Se connecterNatauhan sa pagkagitla si Crayne nang tawagin siya ng mga kaibigan. Pero mas nanaig ang malakas na kabog ng dibdib niya. Sunod-sunod na napalunok siya habang nanatioing nakatingin sa lalaking nakatingin na rin sa kaniya.
His face was completely blank. In short, unreadable. “What is he doing here?” tanong niya na siya lang din ang nakakarinig. Could it be… he’s also invited to Jessie’s party tonight? At talagang dito pa sila magkikita ulit? After that night? After what happened? "Crayne! Hali ka na!" Tawag sa kaniya ni Lareina. Naiiling na nag-iwas siya ng tingin sa lalaki at agad na sumunod siya sa mga kaibigan. Nabasa pa niya ang malaking nakaburda sa itaas ng gate ang 'Montejeros mansion'. Nang makapasok sa loob ng gate ay napatingin siya sa malawak na bakuran. May mga halaman na naka-trim, may mga harden sa gilid at mayroong malaking pabilog sa harap ng mansion kung saan may tubig na umaagos mula sa nakatayong bulto ng lion na nasa gitna niyon. Wow! Ang ganda. May mga palamuti pa harap ng mansion at sa hula niya para iyon sa gaganaping party mamayang gabi. Hanggang sa makapasok sila sa malaking p***o ng mansion. Sumalubong sa kanila ang engrandeng sala na kulay ginto at crema ang tema. "Welcome to Montejeros mansion!" nakangiting sabi ni Jessie. Naupo sila sa mahabang sopa sa sala habang panay ang tingin sa loob. Mayaman sila pero mukhang mas mayaman pa sa kanila ang mga Montejeros. "Kuya Yohan! We're here!" Malakas na sigaw ni Jessie. Napatakip na lang sila ng tainga sa lakas ng boses nito. "You don't need to shout, Jess. You're so loud," biglang sabi ng isang baritonong boses na mula sa mahabang staircase. Halos sabay-sabay silang lahat na napatingin sa hagdanan at nakita nila ang lalaking pababa roon. Nahigit niya ang sariling hininga nang makita ang mukha ng lalaki. Napakurap-kurap siya habang nakatingin sa binata. Ramdam na ramdam niya ang malakas na tibok ng puso niya na animo'y may kabayong nagkarera sa loob. A-anong…? "Tsk! Bakit kasi ang tagal mong bumaba?" parang lalaking tanong ni Jessie at nakipag-fist bump sa lalaki. Napahigpit ang hawak niya sa dulo ng kaniyang buhok habang matiim na nakatingin sa gwapong mukha ng binata. Sinusuri at sinisigurado niya kung tama ba nag kaniyang nakita ngayon. Na hindi siya namamalik-mata ng mga sandaling ito. "By the way, this is my brother, Yohan Montejeros." Pakilala ni Jessie sa binata. Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ng kaibigan. At alam niyang pati ang tatlo ay nagulat rin. Siya ang kapatid ni Jessie? Napapalunok na tanong niya sa isip. She can't take off her eyes from his handsome face. What the héll. "Hey, girls!" bati nito sa kanila. "Ikaw ang kapatid ni Jessie?" paniniguradong tanong ni Ellara. Halatang nagtataka rin ito dahil magkaiba ng apelyedo ang dalawa. Kahit siya ay nagtataka rin. "Yeah. Actually, we're half brother and sister," sagot ng binata. Napatango-tango ang mga kaibigan niya dahil nasagot ang nasa isip ng mga ito. Samantalang siya ay hindi nagsalita at nakatingin pa rin sa binata. She doesn't know what to say at all. Hindi niya alam kung naalala pa ba siya ng binata. Biglang lumingon sa kaniya si Yohan at ganun na lang ang naging reaksyon ng puso niya ng magtama ang mga mata nilang dalawa. Parang nanlamig ang buong katawan niya habang nakatingin sa mga mata nito. Hindi rin nakaligtas sa mga mata niyang bahagyang natigilan ang binata ng makita siya nito. "So, you are Crayne Crowmell?" kaswal na tanong nito sa kaniya. Wala sa sariling napatango siya. 