My Twins พันธนาการเสือแฝด

My Twins พันธนาการเสือแฝด

last updateHuling Na-update : 2026-03-16
By:  Karnbarn Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Mga Ratings. 2 Rebyu
68Mga Kabanata
1.1Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ศึกหนีการนัดดูตัว กลายเป็นศึกแอบหนีไปออกเดทกันซะงั้น ชีวิตนี้คิดจะหนีใครก็หนีได้ แต่อย่าเล่นกับระบบฝาแฝดที่แค่อ้าปากมันก็เห็นไปถึงไส้ติ่ง จะเป็นยังไงเมื่อคนที่เราไว้ใจ…ดันไปร่วมมือกับคนอื่น

view more

Kabanata 1

แนะนำตัวละคร

ทิกเกอร์

-ผู้ชายปากร้าย กวนประสาทและเฮฮา ไม่เจ้าชู้ หากว่าเจอคนที่ตรงสเปกเขาจะชอบมองและค่อยๆ เข้าหาเธอเอง

-ทายาทบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ใหญ่ติดอันดับประเทศ การันตีด้วยการเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์อีกหลายแห่งในเขตธุรกิจต่างๆ

อาอิง

-สาวหมวยตัวน้อยน่ารัก ร่าเริงและสดใส เธอมักมองโลกในแง่ดีเสมอ เติบโตมาในครอบครัวใหญ่ที่ความสัมพันธ์ค่อนข้างจะอธิบายยาก

-ทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมและร้านอาหารหลายแห่งทั่วประเทศ

Intro :

เด็กดีอย่างเธอที่ต้องยอมไปดูตัวกับคนที่ปู่เลือกให้ ตอนแรกกะว่าแค่ไปตามใจผู้ใหญ่

แต่พอรู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใครความคิดก่อนหน้านั้นก็แทบไม่อยู่ในหัว

ส่วนเขาที่คิดหนีการนัดดูตัวตั้งแต่วันแรก ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่ยอมให้ตัวเองมีข้อผูกมัด

กลับต้องมาตกม้าตายเพียงเพราะเธอคนนั้นตรงสเปก 100%

เหล่าตัวประกอบ

>ฝั่งพระเอก

ตระกูลวุฒินันท์ไธสง

-ไทเกอร์ = พี่ชายฝาแฝด

-ธันเดอร์,น้ำชา = พ่อแม่

-ทามไท = ปู่

-ลูกแพร,ฟ้าคราม = เพื่อนสนิท

>ฝั่งนางเอก

ตระกูลวรวงศ์พิพัฒน์

-อาตี้,หลิน = พ่อแม่

-เฟยฉี,พิไล = ปู่ย่า

-อาไท,อาย่า = พี่น้องต่างแม่

-ธัญญ่า = แม่ของอาไท,อาย่า

-เพลงขวัญ,มะนาว = เพื่อนสนิท

••••••••••

คำเตือน

⚠️

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาของไรท์เตอร์เท่านั้น สถานที่และเหตุการณ์ต่างๆ แต่งขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน มีฉากร่วมเพศและการใช้ความรุนแรง มีคำพูดที่ไม่สุภาพ เหมาะสำหรับนักอ่านอายุ 18 ปีขึ้นไป

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและคอมเมนท์อย่างสุภาพ

•••••••••••

Intro 

บรื้นนน!!!

ท้ายรถคันหรูค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันหายลับไปจากสายตา ร่างบางที่ยืนนิ่งมองค้างอยู่ถึงกับพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย

“เห้ออ~ น่าเบื่อจริงๆ”

อาอิงสายหน้าและละสายตาออกจากภาพนั้น ก่อนจะตัดสินใจเดินไปที่หน้าโรงเรียนเป้าหมายคงไม่พ้นป้ายรถเมล์ เพราะตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว และเหตุผลที่เธอต้องทำอย่างนี้ก็เพราะว่ารถคันเมื่อกี้คือคนขับรถของที่บ้าน ที่ได้ทำการทิ้งเธอไว้ที่โรงเรียนเหมือนกับหลายครั้งที่ผ่านมา

‘ไม่ใช่คนขับไม่ดี คนที่สั่งต่างหากที่เป็นเด็กผี’

ฟุ่บ~

ร่างบางทิ้งตัวลงนั่งเมื่อมีที่ว่างหนึ่งที่พอดี เธอถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า การขึ้นรถเมล์ไม่ใช่อุปสรรคร้ายแรงอะไรสำหรับเธอ แต่ปัญหาอยู่ตรงที่ว่าบ้านเธออยู่ไกลมากต่างหาก แถมรถเมล์สายที่ผ่านก็มีแค่สายเดียว เป็นชั่วโมงกว่าจะผ่านมาสักคัน

