บทที่ 2 ทำเครื่องหมาย

บทที่ 2 ทำเครื่องหมาย

“ใครจะกล้าเดินหนีคนสวยได้ลงคอ”

“คนสวย?” คำพูดของเขาเล่นเอาไออุ่นตกตะลึง มองดวงตาคมที่เปลี่ยนไปด้วยความสับสน ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบ รู้สึกมวนท้องน้อยอย่างน่าประหลาด เขายังไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอยังใจสั่นจนอยากเป็นลม คิดดูแล้วกัน

“ใช่ครับ..สวยมาก” จิรกรยิ้มอบอุ่นเมื่อเห็นตากลมโตมีแววหวั่นไหวอย่างมหาศาล

ไออุ่นรักเขา..เขารู้ รู้มาตั้งนาน

“แล้ววันอื่นอุ่นไม่สวยเหรอคะ พี่ถึงเดินหนีตลอดเลย” เธอทำใจกล้าวางมือบนหน้าอกแกร่ง เชิญชวนยั่วยวนอย่างเงอะงะ แต่ก็น่ารักน่าเอ็นดูในสายตาหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์

“อุ่นสวยทุกวัน แค่วันนี้สวยถูกใจพี่มาก”

“อ้อ..แบบนี้นี่เอง” หญิงสาวกัดริมฝีปากพร้อมคิดอย่างลิงโลด เธอมาถูกทางแล้ว จิรกรชอบให้เข้าหาแบบถึงเนื้อถึงตัวอย่างที่สิรินาถพูดไว้ไม่มีผิด

“มากับเพื่อนหรือมากับ..”

 จิรกรเว้นวรรคพร้อมกวาดตามองเนินอกขาวเนียน หน้าอกหน้าใจเกินตัวถูกรัดแน่นจนเขาเกรงว่าชุดจะปริแตกเอาได้

น่ารัก น่าเอา อย่างที่ธันวาพูดกรอกหูอยู่ทุกวัน จะเป็นไรไหมหากพาแม่กวางน้อยในร่างเซ็กซี่ไปนั่งร่วมโต๊ะ ทรงนี้น่าจะมีหนุ่มจ้องจะงาบอยู่แน่นอน

ไม่อยากกินน้องสาวแฟนเก่าน่ะใช่ แต่ยกเว้นตอนอยากชนะไอ้พวกเสือหิวในคลับ เขาก็ดันชอบประกาศศักดิ์ดาเสียด้วยสิ ไม่ได้หวงแต่อยากบอกพวกมันว่าคนนี้ห้ามยุ่ง

“อุ่นมากับนาถ แต่บอกให้กลับก่อนได้ อุ๊บส์!!” ไออุ่นรีบปิดปากทำตาโต เมื่อรู้ตัวว่าพูดเพ้อเจ้อ เขายังไม่ชวนไปไหน เธอก็ออกตัวแรงเสียแล้ว แบบนี้จิรกรจะหนีอีกหรือเปล่า

แต่ไม่ใช่..

“บอกให้เพื่อนกลับไปก่อน แล้วไปนั่งกับพี่”

“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้างึก ๆ อย่างไม่ต้องคิดเยอะ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ ยังไงก็ต้องรีบคว้า

“ก่อนไปพวกเรามาทำเครื่องหมายกันดีกว่า”

“อะ!! พี่จะทำอะไรคะ!!”

“นิ่งไว้ครับ”

“อื้อ!!” หัวใจดวงน้อยหล่นวูบเมื่อรู้สึกเจ็บแปลบบนต้นคอ รับรู้ถึงแรงดูดจากนั้นก็ขนลุกซู่เมื่อถูกปลายลิ้นร้อนเลียเบา ๆ คล้ายปลอบโยน ไม่นานเขาก็ย้ายตำแหน่ง ดูดอีกครั้ง ทำซ้ำ ๆ อยู่หลายตำแหน่ง ก่อนจิรกรจะเงยหน้าขึ้นแล้วส่งยิ้มละลายใจให้เธออย่างมีเสน่ห์

“คือมัน..” น้ำเสียงของเธอสั่น เริ่มหวาดหวั่นกับสายตาที่แทบจะกลืนกินของเขา ยิ่งร่างสูงกำยำเบียดแนบชิด หัวใจก็เหมือนจะระเบิดออกมา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก บทจะได้ใกล้ชิดก็เร็วจนตั้งตัวไม่ทัน

