Library
Search
Home / Romance / My Boss Got Me Pregnant / Chapter 100 — Home in Her Mother’s Arms

Share

Chapter 100 — Home in Her Mother’s Arms

Author: Mooncaster
last update Last Updated: 2026-01-06 21:24:16

Tahimik ang private room ni Celestine. Tanging tunog lang ng heart monitor at ang mahinang paghinga niya ang maririnig. Nakahiga siya sa kama, nakatingin sa kisame, pero malinaw sa mga mata niya na wala siya roon… nasa kung saan mang lugar na puno ng takot, pangungulila, at walang kasiguraduhan.

Bigla, dahan-dahang bumukas ang pinto ng kwarto.

“Celestine…”

Isang pamilyar na boses. Isang boses na matagal na niyang hindi naririnig pero kailanman ay hindi niya nakalimutan.

Napaangat ang tingin niya…

At doon niya nakita ang mommy at daddy niya, kasama ang kapatid, pagod sa biyahe pero punong-puno ng pag-aalala ang mga mata.

“Mommy…” mahina niyang sabi, parang bata.

Parang may pumutok sa dibdib ni Celestine. Biglang bumuhos ang luha niya, hindi na niya napigilan. Nanginginig ang balikat niya habang umiiyak, parang ngayon lang niya ulit naramdaman na pwede pala siyang maging mahina.

Agad lumapit ang mommy niya, hindi na nag-atubili. Mahigpit niya itong niyakap kahit may mga linya at IV si
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Previous Chapter Next Chapter

Latest chapter

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 106 — Silent Choices

    Tahimik ang paligid, tanging hampas lang ng alon sa dalampasigan ang maririnig. Nakatayo si Adrian sa may pintuan ng maliit na bahay, tanaw ang dagat, habang nasa likuran niya sina Danica at ang anak nitong si Luna.Tumingin siya sa mag-ina.Si Luna ay yakap ang lumang teddy bear, nakatingin sa kanya na parang takot na takot na mawala siya. Si Danica naman ay pilit na matatag, pero hindi maitago ang pag-aalala sa mga mata.Something inside Adrian twisted painfully.Wala siyang maalala. Wala siyang malinaw na alaala kung sino talaga siya, kung saan siya galing. Pero malinaw sa kanya ang isang bagay… si Danica ang taong nagligtas sa kanya. Si Luna ang batang unang tumawag sa kanya ng Uncle… at kalaunan, Papa.At ngayon, nandito ang babaeng nagsasabing asawa niya ito. Ina ng mga anak niya. Babaeng halatang ilang taon nang umiiyak sa kanya.Huminga siya nang malalim.“Celestine…” mahinang tawag ni Adrian.Napatigil si Celestine sa kinatatayuan niya. Umaasa. Kinakabahan.“I’m sorry,” sabi

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 105 — The Pull of the Heart

    Hindi na halos mapakali si Celestine matapos makita ang litrato. Buong gabi siyang hindi nakatulog. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang larawan sa phone niya… ang lalaking halos kabisado niya ang bawat anggulo ng mukha.Si Adrian.Mas payat. Mas maitim dahil sa araw. May mga pilas ang alaala, pero buo pa rin ang mukha na minahal niya nang buong-buo.“Mommy?” mahinang tawag ni Aiden habang hawak ang braso niya.Lumingon si Celestine at pilit ngumiti. “Yes, baby?”“Are you going somewhere?” tanong nito, inosente ang mga mata.Lumuhod si Celestine sa harap ng anak niya at hinaplos ang pisngi nito. “Yes, sweetheart. Mommy needs to find Daddy.”Nanlaki ang mga mata ni Aiden. “Daddy Adrian?”Tumango siya. “Yes. Daddy.”Mahigpit siyang niyakap ng bata. “Bring him home, Mommy.”Napapikit si Celestine habang tumulo ang luha niya. “I will. I promise.”Ilang oras lang ang lumipas, nakaayos na ang lahat. Iniwan muna niya sina Aiden at Aurora sa mga magulang ni Adrian, kahit mabigat sa dibdib. Pero

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 104 — The Distance Between Us