“อยากดีดนิ้วให้มันหายไปซะจริงๆ”

เสียงหวานบ่นพึมพำเมื่อตอนนี้ผู้คนเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ ตัวเลขบนนาฬิกาที่ข้อมือแสดงเวลา 5:47 น. กว่ารถจะมา กว่าจะถึงบ้านเธอคงหมดแรงแน่ๆ

ฟุ่บ~

“อุ๊ย?! ยังไม่อยากกลับเลยอ่ะ”

“รถจะมาอะไรตอนนี้เนี่ย”

“พวกแกไปก่อนเลย ฉันจะอยู่รอคันหลัง”

“จะหกโมงแล้ว รถมันติดนะ”

“กลับก็ได้ ฮืออ~~ ทำไมมานั่งเอาตอนนี้ล่ะ”

เสียงบทสนทนาจากกลุ่มหญิงสาวด้านข้างไม่ได้ทำให้อาอิงสนใจเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้สิ่งที่เธอกำลังทำคือสาปแช่งน้องสาวต่างแม่ที่ทิ้งเธอไว้ที่นี่ต่างหาก

“คอยดูนะ ฉันจะจัดการขั้นเด็ดขาดกับเธอ ยัยน้องเวร!”

“บ่นอะไรของเธอ”

ขวับ!

เสียงทุ้มที่ทักมาจากทางด้านข้างทำเอาอาอิงที่กำลังชกลมตรงหน้าถึงกับชะงัก เธอหันขวับไปมองตามเสียงนั้นทันทีจนได้เห็นใบหน้าด้านข้างของผู้ชายคนหนึ่งที่เธอไม่รู้จัก สิ่งแรกที่สะดุดตาคือไฝบริเวณหางตาด้านซ้ายของเขา และแก้มขาวๆ ที่มีเอกลักษณ์ของความน่ารักแต่งแต้มอยู่ นั่นก็คือลักยิ้มบุ๋มลึก มันเห็นชัดเจนตอนที่เขาอ้าปากกัดไอติมแท่งในมือ

“พูดกับใครอ่ะ?” เสียงหวานเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้วยไม่ค่อยแน่ใจว่าเมื่อกี้เขาได้พูดกับเธอหรือเปล่า

“…” แต่สิ่งที่เขาทำคือค่อยๆ หันหน้ามาสบตากับเธอ นาทีนั้นก้อนเนื้อด้านซ้ายของสาวน้อยวัยย่าง 16 ปี ก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง อาอิงเผลอมองสำรวจใบหน้านั้นด้วยความลืมตัว

“หึ!” จนกระทั่งคนตรงหน้าหลุดขำออกมาเล็กน้อย และเสี้ยววินาทีเขาก็เลิกสนใจเธอไปเลย

มือบางวางทาบที่หน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง ข่มลมหายใจให้เบาที่สุดเพราะไม่อยากให้คนข้างๆ หันมามองกันอีก เพราะแค่เสี้ยววินาทีหัวใจของเธอก็ทำงานหนักมากแล้ว

ในใจได้แต่คิดว่าเขาเป็นใคร ทำไมเธอไม่เคยเห็นหน้า ทั้งๆ ที่อยู่โรงเรียนเดียวกันแท้ๆ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนที่เธอยังคงนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น รถก็ยังไม่ผ่านมาสักคันจนกระทั่งคิดไปถึงความแค้นที่มีต่อน้องสาวต่างแม่อีกรอบ กำปั้นน้อยๆ ทุบลงบนขาตัวเองแรงๆ ระบายความโมโห ดวงตากลมโตมองตรงไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างอีกเลย

“ยัยบ้า เกิดมาเพื่อเป็นเจ้ากรรมนายเวรของฉันแท้ๆ” ร่างบางขยี้หัวตัวเองจนผมที่เปียมาหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง

ตลอดเวลาอาอิงแทบจะไม่สนใจน้องสาวต่างแม่คนนี้เลยด้วยซ้ำ ต่างจากอีกคนที่เอาแต่คอยหาเรื่องเธอ อาย่าคือน้องสาวลูกของภรรยาอีกคนของพ่อเธอ ครอบครัวของอาอิงเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างใหญ่เพราะเมียสองคนอยู่บ้านเดียวกัน มันอาจจะฟังดูแปลกๆ แต่เธอชินแล้ว เพราะมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่เรื่องราวเกิดขึ้นก่อนที่เธอจะเกิดด้วยซ้ำ

แต่สิ่งที่ไม่ชอบใจและยังคงตามรังควานคือพี่น้องพ่อเดียวกันนี่แหละ

“ยัยพยาธิใบไม้เอ๊ย!” แต่ไม่ใช่ว่าเธอจะยอมโดนรังแกอยู่ฝ่ายเดียว หากว่าอีกฝ่ายก็โดนเธอจัดการเช่นกัน เพียงแต่ไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นทิ้งไว้ที่โรงเรียนแบบนี้ “กลับถึงบ้านนะ ฉันจะเอาหมามุ่ยไปเทให้เต็มเตียงแกเลย!”

