Chapter 3- The Perfect Surprise

KINABUKASAN, maaga akong nagising. Hindi dahil may pasok ako, kundi dahil may kailangan akong gawin.

I reached for my phone on the bedside table and checked my notifications.

One new message.

[phone]****: Good morning, Rachelle. This is Alex. Let me know when you’re available so I can arrange the tour.

Napangiti ako nang bahagya. Kahit ang text ni Ninong, seryoso pa rin.

Me: Good morning po, Ninong Alex. Thank you! I’ll let you know po kapag free ako.

Binaba ko ang cellphone ko saka dumiretso na ng banyo.

Hospital tour? Right. Nawala na iyon sa isip ko. Lalo at may mas importante akong kailangang asikasuhin.

Our first anniversary.

Napangiti ako habang iniisip kung ano kaya ang magiging reaction ni Jake kapag nakita niya ang inihanda ko para sa kanya.

Jake and I are both first year students at St. John University. Nursing ako at sya ay Engineering student. Schoolmates kami nung highschool. Sikat sya sa school dahil varsity player sya, idagdag pa na sobrang gwapo nya. Kaya naman nung nanligaw sya sa akin, hindi na ko nagpakipot pa at sinagot ko sya agad.

We have an almost perfect relationship. We go on dates like any other couple, at hindi madalas mag-away. Hanggang sa unti unti na syang nagbabago at nagiging demanding nung mag six months na kami. Nakukulitan na ko sa kanya kasi he kept on asking me kung kelan namin gagawin “iyon”. Dahil virgin pa ako at may pagka- conservative, I told him that I am not ready for it, at hindi lang naman iyon ang basehan ng pagmamahal. We kissed, we hugged, pero that’s all. Hindi na lumalampas pa roon.

Pero dahil nga doon, palagi nalang syang nagtatampo sa sakin at sinasabi na hindi ko sya mahal. It’s been going on and on for many months and I’m getting so tired of it. Iyon at iyon parin ang sinabi nya. Kaya ngayon,I decided that I will surprise him in our anniversary.

It’s been a while since we had a proper date. Between our school activities, idagdag pa ang pagiging varsity player nya, halos hindi na kami nagkakaroon ng time para sa isa’t isa. Kaya naman gusto kong maging special ang araw na ito.

I checked the little gift box on my study table. Inside was the watch he had been eyeing for weeks. May kasama rin itong handwritten love letter, something I knew he would appreciate more than anything.

“Perfect,” bulong ko sa sarili ko.

Agad kong kinuha ang phone ko at tinawagan siya.

After a few rings, finally, he answered.

Jake: Hello, babe?

Me: Good morning, birthday boy!

Jake: Birthday boy? Babe, it’s not my birthday.

Me: I know! I’m just checking if you’re still alive. Kahapon ka pa kasi hindi nagpaparamdam.

Him: Sorry, babe. Busy lang ang dami ng projects na kailangan ayusin.

Me: Okay lang, free ka ba tonight?

Sandaling natahimik siya.

Him: Tonight? Baka hindi… may importante akong gagawin kasi.

Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko.

Me: Oh. Okay. Akala ko makakapag celebrate tayo ng anniversary.

Him: Right. Our anniversary. I’m sorry, babe. Pero pwede bang next time nalang. Importante talaga ito. Babawi nalang ako sayo.

Sinubukan kong huwag ipahalata ang disappointment ko.

Me: Sure. Sige. Next time then.

Him: Thank you for understanding. I love you, babe.

The call ended. I stared at my phone for a moment before letting out a sigh. I guess surprises don’t always go according to plan. Pero hindi pa rin ako sumuko. Kung hindi siya makakapunta sa akin, then maybe I could bring the celebration to him instead.

***

ALAS-SINGO ng hapon palang ay nakagayak na ako.

I wore my favorite white dress, inayos ang buhok ko, at naglagay ng kaunting make-up. Nothing too extravagant, just enough to make me feel pretty.

I checked myself in the mirror one last time..

“Okay, Rachelle. You got this.”

Kinuha ko ang gift bag at bumaba na ng hagdan.

“Oh anak, saan ang lakad mo?” tanong ni Mama nang makita niya ako.

“May isu-surprise lang po ako.”

Nagtaas sya ng kilay.

“Surprise? Sino?” nagtatakang tanong ni Mama. Hindi pa kasi nila alam na may boyfriend ako. Hindi naman ako pinagbabawalan, pero nagkasundo kami ni Jake na hindi na muna ipapaalam sa mga parents namin.

“Secret”. Sabi ko sabay ngisi.

Napailing nalang si Mama habang natatawa. “Oh sya sige, basta mag-iingat ka at umuwi ng maaga”.

“Yes Ma!”

It took me almost an hour bago makarating sa unit ni Jake. Kilala naman na ako ng receptionist doon dahil madalas din naman ako pumunta sa place ni Jake lalo kapag gusto naming mag-bonding na walang masyadong tao.

“Hi! Good evening!”. Bati ko sa receptionist. “Can you please check po kung nasa unit nya si Jake? Oh. Pero wag nyo sasabihin na nandito ako, isurprise ko sya eh” sabi ko pa.

“He’s here Miss. Pwede ka na pumunta sa unit nya”

I said thanks then proceeded to the elevator. My heart was pounding loudly inside my chest.

Hindi ako makapaghintay na makita ang magiging reaction niya. I even imagined him smiling, hugging me, and telling me how lucky he was to have me.

Napailing ako habang nakangiti sa sarili kong iniisip.

“So cringy Rachelle”. Natatawa kong sabi sa sarili ko.

Paglabas ko ng elevator, agad akong tumungo sa unit ni Jake. Dahil madalas ako dito, alam ko rin ang password ng door lock nya.

Unti-unti kong tinulak ang pintuan ng dahan-dahan. Walang tao sa sala kaya dumiretso ako sa kwarto ni Jake.

There he was. Mahimbing na natutulog, nakatalikod ng bahagya sa direksyon ng p***o.

Lalapit sana ako ng may mapansin ako.

May nakahiga sa tabi nya.

Nung una akala ko ay unan lang o nakatambak na kumot. Pero ng tignan ko mabuti, napansin ko na yung kamay na nakayakap sa kanya.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

I took another step forward the bed, hoping na mali ang inisiip ko. Nakatakip ng kumot ang buong katawan nila, pero sapat na ang nakikita ko para maintindihan na hindi talaga unan o kumot ang katabi ni Jake.

Gusto ko siyang gisingin. Gusto ko tanungin kung sino yung katabi nya, Gusto ko sya hingan ng explanation bago ako mag-isip ng kung ano-ano.

Pero bago pa ako makakilos, bahagyang gumalaw yung babae sa tabi nya at yumakap pa lalo kay Jake.

At si Jake?

Walang pag-aalinlangang iniyakap ang braso sa babae. Parang sanay na sanay na syang gawin iyon.

Unti-unting dumulas ang hawak kong regalo hanggang sa tuluyan ko ng nabitawan iyon. I stared at them unable to move. Ang dami kong gustong sabihin, ang dami kong gustong itanong.

Pero sa dami ng salita na tumatakbo sa isip ko, isa lang ang paulit-ulit kong nararamdaman.

Pain.

Sa halip na isang masayang anniverasary ang maibibigay ko sa kanya, mas perfect surprise pala ang matatanggap ko ngayong gabi.