تسجيل الدخولELYRIA
Maaga akong umalis ng bahay kinabukasan. Kasama ko ang abogado ng pamilya namin at apat na tauhang maghahakot ng mga personal kong gamit sa Valmont Mansion. Wala na akong balak na ipagpaliban pa ang divorce dahil para sa akin, wala ng dahilan para manatili pa sa isang kasal na matagal nang wala namang saysay. Pagdating namin sa bahay, agad kaming pinapasok ng mga kasambahay. Mukhang nagulat pa sila nang makitang may kasama akong abogado, pero wala namang nagtanong. Ilang sandali lang ay bumaba na si Caelan mula sa ikalawang palapag. Nakatayo lang siya sa gitna ng sala habang salitan kaming tinitingnan ng abogado. "Bakit may abogado?" tanong niya. Diretso ko siyang tiningnan sa mata. "Makikipag-divorce na ako. Narito ang papeles. Basahin mo kung gusto mo. Kung wala kang problema sa nakalagay diyan, pirmahan mo na." Marahan na inilapag ng abogado ang folder sa center table. Lumapit si Caelan at binuklat ang unang pahina. Hindi niya iyon binasa nang matagal. Ilang segundo lang ang lumipas ay isinara na niya ulit ang folder. "Wala kang hinihinging settlement?" tanong niya habang nakatingin sa akin. "Wala." "May sarili akong apelyido, may sarili akong pamilya at may sarili kaming kumpanya. Hindi ko kailangan ng pera ng Valmont family." Marahan siyang tumango bago muling nagsalita. "Akala ko pagkatapos ng nangyari kahapon, makikipag-away ka muna bago ka makipag-divorce." "Hindi ako pumunta rito para makipag-away. Sayang lang ang oras. Nahuli na kita at ano pa ang gusto mo? Mag-iyak-iyak ako at magmakaawa na ako ang piliin mo? Gunggong! Walang ganoon!” Napabuntong-hininga siya at kinuha ang bolpen. "Kung iyon ang gusto mo." "Teka… gusto kong malaman kung kailan nagsimula ang relasyon ninyo." "Bago pa tayo ikasal." Nanahimik ako sandali bago ako muling nagsalita. "Ibig sabihin, noong inaayos pa lang ng Daddy ko at ng Daddy mo ang kasal natin, kayo na?" "Oo." "At pumayag ka pa ring pakasalan ako." "Pumayag ako dahil iyon ang gusto ng Daddy ko. Hindi ko naman itinago sa iyo noon na hindi ko ginusto ang arranged marriage." "Pareho naman tayong walang ayaw ikasal. Ang pinagkaiba lang natin, noong naging asawa mo ako, tinapos ko ang relasyon ko sa lahat ng tao sa paligid ko at pinili kong respetuhin ang kasal natin. Ikaw, hindi mo man lang sinubukang gawin iyon." "Wala akong ipinangakong mamahalin kita." "Hindi ko hinihingi ang pagmamahal mo. Ang hinihingi ko ay respeto." "Hindi ko rin maibibigay iyon kung ang puso ko ay nasa ibang tao." "Eh di wow! Makati ka naman so ano pa ba ang magagawa ko?” inis kong sabi. Kinuha niya ulit ang ballpen at isa-isang pinirmahan ang lahat ng pahina ng divorce papers. Hindi na siya nagtanong pa tungkol sa laman ng kontrata. Nang matapos siya, itinulak niya ang folder pabalik sa abogado. "Tapos na." Lumingon ako sa apat na tauhang naghihintay sa labas. "Pwede na kayong umakyat. Lahat ng personal kong gamit sa master's bedroom, dressing room at study, ilagay ninyo sa mga kahon. Huwag kayong mag-iiwan ng kahit ano." "Opo, Ma'am." Agad silang umakyat sa ikalawang palapag habang nanatili kaming dalawa ni Caelan sa sala. Nagkatinginan lang kaming dalawa habang naghihintay na bumaba ang mga tauhan ko. Walang nagsasalita sa amin. Mayamaya ay siya rin ang unang bumasag sa katahimikan. "Hindi mo ba talaga pag-iisipan ulit ang desisyon mo?" "Ikaw ang mabilis na pumirma sa divorce papers. Tapos ngayon ako ang tinatanong mo kung pag-iisipan ko pa?" "Hindi ko sinasabing bawiin mo." "Kung ganoon, ano ang gusto mong marinig?" "Wala. Nagtatanong lang ako." "Caelan, hindi ko maintindihan kung bakit mo pa ako tinatanong. Kahapon lang nahuli kitang naghahalikan kayo ni Valentina sa opisina mo. Tapos pinirmahan mo agad ang divorce papers. Wala kang tinutulan kahit isang kondisyon. Sa tingin mo ba may dahilan pa para magbago ang isip ko?" Nanatiling nakatitig lang siya sa akin. Habang ako naman, pinagsasaks@k ko na siya sa isipan ko. "Kung sinabi mo sa akin noon na may mahal ka nang iba, ako na mismo ang kakausap kina Daddy para hindi matuloy