로그인Pa like and gem vote po >.<
“Who's there?” kinakabahan kong tanong.“It's me. Open this.”Suminghap ako nang marinig ko ang boses ni Soren. Hindi niya nasabi sa akin na pupunta siya ngayon kaya nagugulat ako.Nang buksan ko nga ang bintana, mabilis siyang lumusot doon at saka pumasok sa loob ng kwarto ko. Ngumisi siya nang makita niyang nagugulat ako sa ginagawa niya.“What? I told you I will sneak out to your room.”He closed the window gently. Naupo ako sa kama habang pinapanood siya.“Hindi mo sinabi na pupunta ka.”Humarap siya at saka humilig sa bintana. Humalukipkip siya.“Well, after what happened in the woods, I have to make sure you're okay.”“I'm okay.”Ngumisi siya. “You're not sore?” There was a hint of playfulness in his voice.Ngumuso ako at pinanliitan siya ng mata. There's no way I'm going to admit that I am. But yes, I'm still sore to my core! Yung sa katawan naman, nakapagpahinga na ako kaya hindi na gaano kasakit.He chuckled when I didn't answer him.“I'm fine, Soren. You don't have to worry,
Matapos ng nangyari sa amin ni Soren, inalalayan niya ako sa isang malaking puno at saka pinagpahinga roon. He then sat on his knees beside me while holding my hand.“Did I hurt you?” tanong niya. He was caressing my hand gently.Hindi ako sumagot. Hindi rin ako makatingin sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ako tinatablan ng hiya, pero kanina panay ang ungol ko.“Of course I hurt you. God damn it!”Tumikhim ako at saka kinapalan ang sarili para tingnan siya.“I'm fine. It's just my first time. And…” nangapa ako ng idudugtong. I couldn't find one.Soren sighed heavily. Umupo siya nang maayos at saka sumandal din sa puno. Hinawakan niya ang balikat ko at saka ako pinahilig sa kanya. He hugged me tightly.“Do you want to go back? Or do you want us to stay here for a while?” he asked softly.“Hindi ba magtataka si Luca kung hindi ka niya makita? Baka hanapin nila tayo at maghinala sila.”“I will handle it. But if you want to go back, we'll go back.”Umiling ako. “Dito muna tayo kung ganoo
Nagpatuloy ang pagtakbo ng kabayo papasok sa matatayog na mga puno. Gusto ko mang magprotesta, wala ring silbi 'yon dahil sa tingin ko, hindi na ako papakinggan ni Soren. Lalo na't halatang-halata na nagseselos siya!Abot-abot ang tahip ng puso ko sa kaba. Kung hindi lang mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin, feeling ko, mahuhulog na ako.Habang palalim kami nang palalim sa mga puno, mas lalong lumalamig at mas lalong dumidilim. Nahihirapan nang tumagos ang sinag ng araw dahil sa dikit-dikit na mga sanga ng puno."Soren, hindi ba't bawal tayong pumunta dito?" nababahala kong sabi, pero mas humigpit lang ang hawak niya sa bewang ko."I don't give a fuck about that shit right now!" he whispered, pissed off. His voice was rough, possessive, thick with something darker than anger.Bumagal ang takbo ng kabayo nang makarating kami sa isang bakanteng puwesto na pinalilibutan ng matatayog na mga puno.Unang bumaba si Soren, at agad niya akong binaba mula sa kabayo. My body slid against his.
