Chapter 1

Alessia’s Pov

Binigyan ko ng mag-asawang sampal ang gàgó kong boyfriend matapos mahuling nakipaglaplapan sa kauri nito. Oo. Isang bakla na siyang nagpainsulto sa buong pagkatao ko.

"Explain? How can you explain this to me? Ha? Are you kidding me? I'm not stupid para hindi maintindihan ang nakikita ko! H*******k ka! Magsama kayong dalawa ng Petrang Kabayo na iyan," umiiyak na sigaw ko sa pagmumukha niya.

"Babe, please..."

"At ikaw? Malandi ka! Alam mo namang taken na siya nakipaglaplapan ka pa! Mandiri ka nga! Hindi ka babae kundi lalaki! Wala kang matris kaya 'wag kang feeling babae! At higit sa lahat..." inis na sigaw ko kay Petrang kabayo.

"Ang harsh mo, ah!" Petrang kabayo.

"Paghilom! (Tahimik!) labaw sa tanan, wala kay bisong! (Higit sa lahat, wala kang lagusan/p****k)" mangiyak-ngiyak na sigaw ko.

"N-nakakasakit ka na, ah!" sigaw niya.

Inirapan ko ito bago binalingan si Owen na nakangangang nakatingin sa akin. Kumuha ako ng cake at pasalampak na isinubo sa kaniya.

"Mula ngayon! Wala ng tayo! Magsama kayo niyang bakla mong kalaplapan! Kadiri ka! Kaya pala hindi mo ako hinalikan sa lips dahil kauri mo rin pala ang hanap mo. Isa kang malaking KADIRI! Ayaw ko na makita pa iyang pagmumukha mo. Magsama kayo!?" sigaw ko pa bago kinuha ang bag ko at humarap uli sa kanila.

Hinila ko ang buhok ni Petrang kabayo at pinag-umpog ko ang mga ulo nila bago kinuha ang natirang cake at ipunas sa pagmumukha nila.

"Oh my gosh! E-eww!!" maarteng bulalas ni Petra.

Ew? Mas ew pa 'yang pagmumukha niyang mukhang p'wet ko lang! Masamang tiningnan ko silang dalawa.

"Magsama kayo!" mangiyak na sabi ko at padabog na umalis.

Pahablot na kinuha ko pa ang rolyo ng tisyu at sinikahan ng sipon pagkatapos ay pabatong inihagis ko sa pagmumukha ni Petrang bakla bago lumabas ng condo habang umiiyak.

"Hoy bakla! Anong kadramahan ba iyan at humagulhol ka riyan?!" rinig ko pang sigaw ng pamilyar na boses.

Hindi ko siya pinansin at lalong humagulhol ng iyak at umupo sa gilid ng kalsada.

"Huhuhu! Mula ngayon sinusumpa ko ang lahat ng mga bakla sa mundo! Hindi sana sila magiging masaya at magka-jowa––"

"Jusko! 'Wag ganun, dzai! Nakalimutan mo atang may bakla kang bff, dzai! Ano bang nangyari? Akala ko ba may date kayo ng boyfie mo––"

"Hep! Hep! 'Wag na 'wag mong banggitin ang pangalan ng walang hiyang baklang 'yon, ah! Mula ngayon, ayaw ko na marinig na banggitin mo siya!" umiiyak na sigaw ko pa.

Gulat na napatakip ng bibig naman si Milo.

"A-anong sabi mo? Bakla si Owen––"

"'Wag mo na sabing banggitin ang pangalan niya, eh!" inis na sigaw ko pa.

Natahimik na lang siya pagkatapos ay inalalayan ako patayo.

"Jusko naman, dzai! Umayos ka nga," sabi pa ni Milo.

Hindi ako umimik at nagsimula nang maglakad.

"Mil, hindi pa ba ako sapat para ipagpalit sa isang bakla? Panget ba ako? Kapalit-palit ba ako?" malungkot at umiiyak na tanong ko pa na ginaya iyong napanood kong palabas.

