Chapter 7 - Kia

Chapter 7

Dumausdos ang kamay ni Van sa bewang ni Belinda pagkatapos ng tanong na iyon.

“So you want to keep me a secret, hmm?” Van asked again to Belinda. Madilim ang tingin nito na animo'y hindi talaga niya nagustuhan ang narinig mula kay Belinda.

Naramdaman din ni Belinda ang magaang haplos ng kanyang asawa sa bewang niya kaya hindi niya maiwasang lumunok.

“Wala namang masama, hindi ba? Saka may rule sa kompanya tungkol sa prohibited office romances. Sige ka, baka matanggal ka pa sa trabaho.”

“My surname is Villariva,” mariing sambit ni Van.

“But it doesn't mean that you are the owner who can manipulate the rule. Kung kamag-anak ka man ng chairman, it doesn't mean that you can be an exception to that rule.”

Napalunok ulit si Belinda nang maramdaman niya muli ang haplos ng kanyang asawa sa kanya. Medyo nababasa na rin ito dahil basa ang katawan niya, pero kahit na ganoon ay hindi nito inalintana iyon, hinayaan ni Belinda na nakahawak sa kanya ang asawa.

Nakita ni Belinda ang pag-igting ng panga ng kanyang asawa kaya nakagat nito ang labi.

“Are you mad?” Belinda asked Van gently. Van closed his eyes because it was so nice in his ears to hear Belinda's gentle voice. Para itong nangheheleng anghel sa pandinig niya.

Huminga na lang tuloy si Van ng malalim bago tignan ang laptop niya, but his hand remained on Belinda, slightly caressing her waist.

Habang si Belinda ay nabahala sa pinakitang expression ng kanyang asawa. Hindi niya gustong pasamahin ang loob nito gayong lahat ng pinakita ni Van sa kanya ay mabubuti.

“I want you to know that I am really thankful that you suddenly came into my life. The wedding and all were really too sudden, so I want you to know na handa akong makipag-divorce kung maisipan mo. Hindi kita pipilitin na manatili at itali sa kasal na ‘to. Sa gastos naman pwede akong tumulong, may ipon naman ako at pwede nating magamit kung sakaling gusto mo ng lumaya sa kasal na ‘to.” Tuloy-tuloy na sambit ni Belinda, pero nakita niya ang pagsinghap at pagdilim lalo ng paningin ni Van sa sinabi niya.

"Oh, you're thinking about divorce on the second day of our marriage?” Van sarcastically said.

“H-Hindi naman sa ganoon. Sinabi ko lang na kung maisipan mo—”

Hindi natuloy ni Belinda ang sasabihin nang hinila siya ng asawa at mas sinarado ang kaunting espasyo sa pagitan nila. Nagawang angkinin ni Van ang labi ng kanyang asawa sa kaunting paghila lang.

Ang tanging nagawa naman ni Belinda ay mapakapit sa braso nito at hayaan si Van sa pag-angkin ng labi niya.

Natigilan lang sila sa paghahalikan nang makarinig ng pagtunog ng cellphone. Noong una ay malayo iyon, pero ilang sandali ay lumapit ang tunog na iyon.

“S-Sorry, Sir. May tumatawag po kasi sa cellphone ni Ma'am,” sambit ni Rose na siyang may dala-dala ng phone ni Belinda.

Hindi mapigilan ni Belinda ang mahiya dahil siguradong nakita ni Rose ang halikan nila ng boss niya, pero kahit ganoon ay tumayo siya at kinuha ang phone rito.

Bigla itong kinabahan na baka ang doctor sa hospital ang tumawag, pero halos makahinga siya nang makita niya ang pangalan ng kanyang kaibigang nag-out of the country dahil pinadala siya ng kompanya para sa summit.

“Kamusta ang kasal? Sayang talaga hindi ako nakapunta, ang dami kasing trabaho ang binigay sa akin.” Hindi maiwasang mapangiti ni Belinda nang marinig iyon sa kaibigan.

Nagtungo si Belinda sa sala para roon kausapin ang kaibigan. Iniwan niya ang kanyang asawa roon dahil baka maistorbo niya sa pagtatrabaho.

“Ayos naman ang kasal, Lia. Huwag kang mag-alala dahil mukhang hindi ko na itutuloy ang pagreresign. Babalik na ako sa trabaho pagkatapos ng tatlong araw.”