'My óne night stánd is not only an agriculturist billionaire? But also my best friend's brother?' anang sa isip niya. Napahawak pa siya sa dibdib niya as if may magagawa iyon para kumalma ang nagwawalang puso niya. It was the first time that she felt this kind of feeling. She never felt this before with those guys who crossed her life. Parang nanuyo ang lalamunan niya habang pinasadahan ng tingin ang binata. He's a good looking man! God! Noong gabing may nangyari sa kanila ay hindi naman niya tiningnan ng mabuti ang katawan ng binata dahil nga nakainom siya ng alak na may séx drúgs. "Staring is rúde, Miss Cromwell," rinig niyang sabi ng binata. Napatikhim siya’t ngumiti ng bahagya. Parang gusto na lamang niyang lamunin ng lupa ngayon na. Pasimpleng lumingon sa kinauupuan ng mga kaibigan niya. Napakunot-noo siya ng makitang wala na roon ang mga ito. "They left when they saw you busy on checking my whole body." Muling wika ng binata nang mapansin nito ang kaniyang reaction. Napatikhim ulit siya sa sinabi nito. Parang wala lang sa binata ang mga sinabi nito. Mukhang hindi tulad ng iniisip niya ang ugali ng binata. Hmm… He's interesting. He can say that he's my type. Pasok na pasok sa standards niya. Púta. Ang guwapo naman nito, Lord. Halatang may lahing espanyol. Umiigting pa ang panga. Shít. Muling nanumbalik sa alaala niya ang nangyari ng gabing iyon. Ang gabi kung paano nawala ang kaniyang pagkabirhen. That night when she pleáded with him to help her which led to one night stand.“Hanyo!” Tila na blanko ang utak ni Yohan nang walang pagdadalawang-isip na palipad na tumakbo siya mahabol lang ang bata. Pakiramdam siya ay may spring ang kaniyang mga paa sa bilis niya. Hindi man lang naisip ang kaniyang kaligtasan masagip lang ang bata at hindi masagasaan.“Daddy!” Bago pa man makalapit ang malaking truck ay nahila na niya papunta sa gilid ang bata. Ang kaso napalakas ang puwersa at nabitawan niya ang bata pagdating sa gilid at siya naman ang tumalsik. “Hanyo! Yohan!” rinig niyang sigaw ni Crayne, bakas ang pag-aalala at kaba sa tinig nito.Napapikit si Yohan nang tumama ang ulo niya sa matigas na bagay. Nakaramdam siya ng pagkahilo at pagdilim ng paningin niya.Naramdaman niya ang mainit na likido sa kaniyang ulo. Nanlalabo man nah paningin, pilit niya iyong nilalabanan upang maaninag si Hanyo na nakatayo, nakatingin sa kaniya at nakatulala.Ngumiti siya at sumenyas na okay lang siya. Hanggang sa unti-unting hindi na niya makita ang bata.“Daddy Yohan!” Iyon
“Greg, pwede mo ba akong tulungan? Gusto kong alamin mo kung anong nangyari kay Crayne sa loob ng limang taong nakalipas. Higit sa lahat, gusto kong alamin mo kung hindi ko ba anak si Hanyo.” Hindi mapakali si Yohan habang nasa comfort room ng mga lalaki. Kakatapos lang nila kumain at nagpaalam siyang magba-banyo.“What? Hanyo? Sino si Hanyo?” nagtatakang tanong ng kausap niya sa kabilamg linya.“Crayne’s son,” maikling sagot niya sa kaibigan.Hindi kasi siya matahimik. Hindi siya bulag o tánga upang hindi makita na magkahawig sila ng bata. Mula pa kanina sa airport ay napapansin niya na iyon.At mas lalong lumakas ang hinala niya nang malamang pareho sila ng paboritong pagkain ng bata.“Anak ni Crayne? Ibigsabihin may anak siya?!” gulat na bulalas ng kaibigan sa kabilang linya.“Mmm! Kaya kailangan kong alamin mo ang naging buhay ni Crayne five years ago. At… at kung hindi o anak ko ba si Hanyo,” “Wait, wait! Bakit ako kung puwede namang ikaw ang umalam?” natatawang and ng kaibigan