“They are harvesting, right?” tanong ko sa tauhan para mawala ang attention niya kay Trixie. “Yes,” he answered. “Pinipitas lang nila ang mga ubas na hinog na hinog na. Mahalaga rin ang tamang timing dahil nakaaapekto ito sa lasa at kalidad ng alak,” pag-e-explain niya.Tumango-tango ako.Nagpatuloy ang lalaki sa pagsasalita.“Once the grapes are collected, they are brought to the winery. Doon ay ipinagbubukod-bukod ang mga grapes para alisin ang mga bulok. Pagkatapos, dinudurog ang mga ito para makuha ang katas.”Ngayon na nabanggit niya ang winery, naalala ko na gusto ko ring pumunta sa winery nila.“Ely, bumalik na tayo,” biglang putol ni Trixie sa iniisip ko.Nahuhuli siya sa amin dahil busy siya sa pagpi-picture. Ako ang nahihiya sa tauhan dahil natitigilan kami para hintayin siya. “Huh? Kakaumpisa lang natin,” baling ko sa kanya.Kinunutan ko siya ng noo kasi twenty minutes pa lang ata ang lumipas.“Pagod na ako at ang init. Doon na tayo kina Soren,” sabi niya habang pinapaypa
Naninibago ang katawan ko dito sa Tennessee. Siguro kasi bago lahat ang tanawin at puro nature ang nakapalibot sa buong lugar?Kahapon, matapos kaming muntik mabuking ni Thomas, pumasyal kami ni Soren sa ibang bahagi ng lupain nila. Sa left side ng mansion, doon makikita ang riding arena at ang stable kasama ang malawak na vineyards. Sa right side ng mansion, may vineyards ulit at sa dulo noon ay may private swimming pond sila. Dinala ako ni Soren doon.By the time we returned to the mansion, napagod na ako kaya doon pa lang ako nagpahinga.Today would be our official first day here. Hindi ko alam kung ano ang gagawin naming apat dito. At kung kahapon ay nakalusot pa kami ni Soren, hindi ko alam kung magagawa namin iyon ngayon.Natigilan ako sa pag-iisip nang biglang may kumatok sa kwarto ko.“Miss, bababa po ba kayo o dadalhin sa kwarto niyo ang breakfast niyo?” tanong sa akin mula sa labas.“Hindi na po. Bababa ako,” sagot ko.Kaya matapos kong maghilamos at mag-toothbrush, bumaba n
Galing sa paninitig sa puno malapit sa bintana ko, dumapo ang mata ko sa stable na natatanaw ko. Katabi niya ang riding arena. May mga tauhan malapit sa stable at na-tempt ako na lumabas.Hindi naman siguro masama kung lalabas ako at hindi na magpahinga? Total ay hindi naman ako pagod. Nakatulog naman ako sa biyahe.I contemplated my decision. Nakakahiya rin kung ako pa ang maunang maglilibot-libot kaysa ang may-ari ng lupain, pero hindi ako mapakali!The vineyards are already tempting me! Gusto kong lumapit doon at tingnan ang mga halaman doon. Ang dami-dami kong gustong gawin na hindi ko makita kung saang banda ang boring dito.Pero siguro rin, palagi na rito sina Ryka kaya hindi na sila nae-excite dito. Totoo rin naman na sa mga dinaanan naming highway, walang mall o kahit anong pwedeng panlibangan dito. It was a plain village, at itong lugar lang nila ang medyo developed sa lugar na 'to!Nang hindi ko na kinaya ay dahan-dahan akong lumabas ng kwarto. Tahimik kong tinahak ang pasil
“Are you okay in the back seat?” tanong niya dahil okupado na ang passenger seat. Nakakatampo na nakakainis din. I don't know what to feel. Maybe both. “Okay.” Binuksan niya sa akin ang passenger seat. Medyo disappointed akong pumasok doon. Pagkasara niya ng pinto, umikot siya papunta sa driver’s
Habang nasa banyo ako, inaasikaso ni Levi ang order na gusto kong kainin. Habang naliligo, hindi ko maiwasang ngumiti. Suddenly, the guilt I was feeling for a few days vanished.Siguro kaya rin hindi na ako pumupunta sa mansion ng mga Jimenez ay dahil alam kong may ginawa ako? Or maybe I just reall
Working in the Helexion turned out to be the only days I was looking forward to. Matapos kasi ng Tuesday, hindi na ulit ako excited sa Wednesday dahil sa hospital ako papasok. Kung dati ay isa ako sa mga nauunang dumarating sa office, ngayon ay isa na ako sa mga nahuhuli ngayon Wednesday.Dahil sa
Tapos na akong mag-ayos. Suot ko na rin ang dress na binigay sa akin ni Lorenzo. Hinihintay ko na lang siyang dumating para pumunta kami sa venue.I was walking back and forth to my room. Hindi ako mapakali. I ran out of alibis. And my thumb was now hurting from my biting.Okay lang sana kung hindi







