เข้าสู่ระบบTISAY POV “Tisay, totoo ba? May relasyon kayo ni Baylord?” Halos mapaiktad ako sa pagkagulat nang ako na ang tuluyang pagtoonan ng pansin ni Madam Brittany. Lahat ng mata na na nandito sa dining area, sa akin nakatutok. Biglang dumagundong ang kaba sa dibdib ko. Pakiramdam ko, sa sandaling ito
Nakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
"Bakit ba sirang sira ang pangalan mo sa publiko? Kahit noong hindi pa kita nakadaupang palad, parang natatakot din ako marining man lang ang pangalan mo. Ganoon ka na ba kasama sa kanila?" tanong ko."Ewan ko ba sa mga taong iyun. Ang bait ko nga eh." sagot nito. Napaismid ako."Mabait? Eh kwento n
TREXIE POV"Tingnan natin! Hindi ka makakaalis sa poder ko hangat hindi ko sinasabi. May unfinish business tayo noon at sa pagkakataon na ito, hinding hindi mo ako matatakasan Trexie." seryoso nitong sagot."Ano ba talaga ang gusto mo? Bakit kailangan mong gawin sa akin ito? Wala akong natandaang at
CHARLES POVAlam ko na lasing ako pero kaya ko pa naman dalhin ang sarili ko. Mataas ang alcohol tolerance ko sa aking katawan at hindi ako basta-basta magagapi ng ispiritu ng alak. Dahil wala akong dalang sasakyan pumayag na akong ihatid ni Brandon. Mas mabuti na din iyun dahil kung hindi baka kun
FRANCINE POVNakailang ring din bago sumagot si Dominic. Nasasaktan man sa mga nagyari pero pilit pa rin akong nagpapakatatag. Hindi ako pwedeng umiyak ng umiyak na lang. Kailangan kong maging mahinahon dahil may mga batang dapat kong alagaan. Sanay naman akong wala siya eh kaya hindi dapat ako umiy