“ทำเครื่องหมายไงครับ พี่บอกอุ่นแล้วนะ เจ็บเหรอ? หรือรู้สึกอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าตามอารมณ์ที่ก่อเกิด พอใจที่ได้ลิ้มชิมรสเนื้อกวางน้อย กะจะไม่ถึงเนื้อถึงตัว ทว่าความเย้ายวนก็ดึงดูดให้เขาต้องทำ

หากเธอยอมคืนนี้คงได้เอาสักยก หรือไม่ก็สองสามยก แต่ยังมีก้างอย่างแก้วตารออยู่ที่โต๊ะ การทำรอยบนคอไออุ่นก็น่าจะไล่แก้วตาทางอ้อมได้ไม่ยาก

เขาเริ่มรำคาญ เพราะแก้วตาลีลาจนไม่อยากสานต่อ พาผู้หญิงอีกคนมาแทนอีกคนก็เป็นความคิดที่ไม่เลว อย่างน้อยไออุ่นก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในเวลานี้ ส่วนแก้วตาเขาไม่อยากได้แล้วล่ะ น่าเบื่อ!

“ไม่เจ็บค่ะ” เธอส่ายหน้า

“ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ” จิรกรดึงมือเล็กมากุม จากนั้นก็พาเดินไปด้วยกันแต่คนตัวเล็กขืนตัวไว้

“อุ่นขอแชตบอกนาถก่อนนะคะ”

“ได้สิครับ”

แต่ก่อนจะได้แชตไออุ่นก็ถูกจิรกรดึงเข้าหาในตอนที่มีคนเดินเบียด เขาโอบกอดร่างอ้อนแอ้นไว้เต็มวงแขน หญิงสาวตกใจเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ตั้งสติได้ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มาพิมพ์ข้อความบอกเพื่อน ซึ่งสิรินาถก็ตอบกลับทันที พร้อมเห็นดีเห็นงามให้เธอไปกับจิรกรได้เลย ส่วนเจ้าตัวจะให้พี่ชายมารับ เป็นอันรู้กันว่าคืนนี้ต่างคนต่างแยกย้าย

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

ไออุ่นเงยหน้ามองเขาในจังหวะที่เขาก็โน้มตัวลงมาเช่นกัน ความสูงที่ต่างกันมากไม่เป็นอุปสรรคสักนิดในช่วงเวลานี้ กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากลมหายใจของเขาโชยเข้าจมูก แต่เธอไม่นึกรังเกียจเลยสักนิด

“รู้ตัวไหมว่าคืนนี้อุ่นสวยมาก”

จริง ๆ จิรกรอยากพูดว่า ‘น่ากินมาก’ แต่ยั้งปากไว้ทัน

“เอ่อคือ..” คนถูกชมซึ่งหน้าถึงกับไม่เป็น

นี่สินะ..ถึงจะสมฉายาเจ้าชายแห่งสวรรค์ ปากหวาน ยิ้มเก่ง สายตาอบอุ่นดูละมุมละไมจนหัวใจจะล้มเหลวเอาดื้อ ๆ

“สวยมากจริง ๆ” เขาย้ำอีกครั้ง

“อุ่นสวยทุกวันค่ะ แต่พี่ไม่ยอมมองต่างหาก คิก ๆ”

ไออุ่นหัวเราะชอบใจให้กับความมั่นหน้าของตัวเอง จะไม่ให้มั่นได้ยังไง ในเมื่อเธอเป็นถึงเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยเชียวนะ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เข้ามาจีบไม่ซ้ำหน้า แต่ไม่มีใครทำให้หวั่นไหวได้เท่าจิรกรสักคน

“อาจจะใช่ พี่คงตาบอดเอง”

จบประโยคนั้นทั้งคู่ก็จับมือไปที่โต๊ะท่ามกลางความสนใจของหนุ่ม ๆ ที่เล็งไออุ่นไว้ แต่พอเห็นเธอเดินเคียงคู่มากับจิรกรก็ต่างเสียดายกันเป็นแถว

“ยังไงครับเนี่ย?” พอถึงโต๊ะธันวาก็เปิดปากแซวโดยไม่สนแก้วตาจะทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ใกล้ ๆ

