CHAPTER 4

Paradise island

ATE D volunteer to cooked our breakfast early in the morning, kaya sabay-sabay kaming kumain nang agahan.

Tahimik lang nakaupo sa tabi ko ang aking asawa at nasa harapan naman naming nakaupo ang nakatatanda niyang kapatid.

Nakaiilang kumain, dahil masyadong tahimik, lalo na kanina nag-aaway silang magkapatid. Dahil lang sa akin.

Hindi ako makapaniwala na kapatid pala ni Ate D si Dervon. Kilala ko na kasi siya, mabait siya at malambing. Kaya nagulat ako na magkapatid pala sila. Parang ang labo kasi, ang layo ng ugali nila. Nakilala ko lang naman siya dahil sa aking ama.

“By the way, may place na ba kayong napili para sa honeymoon niyo?” biglaang tanong niya at nasamid naman sa iniinom niyang juice si Dervon.

Mukhang kalmado na ngayon si Ate D. Nabawasan na rin yata ang init ng ulo niya.

“Ate, ano ba? Kumakain pa tayo ng agahan. Don’t bring up the topic. Can we just eat?” iritadong saad niya sa kaniyang kapatid. Hindi niya nagustuhan ang ideyang iyon.

“Really, Dervon? Bastos ba ang tanong ko? Eh, ’yong ginawa mo sa asawa mo ay hindi ba kabastos-bastos?” malamig na tanong nito sa kaniya, bagamat kalmado pa rin ang boses nito.

Kung puwede lang sana ay huwag na muna nilang pag-usapan ang tungkol doon. Maski kasi ako ay hindi ko rin naisip ang bagay na iyon.

Sa buong buhay ko ay hindi pa ako nalagay sa ganitong sitwasyon. Maliban na lang kung ako ang nakikipag-usap sa mga empleyado ko kapag nagkakaproblema kami sa kumpanya.

Isa pa, baka magalit na naman si Dervon at ako na naman ang pagbubuntungan niya ng galit.

"Ate, pag-aawayan na naman ba natin ang babaeng ’yan?" hindi makapaniwalang tanong niya sa ate niya, na may bahid na inis ang kaniyang boses.

Napatingin na lamang ako sa platito ko na halos hindi ko na nagalaw ang kinakain ko. Babaeng ’yan? Talagang wala siyang pakialam sa ’kin.

“May pangalan siya, Dervon. At isa na rin siyang Avelino. Kaya huwag na huwag mo siyang masabi-sabing babae lang. Sa oras na binastos mo ang asawa mo ay parang binastos mo na rin kami ni mommy!” Mariin akong napapikit. Nagtaas na naman siya ng boses.

“I have nothing to do with her, and I don’t want to share my room. We’re only married on paper, and I’ve already made it clear that we shouldn’t interfere with each other’s lives. Kung puwede rin na huwag na kaming tumira sa iisang bubong.” Pagkatapos nitong sabihin ang mga katagang iyon ay napatayo na si Ate D. Walang pagdadalawang isip na sinampal niya ito at ako naman ay napasinghap, dahil sa gulat.

“Wow! Just wow little brother! You don’t want to share your room with her because of your mistress! Remember brother, I have an eyes on you. Akala mo hindi ko alam na pumunta rito ang kabit mo kahapon?! May nangyari ba sa inyo habang nandito ang asawa mo?!”

Dahil sa marahas na pagtayo ng asawa ko ay bumagsak ang inuupuan niya.

“Wala! I already told her na walang nangyari sa amin ni Arjana!”

“Hindi ako tanga para paniwalaan pa ang mga sinasabi mo! Hindi na kita kilala, Dervon!”

“Fine! Isipin niyo ang gusto niyong isipin! Wala na akong pakialam pa!” sigaw niya. Pulang-pula na ang magkabilang pisngi niya at maski ang ugat sa kaniyang leeg ay bunabakat na rin. Mahigpit na nakakuyom ang kaniyang kamao.

“Where the he are you going?!”