"Ay, bakla! Hindi naman, Alessia Rae––"

"Then, why?" gaya ko pa rin sa line ni Liza Soberano.

Nagulat naman si Milo at napatingin sa akin. "Liza Soberano?" tanong pa nito.

"Hindi. Kathryn Bernardo," sagot ko kaya napangiwi siya.

Hindi ko na pinansin kung saang direksyon na ang tinahak ko dahil nakatingala lang akong naglalakad upang pigilan ang pagpatak ng taksil kong mga luha.

Hanggang sa...

Nakarinig ako ng sunod-sunod na busina ng sasakyan. Natauhan ako at napatingin sa unahan. Ganun na lamang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita ang kotseng kunti na lang masasagasaan na ako.

Napapikit ako at naramdaman ko ang pagbagsak ko sa kalsada. Katapusan ko na ba? Jusko naman! 'Wag ganun! Kailangan pa ako ng pamilya ko.

"Hey! Are you, ok?"

"Hindi po ako okay, Lord. Nasasaktan po ako ngayon. Pinagpalit ako sa isang bakla huhuhu. Panget ba ako? Kapalit-palit ba ako?" nakapikit pa ring tanong ko.

"Tsk! Liza Soberano?"

"Hindi! Kathryn Bernardo!" asar na sagot ko.

Bakit ba nila tinatanong, eh––teka!

Bakit ako namimilosopo, eh si Papa God ang kausap ko. Baka tuluyan na niya akong kunin, eh wala pa akong sampung lahi na anak jusko po!

"Papa God, 'wag mo muna akong kunin, ah. Wala pa po akong lahing sampung anak, eh. Huhuhu," mangiyak-ngiyak na sabi ko pa.

"Tsk! Stupid," rinig ko pang sagot ni––teka!

Stupid?

Napamulat ako ng mata at...

MAY G'WAPONG NILALANG NA TUMAMBAD SA MUKHA KO!

Napakurapkurap pa ako habang nakatingin dito. Sinuri ko ang mukha niya baka anghel kasi siya at susunduin ako.

"Done checking?" tanong pa nito.

"Hindi pa," wala sa sariling sagot ko pa.

"Tsk!" singhal nito at itinayo ako.

Teka!

"Hindi ako nasagasaan?" tanong ko pa.

"Nope. And if you want to die just jump at the bridge. You're surely die there without disturbing others. Tsk!" blankong sabi pa nito.

Napanganga na lang ako. Ang sungit-sungit pala ng damuho na ito. Akala ko pa naman anghel, eh.

"Tsk! Stupid little brat," sabi pa nito bago ako tinalikuran.

"Hep!"

Yung luha ko tuyo na. Pero yung sipon ko may balak pang tumakas sa kampo niya.

Napatingin ako sa bulsa nito. Mabilis na kinuha ko ang panyo sa bulsa ng mamahaling slacks nito. Akmang aangal siya ng walang pansintabing sinikahan ko ang panyo niya.

"Andami pa lang nakatago na sipon sa ilong ko. May reservoir ata sa loob ah," sabi ko pa at inilabas lahat ng sipon ko.

"What the hell!? It's mine!" galit na sigaw pa ni Angel demon!

Tss!

May sinabi ba akong akin 'to?

"Oh, sa 'yo na! Hindi ko naman sinabing akin 'yan, eh. Nakihiram lang po masungit na nilalang na galing pa sa mundo ng mga demonyo sa kasungitan!" nakangusong sabi ko pa bago ibinalik sa bulsa niya ang may sipong panyo niya.

"What the fvck!?" umuusok ang ilong na sigaw pa nito.

Nginitian ko lang siya bago tinapik ang balikat niya sabay kindat. Binelatan ko pa siya saka iniwang nakanganga.

Tss!

Gwapo sana kaya lang pinaglihi ata sa kasungitan, eh.

Hmp!