Library
Search
เด็กแสบของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]

เด็กแสบของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]

โรแมนติก
last updateLast Updated : 2026-09-07
By:  violetOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
172Chapters
2.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

Synopsis

อีโรติก

ตามใจภรรยา

ความรักหวาน

พี่ชายข้างบ้าน

รวย

สวย

แอบรัก

ความรักครั้งแรก

ต่างวัย

วายุ นักธุรกิจหนุ่มวัย 33 ปี เขาเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทและมีอาณาเขตบ้านติดกัน เธอที่ทั้งดื้อรั้นและขี้อ้อนสร้างความเอือมระอาให้เขาไม่น้อย จนเขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ไกลบ้านจึงทำให้หลุดพ้นจากยัยเด็กดื้อ นาน ๆ ทีได้กลับมาเจอกัน ยัยเด็กดื้อก็ยังดื้อเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือยัยเด็กแสบดันสวยขึ้นเป็นกอง แถมรูปร่างยังเซ็กซี่น่ากอดน่าฟัด จากเมื่อก่อนอยากจะไปให้ไกล ๆ ตอนนี้กลับเป็นอยากเข้าใกล้อย่างแนบชิดสนิทเนื้อ แป้งร่ำ นักศึกษาสุดสวยวัย 20 ปี เป็นเพราะเป็นลูกคนเดียวเธอจึงเหงาอยากมีเพื่อนเล่น จึงได้แอบไปเล่นกับพี่ชายและเพื่อนรุ่นเดียวที่มีบ้านติดกันอยู่บ่อย ๆ เด็กที่เมื่อก่อนเป็นเด็กขี้แยที่มักจะร้องไห้ขี้มูกโป่งให้เขาโอ๋อยู่เสมอ เมื่อโตขึ้นเด็กขี้แยคนนั้นกลับเป็นสาวสวยสะพรั่ง ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอจึงเริ่มเปลี่ยน ไม่ได้มองเธอเป็นน้องสาวอีกต่อไป แต่มองในฐานะผู้ชายมองผู้หญิงที่พร้อมจะทำให้เธอมาเป็นของเขาได้ทุกเมื่อ และเด็กขี้แยคนนั้นเมื่อโตขึ้นเธอก็ดื้อใช่ย่อย ไม่อยากจะยุ่งด้วยหรอกหากว่าเขาไม่ได้สนใจเธออยู่ ปฏิบัติการปราบพยศเด็กแสบจึงได้เริ่มต้นขึ้น

View More

Chapter 1

1. มีหนุ่มมาจีบ

"แป้ง! เสร็จหรือยังลูก พี่ยุกับวามาแล้ว"

เสียงตะโกนเรียกลูกสาวของหญิงวัยกลางคนดังที่ชั้นล่างของบ้าน ก่อนจะมีเสียงปิดประตูดังตึ้งจากชั้นสองจากน้ำมือของเจ้าของชื่อ

"เสร็จแล้วค่า!"

เสียงหวานตะโกนลงมาจากชั้นบนโดยที่ยังไม่เห็นตัวคนพูดด้วยซ้ำ ทั้งเสียงปิดประตูเสียงดังและการตะโกนตอบกลับบ่งบอกถึงนิสัยของเธอว่าไม่ได้เรียบร้อยสมเป็นกุลสตรี แต่คนที่รับรู้การตะโกนโหวกเหวกของเธอก็ชินกันหมดแล้วว่าแป้งร่ำไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้เหมือนเพื่อนของเธอที่แม่ของเธอเพิ่งเอ่ยชื่อไป

"ดูเอาเถอะยุ วา ลูกน้าโตเป็นสาวเป็นนางแล้วก็ยังกระโดกกระเดก แล้วชาตินี้น้าจะมีลูกเขยกับเขาไหมเนี่ย" นาตยาถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันไปหาสองชายหญิงรุ่นลูก ที่ทั้งคู่สละเวลามาเป็นธุระเรื่องการย้ายถิ่นอาศัยของลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ

"น้านาตไม่รู้อะไร ที่มหาวิทยาลัยแป้งมีหนุ่มมาจีบเพียบเลยนะคะ" วาวีที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันพูดขึ้นราวจะฟ้องแม่เพื่อนกลาย ๆ แต่ที่เธอพูดก็เป็นเรื่องจริงเพราะรูปร่างหน้าตาของเพื่อนของเธอนั้นดึงดูดเพศตรงข้าม โดยที่ไม่ต้องลงทุนหว่านเสน่ห์ก็มีหนุ่มแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่ขาด

วาวีไม่ได้สังเกตเลยว่าขณะที่เธอพูดทีเล่นทีจริงอยู่นั้น สีหน้าของพี่ชายเธอนั้นเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงเพียงใด

"นินทาอะไรฉันยัยวา" และแล้วบุคคลที่เป็นหัวข้อสนทนาก็เดินลงบันไดมาถึงชั้นล่าง หญิงสาวร่างกายอรชรสมสัดส่วนที่อยู่ในชุดเสื้อยืดพอดีตัวสีครีมและกางเกงยีนเข้ารูปสีเข้มหิ้วกระเป๋าใบโตด้วยมือสองข้างมาด้วย จึงทำให้เธอต้องเอนตัวนิด ๆ ไปทิศตรงกันข้ามกับกระเป๋าเพื่อถ่วงเอาไว้

"ฉันฟ้องน้านาตว่าแกมีหนุ่มมาจีบ ไม่นานแกก็อาจจะมีแฟน" วาวียิ้มเย้ยเพื่อนรักที่ได้ใส่สีตีไข่เพื่อน

"จะมีแฟนแม่ไม่ว่า แต่อย่าให้เสียการเรียนนะลูก" นาตยาเตือนลูกสาวเสียงเครียด ไม่ได้กีดกันหากลูกสาวจะมีแฟนแต่ก็ต้องเตือนสติกันหน่อยว่าตอนนี้หน้าที่ของแป้งร่ำนั้นคือการเรียน

"แม่อย่าไปเชื่อยัยวาสิ หนูไม่อยากหาห่วงมาผูกคอ ตัวคนเดียวสบายดีจะตาย" แป้งร่ำรีบแก้ข้อกล่าวหาให้ตัวเอง วางกระเป๋าที่ถือมาลงที่พื้นก่อนจะชี้หน้าคาดโทษวาวี ปรายตาสวยไปมองพี่ชายของเพื่อนก็เห็นว่าเขานั้นมีสีหน้าเคร่งเครียด

'สงสัยพี่ยุจะมีเรื่องให้คิด น่าจะเป็นเรื่องงานล่ะมั้ง'

................

