Share

Chapter 5

last update Last Updated: 2025-08-28 00:19:40

Dylan's Pov.

Napapailing na pumasok ako sa kwarto ko dito sa office para kumuha ng pera. Hindi ko akalain na luluhod ang maingay na babaeng 'yon sa harapan ko. Mukhang kelangan nga niya ng trabaho. Pero sa tingin ko ay hindi siya pasado bilang assistant ko.

She's too annoying.

Ayaw ko sa lahat iyong maingay.

Tsk!

She's a college graduate and an editor of the magazine tapos mag-apply siya bilang assistant.

Unbelievable!

Kumuha na lang ako ng pera sa wallet ko. Sampung libo ang kinuha ko bago naglakad papunta sa pinto.

"Hello, nay," rinig ko pa nang buksan ko ang pinto ng kuwarto ko.

Napatingin ako sa may pintuan palabas ng office ko. Nakasandal siya doon habang may kausap sa cellphone at nakayuko.

Tiningnan ko lang siya habang tahimik na naglakad ako papunta sa table ko.

"Nay, pasensiya na po, ah. Hindi pa ako nakahanap ng pera na maipadala riyan eh," sabi pa nito sa kausap.

Nakatingin lang ako sa kaniya. Halatang problemado talaga siya base sa mukha niya.

"Kasi po n-nag resign ako sa pinagtrabahuan ko, nay. Mahabang istorya po pero naghahanap na po ako ng trabaho. Kaya lang po wala pa akong nahanap. Kaya wala akong maipadala riyan," halata ang pagpipigil ng emosyong sabi pa niya.

Nakaramdam ako ng awa habang nakatingin sa kaniya. Napabuntong-hininga na lang ako. Kaya pala gano'n na lamang siyang magmakaawa para lang tanggapin ko.

Am I that bad?

"'Wag kang mag-alala, inay, hindi po ako hihinto sa paghanap ng trabaho para makapadala ako riyan. Ilan na po ba ang bill niyo sa hospital?" mahinang tanong pa nito.

Bill sa hospital?

"Gano'n po ba? Sige, sikapin ko po makahanap ng trabaho ngayon para makabale ako. Sige po. Ikamusta mo na lang ako kay bunso. Mag-ingat po kayo, inay. Hmm. Ayos lang po ako. Ako pa! Malakas kaya 'to! Sige po, bye." Ibinaba ang tawag.

Nakita ko pang pilit siyang ngumiti bago bumuntong-hininga. I sighed heavily.

Napapailing na lang ako. Halata namang hindi siya okay sa ganiyang lagay.

Tsk!

Nakita ko pang napapunas siya sa mata bago tumalikod at binuksan ang pinto.

Akmang lalabas na siya nang magsalita ako dahilan upang mapatigil siya.

"Come here," kaswal na sabi ko habang prenteng nakasandal sa swivel chair ko.

Hindi siya kumilos at nanatiling nakatalikod.

"A-ah, aalis na po ako. Maghahanap pa ako ng trabaho eh," sabi nito bago lumabas.

"I said, come here!" sigaw ko kaya napatigil na naman siya.

So stubborn.

Para naman siyang natakot at dahan-dahang bumalik at nakayukong tumayo sa harapan ko.

Silly girl!

"Put your resume here." Turo ko sa ibabaw ng mesa.

Takang nag-angat siya ng tingin sa akin psh!

"B-bakit naman? Sabi mo hindi mo ako––"

"Don't talk too much. Just follow what I've said,” putol ko sa kaniya.

"Sungit!" mahinang bulong pa niya.

Agad na itong sumunod kaya inabot ko sa kaniya ang perang nasa mesa ko.

Nanlaki pa ang mata niyang napatingin sa akin.

Psh!

"Get this,"

"Po? B-bakit mo naman ako bibigyan ng pera––?"

"I said, don't talk too much. Get this," seryusong sabi ko.

Napalunok pa siya sabay abot ng perang inabot ko sa kaniya.

Binilang pa niya ang pera sa harap ko at nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya.

I look away. She's quite attractive to be honest.

Napapailing na lang ako.

"Ito po ba ang unang sahod ko?" nakangiting tanong pa nito.

Silly girl!

