LOGINTISAY POV “Tisay, totoo ba? May relasyon kayo ni Baylord?” Halos mapaiktad ako sa pagkagulat nang ako na ang tuluyang pagtoonan ng pansin ni Madam Brittany. Lahat ng mata na na nandito sa dining area, sa akin nakatutok. Biglang dumagundong ang kaba sa dibdib ko. Pakiramdam ko, sa sandaling ito
Nakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
Naging kalog na ito ngayun at parang kay gaan kausap. "So, busy pa sila. I think, mauna na tayo sa reception. Gutom na ako at gusto ko ng kumain." maya-maya wika nito. Kaagad naman akong nakaramdam ng pag-aalangan. Wala talaga kasi sana akong balak na umattend sa reception. Kaya lang, nahihiya nama
DOMINIC POV Hindi ko maiwasang maikuyom ang aking kamao habang pinapakingan ang mga katagang lumabas sa bibig ni Trexie. Sapol talaga ako sa mga pinagsasabi niya ngayun. Kung hindi ko sana siya sinaktan, hindi sana mangyayari sa amin ito. Kung hindi sana ako nagloko wala sana kami sa ganitong s
DOMINIC POV "Sir...hindi pa po bumabalik si Mam Trexie!'' balitang sumalubong sa akin pagkababa ko pa lang ng kotse. Isang masamang balita na hindi ko alam kung paano ko haharapin. Pagkatapos ng kabi-kabilaang meetings kaninang umaga naging abala naman ako sa loob ng opisina kaya ang balak kong
FRANCINE POVTagaktak ang pawis sa noo ko habang pilit na pinapakalma ang aking paghinga. Kung pwede nga lang hilahin ang mga araw para matapos na ang paghihirap kong ito. Hindi ko akalain na makakaranas ako ng ganito kahirap."Are you okay? Ano ang ibig nitong sabihin France? May dinaramdam ka ba?"







