Se connecterTahimik ang buong hall matapos makita si Luna sa entrance. Tanging tunog lang ng alarm at usok mula sa pagsabog sa labas ang maririnig.Nanlaki ang mata ni Bianca.“I-impossible…”Ngumiti nang bahagya si Luna habang dahan-dahang naglalakad papasok.Suot niya pa rin ang itim na outfit niya ngunit may bakas ng dugo sa braso at gasgas sa gilid ng labi niya.Pero kahit ganoon…nakakatakot pa rin ang aura niya.“Luna!” tawag ni Victor.Napatingin si Luna sa kanya.“You okay?”Napataas ng kilay si Victor kahit magulo ang buhok niya.“Obviously not. Those people tied me up using cheap ropes. Nakaka-insulto.”Kahit ganoon ang tono niya, kalmado pa rin ang kilos niya. Halatang hindi siya basta ordinaryong tao.Napahigpit ang kamao ni Bianca.“How did you escape?!”Huminto si Luna sa gitna.“Your guards were weak.”“Bullshit!” sigaw ni Bianca.Bigla siyang sumenyas.Agad sumugod ang mga armadong tauhan niya.“Luna!” sigaw ni Celestine.Pero hindi natinag si Luna.Sa isang iglap…mabilis siyang
Nanginginig ang kamay ni Celestine habang nakatingin sa malaking screen. Kitang-kita niya sina Luna, Aiden, at Victor na nakakulong sa magkakahiwalay na rooms.“Aiden…” mahina niyang bulong.Hindi niya kayang makita ang mga anak niya sa ganoong kalagayan.Napahigpit naman ang kamao ni Adrian habang malamig na nakatingin kay Bianca.“This is enough.”Pero ngumiti lang si Bianca habang dahan-dahang umiinom ng wine.“Enough?” natatawang sabi niya. “No, Adrian… this is just the beginning.”Lumapit si Margaux kay Bianca.“Anong gusto mo?” malamig nitong tanong.Ngumiti si Bianca.“Simple.”Tumayo siya mula sa sofa at dahan-dahang naglakad palapit sa kanila.“I want all of you to feel what I felt.”Napairap si Althea.“You ruined your own life.”Biglang nagbago ang ekspresyon ni Bianca.Galit.“You think you know everything?!” sigaw niya.Tahimik ang lahat.Mabigat ang atmosphere sa buong hall.“Because of all of you…” nanginginig niyang sabi, “I lost everything.”Napahawak siya sa dibdib n
Tahimik ang paligid habang nakatayo sina Celestine, Adrian, Margaux, at Althea sa harap ng lumang building. Madilim ang buong paligid at tanging ilaw lang mula sa mga poste sa labas ang nagbibigay liwanag sa lugar.Mukhang abandonado ang gusali pero ramdam nilang may mga taong nagbabantay sa loob.Napahigpit ang kamao ni Adrian.“Hindi tayo pwedeng basta-basta pumasok,” seryoso nitong sabi.Tumango si Margaux.“Trap ‘to. Panigurado.”Si Althea naman ay nakatingin sa taas ng building.“Bianca won’t invite us here nang walang plano.”Napahawak si Celestine sa dibdib niya.“Aiden… Luna…”Ramdam niya ang matinding kaba bilang isang ina.Pilit niyang pinapakalma ang sarili pero hindi niya mapigilan ang manginig.Agad siyang niyakap ni Adrian sa balikat.“We’ll get them back.”Tumango si Celestine pero halatang natatakot pa rin.Biglang bumukas ang malaking pintuan ng building.At lumabas ang isang lalaki na naka-itim na suit.“Ms. Bianca is waiting for you.”Napatingin silang lahat dito.“
Biglang nagkaroon ng makapal na usok sa paligid, dahilan ng nawalan sila ng malay.Agad na dinala ng mga tauhan ni Bianca sina Luna, Aiden, at Victor sa magkakahiwalay na secret rooms sa loob ng lumang building. Madilim ang paligid at puro bakal ang dingding. Halatang matagal nang abandonado ang lugar pero ginawang taguan ng sindikato.Sa isang kwarto, walang malay si Luna habang nakatali ang mga kamay niya sa bakal na upuan. May bakas pa ng dugo sa gilid ng labi niya dahil sa laban kanina.Sa kabilang room naman ay si Aiden. Unti-unti siyang nagising habang masakit ang ulo niya.“Ugh…” napahawak siya sa ulo.Pagmulat niya ng mata, agad siyang napakunot-noo nang makita ang sarili na nakatali.“What the hell…”Sinubukan niyang kumawala pero matibay ang pagkakatali sa kanya.“Ano bang klaseng lugar ‘to…”Samantala, si Victor naman ay nasa ibang room. Pagkagising pa lang niya ay napamura agad siya.“Oh my gosh! This is kidnapping! My skin cannot handle this dusty place!”Kahit nakatali,
