tulala. Wala akong magawa. Ganito na lang ba habang nandito kami?Thirty minutes later, hindi ko na kaya. Tumayo ako para tingnan kung nasa kay Trixie ba ang maleta ko. Baka nagkamali lang ang mga kasambahay at nadala nila sa kanya.Tahimik akong lumabas. The hallway leading to the rooms was so silent. Ganito siguro kapag malaki ang bahay
Elysia De Vera“I don't know what got into Mom! I know for sure Soren doesn't stay in their mansion. May sarili iyong condo!” reklamo ni Trixie.She's been yapping the whole trip. Ang sakit-sakit na ng ulo ko. Imagine hearing her yap all the way from Cebu and now we're here in Manila, she's still yapping?“Trixie, malay mo kapag nakita ka niya, sa mansion na siya manatili…” I told her to shut her up.Konting-konti na lang, si Soren na ang magiging laman ng utak ko. Puro siya Soren!Tumigil siya at saka matagal akong tinitigan.“You think so?” she said, sounding so unsure of herself. “I'm scared. Marami pa naman akong nababasa na mataas ang standards niya sa babae.”Gusto ni Tita na magbakasyon si Trixie sa mga Saldivar para magkalapit ang loob nila nitong si Soren. I shouldn't be here. I have work. Pero dahil ayaw ni Trixie na siya lang ang pupunta sa mga Saldivar, pinilit niya akong isama. Now she will pay me for every day that we spend in the Saldivar mansion.“You are the standard,
Ako naman ang natawa. She was indeed annoying because I thought she was a Jimenez. Imagine being pursued by a beautiful Jimenez. The first time I saw her in her yellow dress at a party, I already noticed her and felt the attraction.“You're indeed annoying, but look at us now. You're very much married to me,” I said, smirking. “And very much the mother of our child.”Tumawa siya. Naghiwa siya ng steak sa plato niya at saka nagsimulang kumain. Akala ko ay matatapos doon ang pagtanaw niya sa nakaraan pero hindi pa pala. After munching her food, she started again. “Tell me honestly, the first time you saw me, did you find me beautiful?” tanong niya.Kinuha ko ang baso ko at saka uminom muna.“Or did you find me kind and innocent?” pagpapatuloy niya.“Yes, I find you beautiful, kind, and innocent. I wouldn't have fallen so badly for you if not,” I said, a bit curious about what was running in my wife's mind. She has this mischievous smile.She chuckled immediately after hearing my answer
Levi FerrerHindi ko mapigilan na mangiti habang pinagmamasdan si Serena na dinudungaw ang table na pinahanda ko sa mga tauhan ng isla. We were back again on their island. Our three-month-old baby girl was with Mama Regina and Papa in the middle of the island. Sila muna ang nag-aalaga sa kanya.Palagi na silang bumabalik dito kapag wala silang masyadong ganap sa Manila. Kaya rin ngayon na gustong mag-recover ni Serena, kahit matagal na siyang magaling, ay dito raw niya gustong manatili. I had to talk to Papa to let me have a vacation kasi hindi rin ako papayag na nasa Manila ako tapos ang mag-ina ko ay nandito sa isla.I let out a low chuckle when I saw her put a flower in the middle of our table. Ngumingiti siya habang may iniisip. This reminds me of our very first Palawan trip. Her aura today gives off vibes.I still remember how that trip betrayed me and challenged me. Buong akala ko ay anak siya ng mga Jimenez. I was warned by my parents to stay away from them. Kaya lang, nang si
Kinabahan ako nang marinig ko ang sarcasm sa boses ni Aurora. Parang sa mga araw na pinapainggit ko siya, ngayon na na corner niya ako ay gusto na niya akong kalbuhin. I remained composed though. Hindi ko ipinahalata na kinakabahan ako sa puwede nilang gawin ngayon. “Ang landi mo, alam mo ba yon?”
Kung kanina ay sila ang naguguluhan, biglang ako na ngayon ang naguguluhan. Hindi nila ipinapahanap si Mama para ipakulong? And who was this Cedric Ledesma? How is he relevant to this?Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. They confirmed that Papa really scammed them. Marco Alcazar was my father
The tension inside the room was so thick I could almost taste it, lalo pa at walang nagsasalita sa kanila. Umupo ang senyora sa tapat kung nasaan kami nakaupo. Ang pagitan namin ay isang table.I tried to distract myself by admiring the library. Nakapunta na ako dito sa pananatili namin sa mga Sald
Mama kept on denying the request of the Ledesma to talk. Para sa kanya, kung hindi pala sila naniniwala na siya ang asawa ng anak nila, para saan pa ang paulit-ulit nilang hinihiling na pag-uusap.“Wala nang dapat pag-usapan. I asked them if they could allow me to visit his grave. Hindi sila pumaya







