Semua Bab My Husband's Endless Regret : Bab 1 - Bab 7

ELYRIA ASHBOURNE NAKAUPO AKO sa loob ng opisina habang isa-isang binabasa ang mga financial reports na ipinadala ng accounting department. Kahit hindi pa ako opisyal na humahawak sa kumpanya, ilang buwan na akong sinasanay ni Daddy sa iba't ibang aspeto ng Ashbourne Group. Madalas niya akong isama sa board meetings, ipinapabasa ang mga kontrata, at pinapaintindi kung paano gumagana ang negosyo na ilang dekada niyang pinaghirapan.Hindi naman niya ako pine-pressure. Ang lagi lang niyang sinasabi, gusto niyang dumating ang araw na kaya kong magdesisyon nang mag-isa kapag siya na ang nagpahinga.Kaya halos araw-araw, nasa opisina ako.Hindi ko namalayang halos isang oras na pala akong nakatitig sa monitor nang marinig ko ang mahinang katok sa pinto."Come in."Bumukas ang pinto at agad kong nakita ang pamilyar na mukha ng matalik kong kaibigan."Vina.""Aba, mukhang istorbo yata ako."Tumayo ako mula sa upuan at nilapitan siya."Ikaw pa ba? Halika nga rito."Nagyakapan kami bago ko siya

ELYRIA“MGA HAYOP KAYO!”Umalingawngaw ang boses ko sa loob ng opisina. At gulat na gulat silang dalawa nang mapatingin sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang galit na bumabalot sa katawan ko sa mga oras na iyon. Kahit na arrange marriage ang nangyari sa amin ni Caelan, hindi ko napigilan ang sarili kong mahalin siya. O kahit na sabihin na nating… hindi ako dapat nag-expect na mahalin niya ako pabalik, dapat sana ay may respeto man lang niya ako bilang asawa niya.“Paano mo nagawa ito sa akin, Valentina? Itinuring kitang parang kapatid. Hinayaan kitang makapasok sa bahay namin. Lahat ng gusto mo at pangangailangan mo ay binigay ni Daddy para sa iyo. Tapos ganito ang gagawin mo sa akin?”Inilipat ko ang tingin ko kay Caelan.“At ikaw naman, Caelan…Alam kong hindi mo ako mahal pero dapat may respeto naman lang ako bilang asawa mo. O 'di kaya nakipag-divorce ka na lang sa akin at hindi mo na ako niloko pa. Matatanggap ko pa iyon kaysa sa ginawa mong ito!”Narinig ko ang mahinang pagtawa ni V

ELYRIAPagdating ko sa bahay agad kong napansin na may kakaiba. May dalawang sasakyan ng kumpanya na nakaparada sa harap ng bahay. Ilang empleyado ang naglalabas-masok habang may bitbit na mga kahon ng dokumento. Nagtaka ako dahil bihirang mangyari iyon. Kapag may mga report na kailangang pag-aralan ni Daddy, sa opisina niya iyon ginagawa at hindi sa bahay.Pagpasok ko sa loob, mas lalo akong nagtaka.Nagkalat ang mga financial reports sa mahabang dining table. May mga folder na nakabukas, laptop na hindi pa nakapatay, calculator, at ilang tasa ng kape na halatang matagal nang nakalagay roon. Mukhang buong magdamag na may nagre-review ng mga dokumento."Daddy?"Inilapag ko muna ang bag ko bago ako dumiretso sa study room. Bahagyang nakabukas ang pinto kaya kumatok muna ako."Daddy, nandiyan po ba kayo?""Nandito ako, anak."Pumasok ako sa loob at nakita ko siyang nakaupo sa harap ng mesa. Nakahawak siya sa noo habang nakatingin sa laptop. Halata sa mukha niya ang pagod. Namumula ang m

ELYRIAMATALIM akong napatingin kay Damian na kasama si Valentina. Pareho silang maayos ang itsura at parang wala lang nangyari sa conference room kanina. Si Damian ay nakasuot pa rin ng suit niya habang si Valentina, may hawak na handbag at naglalakad sa tabi niya.Hindi na ako nagtaka kung bakit sila naroon. Alam kong kailangan nilang magpakitang-tao, lalo na si Damian. Maraming tao sa ospital na nakakakilala sa kanya bilang matalik na kaibigan ng Daddy ko. Kung bigla siyang hindi magpapakita pagkatapos isugod sa ospital si Daddy, siguradong mapapansin iyon ng mga tao.Lumapit sila sa akin."Anong ginagawa mo dito?"Ngumisi si Damian at tumingin sa pintuan ng emergency room."Nandito ako para tingnan kung okay pa ba ang Daddy mo. Kasi sa tingin ko, baka hindi na siya magtagal.""Hay0p ka!" galit kong sigaw.Tumawa lang siya na para bang wala siyang sinabing masama."Relax. Huwag ka naman masyadong mainit ang ulo mo diyan. Kaibigan ko pa rin naman ang Daddy mo kaya medyo may kauntin