Bumukas ang pinto nang malakas, kasabay ng pag-echo ng yabag sa loob ng warehouse.“Luna!”Boses ni Victor.Mabilis ang paghinga niya habang hinahanap ng mga mata ang dalaga… at doon niya nakita.Nakaluhod. Halos wala nang malay. At napapalibutan ng mga armadong tauhan.“Damn it…” bulong niya, agad na inilabas ang baril.“Freeze!” sigaw niya.Napalingon ang lahat. Pati si Bianca.At unti-unting ngumiti.“Well… mukhang hindi ka rin marunong sumunod sa instructions, Luna,” malamig niyang sabi, sabay tingin kay Victor. “You brought backup.”“Let her go,” matigas na sabi ni Victor.Nagkibit-balikat si Bianca.“Or what?”Hindi sumagot si Victor. Sa halip… pumutok ang baril niya.BANG!Napatumba agad ang isa sa mga tauhan ni Bianca. Nagkagulo.“Kill him,” utos ni Bianca, sabay atras.Sumugod ang mga lalaki. Pero hindi nagpatalo si Victor.Mabilis siyang gumalaw. Precise. Calculated. Parang sanay na sanay sa ganitong sitwasyon.Isa. Dalawa. Tatlo.Sunod-sunod na bumagsak ang kalaban.Pero ma
Gabi na nang tuluyang makaalis si Luna. Tahimik ang buong bahay, parang walang kaalam-alam sa delikadong lakad na gagawin niya. Nakasuot siya ng all black… simple pero functional. Hindi halata, pero handa siya sa anumang mangyari.Bago siya lumabas, saglit siyang tumigil sa may pintuan.Napatingin siya sa loob ng bahay.Kay Celestine. Kay Adrian. Kay Aurora.At kay Aiden.Napapikit siya.“Just this once…” bulong niya. “I’ll finish this.”At saka siya umalis.Sa labas, nakaabang na si Victor sa sasakyan.“You’re late,” sabi nito.“I’m on time,” sagot ni Luna habang sumasakay.Habang nagmamaneho si Victor, tahimik ang pagitan nila.“Location?” tanong niya.Tiningnan ni Luna ang phone niya.“Still no update.”“Creepy,” sabi ni Victor.“Calculated,” sagot ni Luna.Ilang minuto pa ang lumipas…biglang tumunog ang phone niya.Unknown: Warehouse 17. Old port area. Come alone.Napatingin si Victor.“Oh hell no.”“Stop the car,” sabi ni Luna.“What? No.”“Victor, stop.”Napabuntong-hininga si
Mabilis na dumaan ang mga araw matapos ang unang hearing, pero para kay Luna, parang bawat oras ay mabigat. Ang pangalawang hearing ang kasunod, at mas ramdam na niya ang tensyon. Mas marami nang tao sa korte… media, social workers, at mga taong gustong malaman ang buong katotohanan. Mahigpit na ha
Nakauwi na si Luna sa bahay nina Celestine, at unti-unti niyang nararamdaman ang ginhawa at seguridad na matagal na niyang hinahanap. Kumakain na rin siya ng tama at may sustansiya… hindi na puro tira-tira lang o luma at mabahong pagkain. Pinapakain siya ng maayos ni Celestine, at inaalagaan ng mab
Di nagtagal ay nagising na si Luna.“Mommy…” mahinang sabi nito, nanginginig ang tinig.“Luna…” naiiyak na sabi ni Celestine, agad niyang niyakap ang anak. “Salamat naman at nagising ka na…” Halos magalaw na sa emosyon, hinawakan niya ang mukha ni Luna at pinisil ang mga pisngi nito.“Mommy Celesti
Biglang bumukas ang pinto ng emergency wing ng hospital. Hinihingal sina Aiden at Marco habang nagmamadaling pumasok, ang mga mata nila paikot-ikot na naghahanap. Nanginginig ang dibdib ni Aiden… hindi niya alam kung saan siya humuhugot ng lakas, pero malinaw sa isip niya ang isang bagay lang… hind