“What? Three days? Okay, I'm happy that you are staying in work because I know that it is really what you want, pero anong klaseng wedding leave yan? Kailangan mong mag-enjoy. Make it one month!” Rinig na rinig ang disgusto sa boses ni Lia at panenermon.

Gusto pa nga ni Belinda na bukas ay pumasok na siya, pero alam ng maraming kasamahan niya ang tungkol sa kasal, at hindi naman niya gusto na magtaka ang lahat at magtanong ng marami.

“Nakadesisyon na ako,” napasinghab na lang si Lia sa narinig mula kay Belinda.

“Well, ikaw bahala, pero buti naman pumayag ang asawa mo na bumalik ka sa trabaho? Hindi ba napag-usapan niyo na hindi ka na magtatrabaho?”

Hindi alam ni Belinda kung paano sasagutin ang bagay na iyon. Hindi niya rin alam kung paano sasabihin sa kaibigan na ibang lalaki ang napangasawa niya.

“Pumayag naman,” tanging sambit na lang ni Belinda.

“Okay. Mabuti naman. I'm happy for you.”

“Thank you. Nga pala, sa kompanya, ilan ang may apelyidong Villariva?” Biglang naalala ni Belinda ang tungkol doon kaya hindi na niya mapigilan ang sariling itanong.

“Villariva? Malaki ang kompanya, pero maliban sa may-ari ng RIVA Company, marami ring Villariva na nagtatrabaho roon. Ang iba ay malayong kamag-anak ng mismong may-ari, ang iba naman ay talagang ka-apelyido lang. Bakit mo naman natanong?”

Mabilis na umiling si Belinda kahit wala naman sa harap niya ang kausap. Bigla lang talaga siyang nataranta sa tanong sa kanya ng kaibigan. Gaya ng sinabi niya kanina kay Van, hindi niya ipagkakalat na kasal sila. Malaking bagay na nga na tinulungan siya nito kaya naisip niyang ang itago ang relasyon nila ay ang mas mabuting gawin.

“Wala naman. Natanong ko lang.”

Gusto man niyang kausapin pa ng matagal ang kaibigan, alam niyang hindi pwede dahil busy ito sa trabaho. Isang himala nga na may oras pa ito para tawagan siya at kamustahin.

“Where's Van James?” Napatingin si Belinda sa nagsalita sa likuran niya.

Napatayo na lang ito nang makita niya ang mukha ng babaeng nagtanong. Maganda at talaga namang maglalaway ang mga lalakeng titingin sa kanya. Nakasuot ang babae ng isang pulang damit na nagpapakita sa magandang hubog ng katawan nito.

“Anong ginagawa mo rito?” Kunot-noong tanong ni Belinda dahil ang babaeng iyon ay ang babaeng nahuli niya sa bahay ni Danilo.

“Oh, hello? Ikaw pala? Kamusta? Nagkita ulit tayo.” Hindi makapaniwala si Belinda sa narinig mula rito. Hindi niya akalain na magpapakita pa ito rito sa bahay ni Van gayong taksil ito.

“Bakit ka nandito?” Mariing tanong ni Belinda, pero tumawa lang ang babae at gamit ang daliri ay sinuklay nito ang buhok.

“Ang seryoso mo naman. I’m here for Van. Nasaan siya?” tanong nito at nilibot ang tingin.

“Manang Celma! Where's Van?” Maarteng sigaw pa nito habang tinatawag si Manang Celma.

Napakuyom ng kamao si Belinda at lumapit.

“Niloko mo si Van at ngayon may lakas ng loob kang pumunta rito at hanapin siya? Hindi niya gustong makita ka kaya umalis ka na—”

“Ma'am Kia, kanina pa po kayo hinihintay ni Sir. Nasa pool po siya,” sambit ng kakarating lang na si Manang Celma na nagpalaglag sa panga ni Belinda.

Lumawak ang ngiti ng babaeng nagngangalang Kia sa narinig at mapang-asar na tinignan si Belinda.

“But I think you're wrong. Narinig mo naman, hindi ba? Kanina pa nga niya ako hinihintay. Ops, dadaan ako, ah,” pang-aasar pa ni Kia at agad na linagpasan si Belinda na talaga namang namumutla na sa inis at irita.