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

You may also like

Related Novels

New Release Novels

No Comments
172 Chapters
1. มีหนุ่มมาจีบ
"แป้ง! เสร็จหรือยังลูก พี่ยุกับวามาแล้ว" เสียงตะโกนเรียกลูกสาวของหญิงวัยกลางคนดังที่ชั้นล่างของบ้าน ก่อนจะมีเสียงปิดประตูดังตึ้งจากชั้นสองจากน้ำมือของเจ้าของชื่อ "เสร็จแล้วค่า!" เสียงหวานตะโกนลงมาจากชั้นบนโดยที่ยังไม่เห็นตัวคนพูดด้วยซ้ำ ทั้งเสียงปิดประตูเสียงดังและการตะโกนตอบกลับบ่งบอกถึงนิสัยของเธอว่าไม่ได้เรียบร้อยสมเป็นกุลสตรี แต่คนที่รับรู้การตะโกนโหวกเหวกของเธอก็ชินกันหมดแล้วว่าแป้งร่ำไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้เหมือนเพื่อนของเธอที่แม่ของเธอเพิ่งเอ่ยชื่อไป "ดูเอาเถอะยุ วา ลูกน้าโตเป็นสาวเป็นนางแล้วก็ยังกระโดกกระเดก แล้วชาตินี้น้าจะมีลูกเขยกับเขาไหมเนี่ย" นาตยาถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันไปหาสองชายหญิงรุ่นลูก ที่ทั้งคู่สละเวลามาเป็นธุระเรื่องการย้ายถิ่นอาศัยของลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ "น้านาตไม่รู้อะไร ที่มหาวิทยาลัยแป้งมีหนุ่มมาจีบเพียบเลยนะคะ" วาวีที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันพูดขึ้นราวจะฟ้องแม่เพื่อนกลาย ๆ แต่ที่เธอพูดก็เป็นเรื่องจริงเพราะรูปร่างหน้าตาของเพื่อนของเธอนั้นดึงดูดเพศตรงข้าม โดยที่ไม่ต้องลงทุนหว่านเสน่ห์ก็มีหนุ่มแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่ขาด วาวีไม่ได้สังเกตเลยว่า
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
2. มองในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง
"คิดผิดหรือคิดถูกที่ให้ไปอยู่หอพักเนี่ย" นาตยาบ่นพึมพำอย่างคิดหนัก เพราะที่นี่ไกลจากมหาวิทยาลัยพอสมควรแป้งร่ำจึงขอพ่อและแม่ไปเช่าหอพักอยู่ และตอนนี้ขึ้นปีสามแล้วงานที่อาจารย์สั่งก็เยอะขึ้น กว่าจะเดินทางกลับถึงบ้านและทำงานก็เสียเวลาไปพอสมควร เธอจึงคิดว่าออกไปเช่าหอพักใกล้ ๆ มหาวิทยาลัยจะดีกว่า ที่สำคัญก็มีวาวีออกไปพักอยู่ด้วย ทั้งคู่อยู่ตึกเดียวกันแต่อยู่กันคนละห้องเพื่อความเป็นส่วนตัว ไม่เช่นนั้นพ่อและแม่ของเธอคงไม่อนุญาต วันนี้เป็นวันย้ายเข้าหอ วายุจึงถูกแม่เรียกให้มารับน้องสาวไปส่งที่หอ และไหน ๆ แป้งร่ำก็อยู่ที่เดียวกันเขาเลยมารับไปด้วย "นั่นสิครับ จะพากันเกเรไหม" วายุที่ฟังอยู่นานพูดขึ้น มองไปทางน้องสาวแล้วลากสายตาคมกริบไปหาสาวน้อยหน้าหวานที่ยืนอยู่ข้างแม่ของเธอ ด้วยต้องการจะดุทั้งวาวีน้องสาวและแป้งร่ำเพื่อนเธอกลาย ๆ ที่ปีกกล้าขาแข็งออกไปอยู่ตามลำพัง ที่สำคัญทั้งพ่อและแม่ก็ยอมด้วยสิ ไม่รู้ว่าเจอลูกอ้อนอะไรไปบ้าง ลูกคนเล็กแถมเป็นลูกสาวพ่อก็เลี้ยงแบบตามใจเสียเหลือเกิน "พี่ยุอย่ามาว่าหนู หนูออกจะเป็นเด็กดี" วาวีค้อนให้พี่ชายที่บังอาจมาดูถูกเธอ ถ้าจะมีแฟนเธอมีไปนานแล้ว เพราะเธอก
