Mag-log inMAALIWALAS ang hapon sa BGC Loft Studio. Ang malalaking glass windows ay nagpapapasok ng ginintuang sikat ng araw na nagbibigay ng kakaibang liwanag sa malawak na concrete floor. Wala na ang bakas ng panggugulo ni Tita Lucille noong nakaraang araw. Ang buong silid ay nababalutan na ngayon ng amoy ng sariwang pintura, mabagong kape, at ang masayang kwentuhan ng tatlong magkakaibang babae.Nakatayo si Felicity sa tapat ng kaniyang malaking canvas, nakasuot ng simpleng apron na may kaunting pahid ng kulay asul at puting pintura. Sa kabilang dulo ng studio, nakaupo si Shia sa isang estetikong wooden chair habang nakataas ang kaniyang phone para mag-record ng panibagong IG story, samantalang si Charlotte naman ay inaayos ang mga dala nilang milk tea at pastries sa maliit na pantry counter.“Gurl, I’m telling you, this space is an absolute dream!” bulalas ni Shia habang inililibot ang kaniyang phone camera sa buong loft. “Tingnan mo 'yung lighting, Ate Fel! Pang-international artist ang pe
MALIWANAG at tahimik ang hapon sa BGC Loft Studio. Nakatayo si Felicity sa tapat ng kaniyang malaking canvas, hawak ang palette at brush habang maingat na inilalapat ang kulay ng pag-asa sa kaniyang panibagong obra. Ang bawat patak ng liwanag sa studio ay nagbibigay sa kaniya ng kapayapaang matagal niyang ipinagkait sa kaniyang sarili.Subalit ang tahimik na kapaligiran ay biglang nasira nang marinig ang malalakas at bastos na katok sa glass door ng studio.Kumunot ang noo ni Felicity. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang brush at lumapit sa pintuan. Nang buksan niya ito, agad na bumungad sa kaniya ang isang pamilyar na mukha na nagdulot ng matinding kaba sa kaniyang dibdib.Si Tita Lucille.Nakatayo ang kaniyang tiyahin habang nakakrus ang mga braso, nakataas ang kilay, at inililibot ang mga mata sa napakalawak at napakarangyang loft space.“Aba, nakakapanibago naman,” malamig at sarkastikong bati ni Lucille habang tuloy-tuloy na pumasok sa loob nang walang pahintulot. “Balita ko
DUMATING ang araw ng Sabado na parang isang maaliwalas na panaginip. Ang maliwanag na sikat ng araw ngayong kalagitnaan ng taon ay dahan-dahang pumapasok sa malalaking bintana ng BGC Loft Studio. Ang simoy ng hangin sa loob ay may halo pang amoy ng bagong pinturang pader, malinis na concrete floor, at ang pamilyar na amoy ng mga gagamiting oil paints ni Felicity.Maagang pumunta sina Thorin at Felicity sa studio para simulan ang pag-aayos ng mga gagamiting kagamitan. Dahil day-off ni Thorin sa kaniyang kumpanya, nakasuot lamang ito ng simpleng pambahay na itim na t-shirt, maong na shorts, at white sneakers, isang kasuotang napakalayo sa mamahaling dark blue suit na isinuot nito noong komprontahin siya ni Charlotte sa executive floor ng Evans Corp.“Thorin, paki-itabi naman 'tong dalawang natitirang canvas sa may gilid ng wooden cabinet,” masayang utos ni Felicity habang nakaluhod sa sahig, inaayos ang kaniyang mga mamahaling paintbrushes sa malinis na organizer.“Sure,” mahinahong sa
GABI na nang makauwi sina Thorin at Charlotte sa apartment. Maunang pumasok si Charlotte, bitbit ang kaniyang bag at ang kaniyang tatlong taong gulang na anak na si Chase na kasalukuyang mahimbing nang natutulog sa kaniyang mga bisig.Nasa kusina si Felicity habang inihahanda ang huling plato ng adobo at ininit na sabaw para sa hapunan. Nang marinig niya ang tunog ng pinto, agad na lumabas ang kaniyang malambot na ngiti.“Andiyan na pala kayo!” masayang bati ni Felicity habang nagpupunas ng mga kamay sa kaniyang apron. “Tamang-tama, katatapos ko lang magluto. Cha, akin na si Chase, ilagay ko muna sa kama para makakain ka nang maayos.”Inabot ni Felicity ang bata mula sa mga braso ng kaniyang pinsan. Ngunit sa halip na ang pamilyar na mabilis at maingay na daldal ni Charlotte ang sumagot, isang mahinang tango at pilit na ngiti lamang ang ibinalik nito.“S-Salamat, Ate Fel,” mahinang tugon ni Charlotte. Ang kaniyang boses ay tila walang gaanong lakas, at agad nitong iniiwas ang kaniyan
MABILIS at tahimik ang naging kilos ni Nicolai. Bago pa man makalikha ng anumang eksena si Charlotte sa malawak at tahimik na hallway ng VIP floor, mabilis siyang lumapit at marahang pumuwesto sa likod nito para harangan ang daan pabalik sa elevator.“Ms. Charlotte, please... come inside first,” magalang ngunit may diin na pakiusap ni Nicolai.Nanginginig ang mga binti ni Charlotte habang hawak-hawak nang mahigpit ang kaniyang folder sa kaniyang dibdib. Pabalik-balik ang kaniyang tingin kay Nicolai at sa lalaking nakatayo sa tapat ng double glass doors.Si Thorin.Dahan-dahang itinuro ni Thorin ang pinto ng kaniyang pribadong opisina. Ang malamig at matuwid nitong tindig bilang CEO ay pinalitan ng isang seryoso at mabigat na reaksyon sa kaniyang mukha.“Inside, Charlotte. We need to talk,” mahinahong utos ni Thorin.Walang nagawa si Charlotte kundi ang sumunod. Pagpasok niya sa loob ng executive suite, pumasok din si Nicolai at dahan-dahang isinarado ang dalawang malalaking pinto. Mab
MASAYANG atmospera ang bumabalot sa dining area ng apartment habang sabay-sabay silang naghahapunan. Ang amoy ng mainit na tinola at bagong saing na kanin ay nagpapanatili ng malamig ngunit kumportableng gabi.Nakatitig si Felicity sa kaniyang phone habang nakangiti, tinitingnan uli ang mga kinuha niyang litrato ng kaniyang bagong loft studio sa BGC Arts Center kaninang hapon.“Grabe, Cha! Hindi pa rin talaga ako makapaniwala,” panimula ni Felicity habang inilalapag ang phone sa mesa para ipakita kay Charlotte ang mga kuha. “Tingnan mo 'to. High-ceiling, malaking glass window, tapos sobrang liwanag. Parang panaginip lang talaga.”Kinuha ni Charlotte ang phone habang humihigop ng sabaw. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang napakalawak at napakagandang loft.“Hala, Ate Fel! Ang ganda!” bulalas ni Charlotte. “Seryoso ba? Sa BGC Arts Center 'to? 'Di ba katabi lang 'yan ng headquarters ng Evans Corporation?”Napatingin si Thorin kay Charlotte mula sa kaniyang pwesto sa mesa. Bahag