ang kasal. Hindi ko ipipilit ang sarili ko sa lalaking ayaw sa akin. Pero ang ginawa mo, hinayaan mong matuloy ang kasal natin habang ipinagpapatuloy mo ang relasyon ninyo." "Wala na ring mangyayari kung babalikan pa natin ang nakaraan." "Tama. Kaya nga wala na rin akong balak pang manatili rito." "Anong plano mo pagkatapos nito?" "Babalik ako sa bahay ng Daddy ko." "At pagkatapos?" "Aasikasuhin sa kumpanya. Marami akong trabaho." "Hindi ka ba magpapahinga muna?" Natawa ako sa sinabi niya. Ano ba ang eksena niya? Pa-concern kuno? "Sa tingin mo ba kaya kong magbakasyon pagkatapos ng ginawa ninyo?" Hindi na siya sumagot. Makalipas ang ilang minuto ay bumaba na ang mga tauhan ko. May bitbit na silang mga maleta, kahon at garment bags. "Ma'am Elyria," tawag ng isa sa kanila. "Naibaba na po namin ang lahat ng personal ninyong gamit. Paki-check na lang po kung may gusto pa kayong kunin." Tumango ako at sumunod sa kanila. Isa-isa kong tiningnan ang mga kahon. Binuksan ko pa ang dalawa para siguraduhing walang naiwan sa loob ng kuwarto. "Kumpleto na po ba, Ma'am?" tanong ng head mover. "Nasama ba iyong mga folders ko sa study room?" "Opo." "Iyong mga sketchbooks at design portfolio?" "Nasa ikatlong kahon po." "Okay. Isakay na ninyo lahat." Habang inilalabas nila ang mga gamit ko, napansin kong nakatayo lang si Caelan sa may pintuan ng sala. Wala siyang balak tumulong at wala rin siyang balak pigilan ang mga tauhan ko. Lumapit ako sa abogado. "Attorney, kayo na po ang bahala sa remaining legal process." "Yes, Miss Elyria. Makikipag-ugnayan na lang po kami sa legal team ng Valmont Group." Tumango ako bago muling humarap kay Caelan. "Kapag may kailangan ang korte, abogado ko na lang ang kausapin mo. Hindi na kailangang magkita pa tayong dalawa.” “Okay. No problem.” Tumalikod ako at lumabas ng Valmont Mansion. Pagkasakay ko sa sasakyan, umalis na rin ang truck na may karga ng lahat ng personal kong gamit. Hindi na ako lumingon sa bahay na tinirhan ko sa loob ng tatlong taon dahil wala na rin naman akong dahilan para balikan pa iyon.ELYRIAMATALIM akong napatingin kay Damian na kasama si Valentina. Pareho silang maayos ang itsura at parang wala lang nangyari sa conference room kanina. Si Damian ay nakasuot pa rin ng suit niya habang si Valentina, may hawak na handbag at naglalakad sa tabi niya.Hindi na ako nagtaka kung bakit sila naroon. Alam kong kailangan nilang magpakitang-tao, lalo na si Damian. Maraming tao sa ospital na nakakakilala sa kanya bilang matalik na kaibigan ng Daddy ko. Kung bigla siyang hindi magpapakita pagkatapos isugod sa ospital si Daddy, siguradong mapapansin iyon ng mga tao.Lumapit sila sa akin."Anong ginagawa mo dito?"Ngumisi si Damian at tumingin sa pintuan ng emergency room."Nandito ako para tingnan kung okay pa ba ang Daddy mo. Kasi sa tingin ko, baka hindi na siya magtagal.""Hay0p ka!" galit kong sigaw.Tumawa lang siya na para bang wala siyang sinabing masama."Relax. Huwag ka naman masyadong mainit ang ulo mo diyan. Kaibigan ko pa rin naman ang Daddy mo kaya medyo may kauntin
ELYRIAMabilis akong lumabas ng conference room habang inalalayan ko si Daddy. Halos hindi na niya maayos na maihakbang ang mga paa niya at buong bigat ng katawan niya ay nakasandal sa akin. Ilang segundo lang ang lumipas nang makarinig kami ng mga yabag mula sa mga taong nasa labas ng conference room. May isa sa mga empleyado ang agad tumawag ng ambulansya habang ang iba naman ay tumulong sa akin na ihiga si Daddy sa malapit na sofa."Daddy, naririnig ninyo ba ako?"Hindi siya agad sumagot. Nakapikit ang mga mata niya habang pilit na humihinga. Nanginginig ang kamay niya at patuloy niyang hawak ang kaliwang bahagi ng dibdib niya."Sir Adrian, subukan ninyo pong huwag munang magsalita," sabi ng isa sa mga empleyado.Hindi ko na halos napapansin ang mga taong nakapaligid sa amin. Ang nasa isip ko lang ay ang Daddy ko. Ilang minuto lang ang lumipas bago tuluyang dumating ang mga paramedic.Agad nila siyang sinuri at mabilis na inilagay sa stretcher."Family member po kayo?" tanong ng is