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
3. ดูห้อง
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา วายุก็ขับรถพาสองสาวมาถึงยังหอพัก ที่นี่เป็นตึกขนาดใหญ่สูงยี่สิบสองชั้น เป็นอพาร์ตเมนต์เปิดใหม่ราคาจึงย่อมเยาว์ นั่นก็เพื่อต้องการดึงดูดผู้เข้าพักให้เข้ามาพัก ที่นี่อยู่ใกล้สถานศึกษาและบริษัทใหญ่จึงมีทั้งนักศึกษาและหนุ่มสาวชาวออฟฟิศ แล้ววายุก็ได้กลายเป็นหนุ่มบริการยกกระเป๋าอีกครั้งเมื่อวาวีได้ขอร้องให้ช่วยยกกระเป๋าของเธอขึ้นไปส่งที่ห้อง ชายหนุ่มร่างกำยำจึงได้ยกกระเป๋าของแป้งร่ำให้ด้วย และนั่นก็ประจวบเหมาะกับที่เขาอยากจะขึ้นไปดูความเรียบร้อยของห้องพักของทั้งสองสาวอยู่พอดี ติ๊ง.. เสียงสัญญาณของประตูลิฟต์ดังขึ้นเมื่อได้เคลื่อนมาถึงชั้นที่กดเลือกไว้ซึ่งเป็นชั้นสิบหก "ถึงแล้วพี่ยุ" วาวีพูดขึ้นเสียงใสพลางเกี่ยวแขนแป้งร่ำพากันเดินนำพี่ชายตัวโตออกจากลิฟต์ ปล่อยให้พี่ชายลากกระเป๋าใบโตสองใบตามหลังมา "ห้องแกห้องไหน?" วายุลากกระเป๋าเดินตามสองสาว ขณะที่ปากถามน้องสาวสายตาก็ไล่สำรวจบรรยากาศในชั้นนี้ไปด้วยว่าจะปลอดภัยสำหรับสองสาวหรือเปล่า แล้วชายหนุ่มก็ได้เห็นกล้องวงจรสองตัวที่สุดทางเดินทั้งสองฝั่ง และอีกสองตัวที่ช่วงกลางทางเดินบริเวณหน้าลิฟต์ นับว่าตึกนี้ให้ความสำคัญกับ
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
4. ปีกกล้าขาแข็ง
"เดินนำไปสิ ห้องไหน?" วายุพูดเสียงดุใส่เด็กดื้อหลังจากที่เห็นว่าวาวีปิดประตูห้องเรียบร้อยแล้ว บอกว่าจะไปส่งที่ห้องก็ยังจะดื้อแพ่งไม่ยอมอยู่นั่น ทำราวกับว่าไม่อยากให้เขารู้ว่าห้องเธออยู่ไหนอย่างนั้นแหละ แป้งร่ำจึงต้องปล่อยมือจากหูกระเป๋าอย่างเลี่ยงไม่ได้ก่อนจะออกนำหน้าคนยกกระเป๋ากิตติมศักดิ์ไปยังห้องตน ซึ่งห่างจากห้องของวาวีเจ็ดห้อง ห้องในชั้นนี้มีทั้งหมดสิบเก้าห้องซึ่งแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งสิบห้องและฝั่งที่มีลิฟต์มีเก้าห้อง เพราะต้องแบ่งเนื้อที่ให้กับกล่องลิฟต์โดยสาร มีโถงทางเดินคั่นกลาง โดยห้องของแป้งร่ำและวาวีนั้นแยกออกไปคนละฝั่งของลิฟต์ ตอนมาจองนั้นในชั้นนี้ไม่มีห้องว่างติดกันเลยเพราะมารู้ช้าไป ทั้งคู่เลยคิดว่าได้ชั้นเดียวกันก็ดีแล้ว แป้งร่ำเดินมาหยุดที่ประตูห้องห้องหนึ่ง เธอหยิบกุญแจออกมาจากระเป๋าก่อนจะไขเปิดประตู เสร็จแล้วจึงหันไปยื่นมือเพื่อจะรับกระเป๋าจากพี่ชายเพื่อน "พี่จะเข้าไปด้วย เปิดประตูสิ" วายุสั่งเสียงเข้มพลางพยักหน้าไปที่ประตูสีไม้โอ๊กเข้ม ไม่สนฝ่ามือน้อยที่เขารู้ว่านุ่มเพียงใดที่ยื่นมาตรงหน้า "หนูอยู่ได้ พี่ไปหาวาเถอะ" แป้งร่ำที่คิดว่าคนตัวโตจะเข้าไปในห้องนั