หมายมั่นปั้นมือด้วยความโกรธแค้น

แต่จู่ๆ ความคิดนั้นก็หยุดชะงักลงเมื่อนึกได้ว่าตอนนี้ตัวเองโดนตัดค่าขนม เหตุเพราะสองวันก่อนเธอขัดขาอาย่าจนน้องสาวต่างแม่ล้มคว่ำหัวทิ่มไม่เป็นท่า แม่ผู้ผดุงคุณธรรมเลยหักค่าขนมเธอมาจนถึงตอนนี้

“ฉันไม่ได้เริ่มก่อนด้วยซ้ำ ทำไมต้องเป็นเราที่โดนลงโทษ” ใบหน้าขาวใสเงยขึ้นมองท้องฟ้าที่แสงเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ ได้แต่ถอนหายใจให้กับชะตาชีวิตตัวเอง “แม่นะแม่ ทำไมชอบใจดีกับคนพวกนั้น”

‘ปี๊นๆๆ’

ร่างเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงแตรรถดังขึ้นตรงหน้า และเมื่อพิจารณาดูดีๆ ก็เห็นว่าคนขับคืออาไทพี่ชายต่างแม่ของเธอ หรือก็คือพี่ชายแท้ๆ ของอาย่านั่นเอง

“กลับบ้านกันครับ” แค่ได้ยินเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียก ใบหน้าสวยหวานก็แบะคว่ำก่อนจะกระทืบเท้าเดินตรงไปเปิดประตูรถ

กึก!

ปลายเท้าเล็กหยุดชะงักเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรไปบางอย่าง ก่อนจะตัดสินใจหันหลังกลับไปมองที่เดิมอีกครั้ง รอยยิ้มค่อยๆ เผยกว้างขึ้นเมื่อได้สบตาคมเข้มของคนที่นั่งเคียงข้างกันมานานเกือบชั่วโมง แม้จะเพียงแค่เสี้ยววินาทีก็เถอะ…มันมีความหมายกับเธอไปแล้ว

“ขอบคุณที่นั่งเป็นเพื่อนนะ…” เสียงหวานดึงความสนใจจากคนที่นั่งก้มหน้ากดโทรศัพท์ จนคนพูดแย้มยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม

“…”

“พี่ลักยิ้ม ^^”

•••••

ปึง!

รถคันหรูค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าโรงเรียนอินเตอร์ชื่อดัง มุ่งหน้าสู่คฤหาสน์ของตระกูลวรวงศ์พิพัฒน์ เจ้าของธุรกิจโรงแรมและร้านอาหารหลายแห่งทั่วประเทศ เจ้าสัวรองหัวเรือใหญ่ตอนนี้คืออาตี้คุณพ่อลูกสามและเมียอีกสอง

“เฮียมาได้ยังไงคะ?” อาอิงหันหน้าไปถามพี่ชายที่เธอนับเป็นพี่ชายจริงๆ เพราะอาไทกับอาย่าคือฟ้ากับนรกสำหรับเธอ ถึงแม้ว่าทั้งสองจะเป็นพี่น้องพ่อแม่เดียวกันแต่นิสัยต่างกันสุดขั้ว

อาไทเปรียบเสมือนพ่อคนที่สองของอาอิง เขาอายุห่างจากเธอถึง 5 ปี ใช่แล้วล่ะ…พ่อของเธอมีลูกกับเมียน้อยก่อนจะมีเธอที่แม่เป็นเมียหลวงที่แต่งเข้าตระกูลอย่างถูกต้อง

“อาย่าโทรไปบอก…เฮียขอโทษแทนอาย่าด้วยนะ” ทุกครั้งที่น้องสาวก่อเรื่อง มักจะเป็นเขาที่รู้สึกผิด

อาไทไม่เคยภูมิใจที่เกิดเป็นลูกชายคนโตของตระกูล เพราะเขารู้ดีถึงเรื่องราวในอดีตว่าคนผิดคือใคร และไม่เคยคิดร้ายกับอาอิงน้องสาวต่างแม่ที่น่ารักน่าเอ็นดูตั้งแต่วันแรกที่เธอลืมตาดูโลก เขารักน้องสาวทั้งสองคนเท่ากัน

