เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย

แนะนำตัวละคร

คีริน อายุ28ปี สูง186เซนติเมตร

เจ้าของบริษัทผลิตเครื่องดื่มหลายชนิดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

ริสา อายุ23ปี สูง160เซนติเมตร

เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เธอคลั่งรักเขา ถึงเขาจะผลักไส แต่เธอก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาสนใจเธอ แต่สุดท้าย…เธอก็กลายเป็นคนไร้ค่าในสายตาของเขา

.

.

.

ตัวอย่าง

“เมื่อไหร่เธอจะเลิกทำตัวน่ารำคาญแบบนี้สักที”

“ถ้ายี่หวายังเป็นเด็กเลี้ยงของคุณอยู่ ริสาก็จะยังทำตัวน่ารำคาญแบบนี้แหละ”

.

.

.

.

.

“เมื่อกี้ฉันดึงออกมาหลั่งนอกทันทั้งสองรอบ ฉันมั่นใจว่าน้ำเชื้อของฉันไม่ได้เข้าไปในตัวของเธอ”

“…”

“ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะมานอนกับเธอ และจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะทำแบบนี้กับเธอ”

“…”

“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอห้ามมาวุ่นวายกับฉันอีกเด็ดขาด”

“…” เธอถึงกับจุกที่อกด้านซ้ายเมื่อเขาสั่งเด็ดขาด ร่างกายและหัวใจของเธอที่มอบให้เขาไป เขาไม่คิดจะเห็นค่าเธอเลยใช่ไหม

“ต่อให้เธอจะให้ฉันเอาอีกสักกี่สิบครั้ง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจในตัวเธอเลย เพราะฉะนั้นเธอก็เลิกตามตอแยฉันซะเถอะ ขอให้ฉันได้อยู่กับยี่หวาอย่างมีความสุขเถอะนะ”

“ได้ค่ะ ต่อไปนี้ริสาจะไม่เข้าไปวุ่นวายคุณกับยี่หวาอีก”

“รับปากแล้วก็อย่าผิดคำพูดแล้วกัน”

.

.

.

.

.

“อย่าไปจากฉันได้ไหม”

“…”

“กลับมารู้สึกกับฉันอีกได้ไหม”

#พระเอกเลว

#พระเอกมีอะไรกับนางเอกแล้วก็ยังไปมีอะไรกับคนอื่น

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“คุณนพคะ! คุณนพ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!” เสียงของอรญาเอ่ยขึ้นอย่างตื่นตกใจหลังจากที่ได้อ่านจดหมายของลูกสาวที่วางไว้ในห้องนอน

“มีอะไรเหรออร ทำไมถึงต้องวิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนั้น” นพรัตน์ผู้เป็นสามีที่นั่งอ่านข่าวอยู่ในห้องโถงหันถามคนเป็นภรรยาด้วยสีหน้าสงสัย

อรญาทิ้งตัวนั่งข้างสามีแล้วยื่นจดหมายของลูกสาวพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงลนลาน

“จดหมายของลูก เมื่อกี้ฉันเข้าไปในห้องของลูกเพื่อจะคุยเรื่องงานแต่ง แต่ก็เห็นจดหมายวางไว้หน้ากระจกค่ะ”

นพรัตน์รีบรับจดหมายมาอ่านอย่างร้อนใจ

‘ถ้าคุณพ่อคุณแม่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้แล้ว หนูคงไม่อยู่ที่ไทยแล้วค่ะ หนูขอโทษที่หนีมาแบบนี้ หนูยังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน หนูไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก หนูจะไปอยู่ที่ฝรั่งเศส คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ถ้าหนูพร้อมที่จะกลับบ้านเมื่อไหร่ หนูจะกลับมาเอง ส่วนเรื่องงานแต่งที่จะมีขึ้นในอาทิตย์หน้า ถ้าคุณพ่อคุณแม่ไม่อยากขายหน้าคนในสังคมก็ให้ริสาแต่งงานกับคุณคีรินแทนหนูก็ได้ค่ะ’