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
5. งุ่นง่าน
หลังจากที่วายุส่งสองสาวเสร็จแล้วเขาก็ไปทำงานต่อ แต่ขณะที่ทำงานอยู่นั้นในหัวก็เอาแต่คิดถึงสัมผัสอันตื่นเต้นที่ได้จากน้องสาวต่างสายเลือด ที่เขาไม่ได้เห็นว่าเธอเป็นน้องสาวอีกต่อไป ยิ่งคิดไปถึงหน้าใส ๆ ขาว ๆ มือนุ่ม ๆ ที่มาจับหลังมือตอนที่เธอพยายามจะแย่งกระเป๋า ใจแกร่งก็เอาแต่เต้นระรัวราวกับเด็กหนุ่มเจอสาวที่ถูกใจเป็นครั้งแรก และยิ่งไปถึงความนุ่มหยุ่นของเต้าทรวงที่ท่อนแขนบังเอิญไปโดน ใจแกร่งยิ่งเต้นโครมครามจนแทบจะกระเด็นกระดอนออกมาเสียให้ได้ "เป็นบ้าอะไรวะเนี่ย!" วายุสบถว่าให้ตัวเองพลางสลัดศีรษะให้หยุดคิดเรื่องอกุศล แต่นั่นก็ทำให้หัวเลิกคิดถึงผิวนุ่มไปได้แค่เสี้ยววินาทีเดียวแล้วก็คิดถึงขึ้นมาใหม่ จนเขาไม่มีสมาธิทำงานจนได้ "ก็แค่ผู้หญิงที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก จะคิดถึงอะไรนักวะ!" วายุด่าให้กับความฟุ้งซ่านของตัวเอง 'แต่เด็กมันโตแล้วน่าฟัดนี่หว่า' ก่อนเสียงแย้งจะดังขึ้นในความคิดหื่นกามของตน ในเมื่อเอาแต่คิดถึงเด็กคนนั้นจนทำงานไม่ได้ วายุจึงต้องหาทางยุติปัญหานี้ ด้วยการเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาแล้วกดต่อสายทันที ตู๊ด.. ตู๊ด.. 'ฮัลโหลพี่ยุ' รอไม่นานคนทางปลายสายก็รับสาย
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
6. กลัวเด็กเกลียด
ณ เวลา 17.12 น. วายุขับรถมาจอดที่ลานจอดรถของหอพักของสองสาว ทั้งที่เวลานัดคือ 18.00 น. แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรีบมานัก จอดรถได้วายุก็ต่อสายไปเร่งวาวี เพื่อให้หญิงทั้งสองรู้ว่าเขาได้มาถึงแล้ว จะได้รีบลงมาให้เห็นหน้า และก็ได้ดั่งใจจริง ๆ เมื่อวาวีเดินหน้ายุ่งออกมาจากตึก ด้านหลังมีแป้งร่ำเดินตามมาติด ๆ สายตาคมมองเลยน้องสาวไปยังคนด้านหลัง แล้วใจแกร่งก็เต้นผิดจังหวะเมื่อเห็นชุดที่เด็กคนนั้นใส่ เธอใส่เสื้อยืดสีฟ้าครามและกางเกงขายีนสั้นครึ่งขาอ่อน อวดความขาวเนียนของเรียวขาให้คนอื่นได้มอง 'กางเกงที่ยาวกว่านี้ไม่มีหรือไงวะ!' เสียงตำหนิดังขึ้นในหัวของวายุแต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป เดี๋ยวเด็กมันจะเกลียดเอา "อะไรของพี่เนี่ย มาถึงก็โทรไปเร่ง หนูกำลังจัดห้องเพลิน ๆ แถมยังไม่ถึงเวลานัดด้วยอีกต่างหาก" วาวีบ่นทันทีที่ขึ้นมานั่งยังเบาะข้างคนขับ "ตั้งครึ่งค่อนวันแกทำอะไรอยู่ถึงจัดห้องยังไม่เสร็จ" วายุเถียงน้องกลับโดยที่สายตาเหลือบไปมองผู้หญิงอีกคนที่ขึ้นมานั่งยังที่นั่งตอนหลัง เธอสบตากับเขาเพียงนิดก่อนจะหันไปมองนอกกระจกรถเพื่อที่จะชมบรรยากาศด้านนอก "หนูก็พักผ่อนบ้างสิพี่" "พักผ่อนของแกคือเล่นเกมท
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