เพียงแต่อีกคนค่อนข้างจะเกเรและดื้อรั้น สิ่งที่เขาทำได้คือห้ามปรามและคอยปกป้องไม่ให้ทั้งสองปะทะกันรุนแรง

“ไม่รับคำขอโทษแทนค่ะ” อาอิงปากคว่ำหันหน้าหนีออกนอกกระจก เธอไม่ได้ต้องการให้ใครมาขอโทษแทน คนทำเท่านั้นที่ต้องขอโทษเธอ

“โอเคๆ เฮียจะพาอาย่ามาขอโทษเราเอง”

“คงมาหรอก”

“ว่าแต่คนเมื่อกี้…ใครเหรอ?”

“ไม่รู้เหมือนกัน เขาแค่มานั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ อิง ไม่พูดอะไรสักคำ” จู่ๆ รอยยิ้มก็ค่อยๆ แสยะขึ้นมา เมื่อนึกไปถึงใบหน้าหล่อเหลาของรุ่นพี่คนนั้น

“ทีหลังรอในโรงเรียนนะ แล้วค่อยโทรหาเฮีย แบบนี้มันอันตราย”

“เฮียคิดว่าอิงจะโดนทิ้งอีกแล้วเหรอ?”

“…ไม่รู้สิ”

“เห้อออ~” ก่อนเรียนจบเธอคงเสียสติก่อนแน่ๆ

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

ยุพาดา เนินทอง
ยุพาดา เนินทอง
เรื่องของไทเกอร์ยังไม่มาหรอค่ะ
2026-03-29 13:38:30
0
0
Yuqing Karnjana
Yuqing Karnjana
ติดตามค่ะ...️...️...️
2026-03-13 12:20:21
0
0
68 Kabanata
แนะนำตัวละคร
ทิกเกอร์-ผู้ชายปากร้าย กวนประสาทและเฮฮา ไม่เจ้าชู้ หากว่าเจอคนที่ตรงสเปกเขาจะชอบมองและค่อยๆ เข้าหาเธอเอง-ทายาทบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ใหญ่ติดอันดับประเทศ การันตีด้วยการเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์อีกหลายแห่งในเขตธุรกิจต่างๆอาอิง-สาวหมวยตัวน้อยน่ารัก ร่าเริงและสดใส เธอมักมองโลกในแง่ดีเสมอ เติบโตมาในครอบครัวใหญ่ที่ความสัมพันธ์ค่อนข้างจะอธิบายยาก-ทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมและร้านอาหารหลายแห่งทั่วประเทศIntro :เด็กดีอย่างเธอที่ต้องยอมไปดูตัวกับคนที่ปู่เลือกให้ ตอนแรกกะว่าแค่ไปตามใจผู้ใหญ่แต่พอรู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใครความคิดก่อนหน้านั้นก็แทบไม่อยู่ในหัวส่วนเขาที่คิดหนีการนัดดูตัวตั้งแต่วันแรก ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่ยอมให้ตัวเองมีข้อผูกมัดกลับต้องมาตกม้าตายเพียงเพราะเธอคนนั้นตรงสเปก 100%เหล่าตัวประกอบ>ฝั่งพระเอกตระกูลวุฒินันท์ไธสง-ไทเกอร์ = พี่ชายฝาแฝด-ธันเดอร์,น้ำชา = พ่อแม่-ทามไท = ปู่-ลูกแพร,ฟ้าคราม = เพื่อนสนิท>ฝั่งนางเอกตระกูลวรวงศ์พิพัฒน์-อาตี้,หลิน = พ่อแม่-เฟยฉี,พิไล = ปู่ย่า-อาไท,อาย่า = พี่น้องต่างแม่-ธัญญ่า = แม่ของอาไท,อาย่า-เพลงขวัญ,มะนาว = เพื่อนสนิท•••••••
Magbasa pa
Chapter 1 อาอิง | เจ้ากรรมนายเวร
