Mag-log inRina Cortez POV
Maingay sa cafeteria dahil break time. Sinubukan kong magtago sa pinakasulok na table, suot ang suot ko kahapon na uniform dahil hindi na ako nakauwi sa dorm semula nung kinuha ako ni Gabriel sa kanto. Pakiramdam ko, bawat estudyanteng dumadaan ay nakatingin sa akin, o baka praning lang ako dahil sa suot ko sa ilalim—ang manipis na lace na halos wala namang natatakpan, gaya ng utos niya. "Rina! Buti nahanap kita," hingal na hingal na lumapit si Mark. "Ano bRina Cortez POV Lunes ng umaga. Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa habang naglalakad sa mahabang hallway ng university. Kahit hindi ako tumitingin sa paligid, ramdam ko ang bawat pares ng matang nakasubaybay sa bawat hakbang ko. Ang mga bulungan na dati ay palihim lang, ngayon ay parang echo na hindi ko matakasan. "Siya 'yun, 'di ba? 'Yung assistant ni Sir Gabriel?" "Kaya naman pala laging nasa records office. Home service pala ang trabaho." Napahigpit ang hawak ko sa strap ng bag ko. Inayos ko ang salamin ko at dumeretso ang tingin sa dulo ng corridor. Sanay naman ako sa hirap, sanay ako sa pagiging scholar na kailangang mag-double time, pero hindi ako sanay na maging sentro ng ganitong klaseng atensyon. Pagpasok ko sa classroom, biglang tumahimik ang lahat. Ang mga dati kong kasama sa study group na sina Jen at Sarah ay biglang naging busy sa pag-scroll sa kani-kanilang phone. Wala ni isang bumati. Lumakad ako sa dati kong pwesto sa gitna, pero bago pa ako makaupo,
Rina Cortez POV Alas-otso pa lang ng umaga pero ramdam ko na ang lagkit ng katawan ko dahil sa init sa loob ng apartment. Hindi ako masyadong nakatulog dahil sa ingay ng mga sasakyan sa labas, pero mas lalo na dahil kay Gabriel. Buong gabi siyang pabaling-baling, halatang hindi sanay sa tigas ng higaan at sa ingay ng electric fan na parang helicopter ang tunog. "Gabriel, gising na. Kailangan na nating umalis kung gusto nating matapos nang maaga sa penthouse," mahina kong sabi habang tinatapik ang balikat niya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya. Mapula ang mga ito at halatang pagod pa rin. Tumingin siya sa kisame ng maliit na kwarto na may mga bakas ng lumang tulo ng ulan. "Anong oras na?" "Eight-fifteen. Sabi ni Ricardo, hanggang mamayang gabi na lang tayo. Ayaw nating maabutan ng dilim doon na hindi pa tapos mag-empake," sagot ko. Bumangon siya at naupo sa gilid ng kama. Hinilot niya ang batok niya. "Ang sakit ng likod ko. I didn't know a bed could feel like a w
Rina Cortez POV Mainit. Iyon ang unang pumasok sa isip ko pagkapasok namin sa unit sa Mandaluyong. Hindi naman ito sira-sira, pero malayo ito sa centralized aircon at matatayog na bintana ng penthouse sa Makati. Dito, ang bintana ay nakaharap sa kalsada kung saan naririnig ang busina ng mga tricycle at ang sigawan ng mga batang naglalaro sa labas kahit gabi na. Inilapag ni Gabriel si Theo sa isang maliit na sofa na medyo kupas na ang kulay. "Theo, dyan ka lang muna, baby. Huwag kang aalis dyan," mahinang bilin ni Gabriel. "Daddy, bakit amoy luma rito? Gusto ko na sa room ko," reklamo ni Theo habang kinukusot ang mga mata. Pinagpapawisan na siya agad dahil tanging isang maliit na electric fan lang ang nagpapaikot ng hangin sa sala. Lumapit si Gabriel sa electric fan at binuksan ito sa number three. "Temporary lang tayo rito, buddy. Adventure 'to, 'di ba? Sabi ko sa'yo, mag-c-camping tayo." Tumingin sa akin si Gabriel. Pagod ang mga mata niya, pero pilit siyang ngumingiti para hind