“ขยับดิ๊” จิรกรทำเป็นไม่สนใจ ก่อนใช้เท้าเตะขาชาวีร์เบา ๆ เพื่อบอกให้เพื่อนขยับไปนั่งชิดกับแก้วตาที่กำลังบึ้งตึงขั้นสุด เพราะตอนนี้กลายเป็นว่าจิรกรนั่งติดกับไออุ่น ส่วนชาร์วีก็นั่งกั้นกลางระหว่างเธอกับจิรกรอีกที

“สวัสดีค่ะพี่ ๆ อุ่นขอนั่งด้วยคนนะคะ” สาวน้อยยิ้มสดใสพร้อมก้มหัวให้รุ่นพี่ที่นั่งร่วมโต๊ะ

“สวัสดีครับคนสวย ไปไงมาไงถึงได้มากับ..” ธันวาถามไออุ่นแต่ถูกจิรกรพูดแทรกขึ้นมาก่อน

“เงียบเลยมึงน่ะ”

“เอ้า! กูถามน้องไม่ได้ถามมึงไอ้พี่เจค”

“ไม่รู้สักเรื่องคงไม่ตายหรอกมั้ง” จิรกรสวนกลับ แต่ก่อนที่ธันวาจะอ้าปากพูด แก้วตาก็โพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“พาน้องมา? คือยังไงคะเจค แก้วไม่ค่อยโอเคเลยค่ะ”

ประโยคนี้ทำให้ทั้งโต๊ะตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ชาร์วีกับธันวาได้แต่มองหน้ากัน ไออุ่นก็หน้าเจื่อนพยายามหลบสายตาจิกกัดของแก้วตา

ส่วนคนต้นเรื่องกลับยิ้มหวาน ไม่สะทกสะท้านสักนิด เขาเอนตัวด้วยท่าทีสบายพร้อมดึงหญิงสาวข้างกายมาแนบชิดกว่าเดิม ขั้นตอนไล่แก้วตากำลังจะเริ่มขึ้น

“เจค!!” การกระทำและรอยยิ้มของจิรกร สร้างความขุ่นเคืองแก่แก้วตาอย่างมหาศาล แม้แสงจะสลัวแต่เธอเห็นรอยดูดตรงลำคอของไออุ่นชัดเจน

อย่าบอกนะว่าสองคนนี้แอบไปทำอะไรกันตอนที่จิรกรเข้าห้องน้ำ เห็นตาแป๋ว ๆ หน้าตาซื่อ ๆ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะใสนี่เนอะ

หน็อย! อีเด็กแรด!

“ถ้าเจคไม่สะดวกคุยกับแก้วก็บอกตรง ๆ ก็ได้นี่คะ ไม่เห็นต้องพาน้องมาประชดเลย หรือโกรธที่แก้วไม่ยอมไปค้างที่คอนโดด้วย เลยต้องหาคนไปแทน ถ้าเป็นแบบนี้น้องก็น่าสงสารมาก”

“ฉิบหายแล้ว!”

ธันวาขยับปากพูดเบา ๆ พร้อมเลิกคิ้วไปยังจิรกรที่ยังทำหน้าระรื่น ไม่เป็นเดือดเป็นร้อนกับคำพูดของแก้วตา

“ว่าไงคะ? จะไม่พูดหรืออธิบายหน่อยเหรอ”

แก้วตาจ้องนิ่งไปยังหนุ่มสุดหล่อที่เธอกำลังหลงใหลนักหนา ข่าวลือที่ว่าจิรกรไม่ใช่เจ้าชายแห่งสวรรค์เริ่มมีเค้าลางว่าจะจริง คำพูดแสนหวานละมุนหู คงเป็นกับดักไว้ล่อลวงเหยื่อสินะ

“ก็ตามที่เห็นครับ”

จิรกรยืนยันคำพูดด้วยการดึงไออุ่นให้มานั่งตรงหว่างขา โอบกอดร่างเล็กต่อหน้าต่อตาแก้วตาอย่างเป็นธรรมชาติ คล้ายกับทั้งคู่เคยชินกับสัมผัสของกันและกัน

“พี่คะ!” ไออุ่นอุทานเบา ๆ พร้อมเอี้ยวตัวหันไปมอง จากนั้นก็ตาเบิกกว้างเมื่อจิรกรจุ๊บริมฝีปากของเธอเบา ๆ

“ไอ้เหี้ยเจค!!”

