Chapter 5

Liza's POV

"Manang, mukhang nakauwi na sila ni Sir Nick mo? "

Nasabi ko iyon nang makita ko ang sasakyan niya na nakaparada sa harap ng bahay.

"Opo, Ma'am," sagot ni Manang. "Nasa dining room po sila kasama sina Sir at Ma'am Monteverde. Si Miss Lorena naman po, nasa kwarto niya. Ayaw kasi ni Sir na makita siya ni Don Roberto."

Tumango lamang ako.

Ayaw ko munang bumaba.

Lalo na ngayong maganda ang araw ko.

Ayokong masira ang saya na matagal kong hinintay.

Tahimik akong pumasok sa aming silid at naupo sa harap ng salamin.

Napatingin ako sa maliit na kahon ng cheesecake na ibinigay ng lalaking nakilala ko sa coffee shop.

Hindi naman talaga ako mahilig sa matatamis.

Pero sa hindi ko maipaliwanag na dahilan...

Parang ayokong kainin agad iyon.

Pakiramdam ko, espesyal ang simpleng regalong iyon.

Biglang bumukas ang p***o.

Pumasok si Nick.

Lumapit siya sa akin at marahang dumampi ang labi niya sa labi ko.

Isang halik na nakasanayan na lang.

"Kumusta ang bakasyon?" nakangiti kong tanong kahit masakit pa rin sa dibdib ko.

"Okay naman," sagot niya habang naghuhubad ng coat. "Sobrang nag-enjoy si Lorenzo. Ang sarap sa pakiramdam na kasama ko ang anak ko."

Napangiti ako.

"Masaya ako para sa inyo."

Napatingin siya sa akin.

"Nick... tama na siguro. Si Lorenzo lang sapat na."

Nawala ang ngiti sa labi niya.

Tahimik lang siyang tumango.

Lumuhod ako upang alisin ang sapatos niya, saka inilabas ang pantulog na isusuot niya.

Gaya ng dati...

Ako pa rin ang nag-aasikaso sa kanya.

Bigla siyang napatingin sa mesa.

"Kailan ka pa nahilig sa kape at cheesecake?"

Napatingin ako sa Spanish Latte at sa maliit na kahon ng cheesecake.

"Ngayon lang," mahinahon kong sagot. "Masarap pala."

Ngumiti ako.

"Balak kong kainin habang nagre-review ng mga papeles sa opisina."

Tahimik siyang nakatingin sa akin.

"Hindi na kita maaasikaso ngayong gabi."

Huminga ako nang malalim bago ko ipinagpatuloy ang sasabihin.

"Kung gusto mong matulog kina Lorena at Lorenzo... okay lang."

Halatang nabigla siya.

"Nagtatampo ka ba?"

Umiling ako.

"Hindi."

"Sa susunod, ako na ang magbu-book ng bakasyon natin sa Madrid."

Napangiti lang ako.

Pareho naming alam na malabong mangyari iyon.

"Sigurado ka? Okay lang sa'yo na doon ako matulog?"

Tumango ako.

"Oo."

Tahimik akong ngumiti.

Ayokong masira ang araw ko.

Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon...

May magandang balita akong natanggap.

At ayokong sayangin ang saya na nararamdaman ko para sa isang lalaking matagal nang wala ang puso sa akin.

Mas pipiliin kong samahan ang sarili ko...

Kaysa ipilit ang sarili ko sa taong iba na ang mahal.

Kinabukasan ay pupunta kami sa mansion ng mga byenan ko. Hindi lang kaming dalawa ni Nick kundi kasama ang mag ina niya. Silang dalawa ang nasa harapan at kaming dalawa ni Lorenzo ang nasa likuran.

Nakikita ko ang lambingan nilang dalawa at minsan ang mga paghawak ni Nick na dapat alam niyang hindi dapat sakin ipakita.

Maayos kaming nakarating sa mansion ng in laws ko. Nakaabang pala sila samin. Tuwang tuwa ang dalawang matanda kay Lorenzo at masaya ako para sa bata.

Nakilala ko din si Cindy ang asawa ni Niel sana lang habang buhay na silang magsama at wala nang mapaghihiwalay pa sa kanila.

Pero kagabi nakita pala ni Cindy ang relasyon ni Nick at Lorena, nakita kasi ni Cindy na naghahalikan ang dalawa.

" Kasalanan mo to talaga! Nag away na naman kaming magkapatid dahil sayo!"

" Ako ba ang nakitang may kahalikan na iba?! Wala kasi kayong respeto na dalawa kahit dito sa hindi naman nating bahay hindi kayo mapakali!" Sabay alis ko sq harapan niya.

Kinabukasan nasa hapag kainan kami. Wala na sila Niel kaya kasabay na namin si Lorena. Hindi ko alam kung bakit ayos na kay Daddy.

" I announce niyo na ang gusto niyong sabihin." Sabi ng mommy ni Nick sa kanila ni Lorena..

Napatingin ako kay Lorena na nakasuot ng mga diamonds accessories.

"May gusto kaming ipaalam," seryosong sabi ni Nick habang hinawakan ang kamay ni Lorena.

Napatingin ako sa magkahawak nilang kamay.

"Buntis si Lorena ulit."

Biglang natahimik ang buong dining room.

Napangiti si Mommy at agad na niyakap si Lorena.

"Salamat, anak. Sa wakas, magkakaroon na ng isa pang apo ang pamilyang ito."

Napayuko ako.

"Congratulations," mahina kong sabi kahit halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.

Lumapit si Nick at marahang hinalikan sa noo si Lorena.

"Thank you," bulong niya rito.

Parang may unti-unting kumuyom sa puso ko.

Napatingin ako kay Daddy.

Siya lang ang hindi nakangiti.

Sa halip, tahimik niya akong pinagmasdan, at sa mga mata niya ay malinaw kong nakita ang awa.