มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-16
Oleh:  Charuda Singsathon Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
58Bab
372Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"มึงมันหน้าด้าน! แย่งผัวชาวบ้าน!" เสียงแหบพร่าดังเสียดแทงแก้วหู ราวกับมีใครมากระซิบข้างหูด้วยความเคียดแค้นผีร้ายตนนั้นชี้หน้าด่าทอไหมด้วยความเกลียดชัง "กูขอให้ชีวิตมึงมีแต่ความฉิบหาย! เรื่องย่อ ครบรอบวันเกิดอายุ 25 ปีของไหมเธอได้รับการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานจากแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปี หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ใครๆ ก็บอกให้ระวังช่วงเบญจเพสแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะหนักขนาดนี้

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

Clairessa’s POV

The night couldn’t have been better. I had just graduated at the top of my class in software engineering and landed my dream job at Storm Innovations—the company owned by my boyfriend Adrian’s father. Everything in my life was finally coming together. I stood outside Adrian’s apartment, holding a bottle of champagne, excited to tell him the good news and celebrate.

I had planned every detail of the night in my head. We would toast to our future, laugh about the struggles of the past few years, and maybe even talk about taking the next big step in our relationship. I had been dreaming of this moment for weeks, and now that it was finally here, I felt like nothing could ruin it.

But as I reached for the door, my excitement shifted. The door was unlocked.

Adrian was always so careful about security. He’d warned me so many times about locking up and double-checking the door whenever I left. It was one of the things I teased him about, calling him “paranoid.” So why was the door wide open now?

“Adrian?” I called out, stepping inside.

Silence.

Something felt wrong. The living room was tidy, as usual, but the air felt heavy, like the calm before a storm. My heart began to beat faster, but I told myself I was overreacting. Maybe he’d just forgotten to lock up in his rush to get ready for our celebration.

Still holding the champagne, I made my way down the hallway toward his bedroom. My heels clicked softly against the hardwood floor, the only sound in the quiet apartment. That’s when I heard it.

A woman’s soft moans.

At first, I thought I was imagining things, but then Adrian’s voice followed. It was low and rough, almost unrecognizable.

“Do you like that, baby?”

I froze, my entire body going cold.

This couldn’t be happening.

For a moment, I just stood there, my mind racing to make sense of what I was hearing. Maybe it wasn’t what it sounded like. Maybe I was jumping to conclusions. I wanted to believe that more than anything.

But I had to know.

With shaky hands, I pushed the door open.

What I saw knocked the breath out of me.

Adrian was on top of a woman, his body moving against hers in a way that left no doubt about what they were doing. Her bright red nails dug into his back as she moaned his name, her fiery red hair spread across the pillow. I couldn’t see her face, but it didn’t matter. The truth was right in front of me.

The bottle of champagne slipped from my hands, crashing to the floor. The sound was deafening in the silence that followed.

Adrian’s head snapped up. “Clairessa!”

He scrambled off the bed, grabbing for something to cover himself, but I couldn’t bear to look at him. My chest felt like it was caving in, and my legs felt weak.

I couldn’t stay there. I couldn’t face him or the woman he was with. Without saying a word, I turned and ran.

“Claire, wait!” Adrian’s voice was desperate, but I didn’t stop.

Tears blurred my vision as I stumbled down the stairs, my heart pounding so hard it hurt. I didn’t know where I was going. I just knew I had to get out.

When I finally stopped running, I found myself standing at Jessica’s door. My hands were shaking as I knocked, my breath coming in ragged gasps.

The door opened, and Jessica’s face immediately filled with concern. “Claire? What’s wrong?”

I couldn’t hold it in anymore. The tears I had been holding back came flooding out as I stepped inside and threw my arms around her.

“Adrian…” My voice cracked. “I caught him with someone else.”

Jessica stiffened, her arms tightening around me. “What? That bastard!”

“He was in bed with another woman,” I sobbed. “I saw him... with her.”

Jessica guided me to the couch and sat me down, holding me close as I cried. “I’m so sorry, Claire,” she said softly, her voice full of anger and sadness. “You didn’t deserve this.”

“I thought he loved me,” I whispered. “I thought we were happy.”

