로그인หลังจากกินข้าวและเหน็บแนมกันเสร็จ ก็กลับมาคอนโดใช้ชีวิตปกติ มันจะไม่ปกติเพราะลูกนี่ล่ะ อีสวยเหนื่อยมาก ตอนลูกทารก คิดว่าลูกจะเรียบร้อยเลี้ยงง่าย นี่ไม่ใช่เลย! ซนมาก มันดีที่เขาซนแต่ที่บ้านไม่ซนข้างนอก ไม่งั้นฉันปวดหัวกว่านี้อีก! ฉันนั่งทำงาน นั่งพับผ้า ลูกชายรื้อซะเละ กูจะบ่นจะด่าหน่อย อิพ่อก็โอ๋ล
ถึงคุณหมอสูติเขาจะออกเวรมาเช้าตรู่ บ่ายนี้เขาก็เข้าเวรต่อ นั่นล่ะอีสวยฝากท้องกับเขา ต้องรอไปพร้อมกันตอนบ่าย “ลูกคนที่สองแล้ว... ยังตื่นเต้นอีกเหรอหมอ” ฉันกอดลูกไปถามคุณผัวไป เพราะตั้งแต่ลงมาจากคอนโด นางยังไม่หุบยิ้มเลย “ตื่นเต้น และดีใจมาก... ไคล์ดีใจไหมครับ จะมีน้องแล้
ฉันรีบดึงมือกลับทันที จนอิหมอตกใจอีกรอบ “ให้ฉันจับสักนาทีสิ ไม่สบายรึป่าว” ฉันจะทำยังไงดีวะ ถ้าโกหกว่าเป็นเมนส์ อิหมอนางก็จะจับดูเลย! “วันหลังนะ เมื่อกี้สวยขอโทษ มันเหนื่อยเลยหงุดหงิด” เขาถอยหลัง แล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้า และเดินเข้าห้องน้ำไป กู
และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันต้องโยนช่อดอกไม้! บ้าจริง อีสวยไม่อยากยกแขนขึ้นสูงเลย กลัวชุดแต่งงานปริ แม่งบวมทุกอย่างเลยตอนนี้ พุง นม แขน ขา หอยก็ด้วย! พิธีกร: สาวโสด หนุ่มโสด ใครโสดมารอกันเลยค่ะ เจ้าสาวพร้อมแล้ว ยัง… กูยังไม่พร้อมโว้ย ขอฮึบก่อน! พิธีกร: หนึ่ง สอ
แต่นางไม่ระแคะระคายอะไรเลยนะ ฉันไม่ค่อยแพ้ท้องด้วย เตรียมงานแต่งได้สบาย ส่วนเพื่อนเจ้าสาวฉันจะมีใครล่ะ ก็กิ่งไง กิ่ง กิ่ง และก็กิ่ง! เออ มีใบไม้อีกคน! เกือบลืมหลานสาวหน้านิ่งไปแล้ว แล้วตอนนี้ใบไม้ก็เดินหน้านิ่งใส่ชุดไทย จับมือกับกิ่งเข้ามาหาฉัน ต้ายตาย เห็นหน้าใบไม้ แล้
สักพักเขาก็ลุกขึ้นยืน โค้งเคารพอีกครั้ง ฉันเองก็พยายามทำตามเขาทุกอย่าง จนเราออกมาจากสุสานไปเที่ยวป่าไผ่กันต่อ ต้นไผ่เรียงกันเป็นทางยาว ฉันนั่งรถลาก สไตล์ญี่ปุ่นชมวิวตลอดทาง ส่วนอิหมอเริ่มหายซึมแล้ว ฉันจับมือเขาตลอด พยายามพูด พยายามคุยกับเขา “หมอ ทำไมพูดญี่ปุ่นเก่งจัง” อ
หมอบอกว่าฉันท้องครรภ์เดี่ยว และฉันก็บอกหมอว่าฉันเป็น Single Mom เด็กไม่มีพ่อ ฉันหาเลือดพ่อมาให้หมอตรวจพาหะธาลัสซีเมียไม่ได้จริง ๆ โปรดเข้าใจฉันเถอะ หมอก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะแบบฉัน… สมัยนี้มีเยอะจริง ๆ บอกตามตรง ฉันมาตรวจครรภ์ทีไรก็คิดถึงหมอเคนตลอด จนท้องฉันเริ่มโตขึ้นเรื
ฉันยืนนิ่ง มือที่จับมือเขาออก มันกลับไม่มีแรงไปสะดื้อ ๆ หรือนี่มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องการมาตลอด คำ ๆ นี้ คน ๆ นี้ สวย... มึงต้องการเขามาตลอดใช่ไหม? เขาค่อย ๆ ถอนกอดฉัน ก่อนจะเดินอ้อมมาเช็ดน้ำตาให้ ฉันได้แต่มองเขาทั้งน้ำตา ทำไมเขาผอมแบบนี้ เขาดูไม่สดใสเหมือนเดิม ดูเศร้า ดูไม่มีชีวิตชีวาเ
“ไม่ตลก หมอจะจริงจังกับสวยจริง ๆ เหรอ” เขาหันมามอง แล้วถอนหายใจยาว ๆ ใส่ฉัน “ที่พูดมาทั้งหมด คงเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาสินะ ลูกพ่อ อย่าเอาแม่มาให้มากนะ มันจะลำบากในอนาคต” แม่งอิหมอ! ฉันแค่ถามเพื่อความแน่ใจ! “สวยถามให้แน่ใจเฉย ๆ แล้วนี่จะไปไหน!”
เฮ้อ ไม่นานอิคุณภัทรมันก็โทรหาฉัน บอกว่าหนึ่งเดือนมานี้ปริมตื้อมาก ขอโทษฉันต่าง ๆ นา ๆ เอ้อ... กูไม่ใช้สัตว์มีเขานะคะ ฉันทำเออ ออไปกับคุณภัทร ไม่อยากคิดอะไรมาก จนมันถามฉันเรื่องยาขับเลือดที่ให้ฉันไว้ มันบอกจะมารับผิดชอบลูกฉัน ขาดฉันไม่ได้ มันจะทำเอง ความเลวโคตร ๆ ของมันทำฉันตัดขาดไปถา