"Tsk! Wala pa akong sinabing tanggap ka na. Hindi ka pa nagsisimula, sahod agad?" balik tanong ko.

Nahihiyang ngumiti na lang siya sabay kamot.

Well… cute.

"A-ah, ibabalik ko na lang. Hindi pala ako tanggap eh. Sinasayang mo lang ang oras ko," sabi pa niya sabay balik ng pera.

Bahagya akong natigilan dahil sa sinabi nito. Sinasayang ko ang oras niya? Ako pa talaga?

Unbelievable!

"What did you say? Hindi ba't ikaw ang nagsasayang ng oras ko?" kunot-noong tanong ko.

Mabilis niyang binawi ang resume niya bago tumalikod.

"Eh, 'di aalis na lang ako!" masungit na sabi niya.

What the!

Kaya siguro walang tumatanggap sa babaeng ito dahil sa kaniyang ugali. Naghahanap ba talaga 'to ng trabaho?

"Are you insane?"

"Che! Hindi ako baliw! Ikaw ang baliw! Hindi kita maintindihan! Pinapalagay mo sa mesa mo ang resume ko tapos binigyan mo ako ng pera. Tapos sasabihin mong hindi pa ako tanggap! Abay sira ka pala, eh!" mabilis at maangas na sabi pa nito.

"What the..." tanging naibulalas ko habang nakatingin sa kaniya.

Sinamaan pa ako ng tingin.

Unbelievable!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Boss Is My Husband    EPILOGUE

    Zia’s Pov.A life full of struggles and difficulties would be worth it when you finally found your real happiness. Your call time. I was too emotional right now, walking on the aisle, holding flowers, wearing an elegant white wedding gown with a wide smile on my lips. My tears were slowly dripping down in my eyes, my hands were shaking and my knees were trembling. Not because I was scared but because I was in the moment of my last process before I could finally build and have my own family to call.We're surrounded by the people who're invited for our wedding. They are all smiling while some of them taking some photos and videos. Nahagip ng paningin ko ang pamilya ng magiging asawa ko, lahat sila nakangiti sa akin. I can see how happy they are right now. The support they gave, the advice and the good treatment from them made me more emotional.Alam kong higit pa sa hinihiling ko ang mayroon ako ngayon. Kaya lubos na nagpapasalamat ako. Nawalan man ako ng sariling magulang, nagkaroo

  • My Boss Is My Husband    Chapter 185

    Dylan’s PovSobrang proud na proud ako sa babaeng mahal. Wala akong ibang masabi kundi nasa kaniya na lahat. She's smart, gorgeous, hardworking, strong and brave. She has the kindest heart of all. My adorable fiancé. I was too lucky to have her in my life. Kung meron mang mas pinakamagandang nangyari sa buhay ko maliban sa pagkakaroon ng maganda at mabuting pamilya, iyon ay ang pagdating niya sa buhay ko. Higit sa lahat, ang magiging kambal naming mga anak.I couldn't wish for more except for having this healthy, completely happy family. Yes.Hindi man lang ako kumukurap habang nakatitig sa babaeng mahal ko. Malawak ang ngiti niya, puno ng mapagkamangha habang nakatingin sa malaking surpresa ko sa kaniya. After ng graduation namin, dito ko na siya dinala para sa surpresa ko sa kaniya. At masaya ako na makitang masaya siya sa surpresa ko.“A-atin na ba talaga ‘to?” hindi pa rin makapaniwalang tanong niya sa akin.Natawa ako sa reaksyon niya. Kanina pa ‘yan siya, pangatlong beses na n

  • My Boss Is My Husband    Chapter 184

    Zia’s Pov.I was too shocked when I found out that Dylan, my fiancé reschedule our graduation. Yes. He did it just because I was hospitalized and can't be able to attend my graduation yesterday. Hanggang ngayon kasi ay nasa hospital pa rin ako, naka confined. Ayaw niyang lumabas agad ako, maselan na raw ang aking pagbubuntis buhat nung nangyari. Pinagbawalan akong gumalaw o magbuhat ng kahit ano. Pili rin ang mga ipinapakain sa akin. Halos 24/7 na nasa tabi ko si Dylan, ni hindi na nga pumasok sa kompanya. He works with me. I mean, sa hospital kung saan ako na confine ay doon niya na ginagawa ang mga office related works niya.Tulad ngayon, nakaupo siya sa gilid ng patient bed ko kung saan ang beside table at doon nakatutok sa laptop niya. Panaka-naka rin niya akong tinitignan kahit busy siya.“Babe, are you hungry?” he asked, looking at me.“Hindi pa naman––unahin mo muna ‘yang ginawa mo.” Nakangiting sagot ko pero kumunot ang noo niya nakatingin sa akin.“No. You're more important