ELYRIAPagdating ko sa bahay agad kong napansin na may kakaiba. May dalawang sasakyan ng kumpanya na nakaparada sa harap ng bahay. Ilang empleyado ang naglalabas-masok habang may bitbit na mga kahon ng dokumento. Nagtaka ako dahil bihirang mangyari iyon. Kapag may mga report na kailangang pag-aralan ni Daddy, sa opisina niya iyon ginagawa at hindi sa bahay.Pagpasok ko sa loob, mas lalo akong nagtaka.Nagkalat ang mga financial reports sa mahabang dining table. May mga folder na nakabukas, laptop na hindi pa nakapatay, calculator, at ilang tasa ng kape na halatang matagal nang nakalagay roon. Mukhang buong magdamag na may nagre-review ng mga dokumento."Daddy?"Inilapag ko muna ang bag ko bago ako dumiretso sa study room. Bahagyang nakabukas ang pinto kaya kumatok muna ako."Daddy, nandiyan po ba kayo?""Nandito ako, anak."Pumasok ako sa loob at nakita ko siyang nakaupo sa harap ng mesa. Nakahawak siya sa noo habang nakatingin sa laptop. Halata sa mukha niya ang pagod. Namumula ang m
ELYRIAMaaga akong umalis ng bahay kinabukasan. Kasama ko ang abogado ng pamilya namin at apat na tauhang maghahakot ng mga personal kong gamit sa Valmont Mansion. Wala na akong balak na ipagpaliban pa ang divorce dahil para sa akin, wala ng dahilan para manatili pa sa isang kasal na matagal nang wala namang saysay.Pagdating namin sa bahay, agad kaming pinapasok ng mga kasambahay. Mukhang nagulat pa sila nang makitang may kasama akong abogado, pero wala namang nagtanong. Ilang sandali lang ay bumaba na si Caelan mula sa ikalawang palapag. Nakatayo lang siya sa gitna ng sala habang salitan kaming tinitingnan ng abogado."Bakit may abogado?" tanong niya.Diretso ko siyang tiningnan sa mata."Makikipag-divorce na ako. Narito ang papeles. Basahin mo kung gusto mo. Kung wala kang problema sa nakalagay diyan, pirmahan mo na."Marahan na inilapag ng abogado ang folder sa center table. Lumapit si Caelan at binuklat ang unang pahina. Hindi niya iyon binasa nang matagal. Ilang segundo lang ang
ELYRIA“MGA HAYOP KAYO!”Umalingawngaw ang boses ko sa loob ng opisina. At gulat na gulat silang dalawa nang mapatingin sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang galit na bumabalot sa katawan ko sa mga oras na iyon. Kahit na arrange marriage ang nangyari sa amin ni Caelan, hindi ko napigilan ang sarili kong mahalin siya. O kahit na sabihin na nating… hindi ako dapat nag-expect na mahalin niya ako pabalik, dapat sana ay may respeto man lang niya ako bilang asawa niya.“Paano mo nagawa ito sa akin, Valentina? Itinuring kitang parang kapatid. Hinayaan kitang makapasok sa bahay namin. Lahat ng gusto mo at pangangailangan mo ay binigay ni Daddy para sa iyo. Tapos ganito ang gagawin mo sa akin?”Inilipat ko ang tingin ko kay Caelan.“At ikaw naman, Caelan…Alam kong hindi mo ako mahal pero dapat may respeto naman lang ako bilang asawa mo. O 'di kaya nakipag-divorce ka na lang sa akin at hindi mo na ako niloko pa. Matatanggap ko pa iyon kaysa sa ginawa mong ito!”Narinig ko ang mahinang pagtawa ni V
ELYRIABuong gabi akong halos hindi nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang eksenang nadatnan ko sa kuwarto naming mag-asawa. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit niya binabanggit ang pangalan ni Valentina habang pinapaligaya niya ang sarili niya. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na baka nagkakamali lang ako. Baka may ibang Valentina siyang tinutukoy. Baka nagkataon lang.Hindi puwedeng ang pinsan ko.Lumaki kaming parang magkapatid. Inampon ni Daddy si Valentina at itinuring na rin niya itong sariling anak matapos mamatay ang mga magulang nito. Hindi magagawa iyon sa akin ni Valentina. Hindi nila magagawa iyon sa akin.“Hay naku! Nabubuang na yata ako,” naiiling kong sabi sa sarili.Bandang alas-siyete ng umaga, bumaba ako sa dining room.Nandoon na si Caelan. Tahimik siyang nagbabasa ng business newspaper habang umiinom ng kape. Nang marinig niya ang mga yabag ko, ibinaba niya ang diyaryo at tumingin sa akin."Good morning,” wika niya."Good morning."Umupo a