‘หนูรักคุณพ่อคุณแม่นะคะ แต่ถ้าหนูไม่หนี คุณพ่อคุณแม่ก็ต้องให้หนูแต่งงานอยู่ดี หนูรักคุณพ่อคุณแม่มากนะคะ หนูจะกลับไปในวันที่พร้อมค่ะ’

‘ไอวา’

“เฮ้อ…ลูกนะลูก” เมื่อนพรัตน์อ่านจดหมายจบก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งเมื่อลูกหนีงานแต่งที่เกิดจากการจับคลุมถุงชน

พ่อของคีรินชื่ออานนท์ ซึ่งนพรัตน์กับอานนท์เป็นเพื่อนรักกันมาหลายสิบปีแล้ว ดังนั้นนพรัตน์กับอานนท์ที่อยากเป็นทองแผ่นเดียวกันจึงให้ลูกของตัวเองได้แต่งงานกัน

งานทุกอย่างได้จัดเตรียมไว้หมดแล้ว การ์ดเชิญก็แจกไปหมดแล้วด้วย

“แล้วเราจะทำยังไงดีคะคุณนพ หรือจะประกาศยกเลิกงานแต่งดี” อรญาเอ่ยขึ้นอย่างตะลีตะลาน ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าจะต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้

“การ์ดเชิญก็แจกไปหมดแล้ว จะให้ยกเลิกได้ไงล่ะ”

“คุณจะไม่ยกเลิกงานแต่ง?”

“ใช่ ถ้าจู่ๆมายกเลิกงานแต่งก็ขายหน้าคนน่ะสิ”

“งั้นคุณก็จะทำตามที่ลูกบอกเหรอ ให้ริสาแต่งงานแทน?”

“ใช่ มันต้องเป็นแบบนั้น”

“แล้วฝั่งคุณอานนท์จะรับได้เหรอถ้าให้คนอื่นมาเข้าพิธีแทนลูกของเรา”

“เดี๋ยวผมจะไปหาอานนท์เพื่อจะคุยเรื่องนี้ งั้นผมไปก่อนนะ” ว่าจบนพรัตน์ก็เดินทางไปหาอานนท์ที่บ้าน

บ้านอานนท์

เมื่อนพรัตน์มาถึงบ้านของอานนท์ก็ยื่นจดหมายของไอวาให้อานนท์อ่าน เมื่ออานนท์อ่านจบก็เงยหน้าพูดกับนพรัตน์ที่เป็นเพื่อนรักกันมาหลายสิบปี

“เอาตามที่หนูไอวาว่านั่นแหละ เพราะถ้าจู่ๆจะให้ยกเลิกงานแต่ง เราก็ต่างขายหน้ากันทั้งสองฝ่าย ตอนนี้ต้องขายผ้าเอาหน้ารอดกันไปก่อน เพื่อไม่ให้เสียชื่อเสียง”

“ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

“แล้วคนที่ชื่อริสาคือใคร”

“ริสาคือลูกของวิฑูรย์ที่เป็นคนขับรถของฉันมาหลายสิบปีแล้ว วิฑูรย์เป็นคนดีและซื่อสัตย์ ลูกสาวของวิฑูรย์ก็เป็นเด็กนิสัยดีด้วย หน้าตาก็ดี”

“แล้วเด็กคนนั้นอายุเท่าไหร่ เรียนจบหรือยัง”

“ริสาเรียนจบแล้ว ตอนนี้ทำงานที่บริษัทขายรถมาสองปีแล้ว”

“ริสาอยู่ที่บ้านนายใช่ไหม”

“ใช่”

“งั้นนายก็นัดริสาให้มาเจอกับคีรินก่อน ฉันอยากให้คีรินกับริสาได้เห็นหน้ากันก่อนแต่งงาน”