 ธันวาเสียงดังขึ้นมาทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก คนที่บอกไม่เอาน้อง แต่ทำไมตอนนี้ถึงนัวเนียปานจะกลืนกิน เขางงไปหมด ไอ้เพื่อนตัวดีมันล้มหัวฟาดพื้นห้องน้ำมาหรือไงวะ

“โอเคเลยค่ะ ถ้าอยากสมสู่จนอดใจไม่ไหว แก้วจะยอมถอยให้” แก้วตาคว้ากระเป๋ามาคล้องไหล่แล้วลุกยืน มองจิกไปยังรุ่นน้องสาวด้วยความหยามเหยียด ก่อนจะทิ้งคำพูดเสียดแทงไว้ตอกย้ำจิรกรให้ฉุกคิด

“แต่แหม..จะเอาทั้งทีก็ให้พ้นน้องแฟนเก่าหน่อยเถอะ คนอื่นจะได้ไม่นินทาว่าฟันทั้งพี่ทั้งน้อง ต่อให้เจคไม่แคร์ แต่มันก็ทุเรศในความคิดของคนส่วนใหญ่ ปากบอกไม่สน ไม่อยากยุ่ง แต่วันนี้ลากน้องมาทำประชดแก้ว โคตรไม่แมนเลย”

“เจ็บไหมล่ะมึง” ชาร์วีพูดเบา ๆ พร้อมหัวเราะในลำคอเมื่อสีหน้าของจิรกรเปลี่ยนไป

“ขอนั่งดี ๆ ได้ไหมคะ แบบนี้อุ่นอึดอัด” ร่างเล็กดิ้นขลุกขลักทว่าถูกกอดแน่นขึ้น ถ้าคำพูดของแก้วตาเป็นความจริงเธอก็ไม่โอเค

จิรกรเอาเธอมาเป็นไม้กันหมาหรอกหรือ?

“มึงปล่อยน้องเถอะ” ธันวาขยับเข้าใกล้ จากนั้นก็กระชากแขนของจิรกรออก แต่ถูกอีกฝ่ายตะคอกแล้วจ้องด้วยสายตาไม่พอใจ

“ไอ้ธัน!! มึงอย่ายุ่ง!!”

“เอ้า! กูเพื่อนมึงนะเว้ย เมาแล้วอย่าเรื้อน”

“เรื่องของกูครับ” ตอบเพื่อนอย่างไม่แยแสก่อนหันมาสนใจคนในอ้อมกอดแทน

“พี่! อื้อ!!” ไออุ่นที่กำลังสับสนถึงกลับตาโต เมื่อถูกล็อกท้ายทอยแล้วเขาก็จูบ เธอดิ้นและร้องอู้อี้ พยายามสะบัดหน้าออก แต่ชายหนุ่มกลับบดเคล้าหนักขึ้น มือแกร่งบีบสันกรามเล็กให้เธอเปิดปากรับเรียวลิ้นร้อน

“อื้อ!!” สัมผัสจากลิ้นส่งผลให้คนไม่เคยมีประสบการณ์ตระหนกตกใจ เขาทั้งดูดทั้งใช้ลิ้นเกี่ยวกระหวัดกวาดต้านไปทั่วโพรงปากนุ่ม ฝ่ามือใหญ่ก็ลูบไล้ไปตามเอวคอด พยายามปลุกเร้าอย่างเต็มที่

แต่ก่อนจะเลยเถิดไปมากกว่าจูบ ไออุ่นก็ถูกชาร์วีดึงให้หลุดออกจากสัมผัสหยาบโลนแสนเร่าร้อน

“มึงจะบ้าเหรอไงวะ!” ชาร์วีดันไออุ่นไปอยู่ด้านหลังพร้อมจ้องตาไอ้เพื่อนหื่นกาม ปกติจิรกรสุภาพกับผู้หญิงจะตาย แต่ทำไมคืนนี้ถึงจูบไออุ่นต่อหน้าคนเยอะแยะ เขาไม่เข้าใจความคิดมันเลยจริง ๆ

“ชาร์..ปล่อยน้องมาให้กู” จิรกรกดเสียงต่ำพลางใช้หลังมือเช็ดน้ำลายออกจากปากอย่างลวก ๆ แสดงความไม่พอใจทางสายตาอย่างไม่ปิดบัง

“ไหนมึงบอกไม่ชอบน้อง แล้วทำไมถึง..”