    Tahimik ang umaga sa bahay ni Celestine. Sinag ng araw ang dahan-dahang pumapasok sa bintana, tumatama sa kuna ni Aurora. Mahimbing ang tulog ng sanggol, habang si Aiden naman ay nasa sala, abalang naglalaro ng mga blocks.Nakatayo si Celestine sa kusina, may hawak na tasa ng kape. Hindi na niya iniinom agad… tinititigan lang niya ito, parang may kung anong bumabagabag sa isip niya.Isang taon na.Isang taon mula nang mawala si Adrian.Minsan pakiramdam niya, parang kahapon lang silang magkasama. Minsan naman, parang isang buong lifetime na ang lumipas.“Mommy?” tawag ni Aiden.Lumingon siya agad. “Yes, baby?”“Can we go to the park later?” tanong nito, may ngiti.Ngumiti rin si Celestine. “Of course. After lunch, okay?”“Yes!” masayang sagot ni Aiden.Napatingin si Celestine sa anak niya. Sa bawat ngiti nito, may kirot at saya sa puso niya. Si Aiden ang nagpapatibay sa kanya. Si Aurora ang nagbibigay ng dahilan para magpatuloy.Pero si Adrian…Si Adrian ang kulang.Samantala, sa isan

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 103 — Between Hope and Healing

    Tahimik ang kwarto sa hospital. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang tunog ng monitor at ang marahang paghinga ni Celestine. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata, parang mabigat pa rin ang buong katawan niya. May kirot, may pagod, pero higit sa lahat… may kakaibang lungkot na nakabalot sa dibdib niya.“Celestine?” mahinang tawag ng mommy niya.Bahagyang lumingon si Celestine at nakita niya ang mommy at daddy niya na nakaupo sa gilid ng kama. Pagod ang mga mata nila, halatang halos hindi natulog.“Mom…” paos niyang sabi.Agad lumapit ang mommy niya at hinawakan ang kamay niya. “Thank God, gising ka na. Kinabahan kami.”“Nasaan… ang baby ko?” mahina niyang tanong, halos pabulong.Ngumiti ang mommy niya kahit nangingilid ang luha. “She’s okay. She’s in the nursery. Malusog siya.”Napapikit si Celestine at napabuntong-hininga. Parang may bahagyang gumaan sa dibdib niya. “Babae, ‘di ba?”“Oo,” sagot ng daddy niya, may ngiti rin. “She looks like you.”Hindi napigilan ni Celestine a

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 102 — A New Life, A Silent Prayer

    Lumipas ang mga buwan, at dumating na sa puntong hindi na maitago ang pagod at bigat na nararamdaman ni Celestine. Ka-buwanan na niya ngayon. Mabigat na ang tiyan niya, mabagal na ang kilos, pero pilit pa rin siyang kumikilos nang normal… para kay Aiden, at para sa batang dinadala niya.Maagang umaga noon. Tahimik ang bahay. Nasa kusina si Celestine, dahan-dahang nagluluto ng sopas. Simple lang ang suot niya, nakatali ang buhok, at paminsan-minsan ay hinahaplos ang tiyan niya.“Konti na lang, baby,” mahina niyang bulong. “Magkikita na tayo.”Bigla.Parang may pumutok sa loob niya.Napahinto siya, napahawak sa counter, at ramdam niya ang mainit na likidong dumaloy sa kanyang hita.“Mommy…” nanginginig niyang sabi. “Daddy…”Agad siyang napaupo sa upuan habang hinahabol ang hininga niya. “My water broke…”Mabilis na tumakbo papunta sa kusina ang mommy niya, kasunod ang daddy niya na pansamantalang nakatira sa kanila hanggang sa manganak siya.“Oh my God, anak,” gulat na sabi ng mommy niy

  • My Boss Got Me Pregnant    Chapter 101 — The Hope That Never Left

    Limang buwan na ang lumipas mula noong araw na gumuho ang mundo ni Celestine.Limang buwan ng paghihintay.Limang buwan ng walang kasiguraduhan.Limang buwan ng paulit-ulit na tanong na hanggang ngayon ay wala pa ring sagot…Nasaan si Adrian?Sa kabila ng paglipas ng panahon, hindi pa rin tumitigil ang paghahanap. Araw-araw, may mga rescue team pa ring nagre-report. May mga barkong patuloy na nag-iikot sa dagat, may mga helicopter na nagmamasid mula sa himpapawid, at may mga boluntaryong umaasang may mahahanap na bakas… kahit ano, kahit maliit na pahiwatig lang.Pero hanggang ngayon… wala pa rin.Minsan sinasabi ng iba, “Maybe wala na siya.”May ilan namang nagsasabing, “Possible na napadpad siya sa isla.”Ang iba, tahimik na lang…. parang ayaw nang umasa.Pero si Celestine?Hindi.Hindi kailanman.Malaki na ang tiyan niya ngayon. Halata na ang pagbubuntis niya, pero sa kabila noon, sumasama pa rin siya minsan sa paghahanap. Kahit tutol sina mommy at daddy niya, pati na rin ang parent

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status