MasukAUTUMN POV "IHA, kumusta ka na? ikaw ba talaga ang nobya ng anak ko? Sa wakas, may babae na din ang bumihag sa puso ng anak naming si Santi. At hindi na ako nagtataka na mangyari iyon lalo na at ang ganda-ganda mo iha." tuwang tuwa na wika sa akin ng Mommy ni Santi. Sa wakas din, pinawakan niya
AUTUMN POV Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog pero nagising ako sa mahinang tapik sa aking pisngi Wala sa sariling nagmulat ako ng aking mga mata at ang unang tumampad sa akin ay ang mukha ni Santi "We're here!" malumanay niyang wika sa akin. Kaagad akong napaayos ng upo at napatiti
AUTUMN POV "ANO?" hindi ko na napigian ang volume ng boses ko at napalakas na. "Hey! Hey! Autumn, please, hinaan mo naman ang boses mo. Alam kong nagulat kita pero...pero, wala eh. Noong mga time kasi na pinaghinalaan ako ng TAtay kong general na bakla ako, wala akong ibang nabangit na panga
AUTUMN POV "Bakit parang hindi mo pa ginagalaw ang pagkain mo?" seryosong tanong ni Santi sa akin Nandito kami ngayon sa isang restaurant at napansin yata niya ang kawalan ko ng gana na kumain. "Take out ko na lang siguro, parang busog pa ako eh.' sagot ko din sa kanya Kumain ako kanina sa
AUTUMN POV "HEP! Hep! Hindi pwede iyang sinasabi mo, MIss Autumn. Kotse mo ito at matagal ko na itong inaalagaan kaya huwag mo akong tablahin. After three years, ngayon ka lang ulit nagpakita kaya sumakay ka na at gutom na ako.'" wika niya. Muling nagsalubong ang kilay ko at pasimpleng napatano
AUTUMN POV "PAALAM, PRINCE!" mahina kong bulong sa hangin habang pinupunasan ko ang luha mula sa aking mga mata. "Ito na ang huling pagkakataon na iiyakan kita. Kasabay ng tuluyan mong paglisan dito sa mundo ay ang tuluyan ko na ding pagsasara ng puso ko para sa iyo. Makakalimutan din kita. Maka
ELENA POV MULI akong nagising na nandito na naman ako sa hospital. Nakakalungkot nga lang isipin dahil feeling ko nagiging suki na ako ng hospital eh Pero ganoon talaga! Wala eh..may sakit ako at mabuti na lang talaga at ang alam nitong si Jake ay simpleng lagnat lang Yes, kinabahan ako kanina
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
Elena POV “Uuwi na kami ni Gianna. Pwede bang pakiutos diyan sa mga gwardiya mo na buksan ang gate at nang makalabas kami?” naiinis kong wika kay Jake. Blanko ang expression ng mukha na tumitig ito sa akin. Tumayo at naglakad palapit sa aming dalawa ni Gianna. “Saan kayo uuwi gayung nandito nama