“Mr., can I call you daddy?” nakangiting tanong ng bata nang maiwan silang dalawa sa table.Si Crayne at Chrys ay nasa counter, ang dalawa ang nag-order ng makakain nila. Naputol ang pagsunod niya ng tingin sa dalawa at hinatap ang bata.“Didn't you have a daddy?” Yohan asked the little innócent kid.“Yeah, I do…but isn't it great to have a lot of dad?” nakangusong tanong ni Hanyo.“It is…but, you cannot just simply calls someone as your daddy.” Inayos niya ang ilang hibla ng buhok sa mukha ng bata.Medyo mahaba kadi ang malambot at itim nitong buhok. Bagay na bagay sa chubby at inosenteng mukha ng bata. Ang makapal na kilay, mahabang pilik mata, at matangos na ilong ay talagang masasabi mong gwapong lalaki ito kapag naging binata.“Why can't I?” bahagyang magkasalubong ang kilay na tanong ni Hanyo.“Because they're not your real daddy. So, you cannot call them your daddy.” Kamot-batok na paliwanag niya sa bata.Tinitigan siya ni Hanyo na para bang may gusto itong sabihin. Habang tini
“Mr., don't you wanna eat with us? Please…eat with us. Besides Mommy and Daddy, you're the first Filipino man that I met and talked to. I think you're not a bad guy…so can you come with us to eat?” Hindi alam ni Yohan kung ano ang isasagot niya sa bata. Sa totoo lang, magaan ang loob niya rito kahit na alam niyang dapat masama ang loob niya dahil hindi pa tuluyang hiwalay sila ni Crayne pero may anak na ito sa iba.Kabaliktaran ang nararamdaman niya. Parang natutuwa siya na makita ang bata. Higit sa lahat, kahit hindi pa siya nito kilala, iniimbita pa siya nitong sumama para kumain.Pero ganun pa man, naroon pa rin ang sakit sa dibdib niya. Kinalimutan na siya ni Crayne. Isa na siyang unimportant person sa paningin ng asawa.Sa sagot na sana siya sa bata nang biglang lumapit si Crayne at hinila palayo sa kaniya ang bata.“Hanyo, didn't I tell you not to casually invite a stranger?” pangaral ni Crayne sa bata.There…Mas lalong hindi makagalaw sa kinatatayuan si Yohan sa sinabi ni Cra
“Crayne…” Napayuko si Yohan nang banggitin niya ang pangalan na iyon. Mas lalong bumigat ang kaniyang nararamdaman sa isiping wala na siyang pag-asa gayung kitang-kita niya kung gaano sila kasaya. Naglaho lahat ng plano niya. “Yes? Did you call me, Mr.?” parang binuhusan ng malamig na tubig ang katawan ni Yohan nang marinig ang boses ni Crayne.Hindi niya inaasahang marinig siya nito.Sunod-sunod na napalunok siya nang dahan-dahang mag-angat ng tingin. Nagtagpo ang kanilang mga mata gayung nasa tuktok na ng upo ni Cryane ang suot nitong sunglasses kanina.Kitang-kita niya na nang maayos ang mukha nito. Hindi man lang nakitaan nang kahit anong reaksyon ang huli.Nakatingin lang sa kaniya na para bang ngayon lang siya nito nakita. Sa isiping iyon, mas lalong nakaramdam ng pighati si Yohan.It hurts.“Ako ba ang tinatawag mo?” kaswal na tanong nito sa kaniya.Napalunok siya, umiwas ng tingin bago tumango rito.“I…” tila nawalan ng sasabihin si Yohan.Tiningnan lang siya ni Crayne. Iyo
“Mom, dad is here!” Hindi nakagalaw si Yohan sa kaniyang kinatatayuan nang makita ang batang masayang tumakbo papunta sa gawi niya. Sa tantya niya ay nasa apat o limang taon ang bata. Para siyang natuod sa kaniyang kinatatayuan. Hindi niya alam kung siya ba ang tinawag siya nitong daddy gayung sa gawi niya ito patungo. Gulat man ay hintay niya itong makalapit.Habang ang babaeng naka-sunglasses, kaligay ang mahaba buhok, naka-korean boots, at korean coat, habang hila hila ang maleta ay nakatutok sa bata ang tingin.Parang hindi siya nito nakita o napansin man lang. She looks stunning and hot. She changed a lot.Pero kahit malaki ang ipinagbago nito, nakilala pa rin siya ni Yohan lalo na nang maramdaman ang mabilis na tibok ng puso niya.“Daddy!” Nakuha ng bata ang kaniyang atensyon. Naalala niya bigla ang sinabi ni Greg noon. About the pregnant thing. Hindi niya alam kung bakit pero parang nakaramdam siya ng tuwa na makita ang bata.Akmang luluhod na sana siya upang salubungin ang