  • My Boss Is My Husband    Chapter 183

    Dylan’s PovI was smiling while waiting for the necklace I personally designed for my fiancé. The day after tomorrow will be our graduation day. I want to give her a little surprise for that day. Sinadya ko kung hindi siya isama kanina rito para maasikaso ko ‘to. I was here on the third floor while she's in the second floor of the mall. “Mr. Henderson, here's your item.” Inabot ng saleslady ang binili kong item sa kanila.Agad na kinuha ko iyon at nagpasalamat bago tumalikod at lumabas ng shop. Saktong paglabas ko ng shop ay bigla kong nabitawan ang hawak ko. Natigilan ako, nakaramdam din ako bigla ng kaba sa hindi malamang dahilan.“Zia…” mabilis na pinulot ko ang binili at nagmamadaling bumaba. Tinakbo ko na ang escalator makarating lang agad sa baba.Mas lalong tumindi ang kaba ng dibdib ko. Nang makapasok sa shop kung saan ko siya iniwan kanina ay hindi ko siya nakita. Mas lalong kumabog sa kaba ang dibdib ko.“Where is she?” inikot ko ang paningin ko sa buong shop pero hindi ko

  • My Boss Is My Husband    Chapter 182

    Zia’s Pov.Nagulat ako nang biglang hinila patayo ni Dylan si Bricks saka sinuntok dahilan upang bumulagta ito. Napasigaw ako sa gulat at mabilis na dinaluhan si Bricks na nakahandusay sa sahig, hawak ang duguang labi nito. Agad naman akong niñapitan ni Dylan at niyakap na para bang alalang-alala siya sa akin.Nang masigurong ayos lang ako ay binalingan niyo si Bricks na ngayon ay nakatayo na at masama ang tinging ipinukol kay Dylan.“What's wrong with you?!” inis na tanong naman ni Bricks.Mas lalong nandilim ang mga mata ni Dylan at itinuro ang huli. “Damn you! Who told you to date her here?!” galit na sigaw ni Dylan.Namumula sa galit ang mukha niya na para ban kulang na lang ay muling suhurin si Bricks.“B-Babe, ano bang pinagsasabi mo?” sita ko sa kaniya at hinila palayo kay Bricks.“I was fucking worried, babe. Pinuntahan kita sa just like what I’ve texted you. I fetch you there pero wala ka na raw. Hindi ka rin nagre-reply sa text ko. Kanailangan ko pang i-track ang phone mo, t

  • My Boss Is My Husband    Chapter 181

    Zia’s Pov.Gulat na gulat ako habang nakatingin kay Bricks na nakasuot ng doctor suit, all in white. May nakasabit pang stethoscope sa leeg niya. Ang angas niya tingnan, mas nakakadagdag sa kaguwapuhan niya. Napadako ang mga mata ko sa pangalang nasa ibabaw ng sa chief executive officer. Mas lalong nanlaki ang mga mata ko, pati butas ng ilong ko nang makumpirma na siya nga ang CEO nitong hospital. Hindi ko lubos maisip na siya ang nag-iisang anak ng kilalang dating CEO ng hospital. Kasi naman, nakilala ko lang siya na nakatira sa same floor condo unit ni Dylan na tinutuluyan ko. Alam kong doctor ang kinuha niyang kurso pero wala akong alam na siya pala ang CEO ng Luke medical center.Parang nahiya tuloy akong tumingin sa kaniya. Kasi kung makipag-usap ako sa kaniya noon ay napaka-casual lang eh. Parang si Dylan lang din kun kausapin ko.Huhuhuhu“Hey! Why are you so shocked to see me here?” natatawang tanong niya.“Ah–eh… ikaw pala ang bagong CEO?” nahihiyang tanong ko.Tumawa siya sa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status