Kabanata 5

Si Aslan naman ay kanina pa tingin ng tingin mula sa kabilang table. Sobrang sakit sa mata ang nakikita niya. Ang sweet-sweet ng mga ito na para bang isang perfect family. 

Hindi niya namalayan na sobrang higpit na pala ng pagkakahawak niya sa kutsara. He had to admit, naka-move on na nga talaga sa kanya si Kasumi. Habang naiisip niya yun, talagang na-de-depress siya. Tatayo na sana siya para umalis at humithit ng sigarilyo nang biglang dumating si Margareth.

"Aslan," tawag nito sa kanya. 

Agad na tumakbo si Akiro kay Margareth, masayang-masaya nang makita ang babae. "Tita Margareth! Buti dumating ka na, nagugutom na po ako eh! Nag-order po ako ng paborito mong carbonara!"

Niyakap ni Margareth ang bata at hinalikan ang ulo nito. “Sorry na, baby at ngayon lang. Napakabait mo talaga sa akin! At dahil diyan may binili akong gift para sa’yo, sana magustuhan mo. Latest toy car iyan!” 

"Wow! Thank you, Tita! The best ka talaga!"

Sinadya ni Akiro na lakasan ang boses at tinitigan ang ina sa kabilang table. Gusto nitong kunin ang atensyon ng ina ngunit hindi man lang tumingin si Kasumi sa kanila. Busy naman ito sa pagpapakain kay Kira. Dahil doon, nainis lalo si Akiro kung kaya’t hinila nito ang kamay ng Tita Margareth nito.

“Tita, kapag kinasal po kayo ni Daddy, ikaw na ang magiging Mom ko! Ikaw na po ang magiging favorite Mom ko!”

Si Margareth na nagustuhan ang sinabi ni Akiro ay ngumiti ng matamis. “Oo naman, baby. I will be the best Mommy for you!”

Umupo si Margareth sa tabi ni Aslan at nagtanong. "Aslan, okay ka lang? May nag-complain na naman bang guro sa’yo tungkol kay Aki? Normal lang naman para sa mga bata ang makulit, huwag kang mag-alala."

Tumingin lang si Aslan kay Margareth. “Huwag mo siyang i-spoil at baka idala pa niya ito sa pagtanda. Tingnan mo siya, he’s causing trouble every day. Laging nakikipag-away sa mga kaklase kung kaya’t palaging pinapatawag ang magulang niya.”

“Okay! Okay, mag-iingat na ako sa susunod, hindi ko na rin siya masyadong i-i-spoil-in. Huwag ka ng magalit, kumain na lang tayo…” Hahawakan na sana ni Margareth ang kamay ni Aslan ngunit bigla itong umiwas. 

Malapit lang ang table nina Kasumi kung kaya’t rinig na rinig nito ang pag-uusap nila. Talagang pinaparinig din kasi ni Margareth ang usapan nila. Kung noon, talagang maiinis at magwawala si Kasumi ngunit ngayon, hindi na rin siya naapektuhan. Napaka-cheap lang ni Margareth para gawin lang ito sa kanya. Pagselosin siya? Asa!

Biglang natapunan ng juice si Kasumi dahil natabig ng kanyang anak na si Kira ang baso. Doon lamang siya natauhan, bigla siyang tumayo at pumunta sa CR upang linisin ang juice sa kanyang damit. 

Pagharap niya sa salamin, nakatayo na sa likod niya si Margareth.

Nakangisi lamang ito sa kanya. "Kasumi," bati nito. "Kamusta? Buhay ka pa pala?"

Pinunasan ni Kasumi ang damit niya. "Oo naman at okay na okay ako."

Pilit na tumawa si Margareth. "Nakita mo naman siguro kung gaano ako ka-close sa mag-ama mo? Tanggapin mo ng talo ka na at akin na sila. Hindi ka ba magagalit?"

Tinapon ni Kasumi ang tissue sa basurahan, humarap sa babae at tiningnan lamang ito ng seryoso. "Bakit naman ako magagalit?" tanong niya.

Ngumiti siya nang matamis at nagpatuloy. "Diba dapat magpasalamat pa ako sa'yo? Kasi ikaw ang taga-kolekta ng basura ko."

Namula ang mukha ni Margareth sa inis. "Anong sabi mo?!"

"Sabi ko," ulit ni Kasumi, "Yung asawang tinapon ko na, pinulot mo. Yung anak na tinuruan niyong maging bastos, sa'yo na rin. Bagay kayo."

"At isa pa, apat na taon na kaming hiwalay pero bakit hindi ka pa rin niya pinapakasalan? Oops! Mukhang hindi ka naman pala ganun ka-importante sa kanya."

Nanlaki ang mata ni Margareth nang marinig ang sinabi niya. "Ang kapal mo!! Akala mo ba mahal ka niya dati? Pwes, magising ka sa katotohanan, alam mong nabuntis ka lang dahil lasing siya noon!” 

Nang marinig ni Kasumi ang sinabi ni Margareth, para siyang sinampal ng napakalakas. Totoo naman talagang nabuos si Akiro dahil lasing sila pareho ni Aslan noon. 