7. หากเมาจะได้ดูแล
วาวีบอกทางให้วายุขับรถมายังร้านหมูกระทะที่อยากมา ซึ่งร้านก็ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัย จึงทำให้ลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษาเสียมากกว่า "ร้านนี้เหรอ?" วายุถามน้องสาวขณะที่ทำการดับเครื่องยนต์รถ สายตาคมมองเข้าไปยังในร้าน ซึ่งตอนนี้มีลูกค้านั่งแทบทุกโต๊ะ ดูจากหน้าตาก็เป็นนักศึกษากันทั้งนั้น หากเขาเข้าไปก็คงจะอายุเยอะที่สุดในร้านเลยกระมัง "ใช่พี่ เห็นเพื่อนบอกอร่อย" วาวีตอบพี่ชายก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูรถลงไป ในตอนนั้นเองที่ทั้งพี่ชายและเพื่อนก็ลงตามมาติด ๆ "มีแต่เด็ก ๆ " วายุพูดขึ้น ยอมรับว่าหนักใจพอสมควรที่จะเข้าไปในร้านที่ล้วนมีแต่นักศึกษา เหมือนกับว่าเขากำลังมาเยี่ยมห้องเรียนน้อง ๆ อย่างไรอย่างนั้น "เด็กที่ไหน โตกันแล้ว เห็นไหมนั่นว่าเขานั่งกันเป็นคู่ ๆ " วาวีแย้งเสียงแข็งเมื่อพี่ชายอิดออด ติโน่นตินี่กับร้านที่เธอเลือก บอกจะเลี้ยงข้าวเย็นแต่ก็ทำตัวมีปัญหาเสียเหลือเกิน เมื่อวาวีพยักเพยิดหน้าไปทางนักศึกษาสองคู่รักที่นั่งกันเป็นคู่ เขาเห็นฝ่ายชายกำลังคีบชิ้นหมูบริการแฟนสาวอย่างเอาใจ ไม่เถียงที่เด็กพวกนั้นบรรลุนิติภาวะแล้ว แต่อย่างไรเสียก็เด็กกว่าเขาเป็นสิบปีอยู่ดี "อ้
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
8. ทำตัวเหมือนแฟน
ไม่นานอาหารสดที่สั่งไปก็มาเสิร์ฟ ทั้งสามช่วยกันย่างช่วยกันกินอย่างสนุกสนาน ที่ทำให้เจริญอาหารก็คงจะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วย จึงทำให้แป้งร่ำกับวาวีคอลื่นเป็นพิเศษ รับประทานหมูกระทะอย่างไร้อาการเลี่ยนหมูแต่อย่างไร หนำซ้ำที่บอกว่าจะลองดื่มคนละขวด ตอนนี้ทั้งสองสาวดื่มเข้าขวดที่สามเข้าไปแล้ว วายุที่ไม่อยากขัดใจสองสาวผู้อยากริลองจึงไม่อยากขัดใจ ถ้าเมาเดี๋ยวเขาจะดูแลเอง "เอานี่ กินอีก" วายุพูดพลางคีบชิ้นหมูที่สุกแล้วไปใส่จานตรงหน้าแป้งร่ำ เพราะเห็นว่าหมูย่างในจานเธอพร่องไปมากแล้ว "พี่ยุ ของหนูก็หมดแล้ว ย่างให้หนูด้วยสิ" วาวีผู้เป็นเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น ที่เห็นพี่ชายบริการเพื่อนจึงเรียกร้องความสนใจบ้าง "ของแกยังมีเต็มจาน มัวแต่กินสปาย กินหมูด้วยสิ" วายุดุให้น้องสาวที่ดูแล้วจะออกอาการมึนเมากว่าแป้งร่ำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมคีบหมูชิ้นที่สุกแล้วไปใส่จานน้องสาว "ก็กินอยู่" วาวีดึงหน้ายุ่งที่โดนพี่ชายว่า มือน้อยจับตะเกียบคีบชิ้นหมูไปจุ่มในน้ำจิ้มแล้วนำเข้าปาก ขณะที่นัยน์ตาหวานเยิ้มมองดูสองชายหญิงตรงหน้า ที่พี่ชายของเธอคอยบริการดูแลแป้งร่ำเหมือนคู่รักโต๊ะข้าง ๆ "พี่ยุทำตัวเหมือนเป็นแฟนแ
last updateLast Updated : 2026-09-01
Read more
9. ดูแลคนเมา
