LOGINChapter 54 Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin. I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo. “Mommy...” “How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako. “Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso
Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah
Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah
Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah
Chapter 54 Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin. I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo. “Mommy...” “How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako. “Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig n
Chapter 53“Paano nangyari iyon, Aurora?” he asked, namamaos pa ang boses niya. Lumayo ako sa kaniya at bumuntong-hininga. “I admit that four years ago, I met this stranger at may nangyari sa amin, but I didn’t even know na si Johny Reyes Merced pala ang stranger na nakilala ko,” aniko and I shrugged my shoulder. Parang wala lang ang nangyari sa akin. Dahil sa nangyaring iyon ay dumating sa buhay ko ang dalawa kong anak. Oo, ang dalawang batang iyon ang matagal ko nang hinahanap. “Y-you actually...”“Johnrey is my son, DV.”“How come that you lost him?”“I don’t even know.”Halos hindi ko na nga maalala ang nangyari at ’di ko naman na ini-expect na siya pala ang nakilala kong si Drunk? But why do I have this feeling na hindi siya?“So, ikaw pala ang may sabit sa ating dalawa, “I married a girl who happened to be the mother of that kid. This is... ridiculous!” Napangisi ako nang tumaas ang boses niya.“So, what? What will you do now?” mapanghamon kong tanong sa kaniya, at tinaasan
Chapter 19: GatheringFive days later, I was heading home because my sister-in-law said DV was coming back today. I was excited to see him, even though he’s always a bit cold and distant with me.Kaso kung minamalas ka nga naman. May emergency sa isang hotel branch ko sa America. At kailangan ako r
Chapter 20. It’s over“MABAIT ba ’yong Arjana, Haze?” I asked him. Curious din ako kung paano siya nagustuhan ng asawa ko.Oo nga’t mukha naman siyang mabait, mahinhin at parang ang inosente rin. Pero hindi mo naman mapagkakaila na lahat ng mga tao ay kaniya-kaniyang tinatagong ugali. Iba sa ipinap
Hindi ako nakasagot. Sumasakit ang ulo ko at mas nakararamdam ako nang matinding panlalamig. Wala rin ako sa mood na magpaliwanag at kung ano man ang paniniwala niya ay wala na rin akong pakialam pa roon.Sinalubong ko lang ang malamig niyang mga mata at naputol lang ’yon nang tumunog ang cell phon
Chapter 15: Visited“FINALLY, I can rest now,” nakangiting sambit ko. Inilapag ko lang sa sahig ang bagahe ko at saka ako humiga sa sofa.Nakakapagod nga talaga ang nangyari ngayon, maraming ganap at gugustuhin mo na lang matulog buong araw. Nang pumikit ako ay madali lang akong nakatulog.Naalimpu