Jessica pulled back to look at me, her expression fierce. “Listen to me. This isn’t your fault. Adrian is an idiot who doesn’t know what he’s losing. You’ve always been too good for him.”

“But I don’t know what to do now,” I said, my voice breaking again.

Jessica wiped a tear from my cheek. “What you’re not going to do is sit here crying over him. He doesn’t deserve your tears.”

“I can’t help it,” I said. “I loved him. I built my whole world around him.”

“And now it’s time to build a new world—one without him,” Jessica said firmly. “You’ve spent too much time putting him first, Claire. It’s time to put yourself first.”

Her words stirred something inside me. I didn’t want to feel this way—weak, broken, powerless. I wanted to feel strong again.

Jessica stood up and grabbed my hands, pulling me to my feet. “We’re going out tonight. No rules, no regrets. Just you and me, having fun and forgetting about him.”

“I don’t know if I can,” I admitted.

“You can,” she said with a determined look. “And you will. Trust me, Claire. This is what you need.”

I hesitated but then nodded. “Okay. Let’s do it.”

Jessica’s face lit up with a grin. “That’s my girl. And I know just the place—the private billionaire’s club I’ve been telling you about. It’s perfect.”

“Are you sure?” I asked. “That doesn’t really sound like my kind of place.”

“It’s not,” she said, laughing. “But maybe that’s exactly why you need to go. Step out of your comfort zone, Claire. Show the world—and Adrian—that you’re not the kind of woman who stays down.”

I didn’t have the energy to argue. Within minutes, Jessica had transformed me into someone I barely recognized.

The dress she picked was tight and black, with red velvet laces on the sides that clung to my body. It was shorter than anything I’d ever worn, stopping just above my thighs. My makeup was bold, with smoky eyes and bright red lips, and my hair hung in soft waves around my face.

When I looked in the mirror, I barely recognized the woman staring back at me. She looked confident, daring, and fearless—everything I didn’t feel but wanted to be.

