FAZER LOGINหลังจากกินข้าวและเหน็บแนมกันเสร็จ ก็กลับมาคอนโดใช้ชีวิตปกติ มันจะไม่ปกติเพราะลูกนี่ล่ะ อีสวยเหนื่อยมาก ตอนลูกทารก คิดว่าลูกจะเรียบร้อยเลี้ยงง่าย นี่ไม่ใช่เลย! ซนมาก มันดีที่เขาซนแต่ที่บ้านไม่ซนข้างนอก ไม่งั้นฉันปวดหัวกว่านี้อีก! ฉันนั่งทำงาน นั่งพับผ้า ลูกชายรื้อซะเละ กูจะบ่นจะด่าหน่อย อิพ่อก็โอ๋ล
ถึงคุณหมอสูติเขาจะออกเวรมาเช้าตรู่ บ่ายนี้เขาก็เข้าเวรต่อ นั่นล่ะอีสวยฝากท้องกับเขา ต้องรอไปพร้อมกันตอนบ่าย “ลูกคนที่สองแล้ว... ยังตื่นเต้นอีกเหรอหมอ” ฉันกอดลูกไปถามคุณผัวไป เพราะตั้งแต่ลงมาจากคอนโด นางยังไม่หุบยิ้มเลย “ตื่นเต้น และดีใจมาก... ไคล์ดีใจไหมครับ จะมีน้องแล้
ฉันรีบดึงมือกลับทันที จนอิหมอตกใจอีกรอบ “ให้ฉันจับสักนาทีสิ ไม่สบายรึป่าว” ฉันจะทำยังไงดีวะ ถ้าโกหกว่าเป็นเมนส์ อิหมอนางก็จะจับดูเลย! “วันหลังนะ เมื่อกี้สวยขอโทษ มันเหนื่อยเลยหงุดหงิด” เขาถอยหลัง แล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้า และเดินเข้าห้องน้ำไป กู
และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันต้องโยนช่อดอกไม้! บ้าจริง อีสวยไม่อยากยกแขนขึ้นสูงเลย กลัวชุดแต่งงานปริ แม่งบวมทุกอย่างเลยตอนนี้ พุง นม แขน ขา หอยก็ด้วย! พิธีกร: สาวโสด หนุ่มโสด ใครโสดมารอกันเลยค่ะ เจ้าสาวพร้อมแล้ว ยัง… กูยังไม่พร้อมโว้ย ขอฮึบก่อน! พิธีกร: หนึ่ง สอ
แต่นางไม่ระแคะระคายอะไรเลยนะ ฉันไม่ค่อยแพ้ท้องด้วย เตรียมงานแต่งได้สบาย ส่วนเพื่อนเจ้าสาวฉันจะมีใครล่ะ ก็กิ่งไง กิ่ง กิ่ง และก็กิ่ง! เออ มีใบไม้อีกคน! เกือบลืมหลานสาวหน้านิ่งไปแล้ว แล้วตอนนี้ใบไม้ก็เดินหน้านิ่งใส่ชุดไทย จับมือกับกิ่งเข้ามาหาฉัน ต้ายตาย เห็นหน้าใบไม้ แล้
สักพักเขาก็ลุกขึ้นยืน โค้งเคารพอีกครั้ง ฉันเองก็พยายามทำตามเขาทุกอย่าง จนเราออกมาจากสุสานไปเที่ยวป่าไผ่กันต่อ ต้นไผ่เรียงกันเป็นทางยาว ฉันนั่งรถลาก สไตล์ญี่ปุ่นชมวิวตลอดทาง ส่วนอิหมอเริ่มหายซึมแล้ว ฉันจับมือเขาตลอด พยายามพูด พยายามคุยกับเขา “หมอ ทำไมพูดญี่ปุ่นเก่งจัง” อ
“อ้าว ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะแรด? ไม่เชื่อเหรอว่าฉันเป็นคนดี” ฉันมองเขานิ่ง ๆ อยากรู้ว่าที่บอกว่าเป็นคนดี มันจริงไหม “เออ ๆ ฉันมันคนกลาง ๆ ฮ่า ๆ เอาน่าแต่รักแรดน้อยนะ ๆ” อิ หมอเอาหน้าซุกนมฉัน ทั้งบีบ ทั้งเค้น และตอนนี้ก็เริ่มถกเสื้อฉันแล้ว...แหมอิหมอ “หมอ อย
แล้วตอนนี้เราก็มาถึงบ้านเขาแล้ว ใหญ่โตใช้ได้ มีธรรมชาติน้ำพุเล็ก ๆ จัดสวนร่มรื่น น่าอยู่มาก ฉันเดินตามเขาช้า ๆ พยายามทำตัวเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้... “อ้าว... มากันแล้วเหรอลูก มา ๆ” ฉันรีบยกมือไหว้ทันที พ่อหมอเคนยังไม่แก่มาก ท่านยิ้มกว้างจนตาหยีเมื่อเห็นเรา “สวัสดี
เขาดึงแหวนจากมือฉันไปเช็ด ก่อนจะจับมือซ้ายฉันขึ้นมา แล้วบรรจงสวมแหวนให้... “มีเจ้าของแล้วนะ ห้ามแรด” อุ๊ย! “พูดเหมือนใส่ปอกคอให้สวยเลย” แล้วเขาก็ยกมือมายีผมฉันรัว “ใช่… เธอเคยเห็นแรดใส่ปอกคอไหม” มีด้วยเหรอวะ ในการ์ตูน หรือที่ไหน?
“แกไปอยู่คอนโดเก่าฉันไหม? หมอเคนไม่รู้หรอก คุณบอสฉันก็จะไม่บอก พอดีมันไม่มีคนอยู่ และมันก็น่าจะง่ายกว่าอยู่ในที่แบบนี้…” เห็นไหมว่ามันเป็นนางฟ้าของฉัน... “กิ่ง มันมากไป จะบ้ารึไง” “แกฉันรู้จักกับแกตั้งแต่จำความได้ อยู่ ๆ ไปเถอะ ฉันให้แกเช่าก็ได้ ถูก ๆ แต่