สามชั่วโมงต่อมา หลังจากรับประทานอาหารกันอิ่ม วายุก็ขับรถมาส่งแป้งร่ำและวาวีที่หอพัก ระยะทางจากร้านมาหอพักใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่พวกเธอก็พากันหลับคอพับคออ่อนเพราะฤทธิ์เครื่องดื่มที่พวกเธออยากลอง แล้วพวกเธอก็พากันลองไปตั้งห้าขวด เขาไม่อยากจะห้ามเพราะอยากให้รู้รสชาติของอาการหลังจากนี้ ว่าพอแฮงค์แล้วทรมานเพียงใด พวกเด็กดื้อพวกนี้จะได้เข็ดแล้วไม่แตะอีก "นี่ ถึงแล้ว ตื่นกันได้แล้ว" หลังจากดับเครื่องยนต์ก็ไม่มีทีท่าว่าสองสาวจะตื่น วายุจึงเอื้อมไปเขย่าตัววาวีที่นั่งข้างคนขับ หันไปมองสาวสวยอีกคนก็เห็นว่าเธอยังคงหลับใหล "เฮ้อ แล้วก็อยากจะดื่ม เด็กพวกนี้นี่" วายุถึงกับถอนหายใจให้กับน้องสาวและน้องต่างสายเลือดเมื่อทั้งคู่ถูกความมึนเมาเล่นงาน "วา! ตื่น!" เมื่อปลุกด้วยวิธีนุ่มนวลแล้วไม่ได้ผล วายุจึงจำเป็นต้องตะโกนลั่นรถ "อือ พี่ยุเสียงดัง.." และมันก็ได้ผลเมื่อวาวีขยับตัวพลางทำหน้ายุ่งเมื่อเสียงพี่ชายรบกวนการนอนของเธอ "ยัยน้องนี่ นี่มันถึงห้องแกแล้ว จะให้พี่แบกแกขึ้นไปหรือไง" วายุดุพร้อมยกมือวางบนศีรษะของวาวีแล้วโยกแรง ๆ เพื่อให้น้องสาวตาสว่าง ถ้าเป็นเด็กน้อยล่ะก็เขาอุ้มได้อยู่ นี
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
10. เด็กดื้อ
เมื่อลิฟต์เคลื่อนขึ้นมาถึงชั้นของสองสาว วายุก็จับแขนทั้งสองคนแล้วดึงออกหลังจากประตูลิฟต์เปิดออก เลี้ยวไปทางห้องวาวีก่อนเพราะอยู่ใกล้กับประตูลิฟต์กว่า แต่อีกเหตุผลหนึ่งคืออยากไปส่งแป้งร่ำทีหลังนั่นเอง "เข้าห้องไปแล้วล็อกห้องให้เรียบร้อย" วายุสั่งน้องสาวขณะที่เธอกำลังไขกุญแจเข้าห้อง อีกมือหนึ่งยังจับแขนแป้งร่ำไม่ยอมปล่อย "รู้แล้วน่า.." วาวีลากเสียงรำคาญพี่ชายที่เอาแต่ออกคำสั่ง เร่งไขกุญแจเพราะอยากทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ เต็มทน แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเสียบลูกกุญแจไม่ลงล็อกเสียที เธอจึงง่วนอยู่กับตัวล็อกประตูเลยไม่ได้เห็นสองชายหญิงข้างหลังว่ากำลังยื้อยึดกันอยู่ "ปล่อยหนูสิ หนูจะกลับห้อง" แป้งร่ำพยายามใช้มือแกะนิ้วยาวที่แกร่งดั่งคีมออกจากท่อนแขนพลางสั่งชายตัวโตเสียงขุ่น ไม่รู้ว่าเขาจะลากเธอมาส่งวาวีทำไม น่าจะปล่อยให้เธอตั้งแต่ออกจากลิฟต์นั่นแล้ว คนยิ่งเวียนหัวอยู่ "เราเมา เดี๋ยวพี่ไปส่ง" วายุกระชากร่างบางกลับเมื่อเธอเอาแต่ถอยหลังห่าง สายตาคมกริบมองแก้มนวลที่แดงเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วก็นึกหงุดหงิด ที่อยากรู้อยากเห็นจนได้เรื่อง นึกไม่ออกเลยว่าหากเด็กดื้อพวกนี้ไปแอบดื่มแล้วเมาอยู่กับคนอ
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
View More
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status