Sumulyap ito sa akin at napangisi pa siya. Ako naman ay bayolenteng napalunok lang. “Honeymoon,” mariin na sagot niya sa ate niya kasabay nang paghila niya sa aking pulso.

Hindi na ako nakapagprotesta pa. Nagmamadali na rin kasi siya at diretso kaming pumasok sa kuwarto niya. Marahas niya rin akong binitawan.

“Pack my things, tutal asawa naman daw kita. Pupunta tayo sa lugar na wala roon ang ate ko. She’s getting into my nerves. This is the first time that she slapped me hard, fuck it!” Napasabunot pa siya sa buhok niya.

Salubong ang kaniyang kilay at napapatiim bagang pa siya. Halata sa hitsura niya ang iritasyon. “Ano pa ang tinatayo mo riyan?! Mag-impake ka na ng mga gamit natin!”

Mabilis din akong kumilos, sa takot na masigawan pa niya ako. Kung ano lang ang nakikita ko na mga gamit niya ay iyon lang ang inilagay ko sa traveling bag niya.

“Uhm, Dervon. Tapos na,” pagkuha ko ng kaniyang atensyon.

“We’re going then,” malamig na sabi niya at inagaw sa akin ang bagahe niya. Kasama na rin iyong akin na itinabi ko sa gilid ng kama kagabi.

Natuwa ako, kasi dinala niya iyong maleta kong dinala rin ng ate kaniya kanina.

Pagkalabas namin ni Dervon ay nadatnan namin si Ate D sa sala. Tahimik lang itong nakaupo. Tumayo siya nang makita niya kami at pinagkrus pa ang magkabilang braso niya. Tinaasan niya ng kilay ang kapatid niya.

“Siguro, kung hindi ako pumunta rito ay baka hindi kayo aalis dito, ’no?” sarkatiskong tanong niya kay Dervon.

“Shut up, ate. Lock my door before you leave,” supladong utos niya at nauna nang lumabas.

Inirapan na lang siya ng ate niya at naglakad ito palapit sa ’kin. “Aurora. Kapag may ginawang hindi maganda sa ’yo ang asawa mo. Don’t hesitate to call me, okay? If you have a problem just call me. One call away lang ako,” she said gently. Nakikita ko sa mga mata niya ang pag-aalala.

“Sige po, Ate D,” tumatangong sagot ko.

“Let’s go!” sigaw ni Dervon na hindi pa tuluyang nakalalabas. Nasa pinto pa rin kasi siya.

“Sige na, lakad na. Basta narito lang ako,” nakangiting saad niya saka ako niyakap na mabilis ko namang ginantihan.

“Thank you again, Ate D,” sambit ko at kumalas na sa yakapan namin.

Mabilis na naglakad ako palabas ng condo at sumunod kay Dervon, na nasa elevator na ngayon at naghihintay na sa akin.

Napalunok ako nang tiningnan niya ako nang masama at basta na lamang niya sinipa ang maleta ko. Hinawakan ko agad ito para hindi tuluyang matumba.

“May sarili ka namang kamay kaya dalhin mo na lang ang gamit mo.”

Ano pa nga ba ang magagawa ko?

NANG tuluyan na kaming nakarating sa parking lot ay naglakad siya palapit sa kulay pulang kotse. Ito ang sinakyan namin kahapon. Tahimik na sumunod lang ako.

Nang nasa tapat na kami ng kotse niya ay kunot ang noong pinanood ko lang siya na sumakay sa driver seat na hindi man lang ako inaya na pumasok na rin. O hindi man lang ako pinagbuksan ng pinto.

Oh well, hindi pala siya gentleman.

“What are you still doing there?!” Napapitlag pa ako sa lakas ng boses niya at natatarantang bubuksan ko na sana ang pinto nang sumigaw na naman siya. “Sa backseat ka sumakay!”

“Hindi mo naman ako kailangang sigawan! Hindi ako bingi!” sigaw ko rin sa kanila pabalik at kamuntikan ko nang sipain ang pinto ng kaniyang sasakyan. Dahil na rin sa inis na nararamdaman ko.

Katulad nang kahapon ay mabilis din ang pagmamaneho niya. “Slow down!”