Rina Cortez POV Hindi ko mabilang kung ilang beses akong huminga nang malalim habang nakatingin sa labas ng bintana ng itim na sedan. Ang bawat kanto ng Makati na nadadaanan namin ay tila nagpapaalala sa akin kung gaano kabilis nabaligtad ang mundo namin. Kanina lang, nasa gitna kami ng imbestigasyon sa Cavite; ngayon, bihag na ako ng mga Montero para maging pain kay Gabriel. "Baba na, Ms. Cortez. Nandito na tayo," seryosong sabi ng lalaking katabi ko sa backseat. Pagbaba ko sa basement ng Villareal Group, sinalubong ako ng pamilyar na amoy ng mamahaling pabango at centralized aircon. Pero sa pagkakataong ito, hindi ako pumasok bilang assistant na may dalang kape o folder. Pumasok ako bilang alas ni Ricardo laban kay Gabriel. Dinala nila ako sa private elevator diretso sa boardroom. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin si Ricardo Montero na nakaupo sa head of the table, habang si Monica ay abala sa pag-aayos ng kanyang lipstick sa harap ng isang compact mirror. "Finally, our gu
Rina Cortez POV Nabitawan ko ang bote ng tubig na hawak ko. Ramdam ko ang pagtalsik ng tubig sa sapatos ko, pero hindi ko na iyon pinansin. Halos himatayin ako sa narinig ko mula kay Elena sa kabilang linya. "Rina? Rina, andyan ka pa?" boses ni Elena, gumaralgal na at halatang nagpapanic. "O-opo, andito pa ako. Paano... paano nila nakuha si Theo?" halos pabulong kong tanong. Lumingon ako kay Gabriel. Nakatingin siya sa akin, naghihintay ng balita, pero nang makita niya ang hitsura ko, unti-unting nawala ang kulay sa mukha niya. Inagaw ni Gabriel ang phone sa kamay ko. "Elena? What happened?!" Hindi ko na narinig ang sagot ni Elena mula sa earpiece, pero nakita ko kung paano humigpit ang hawak ni Gabriel sa phone hanggang sa mamuti ang kanyang mga knuckles. Ang panga niya ay tumigas, at ang mga mata niyang kanina ay puno ng pag-asa ay biglang naging madilim at malamig. "I’ll kill him," bulong ni Gabriel. Hindi ito sigaw, pero mas nakakatakot ang boses niya dahil sa sobrang
Rina Cortez POVHalos hindi ako makahinga habang nakatingin sa puting papel na hawak ni Gabriel. Sa gitna ng parking lot ng Villareal Group, habang nagkakagulo pa ang mga reporter sa lobby, kaming dalawa lang ang tila tumigil ang mundo. Ang marriage certificate na hawak niya ay may pirma niya at ni Monica. Naka-rehistro na ito sa PSA, may seal, at mukhang legal na legal."Paano nangyari 'to?" mahina kong tanong. "Gabriel, kailan ka pumirma niyan?""I don't remember, Rina. Hindi ko alam," sagot niya habang hinahawakan ang kanyang sentido. "The last time na uminom kami nina Ricardo was three months ago, noong bago pa lang tayo magkilala. I was wasted that night. Akala ko business papers lang ang pinapirmahan nila sa akin.""So, asawa mo na siya?" pakiramdam ko ay biglang gumuho ang lahat ng tapang na naipon ko kanina sa boardroom.Hinarap ako ni Gabriel at hinawakan ang magkabila kong balikat. "No. Hindi totoo 'to. It’s a fraud. Gawa-gawa lang ni Ricardo 'to para ma-trap ako. Hindi ako
Rina’s POV Buong araw akong hindi mapakali. Sa bawat hakbang ko sa hallway ng unibersidad, parang tumitigil ang hininga ko tuwing may umihihip na hangin. Ramdam na ramdam ko ang lamig na pumapasok sa ilalim ng skirt ko, direkta sa balat ko. Sinunod ko ang baliw na utos ni Gabriel. Wala akong suot
Rina Cortez POV “Focus, Rina. Pangatlong mali mo na ’yan sa entry ni Abad.” Napaigtad ako sa malamig na boses ni Gabriel sa mismong gilid ng tenga ko. Halos isang pulgada lang ang layo ng mukha niya sa akin habang nakatitig siya sa monitor ng laptop. Nakaupo ako sa high-back chair niya, habang
Rina Cortez POV "Prof, tama na... baka may makakita sa atin dito." Sinubukan kong itulak ang dibdib ni Gabriel pero parang pader ang tinatamaan ko. Nandito kami sa dulo ng hallway, sa tapat ng fire exit kung saan pundido ang ilaw at walang dumadaan na estudyante. Isinandal niya ako sa malamig n
Rina Cortez POV Mabigat ang mga paa ko habang naglalakad sa hallway ng Business Administration building. Katatapos lang ng quiz namin sa Management Control at pakiramdam ko, pigang-piga na ang utak ko. Pero hindi lang ’yun ang dahilan kung bakit ako hindi makalingon nang maayos. Ang totoo, bawat