“พวกมึงไม่ต้องเสือก!”

“เฮ้ย! เมาแล้วก็กลับไปนอน”

ธันวาเข้ามาห้ามทัพ ดูทรงไอ้เจ้าชายแห่งสวรรค์ท่าจะเมาจริง มันถึงหลุดขนาดนี้ ปกติไม่เคยล้วงผู้หญิงต่อหน้าสาธารณชน

“ปล่อยกู” จิรกรสะบัดแขน จากนั้นเอียงคอมองไออุ่นที่ยืนหน้าซีดอยู่ด้านหลังชาร์วี

“หยุดเลยเจค อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ” ชาร์วีพยายามควบคุมอารมณ์ และหวังว่าเพื่อนจะใจเย็นลงเช่นกัน

“เออ ก็ได้ ๆ” คนเมายิ้มมุมปากพร้อมพยักหน้ายอมรับสภาพ

ไม่เอาก็ได้วะ!

“มึงขับรถไหวหรือเปล่า” ธันวาถามคนเมาอย่างเป็นห่วง

“กูจะนั่งแท็กซี่กลับ”

“แล้วน้อง?”

“ฝากพวกมึงไปส่งด้วยแล้วกัน กูไปล่ะ” ร่างสูงเดินออกไปดื้อ ๆ โดยที่ไม่มองหญิงสาวที่เป็นคนพามาเลยสักนิด

ส่วนคนถูกทิ้งก็กัดปากมองตามเขาน้ำตาคลอเบ้า ถึงไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกหมางเมินแต่วันนี้จิรกรทำเกินไป ไออุ่นแทบอยากปล่อยโฮออกมาเสียตอนนี้เลย

“ไอ้นี่มันบ้าเปล่าวะ” ธันวาเกาหัวแกรก หันไปมองไออุ่นอย่างเห็นใจ น้องก็ตัวแค่นี้ ไอ้เจคแม่งโคตรใจร้าย ทำน้องได้ลงคอ สงสารจนอยากเข้าไปโอ๋ แต่ติดที่หญิงสาวเป็นของเพื่อนนี่แหละ

“อุ่นนั่งแท็กซี่กลับเองได้ค่ะ พวกพี่ดื่มกันต่อเลยนะคะ”

แม้หัวใจจะเต้นด้วยความเจ็บปวด ไออุ่นก็ฝืนยิ้มให้ชายหนุ่มทั้งสอง อารมณ์ตอนนี้เหมือนคนขึ้นสวรรค์ แล้วอยู่ดี ๆ ก็ถูกถีบให้ตกลงมา จิรกรไม่เคยใจดีกับเธอสักครั้ง แม้คืนนี้จะเริ่มต้นด้วยความหวัง ทว่าสุดท้ายก็จบด้วยความผิดหวังเหมือนเดิม

“พี่ไปส่งดีกว่า เป็นผู้หญิงนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวมันอันตราย” ชาร์วีเสนอตัว

“แต่ว่าอุ่น..”

“อย่าดื้อเลยครับ พี่เป็นห่วง”

“ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ชาร์”

ไออุ่นเดินตามชาร์วีออกไป ส่วนธันวารอเคลียร์ค่าใช้จ่าย ยังงงกับการกระทำของจิรกรไม่หาย ไม่คิดว่าคนอย่างมันจะกล้าจูบน้องสาวแฟนเก่าต่อหน้าคนมากมาย

ปากบอกไม่ แต่ใจต้องการแน่นอน ไอ้เหี้ยนี่ยิ่งเดาทางยากอยู่

หน้าหล่อ ปากหวาน ดูไม่มีพิษมีภัย แต่เอวแม่งไวฉิบหาย นะขอบอก

.

.

.

                                               .......................................................

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเซต..BAD (มีทั้งหมด 3 เรื่อง)

1. My bad boy สุดร้ายที่รัก

2. My bad Friend เพื่อนร้ายกักขังรัก 

3. My bad love รักสุดร้าย

** ฝากติดตามทั้ง 3 เรื่องด้วยนะคะ **