Hindi niya ako pinansin at talagang nananadya siya. Mas bumilis pa kasi ang pagda-drive niya. Walang pakialam kung maaaksidente kaming dalawa. Nagtataka ako kung bakit siya naging doctor.

Ipinikit ko na lang ang mga mata ko, ngunit mayamaya ay naramdaman ko ang paghinto nito.

Umawang ang labi ko nang makita ko kung sino ang sumakay at umupo sa tabi niya. Kaya naman pala ayaw niya akong umupo roon.

“Hi, baby,” bati ng babae sa nakaiinis nitong boses.

“Hello,” tipid na sambit lang ni Dervon. Ibang-iba siya, ibang-iba siya kung kaharap niya ang babaeng ito.

Nang akma siyang hahalikan nito nang mabilis siyang umiwas.

“Baby,” sambit ng babae at hindi niya ito pinansin. Muli siyang nagmaneho.

Kahit papaano ay gumaan ang bigat sa aking dibdib. Natuto na siya na hindi niya dapat ginagawa iyon kapag kasama nila ako.

Tapos ang babaeng ito ay sinasadya niya na huwag akong pansinin. Na parang hindi ako nag-e-exist sa mundo.

Umpisa pa lamang ito. Ito ang unang araw namin bilang mag-asawa, pero hindi na maganda ang relasyon namin. Paano pa kaya sa mga susunod na araw? Hindi ko na alam kung may mangyayari bang himala.

ILANG oras ang biniyahe namin at dumating din kami sa destinasyon namin.

“Na-miss ko ang Paradise Island na ito, baby,” malambing na saad ng girlfriend ni Dervon. Umikot ang aking mata.

Girlfriend? Hindi na siya matatawag na ganoon. Isa na siyang kabit dahil may asawa na ang inakala niyang boyfriend pa niya.

Muli ay tahimik lang si Dervon. Ni hindi niya sinagot ang babae at basta na lamang siyang bumaba.

Umibis na rin ako dahil wala naman akong maaasahan sa kaniya. Mas inuuna niya ang babae niya kaysa sa akin na asawa niya.

Tumingin pa siya sa akin. “Bahala ka na ring mag-check in ng sarili mong hotel room,” sambit niya.

Tumango na lamang ako bilang tugon at saka siya humakbang palayo. Napanguso ako dahil sa paghahabol ng babae. Hindi ito nag-abalang dalhin ang gamit ng kaniyang kabit. Tsk.

Ano ba ’tong napasukan ko? Hey, Papa God. Bakit naman ganito ang ibinigay mong bagong buhay ko na kasama ang asawa ko?

Why? Dahil ba na masama akong tao? Hindi ganito ang gusto kong buhay.

Gusto ko ang buhay na masaya. Iyong normal at simpleng buhay lang naman ang hinihiling ko. Iyong buhay na may magmamahal sa akin at mag-aalaga. Hindi ganito na puro pasakit lamang ang mararamdaman ko.

Napatawa na lang ako nang mapakla. Asa pa naman ako.

Paradise Island, this is one of my favorite place because this island is mine. What a coincidence. Dito ba sila unang nagkita?

Binitbit ko na lamang ang maleta ko. Hindi ko na kailangan pang mag-check in. May sarili akong penthouse sa hotel ko.

Unang araw namin bilang mag-asa at ganito pa kami. Ang asawa ko na may kasamang kabit at parang tinapon lang ako sa basurahan.

Fuck this life...

Sa penthouse ko ay ibinagsak ko ang aking katawan sa malambot na kama at bumuntong-hininga na naman ako.

I closed my eyes at inisip ang puwedeng mangyari sa relasyon namin. Baka magiging mabait pa sa ’kin ang asawa ko. Asawa ko, ang sarap pakinggan kung hindi lang siya gago.

Well, gagawin ko ang lahat maging mabait lang siya sa ’kin and I’ll make him fall for me. Swear!

Napangiti ako sa naisip ko.

Ilang sandali pa lamang ay bumigat na ang talukap ng mga mata ko at tuluyan na akong dinala nang kaantukan ko.