“ได้ๆ งั้นฉันกลับก่อนนะ ฉันจะโทรมาบอกนายอีกทีว่าให้คีรินไปเจอกับริสาวันไหน” ว่าจบนพรัตน์ก็ออกไปขึ้นรถหรูหน้าบ้านที่วิฑูรย์เป็นคนขับ ก่อนจะมุ่งหน้ากลับบ้านไป

คอนโดคีริน

“อ๊า อ๊า”

“อ อาา”

หลังจากที่คีรินกับเด็กเลี้ยงคนโปรดได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาแล้ว เขาก็ถอนแก่นกายใหญ่ที่มีเครื่องป้องกันราคาแพงออกมาจากร่องสาวแล้วทิ้งตัวนอนข้างเธอพลางมือหนาดึงถุงยางอนามัยออก เขาโยนทิ้งในถังขยะที่วางอยู่ไม่ไกล ก่อนเสียงหวานใสของเด็กเลี้ยงที่ชื่อยี่หวาจะเอ่ยขึ้น

“คุณคีรินจะเอาแค่รอบเดียวเหรอคะ”

“อืม” เขาลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนที่โทรศัพท์ของเขาจะมีเสียงดังขึ้น ร่างสูงเดินไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนเตียงขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นพ่อของเขาจึงกดรับสายทันที

(ครับ)

“หนูไอวาหนีไปอยู่ฝรั่งเศสแล้ว”

(ฮะ! พ่อว่าไงนะ!)

“หนูไอวาเขียนจดหมายทิ้งไว้ บอกว่ายังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน ก็เลยหนีไปอยู่ฝรั่งเศส”

(งั้นก็ดีเลยสิครับ เพราะผมก็ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเขาเหมือนกัน) เขาก็ไม่อยากแต่งงานแบบคลุมถุงชนเหมือนกัน แต่ก็ขัดพ่อไม่ได้ เมื่อรู้ว่าเจ้าสาวหนีไปเขาก็ดีใจเป็นอย่างมาก

“งานแต่งจะไม่ยกเลิก”

(เจ้าสาวหนีไปแล้ว จะไม่ยกเลิกงานแต่งได้ไงครับ)

“ถ้ายกเลิกงานแต่ง ครอบครัวของเรากับฝั่งนพรัตน์ก็จะต้องขายหน้าต่อคนในสังคม ดังนั้นลูกจะต้องแต่งงานกับริสา ริสาจะมาเป็นเจ้าสาวแทนหนูไอวา”

(แล้วริสาคือใครอีกล่ะพ่อ) เขาถามอย่างหัวเสียเมื่อรู้ว่างานแต่งจะไม่ยกเลิก

“ริสาคือลูกสาวของวิฑูรย์ วิฑูรย์เป็นคนขับรถของนพรัตน์มาหลายสิบปีแล้ว”

(พ่อจะให้ผมแต่งงานกับลูกคนขับรถงั้นเหรอ)

“คนขับรถของนพรัตน์เป็นคนดีและซื่อสัตย์ ลูกสาวของวิฑูรย์ก็นิสัยดีและหน้าตาก็ดีด้วย”

(พ่อเคยเห็นคนที่ชื่อริสาแล้วเหรอ ถึงได้รู้ว่านิสัยดีแล้วก็หน้าตาดีน่ะ)

“พ่อไม่เคยเห็นหรอก แต่พ่อเชื่อสายตาของนพรัตน์”

(…)

“เร็วๆนี้พ่อจะให้ลูกไปดูตัวริสา พ่อจะโทรมาบอกอีกทีว่าจะต้องไปเจอกับริสาวันไหน”

สิ้นเสียงของคนเป็นพ่อ คีรินก็กดวางสายด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อพ่อจะให้แต่งงานกับใครก็ไม่รู้ ก่อนยี่หวาที่นอนเปลือยกายอยู่จะเอ่ยขึ้น