The old me was gone. And for the first time, I wasn’t sure I wanted her back.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
58 Bab
บทนำ
"มึงมันหน้าด้าน! แย่งผัวชาวบ้าน!" เสียงแหบพร่าดังเสียดแทงแก้วหู ราวกับมีใครมากระซิบข้างหูด้วยความเคียดแค้นผีร้ายตนนั้นชี้หน้าด่าทอไหมด้วยความเกลียดชัง "กูขอให้ชีวิตมึงมีแต่ความฉิบหาย! ครบรอบวันเกิดอายุ 25 ปีของไหมเธอได้รับการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานจากแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปี หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ใครๆ ก็บอกให้ระวังช่วงเบญจเพสแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะหนักขนาดนี้ นิยายเรื่องนี้แต่งจากจิตการของผู้เขียน ไม่ได้มีเจตนาทำให้ผู้ใดเสียหาย หากท่านอ่านแล้วไม่ถูกจริตเป็นเพราะนักเขียนทำไม่ดีพอโปรดกดออกและเลื่อนผ่านอย่าได้ต่อว่าและซ้ำเติมกันเลย แต่หากถูกใจขอความกรุณากดเข้าชั้น กดติดตาม กดใจและฝากคอมเม้นท์ให้นักเขียนได้มีกำลังใจปั้นงานต่อหน่อยนะคะ ขอบพระคุณมาณที่นี้🙏🙏🙏 นิยายเรื่องนี้เป็นทรัพย์สินทางปัญญาและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดยสมบูรณ์ ลิขสิทธิ์ในงานเขียนนี้เป็นของ [นามปากกา Charuda Sinsathon] แต่เพียงผู้เดียว "ของขวัญวันเกิดครับ" ภพยื่นกล่องของขวัญสีสวยมาให้ไหมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมของเขาเป็นประกายระยิบระยับยามมองมาที่เธอ ไหมรับกล่องนั้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 ลางสังหรณ์
"ของขวัญวันเกิดครับ" ภพยื่นกล่องของขวัญสีสวยมาให้ไหมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมของเขาเป็นประกายระยิบระยับยามมองมาที่เธอ ไหมรับกล่องนั้นมาด้วยหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ภพ แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายและดีกับเธอมากตั้งแต่คบกันมา ทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันเต็มไปด้วยความสุขและความใส่ใจ จนเธอแทบไม่เคยรู้สึกเหงาหรือขาดอะไรเลย "ขอบคุณนะคะภพ" ไหมเอ่ยเสียงหวาน พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสมือของเขาอย่างรักใคร่ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือเมื่อนิ้วของทั้งสองประสานกัน ภพมักจะทำให้เธอรู้สึกพิเศษเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม ไหมค่อยๆ บรรจงแกะห่อของขวัญด้วยความตื่นเต้น ภายในกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม ปรากฏสร้อยคอทองคำขาว จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องประกายสวยงามจับตา "ว้าว! สวยจังเลยค่ะภพ ไหมชอบมากๆ เลย" ไหมอุทานด้วยความประทับใจ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับเมื่อจ้องมองสร้อยคอเส้นนั้น เธอเงยหน้ามองภพด้วยรอยยิ้มกว้าง "ขอบคุณนะคะที่รัก" ภพยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน เขายื่นมือไปปลดสร้อยคอเส้นเก่าที่ไหมใส่อยู่ แล้วบรรจงสวมสร้อยคอพระจันทร์เสี้ยวให้เธออย่า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ขอแต่งงานในงานวันเกิด
เมื่อรถของแพรจอดสนิทหน้าร้านอาหารหรู ไหมก็ต้องตะลึงกับบรรยากาศที่ประดับประดาอย่างสวยงาม ไฟระยิบระยับส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ราวกับเนรมิตสถานที่แห่งนี้ให้เป็นดินแดนแห่งความสุข ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในร้าน เสียงทักทายอย่างอบอุ่นก็ดังมาจากกลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ยืนรออยู่พร้อมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ในมือ ไหมยิ้มแก้มแทบฉีกด้วยความดีใจ เธอไม่คิดว่าเพื่อนๆ จะมากันเยอะขนาดนี้ ขณะที่ไหมเดินทักทายเพื่อนๆ อย่างมีความสุข เธอก็สังเกตเห็นกลุ่มเพื่อนของภพที่ยืนรวมกลุ่มกันอยู่ พวกเขายิ้มแย้มและเข้ามาอวยพรวันเกิดให้เธอด้วยเช่นกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง จนไหมรู้สึกราวกับเป็นคนพิเศษที่สุดในค่ำคืนนี้ ไม่นานนัก ไฟในร้านก็หรี่ลง เสียงดนตรีบรรเลงเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ดังกระหึ่มขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของภพที่ถือเค้กวันเกิดก้อนโต ประดับด้วยเทียนเล่มเล็กๆ ที่ส่องสว่างไสว เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "สุขสันต์วันเกิดนะครับ" ภพเอ่ยเสียงนุ่มนวล หยุดยืนตรงหน้าไหม ท่ามกลางสายตาของทุกคนในร้าน ไหมถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอไม่คาดคิดเลยว่าภพจะเซอร์ไพรส์เธอแบบนี้ ไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ฝันแรกร้าย
พองานเลี้ยงวันเกิดจบลงด้วยความสนุกสนานและคำอวยพรมากมาย ทุกคนต่างทยอยแยกย้ายกันกลับบ้าน แพรอาสาขับรถมาส่งไหมที่คอนโดมิเนียมด้วยความเป็นห่วง "ถึงห้องแล้วโทรบอกด้วยนะแก" แพรบอกลาไหมที่หน้าประตูห้องพัก "จ้า ขอบใจมากนะแพรสำหรับทุกอย่างวันนี้" ไหมยิ้มให้เพื่อนสนิทอย่างซาบซึ้ง ก่อนจะไขประตูเข้าไปในห้อง เมื่อเข้ามาในห้อง ไหมรู้สึกถึงความเงียบเหงาจับใจ เธอรีบตรงไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย หลังจากอาบน้ำเสร็จ ไหมคว้าโทรศัพท์มือถือมาเปิดดู เธอกดเข้าไปในแอปพลิเคชันส่งข้อความ แล้วพิมพ์ข้อความส่งหาภพด้วยความเป็นห่วง [ภพถึงบ้านหรือยังคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่า บอกไหมหน่อยนะ] เธอรอแล้วรอเล่า แต่ก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากภพเลย แม้แต่สัญญาณว่าเขาอ่านข้อความของเธอก็ไม่มี ความกังวลในใจของไหมเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง เธอขมวดคิ้วด้วยความไม่สบายใจ หรือว่าภพจะเจอเรื่องร้ายแรงอะไรกันนะ พ่อแม่ของเขาไม่สบายหรือเปล่า ทำไมถึงรีบร้อนกลับไปแบบนั้น ไหมพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความกระวนกระวาย ความคิดต่างๆ นานาตีกันอยู่ในหัว เธอพยายามโทรหาภพหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีใครรับสาย ความเงียบงันที่ปลายสายยิ่งทำให้ใจของเธอเต้น
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 สิ่งแปลกๆ เริ่มเข้ามา
"ไหม กินไรมายัง ฉันซื้อกาแฟกับขนมปังมาให้กิน แกนะไม่ชอบกินข้าวเช้า" แพรวางแก้วกาแฟร้อนๆ และถุงขนมปังลงบนโต๊ะทำงานของไหมด้วยความเป็นห่วง "ขอบใจมากนะแพร" ไหมยิ้มให้เพื่อนสนิท "มันชินแล้วแก ไม่ค่อยหิวตอนเช้า" "เห้ย!! ไหม คอแกไปโดนอะไรมา เหมือนรอยอะไรรัดคอเลย" แพรสังเกตเห็นรอยแดงจางๆ บนลำคอของไหมขณะที่ยื่นกาแฟให้ เธอรีบถามด้วยความตกใจ "อ๋อ ว่าจะเล่าให้แกฟังอยู่คืองี้ เมื่อคืนฉันฝันเห็นคนท้องแก่ว่ะแก น่ากลัวมาก ในฝันเขาด่าหาว่าฉันไปแย่งผัวชาวบ้าน แถมยังทำร้ายร่างกายฉันอีก มันเหมือนจริงมากเลยนะแพร นี่แกดู พูดแล้วยังขนลุก" ไหมลูบคอตัวเองเบาๆ พลางเล่าฝันร้ายให้เพื่อนฟังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "น่ากลัววะ ผู้หญิงท้องแก่..." แพรฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าเริ่มซีดลงเล็กน้อย "ผีแก ผีผู้หญิงท้องแก่ หน้าตามันน่ากลัวมาก กลิ่นนี้สาปเหม็นติดจมูกเลย ฉันไม่อยากจะเชื่อว่ามันคือความฝัน" ไหมยังคงรู้สึกหวาดผวาเมื่อนึกถึงรายละเอียดในความฝัน "ขอให้ฝันร้ายกลับกลายเป็นดีนะแก วันไหนว่างไปทำบุญกันนะ" แพรจับมือไหมเบาๆ ส่งกำลังใจให้เพื่อน "ขอบใจแกมากนะแพร เออ ลืมๆ ในความฝันตอนที่ฉันเหมือนจะขาดใจตาย อยู่ๆ ก็มีแสงสว่า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ฝันร้ายที่คล้ายความจริง
ไหมพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความกระสับกระส่าย ความเงียบงันหลังสายโทรศัพท์ที่ถูกตัดไปอย่างไร้เยื่อใยยังคงก้องอยู่ในหู ความคิดฟุ้งซ่านถาโถมเข้ามาในหัวเป็นระลอก เธอพยายามหาเหตุผลต่างๆ นานามาอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ความรู้สึกวิตกกังวลก็ยังคงกัดกินหัวใจ ในที่สุด ความเหนื่อยล้าก็เริ่มครอบงำ ไหมค่อยๆ จมดิ่งสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง แต่ความฝันที่ตามมากลับไม่ได้สวยงามอย่างที่หวัง เธอฝันว่าได้ไปเที่ยวในสถานที่สวยงามแห่งหนึ่งกับภพ ทั้งสองหัวเราะพูดคุยกันอย่างมีความสุข แต่แล้วในชั่วพริบตา ภพก็ค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตาของเธอ ราวกับละอองหมอกที่จางหายไปกับแสงอาทิตย์ "ภพ! ภพคะ!" ไหมร้องเรียกชื่อเขาด้วยความตื่นตระหนก พยายามมองหาคนรักในฝูงชนที่เริ่มเบาบางลง เธอวิ่งวุ่นไปทั่ว พยายามคว้าจับใครสักคนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ราวกับว่าเธอเป็นเพียงวิญญาณที่ไร้ตัวตน ไม่มีใครมองเห็น ไม่มีใครได้ยินเสียงของเธอ "ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!" ไหมตะโกนสุดเสียง น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มด้วยความหวาดกลัวและความโดดเดี่ยว บรรยากาศรอบตัวค่อยๆ เปลี่ยนไป ท้องฟ้าที่เคยสดใสกลับกลายเป็นสีเทาทะมึน เมฆดำทะมินเริ่มก่อตัวปกคลุมไปทั่ว ร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 การหักหลังที่เจ็บปวด
ในอีกฟากฝั่งหนึ่ง ที่ภพหายตัวไปอย่างลึกลับหลังจากคืนที่ขอไหมแต่งงาน ความจริงเบื้องหลังนั้นไม่ได้สวยงามเหมือนคำโกหกที่เขาสร้างขึ้น เขาไม่ได้กลับบ้านไปคุยกับพ่อแม่อย่างที่เคยบอกไหมไว้ แต่เป็นเพราะ ริน ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ได้จับได้ถึงความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างภพและไหมจนได้ บรรยากาศภายในบ้านหรูเงียบสงัด แปรเปลี่ยนเป็นสนามรบแห่งอารมณ์อย่างรวดเร็ว เสียงตวาดและข้าวของที่ถูกปัดตกดังสนั่นไปทั่ว "นี่ริน คุณเลิกตามติดผมสักทีได้ไหม!" ภพตะโกนด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเครียด เขาพยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ภายใน "ทำไม! ทำไมฉันต้องเลิกตาม! หรือว่าคุณจะรีบไปหาอีผู้หญิงคนนั้นอีก!" รินตอกกลับเสียงแหลม ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความโกรธและเสียใจ เธอจ้องมองสามีราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ผมบอกคุณแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับไหม! ไหมเขาไม่รู้ว่าผมมีคุณ!" ภพพยายามอธิบาย แต่เสียงของเธอก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ "โกหก! คุณมันโกหก! ถ้าไม่เกี่ยวกับมันแล้วทำไมคุณถึงต้องปิดบังฉัน! ทำไมถึงต้องนอกใจฉัน!" รินโต้แย้งอย่างไม่ยอมแพ้ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บปวด "คุณให้เวลาผมหน่อยได้ไห
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 อย่างน้อยยังมีความอบอุ่น
ไหมต้องเผชิญกับฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอติดต่อกันมาเกือบสัปดาห์ ภาพผีท้องแก่และการถูกทำร้ายในความฝันนั้นช่างสมจริงและน่าหวาดผวา จนส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกายและจิตใจของเธออย่างหนัก เธออ่อนเพลีย เหนื่อยล้า นอนไม่หลับ และหวาดผวาอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดก็ไม่สามารถไปทำงานได้ แพรเพื่อนสนิทของไหมรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมาก สภาพของไหมดูทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าซีดเซียว ใต้ตาคล้ำ ดวงตาเหม่อลอย ราวกับคนไม่ได้พักผ่อนมานานแรมเดือน อาการของไหมดูแปลกประหลาด