Chapter 6

Dylan’s Pov.

"Ano? May sasabihin ka pa ba? Kung wala aalis na ako! Wala kang puso! Wala kang kaluluwa! Iyan ang mahirap sa inyong mga mayayaman, eh! Mga arogante!" pasigaw na sabi pa nito.

Napahilot na lang ako sa sintido ko.

"Stupid girl," bulong ko pa habang napapikit.

She's too annoying!

"Hoy! Narinig ko ang sinabi mo! Sinabing hindi ako stupid, eh!" singhal niya.

Napatayo ako dahil sa ingay ng babaeng 'to. Parang nawala tuloy ang awa ko sa kaniya. Kala mo kanyon ang bibig, eh!

Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya kaya napaatras siya. Napapalunok pa siya habang nanlalaki ang mga mata niya.

I smirked.

Papalapit ako nang papalapit sa kaniya hanggang sa mapasandal siya sa table ko.

"A-anong g-ginagawa mo?" nauutal na tanong pa nito.

Inilagay ko ang kamay ko sa magkabilang gilid niya at yumukod. Pilit niyang nilalayo ang mukha niya sa akin.

"You know what? I hate those people who talk too much." Seryusong sabi ko habang nakatingin sa mata niya.

Kulay tsokolate ang mata niya habang ang taas ng pilik mata.

"Hehehe. M-masyado kang malapit. Lumayo ka ng kunti," angil pa niya at bahagyang tinulak ako sa dibdib.

My slips stretch with a smirk.

"Nanantsing ka lang eh," nakangising sabi ko at mas lumapit pa sa kaniya.

Nanlaki ang kaniyang mga mata at akmang magsasalita nang mas lumapit pa ako. Napapikit pa siya.

Silly girl!

Inabot ko ang pera sa table ko bago inilagay sa kamay niya. Pinitik ko pa ang ilong niya dahilan para mapamulat at mapasigaw siya.

Lihim na natawa ako bago bumalik sa table ko.

"Take that money and report to me tomorrow." I said.

"B-bakit ka ba namimitik ng ilong? At bakit ako mag-re-report sa 'yo bukas? Pulis ka ba?" may halong inis na tanong pa nito.

Jesus!

"Tsk! Annoying, get out." Taboy ko habang nagbabasa na uli sa mga documents sa table ko.

Ito ang mga documents para sa mga gustong mag invest sa kompanya ko.

I was the only one who managed this company.

"Pero––"

"I said, get out." Pigil ko sa kaniya.

"Eh, 'di lalabas! Sungit mo ang panget naman," bulong pa niya na rinig ko naman.

Napapailing na lang ako. Bago pa man siya tuluyang makalabas ay nagsalita ako.

"Don't be late tomorrow. If ever you're late, I'll fire you." I warned.

Nakangiting lumingon siya sa akin sabay saludo.

"Aye-aye! Captain!" sagot niya bago masayang tumalikod at tuluyang lumabas.

I shook my head without realizing that I was already smiling.

That girl.

She's annoying yet funny.

"Abah! Abah! May sumapi ba sa 'yo, insan?" biglang sulpot ng ugok kong pinsan sabay lapit sa akin at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

Inis na tinampal ko ang kamay niya.

"Fvck you!?" sigaw ko sa kaniya at sinamaan ng tingin.

Natatawang umupo naman siya sa sopa dito sa loob ng office ko.

Damn this annoying man.

“Mukhang may nagpaganda sa araw mo ngayon, ah! Himala atang ngumiti ka ng gano'n kanina, ah!" nanunuksong sabi pa nito.

Psh!

"Shut up! If you came here just for pestering me then leave." Mariing sabi ko sabay turo sa pinto.

Hindi man lang binasa ang nakasulat sa pinto ng office ko. Ayaw ko pa naman iyong dinidisturbo ako!

"Woah! Calm down, insan! Mukhang nasira ko ang magandang araw mo, ah––"

"Yes! You are! So, get out now!" sigaw ko sa kaniya.

Ingay-ingay! Daig pa ang babae!

"Hehehe. 'Wag naman, Insan. Kakarating ko lang eh,” rinig kong sabi pa nito.

Hindi ko siya pinansin at pinagpatuloy ang pagbabasa ng mga documents.

"Insan, dito ba galing ang cute na babaeng nakasalubong ko sa labas kanina?" tanong pa nito.

Shit!

Hindi ako makaka-concentrate nito!

"Will you shut up? Don't disturb me!" mariing sabi ko.

Inirapan lang ako nito bago nahiga sa sopa ko.

"Ok. Hihintayin na lang kita rito. Baka nakalimutan mong pupunta tayo sa bar––"

"I know, just shut the fvck up!" pigil ko sa kaniya.

Fuck!

"Tse! Sungit," rinig kong bulong nito.

Hindi ko siya pinansin pa at nagconcentrate sa ginagawa ko. I hate wasting my precious time with stupid one.

Tsk!