Chapter 6

Chapter 6

"Ma’am Ayella, gising ka na po ba?" rinig niyang tawag ni Mameng mula sa labas.

Agad na bumangon si Ayella para pagbuksan ito ng p***o.

"Ano raw po ang gusto ninyong almusal, Ma’am? May mga gamit naman po sa kusina kaya sabihin niyo lang," nakatiping ngiting bungad ng kasambahay.

Bahagyang nailang si Ayella. Hindi siya sanay sa ganitong pag-aasikaso.

"Naku, 'wag na po kayong mag-abala. Kakainin ko naman po kahit ano," mahinang sagot niya.

"Hindi po pwede 'yon," mabilis na ilag ni Mameng na may halong biro. "Hindi na lang po kayo mag-isa ngayon. Kailangan niyo pong kumain nang maayos. Ang habilin po kasi ng asawa niyo, ihanda raw ang pagkain na angkop sa buntis."

Natigilan si Ayella.

Anong sinabi ni Wyatt?

"Mommy, tingnan mo! Ang bait pala talaga ni Daddy!" excited na hiyaw ng maliit na boses sa isip niya. "Tahimik lang siya magsalita, pero kitang-kita namang alalang-alala siya sa 'yo!"

Napadungaw na lang si Ayella sa sahig habang nagwawala ang emosyon sa kanyang dibdib.

Bumaba siya patungong kainan kasama si Mameng. Agad niyang naabutan si Wyatt na nakaupo na sa dining table. Hukot man ang postura nito, litaw pa rin ang lakas ng aura nito. Suot nito ang isang dark gray na pambahay—malayo sa seryoso at matalim nitong hitsura kagabi na nakasuot ng suit.

"Gising ka na?" tanong nito nang marinig ang kanyang mga hakbang.

"Magandang umaga," tango ni Ayella.

"Umupo ka."

Naupo si Ayella sa katapat nitong upuan. Agad naman siyang inasikaso ni Mameng at inihain ang mainit na lugaw, ilang side dishes, at isang basong malamig-lamig na gatas.

"Hindi ko po kasi alam ang mga gusto niyo, Ma'am, kaya unti-unti muna ang inihanda ko," paliwanag ni Mameng. "Tikman niyo po, papalitan natin kapag hindi niyo nagustuhan."

"Salamat po. Nagugustuhan ko naman po lahat," sagot ni Ayella bago kumuha ng kutsara para humigop ng lugaw.

Tahimik ang paligid. Isang uri ng katahimikan na nakakapanibago pero hindi mabigat sa pakiramdam.

"Mommy, tingnan mo kaya si Daddy!" panggatong uli ng maliit na dumpling sa utak niya. "Ang gwapo niya ngayon! Tingnan mo 'yong gilid ng mukha niya, 'yong pilikmata niya, tsaka 'yong mga daliri niya..."

Puwede bang kumain ka na lang nang maayos? sita ni Ayella sa sariling isip.

"Hindi ko kailangang kumain!" mabilis na depensa ng bata. "Gusto ko lang tulungan si Mommy na magbantay sa kalaban!"

Napa-irap si Ayella sa hangin. Kalaban?

"Opo! Sa ganyang kagwapong lalaki, siguradong maraming linta ang nakatingin sa kaniya! Mommy, kailangan mong mag-unahan!"

Muntik nang mabulunan si Ayella sa kinakain niyang lugaw.

"Dahan-dahan sa pagkain," biglang salita ni Wyatt mula sa kabilang dulo ng lamesa.

"Mommy! Tinitingnan ka ni Daddy! Akala niya siguro napakaganda mo ngayon!" hirit pa ng dumpling.

Inignore na lang ni Ayella ang boses at nagpatuloy sa pagkain.

Nang halos matapos na sila, ibinaba ni Wyatt ang hawak nitong tablet at direktang tumingin sa kaniya. Matimtiman ang mga mata nito.

"Ano nang plano mo sa nangyari kagabi?" tanong nito sa kalmadong boses.

"Ano'ng plano?" balik-tanong ni Ayella, nabigla.

"Pano mo planong harapin ang pamilya Song at Shen ngayong araw?"

Natahimik si Ayella.