คล้ายกับคนที่กำลังถูกคุณไสยมนต์ดำเล่นงาน ยิ่งเมื่อรวมกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของภพ แฟนหนุ่มของไหม ยิ่งทำให้แพรรู้สึกใจคอไม่ดี เธออดคิดไม่ได้ว่าเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับไหมอาจเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของภพ ถึงแม้สภาพร่างกายจะดูอ่อนแอและทรุดโทรม แต่ด้วยพื้นฐานที่เป็นคนสวยของไหม ก็ยังคงมีเค้าความงามหลงเหลืออยู่ เพียงแต่ความสดใสและมีชีวิตชีวาได้เลือนหายไป เหลือไว้เพียงใบหน้าที่อ่อนล้าและดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว... แพรตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไม่ปล่อยให้ไหมต้องเผชิญกับเรื่องนี้เพียงลำพัง เธอต้องหาทางช่วยเหลือเพื่อนรักของเธอให้ได้... "ไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ชายที่เคยช่วยในครานั้น
เมื่อเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงกลางดึกสงัด พ่อและแม่ของไหมที่นั่งเฝ้าอาการลูกสาวด้วยความอ่อนเพลียก็ผล็อยหลับไปในที่สุด เสียงหายใจแผ่วเบาดังเป็นระยะภายในห้องพักผู้ป่วยอันเงียบเชียบ แต่สำหรับไหม ความสงบนั้นกลับเป็นเพียงภาพลวงตา เธอนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายรู้สึกถึงบรรยากาศที่กดดันและเย็นยะเยียบอย่างประหลาด ราวกับมีใครบางคนหรือบางสิ่งบางอย่างจ้องมองเธออยู่ ความรู้สึกไม่ปลอดภัยกัดกินจิตใจจนเธอไม่กล้าแม้แต่จะหลับตา ในที่สุด ไหมก็ตัดสินใจลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เธอพนมมือขึ้น สวดมนต์บทที่คุ้นเคย หวังว่าเสียงสวดจะช่วยขับไล่ความหวาดกลัวและนำความสงบมาสู่จิตใจที่กำลังสั่นคลอน แต่แล้ว... ในขณะที่เธอกำลังท่องบทสวดอยู่นั้นเอง ไฟในห้องก็ดับวูบลงอย่างกะทันหัน ความมืดมิดเข้าปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง ไหมตกใจสุดขีด รีบร้องเรียกพ่อกับแม่ด้วยเสียงที่สั่นเครือ แต่ดูเหมือนท่านทั้งสองจะหลับสนิท ไม่ได้ยินเสียงเรียกของเธอเลย ความมืดมิดปกคลุมอยู่เพียงครู่เดียว ไฟในห้องก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง และสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไหมในแสงไฟนั้นก็ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ที่ปลายเตียง ร่างกายโปร่งแสง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 พ่อครูขุนศึก
ณ บ้านเรือนไทยโบราณหลังใหญ่ ปลูกลึกเข้าไปในความเงียบสงัดของท้ายป่าช้าหลังหมู่บ้านผักตบ จังหวัดอุดรธานี แสงอาทิตย์ยามบ่ายแก่ส่องลอดเรือนยอดลงมากระทบผืนไม้สักขัดเงา ขุนศึก ชายหนุ่มวัย 35 ปี ผู้มีรูปลักษณ์ราวเทพบุตรจุติ ผิวขาวผ่องตัดกับเส้นผมดำขลับ ดวงตาดำคมกริบราวกับนิลกาฬ ทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นชาจนผู้คนรอบข้างต่างเกรงกลัว กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นเรือน "ของมันแรงจริงๆ... แรงจนน่าตกใจ... ข้าคงช่วยเอ็งได้แค่นี้..." พ่อครูหนุ่มพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงทุ้มนุ่มแฝงไว้ด้วยความหนักใจเล็กน้อย ก่อนหน้านั้นเพียงครู่ ขุนศึกกำลังถอดจิตท่องไปยังมิติแห่งวิญญาณ เพื่อร่ำเรียนและฝึกฝนวิชาอาคมอันแก่กล้าที่สืบทอดมาแต่บรรพบุรุษ ทันใดนั้นเอง สัมผัสแห่งญาณของเขาก็รับรู้ถึงกระแสพลังงานมืดมิด ไอความโสโครกและชั่วร้ายที่แผ่ซ่านเข้ามาในเขตอาคมของเขา กลิ่นอับชื้นและเหม็นเน่าของความตายคลุ้งเคล้ามากับสายลมวิญญาณอย่างรุนแรง แต่สิ่งที่น่าประหลาดคือ ท่ามกลางความมืดมนนั้น กลับมีบางสิ่งบางอย่างดึงดูดจิตของเขาให้เข้าไปใกล้ ราวกับถูกมนต์สะกด เมื่อจิตของขุนศึกเคลื่อนเข้าไปใกล้ต้นตอของพลังงานมืดนั้น เขาก็ได้เห็นภาพอั
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status