Sa oras na yun, gusto sana niyang ipalaglag ang bata dahil ayaw niyang isipin ng mga tao na isa siyang gold digger at gagamitin lang niya ang anak niya para makapasok sa pamilya ni Aslan pero pinigilan siya ng lalaki at pinakasalan pa. Naging responsibilidad sila ni Aslan at nang matapos silang magpakasal, talagang sobrang maalaga ito sa kanila ng anak niya. He was a good husband and a good father. 

Kahit na nalaman niya na ginawa lang nito yun para kay Margareth. 

“Akala mo ba may paki pa ako? Kahit ano pang rason pa ‘yan, hindi mo maikakaila na nauna ako sa kanya,” matapang na sabi ni Kasumi sa babae. 

Biglang may inabot sa kanya si Margareth, isang medical report yun kung kaya’t binasa niya.

Medical record yun ni Margareth na nakasaad pa’y dahil sa aksidenteng natamo ay hindi na ito makaka-conceive pa ng anak.

"Gets mo na ba?" ngisi ni Margareth sa kanya. "Nung nalaman ni Aslan na baog ako, nangako siya na bibigyan niya ako ng anak. Kaya ka niya pinakasalan at kaya ka niya binuntis, dahil yun sa akin, Kasumi!”

Biglang huminto ang mundo ni Kasumi, nakaramdam siya ng kirot habang nakatingin sa medical record na hawak-hawak niya. Hindi dahil sa iniwan siya ng lalaki kung ‘di dahil buong buhay niya na kasama si Aslan ay isang malaking kasinungalingan pala.

Ang pag-ibig niya, ang sakripisyo niya at ang pangarap niya. Lahat 'yun, pinagtawanan lang nila.

Pero hindi siya iiyak. Hindi sa harap ng bruhang 'to.

Nang makita ni Margareth na medyo naapektuhan si Kasumi ay agad na tinaas nito ang kilay. “Lahat ng nangyari sa inyo ay setup lang! Kung sabagay, sino ba naman ang papatol sa isang sekretarya lang ‘di ba? Kasumi, sa araw na pumasok ka sa kompanya ng mga Anderson, namuhay ka na bilang anino ko. Isang panakip-butas para maligtas lang ako at magbubuntis ng magiging anak ko. Sa simula hanggang huli, isa ka lang namang kasangkapan para kay Aslan. Ano nga ba ang karapatan mong magtapang-tapangan sa harapan ko?”

Gustong matawa ni Kasumi, akala niya mas masakit na ang lokohin ni Aslan pero may mas sasakit pala, ang katotohanang naging baby maker lang pala siya. Akala niya dahil sobrang buti nito sa kanya ay gusto na rin siya ng lalaki pero ang tanga niya para maniwala roon. Sobrang pathetic, Kasumi!

Ngumiti si Kasumi nang mapait. "So isang tool lang pala ako?"

"Oo. Ginamit ka lang niya. Tapos nung wala ka nang silbi, tinapon ka na na parang basura."

Tumawa lang si Kasumi, isang tawang puno ng pang-aasar.

“Kahit ano pang rason iyan, hindi pa rin maalis na ako ang naging unang babae ni Aslan at ako ang totoong nanay ni Akiro. Hindi mo na yun mababago pa, Margareth.”

Kinuyom ni Margareth ang kamao dahil sa inis. “Ano naman? Akin na sila ngayon, iniwan mo na sila noon pa man at kinamumuhian ka na nila ngayon. Para sa kanila, isa ka ng walang silbi, isang basura na kailangang itapon sa basurahan!”

Napaismid si Kasumi, “Hindi naman ako gumastos ng kahit piso pero nakama ko naman ang Top 1 Bachelor ng bansa gabi-gabi. Sobrang nag-enjoy ako sa kanya, Margareth. Sino ba naman ang hindi? Gwapo, talented at masarap pa sa kama si Aslan. Bonus na nagkaroon kami ng anak at si Akiro yun. Hindi ba’t sa akin pa rin ang huling halakhak?”

Tama si Kasumi, sino ba naman ang hindi mag-e-enjoy sa isang lalaking katulad ni Aslan? Lahat ng babae sa mundo ay nagkakandarapa sa lalaki pati na siya. Lahat gustong tikman ito, kaya nga labis ang selos ni Margareth kay Kasumi. 

Hindi niya matanggap sa loob ng ilang taon, kinakama nito ang isang babaeng katulad ni Kasumi. Si Kasumi lang talaga at wala ng iba. Apat na taon na silang engage ni Aslan pero hindi man lang siya ginagalaw ng lalaki. Ang konti nga lang ng physical touch nilang dalawa. 

Paanong hindi siya magseselos kay Kasumi?

Namula si Margareth sa galit. "Ang kapal mo! Walang hiya ka!"

"Mas walang hiya ka. At least ako, naka-score, ikaw? Apat na taon na kayong engage pero hindi pa rin kayo kasal? Baka naman, hindi ka masarap kasama o baliktarin natin, sa kama?” 

Matapos na sabihin yun ay iniwan na ni Kasumi si Margareth sa loob na umuusok na ang ilong sa galit. Ngayon lang napahiya ng ganito ang babae at kay Kasumi pa talaga! 

“Kasumi, humanda ka. Pagbabayaran mo ang ginawa mo sa akin ngayon!” bulong ni Margareth sa sarili.