Masukหลังจากกินข้าวและเหน็บแนมกันเสร็จ ก็กลับมาคอนโดใช้ชีวิตปกติ มันจะไม่ปกติเพราะลูกนี่ล่ะ อีสวยเหนื่อยมาก ตอนลูกทารก คิดว่าลูกจะเรียบร้อยเลี้ยงง่าย นี่ไม่ใช่เลย! ซนมาก มันดีที่เขาซนแต่ที่บ้านไม่ซนข้างนอก ไม่งั้นฉันปวดหัวกว่านี้อีก! ฉันนั่งทำงาน นั่งพับผ้า ลูกชายรื้อซะเละ กูจะบ่นจะด่าหน่อย อิพ่อก็โอ๋ล
ถึงคุณหมอสูติเขาจะออกเวรมาเช้าตรู่ บ่ายนี้เขาก็เข้าเวรต่อ นั่นล่ะอีสวยฝากท้องกับเขา ต้องรอไปพร้อมกันตอนบ่าย “ลูกคนที่สองแล้ว... ยังตื่นเต้นอีกเหรอหมอ” ฉันกอดลูกไปถามคุณผัวไป เพราะตั้งแต่ลงมาจากคอนโด นางยังไม่หุบยิ้มเลย “ตื่นเต้น และดีใจมาก... ไคล์ดีใจไหมครับ จะมีน้องแล้
ฉันรีบดึงมือกลับทันที จนอิหมอตกใจอีกรอบ “ให้ฉันจับสักนาทีสิ ไม่สบายรึป่าว” ฉันจะทำยังไงดีวะ ถ้าโกหกว่าเป็นเมนส์ อิหมอนางก็จะจับดูเลย! “วันหลังนะ เมื่อกี้สวยขอโทษ มันเหนื่อยเลยหงุดหงิด” เขาถอยหลัง แล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้า และเดินเข้าห้องน้ำไป กู
และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันต้องโยนช่อดอกไม้! บ้าจริง อีสวยไม่อยากยกแขนขึ้นสูงเลย กลัวชุดแต่งงานปริ แม่งบวมทุกอย่างเลยตอนนี้ พุง นม แขน ขา หอยก็ด้วย! พิธีกร: สาวโสด หนุ่มโสด ใครโสดมารอกันเลยค่ะ เจ้าสาวพร้อมแล้ว ยัง… กูยังไม่พร้อมโว้ย ขอฮึบก่อน! พิธีกร: หนึ่ง สอ
แต่นางไม่ระแคะระคายอะไรเลยนะ ฉันไม่ค่อยแพ้ท้องด้วย เตรียมงานแต่งได้สบาย ส่วนเพื่อนเจ้าสาวฉันจะมีใครล่ะ ก็กิ่งไง กิ่ง กิ่ง และก็กิ่ง! เออ มีใบไม้อีกคน! เกือบลืมหลานสาวหน้านิ่งไปแล้ว แล้วตอนนี้ใบไม้ก็เดินหน้านิ่งใส่ชุดไทย จับมือกับกิ่งเข้ามาหาฉัน ต้ายตาย เห็นหน้าใบไม้ แล้
สักพักเขาก็ลุกขึ้นยืน โค้งเคารพอีกครั้ง ฉันเองก็พยายามทำตามเขาทุกอย่าง จนเราออกมาจากสุสานไปเที่ยวป่าไผ่กันต่อ ต้นไผ่เรียงกันเป็นทางยาว ฉันนั่งรถลาก สไตล์ญี่ปุ่นชมวิวตลอดทาง ส่วนอิหมอเริ่มหายซึมแล้ว ฉันจับมือเขาตลอด พยายามพูด พยายามคุยกับเขา “หมอ ทำไมพูดญี่ปุ่นเก่งจัง” อ
จนฉันรีบเดินอ้อมราวกั้น ไปดักรอกิ่งที่ทางออกแทนกิ่งก้มหน้าเดินมาเร็ว ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นดูทางออก และบังเอิญหันมาสบตากับฉันพอดี"สวย!" กิ่งเบิกตากว้าง และรีบวิ่งมากอดฉันแน่นส่วนฉันยังช็อค แทนที่จะกรี๊ดดีใจ อีกิ่งมันเป็นนางฟ้าของอีสวยแท้ ๆ ตั้งแต่สมัยมหาลัยที่ช่วยฉันหลุดจากโปรตัวสุดท้าย ตั้งแต่สอบมิ
"อยากทำงานก็ไปโรงพยาบาลดิหมอ" ช่วยลุกออกไปได้ไหม ก่อนที่ฉันจะเริ่มอยากไปด้วย"ไปญี่ปุ่นทำไม คิดถึงฉันล่ะสิ" หลงตัวเอง!"ป่าว แค่เงี่-ยน" ฉันตอบไปตรง ๆ บอกคิดถึงเดี๋ยวก็ได้ใจไปอีก"เอาเลยมั้ยล่ะ เอาที่นี่หรือบนห้อง" เราตรง ๆกันแบบนี้ล่ะ ไม่ต้องตกใจ แต่ฉันควรงอน ควรเล่นตัวบ้างสิ เพราะฉันอุตส่าห์บินไปต
ฉันรีบดันโทรศัพท์มือถือเขาออกห่าง ไม่อยากคุยกับอีกิ่งแล้ว เดี๋ยวความแตก(สวย! แกเอาของแกคืนไปด้วยน !) ฉันไม่เคยเห็นกิ่ง มันโวยวายขนาดนี้เลย สงสัยผัวมันกวนหนักมาก ฉันไม่ตอบหรอก พยายามบอกให้หมอเคนวางไปซะ แต่อิหมอยังถือโทรศัพท์อยู่ ไม่วาง ไม่ทำอะไร!ฮ่วย!(สวย แกได้ยินฉันมั้ย นี่แกลากฉันเข้าร้านลามกไม่
"ถ่ายรูปนะคะ" เขาพยักหน้าตอบพยาบาล ก่อนจะอุ้มลูกสาวถ่ายรูป... ชัตเตอร์แรกของปลาทองน้อยลูกสาวเขาเมื่อส่งลูกคืนพยาบาล เขาก็นั่งลง ก้มมาหอมแก้มฉันทั้งสองข้าง"ขอบคุณนะ" ฉันยิ้มให้เขา และรู้สึกง่วงขึ้นทุกที... ทุกที"คุณแม่พักก่อนนะ..." จนวิสัญญีแพทย์พูดขึ้นมา... ทุกอย่างมันก็วูบดับไปฉันกระพริบตาถี่ ๆ







