Kabanata 5: Died

Lalyn's POV

May sumalubong agad sa akin na dalawang lalaki na nagpapakilala sa akin na tauhan sila ni Theo. Ayaw ko sanang pumasok sa nasabing bar dahil pakiramdam ko masuntok ko lang si Theo. Pero naisip ko nalang dahil kay Theo kaya pumunta ako dito.

" Nasa loob po si boss Theo, ma'am Lalyn. Ayaw paawat nasuntok na niya 'yong isang kasamahan namin."Sumbong ng isang tauhan ni Theo.

Sabay na kaming pumasok sa loob ng bar. Dinala ako ng mga dalawang lalaki sa isang vip room.

" Pasok na po kayo,ma'am. Iniwan na po namin si boss Theo sa loob ayaw daw niya kaming makita dahil mga pangit daw ang pagmumukha namin."

Napabuntong-hininga na lamang ako dahil hindi ko alam kung anong maari kong maging reksiyon sa sinabi nila.Tahimik lang akong tumango at dahan-dahan na akong pumasok sa loob ng vip room.

" You came..." baritonong boses ni Theo agad ang narinig ko. Nagtama agad ang aming paningin. Dim light lang ang ilaw sa loob pero sapat lang na makita ko ang buong mukha niya. Umiigting pa ang panga nito habang nanatili lamang akong nakatayo sa likod ng pintuan.

Nilibot ko ang aking paningin,malinis ang buong paligid ng vip room. Walang bakas ng mga bubog na bote di tulad nang narinig ko kanina sa kabilang linya.

" You plan for this, aren't you?"

Ngumisi lang siya at mabilis na tumayo. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin kaya nagsisimula na naman manginig ang buong katawan ko. Hindi sa takot sa kanya kundi takot ako sa sarili ko.

" Hindi na mahalaga kung pinagplanuhan ko ito,honey. Ang mahalaga dumating ka. Isa lang ang ibig sabihin nito, you still care for me." Aniya.

Nilapat niya sa pader ang dalawang palad, kaya’t para bang napipigil ako sa pagitan ng kanyang mga bisig, habang nakapako ang kanyang mga mata sa akin.

" Relax,honey...wala pa akong ginagawa sa'yo na ikanginig ng mga tuhod mo."

" Let go of me." Malakas ko siyang tinulak pero hindi man lang ito natinag.

" Takot ka ba sa akin,Lalyn? O takot ka sa sarili mo baka bumigay ka kaagad sa akin." Bulong niya sa akin. Ang init ng kanyang hininga kaya hindi ko maiwasang hindi mapapikit.

Nagkagulatan pa kaming dalawa dahil bigla ko nalang siyang sinampal sa kabilang pisngi niya.

" Wala ka bang magawa sa buhay mo,Theo? Hindi mo ba iniisip na may anak ako na sa oras na ito hinahanap niya ako dahil wala ako sa tabi niya. Pero heto ako, isang tawag mo lang kahit ayaw ko pero pumunta parin ako." Garalgal kong sabi.

" Because you still care for me, right?"

" Ano ba ang gusto mong palabasin,huh? Na hanggang ngayon sa kabila ng ginawa mo mamahalin parin kita? Iyan ba ang gusto mong marinig,huh?"

" Honey..."

" Fuck! Don't call me that. Dahil nandidiri ako, Theo. Lahat ng mga babae mo iyan din ang tawag mo sa kanila. Nakakadiri ka!" malakas na singhal ko sa kanya.

" Please,listen to me... hindi totoo ang nakita mo, Lalyn."

" At ano ang totoo,Theo? Iyong nakapatong sa kandungan mo ang babae mo? Nakakadirì ka! Sana pala hindi nalang ikaw ang nakilala ko sa gabing 'yon." Bigla akong natigilan sa sinabi ko.

Kahit si Theo ay hindi rin makagalaw sa harapan ko.

" Ibig sabihin ba anak ko si Lyra? Anak ko siya?" niyugyog niya ang balikat ko.

" Hindi! Hindi mo siya anak! Patay na ang anak natin,Theo. Dahil sa ginawa mo para mo na din pinatay ang anak natin."

Napahilamos siya sa kanyang mukha. Nanlalabo na din ang aking paningin dahil narin sa daming luha ang nailuha ko. Masakit man sa akin ang magsinungaling at itago sa kanya ang totoo pero sa ngayon ito lang ang alam kong nakakabuti sa amin mag-ina.

Natatakot baka malaman niya ang totoo ay ilalayo niya sa akin si Lyra. Natatakot ako kapag malaman niya ang totoo maging magulo na naman ang buhay ko hindi lang sa akin kundi pati na rin sa anak ko.

" I'm sorry..." humahagulgol niyang sabi. Nagulat pa ako dahil mabilis niya akong kinabig at niyakap ng mahigpit.

Kusa din siyang kumalas sa pagkayakap sa akin. " I'm sorry,Lalyn. Alam kong hindi na maibalik sa atin ang anak natin. Kahit buhay ko ang kapalit para maibsan lang ang galit mo sa akin gagawin ko mpatawad mo lang ako. Nabigo akong ipaglaban ka,Lalyn. "

" Kasalanan ko din, hindi ko din na ipaglaban ang sitwasyon natin. Naging duwag ako pero ginawa ko lang 'yon dahil hindi ko na kaya ang sakit,Theo. Sana ito na ang huli natin pagkikita ulit. Huwag mo na sana akong guluhin pa pati ang anak ko."

" Si Lexter ba ang daddy ni Lyra?" mabilis niyang tanong nang akmang tumalikod na ako.

" Kung sino man ang ama ni Lyra,wala ka na doon." Madiin na sabi ko bago tuluyang lumabas sa vip room. Mabilis ko din pinunasan ang aking luha nang makasalubong ko na ang dalawang tauhan ni Theo.

"Mahigpit na habilin ni boss The na ihatid ka po namin sa condo po ninyo,ma'am Lalyn."

" No need, I’ll be the one to take her home." Boses ni Theo sa likuran ko. Agad pala siyang sumunod sa akin.

" Let's go...madaling araw na." Mabilis naman niya akong hinila.Nakasunod lang sa amin dalawa ni Theo ang tauhan niya.

" Bwesit ka! Kunb hindi ka ba naman sira-ulo at pagtripan ako. Sana pareho na tayong naghihilik sa oras na ito." Sikmat ko sa kanya,nang nasa loob na kami ng sasakyan.

Siya ang nagdrive at convoy lang sa amin ang kanyang tauhan.Bwesit talaga at tumawa lang ang gurang na ito.

" Desperado na kasi ako." Aniya.

" Then go to hell."

" Pero bago 'yan pupunta muna tayo ng langit." Nakangisi niyang sambit.

" Wala ka bang respeto sa ama ng anak ko?"

" Meron...siyempre may respeto ako sa sarili ko." Nang-aasar pa niyang sabi.

" Hindi ikaw ang ama ng anak ko,Theo. Si Lexter ang ama ni Lyra kaya respetuhin mo siya at huwag mo akong bastusin."

" Hindi kita binabastos,Lalyn. Naglalambing lang ako sa'yo dahil namiss ko na ang pagtataray mo sa akin."

" Puwes,hindi na mauulit ang dating meron tayo,Theo."

Malungkot naman niya akong binalingan. Agad na siyang sumeryoso sa pagmamaneho. Katahimikan agad ang namagitan sa amin dalawa.