Sa totoo lang, wala pa siyang naiisip. Sigurado siyang kumalat na sa buong Maynila ang kaguluhang nangyari sa kasal kagabi. Hindi iyon palalagpasin ng mga Shen. At ang pamilya Song... siguradong gumagawa na ng paraan ang stepmother niya para ipahamak siya.

Napahawak siya nang mahigpit sa baso ng gatas. Namumuti ang mga dulo ng kaniyang daliri sa tensyon.

Iyon na 'yon. Pagkatapos ng araw na 'to, kailangan na niyang harapin ang mga taong handa siyang lapain.

"Mommy, 'wag kang matakot! Nandidito si Daddy, hindi ka niya hahayaang bulihin ng kahit sino!" buong-kumpyansang singit ng dumpling.

Ibinaba ni Ayella ang kaniyang tingin.

Hindi nakaligtas kay Wyatt ang bahagyang pagbagsak ng kaniyang mga pilikmata at ang pag-aalala sa kaniyang mukha. Dumilim ang tingin ng lalaki bago muling magsalita.

"May mungkahi ako," biglang pumasok ang boses nito sa katahimikan.

Nag-angat ng tingin si Ayella, naguguluhan.

"Pumayag ka nang magpakasal sa akin."

"Ano?" gulat na usal ni Ayella.

Bahagyang sumandal si Wyatt sa kaniyang upuan. Rileks ang kaniyang postura, pero ang mga mata nito ay nananatiling matalas at nakatutok sa kaniya.

"Buntis ka sa anak ko, at hindi ko iyon pwedeng pabayaan lang," seryosong panimula ng lalaki. "Pero alam mo ang estado ng pamilya Fitzwilliam. Kapag may biglang lumitaw na babae sa buhay ko na buntis, kailangan ko ng sapat at katanggap-tanggap na dahilan."

Manahimik lang si Ayella at nakinig sa kaniya.

"Pinipilit na rin ako nina Mama na magpakasal kamakailan," dugtong ni Wyatt sa kaswal na boses, na tila ba isang simpleng usapang pangkabuhayan lang ang kaniyang inilalapag. "Kapag sinabi ko sa kanilang kasal na ako at may anak na kami, siguradong matutuwa si Donya Isobel."

Para lang mapakasal si Wyatt, malinaw ang banta ni Donya Isobel na kahit sinong babae ay tatanggapin nito. Iyon din ang dahilan kung bakit hindi man lang makauwi si Wyatt sa ancestral house nila nitong mga nakaraang araw dahil sa ulan ng panggigipit ng ina.

Mabilis na naunawaan ni Ayella ang punto.

Isang kasunduan na kapwa sila makikinabang.

Kailangan nito ng asawa sa papel para mapatahimik ang pamilya nito, habang kailangan naman ni Ayella ang proteksyon at kapangyarihan nito para harapin ang mga Mallari at si Mateo Macaraig.

Lalo na't ang patent na hawak niya—na ipinahiram niya kay Mateo—ay mag-e-expire na sa loob ng dalawang buwan.

Iyon ang proyektong pinagpuyatan at pinaghirapan niya kasama ang adviser niya noong nag-aaral pa siya sa graduate school, at sa kaniya nakapangalan ang lisensya nito. Si Mateo ang kasintahan niya noong mga panahons iyon. Sinabi nitong kailangan nito ang patent para makakuha ng kontrata sa gobyerno, kaya nang walang alinlangan ay nilagdaan niya ang kasunduan.

Ngayong sira na ang relasyon nila, likas lang na bawiin niya ang karapatan dito. Doon pa naman nakasalalay ang mahigit animnapung porsyento ng negosyo ng mga Macaraig.

"Kailangan ko rin ng makapangyarihang sasandalan para hindi basta-basta makapaglaro si Mateo sa akin gamit ang patent," malinaw at walang kaba na sabi ni Ayella habang diretso ang tingin sa lalaki.

Bahagyang gumalaw ang kilay ni Wyatt.

"May hawak kang patent?" tanong nito.

"Mismo. Ang core technology ng kumpanya ni Mateo ay galing sa akin," simpleng sagot ni Ayella.

"Kapag hindi ko iyon pinahabaan, hindi tatagal ng anim na buwan ang kumpanya niya."