ปังๆๆ“อาย่า! เปิดประตู!” มือเล็กบอบบางทุบลงรัวๆ เมื่อเคาะดีๆ แล้วเจ้าของห้องไม่ยอมเปิดปังๆๆ!!แกร็ก!“อะไรนักหนาเนี่ย!!”หมับ!“แกเอาของของฉันไปซ่อนไว้ที่ไหน!”“พูดบ้าอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง!”“บ้านหลังนี้นอกจากแกก็ไม่มีใครทำนิสัยแบบนั้นแล้ว”“นี่! เธอกล้าด่าฉันเหรอ!?”“เออ!” ฉันเชื่อเสมอว่าทุกคนมีความอดทน และเชื่อเสมอว่ามันต้องมีสักวันที่ทนไม่ไหว และวันของฉันก็มาถึงแล้วการที่เรามีพี่น้องถึงจะต่างพ่อต่างแม่ หากว่าจะอยู่กันอย่างสันติมันก็ทำได้ แต่บ้านฉันไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่เคยถืออภิสิทธิ์ที่ว่าตัวเองเป็นลูกของเมียหลวงเลยมีอำนาจมากกว่าลูกของเมียน้อย แต่สิ่งที่คนตรงหน้าทำกับฉันบางทีฉันก็อยากจะใช้อำนาจนั้นเหมือนกันเพราะตอนนี้ของสำคัญของฉันถูกคนตรงหน้าเอาไป และเธอปากแข็งไม่ยอมรับ ทั้งๆ ที่มีคนเห็นว่าเธอเอามันไปจริงๆ“มีอะไรกันอาอิง อาย่า” แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ทำอะไร เสียงหวานนุ่มของคุณแม่ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาซะก่อน นั่นทำให้การกระทำของฉันหยุดชะงักไปทันที“แม่ใหญ่ก็ลองถามลูกสาวตัวเองดูสิคะ มายืนโวยวายอยู่หน้าห้องคนอื่นแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน มารยาทต่ำมาก” ยัยนี่เหมือนคนเกิดมาแล้วลืมมารยาทไว้ในท้อง
Magbasa pa
Chapter 2 ขออนุญาตออกไปใช้ชีวิต
คณะวิศวะฯ มหาวิทยาลัยเอกชน SKP“แดกเหล้า!” เสียงทุ้มติดทะเล้นตะโกนขึ้นมาเมื่อเดินลงมาจากตึกเรียน วันนี้เป็นวันสอบวิชาสุดท้ายของภาคเรียน เป็นวันสุดท้ายในการเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สองของพวกเขาทั้งสี่คนทิกเกอร์ เจ้าของคำพูดนั้นเดินยิ้มร่ามือล้วงกระเป๋าอย่างอารมณ์ดี แค่คิดถึงน้ำเมาและเสียงดนตรีในการเฉลิมฉลองการสอบเสร็จของเขาและผองเพื่อน อะดีนาลีนในร่างกายก็พลุกพล่านไปหมด“หึ!” แฝดพี่อย่างไทเกอร์กระตุกยิ้มมุมปากจนลักยิ้มข้างแก้มบุ๋มลึกลงไป สองคนเดินเคียงข้างกัน หน้าตาที่เหมือนกันราวกับแกะ หากไม่สนิทกับพวกเขาก็แทบจะแยกกันไม่ออกคงมีแค่สีผมที่ของทิกเกอร์เป็นสีน้ำตาลเข้มแต่ของไทเกอร์เป็นสีดำธรรมชาติ ส่วนต่างที่พอให้ชาวบ้านได้แยกกันอยู่บ้าง นอกเหนือจากนั้นก็แทบไม่ต่างกันเลย‘ยกเว้นนิสัย’“กูจะเมาให้หัวราน้ำ มึง…ส่งกูด้วย” ลูกแพร สาวสวยคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขึ้นมา เธอหันไปชี้บอกร่างสูงหน้านิ่งที่เดินอยู่ข้างๆ อย่างฟ้าคราม เพราะนอกจากพี่ชายของเธอแล้ว ก็ต้องเป็นเขานี่แหละที่ต้องเก็บเธอไปส่งบ้าน“พี่มึง?”“พี่พอร์ชไม่ว่าง”“กูว่าง?”“เออ!”“…”“หน้าที่มึงไงคะสุดหล่อ” ลูกแพรกระตุกยิ้มทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ใส
Magbasa pa
Chapter 3 อาอิง | มาตามนัด
มหาวิทยาลัย SKPนี่สินะช่วงเวลาแห่งความสุขที่ต้องเก็บเกี่ยว นักศึกษาละลานตาหลากหลายอารมณ์ มีทั้งคนที่ดูตั้งใจมาเรียน บางคนก็เหมือนมาเดินแฟชั่นโชว์ หรือบางคนมาเพื่อจุดประสงค์อย่างอื่น เช่น หาแฟนจึกๆๆขวับ!“แฮ่!!”“อ๊ะ!! ทำไรเนี่ยมะนาว!!” ฉันสะดุ้งโหยงเมื่อหันไปตามแรงจิ้มแล้วเจอเพื่อนสนิทของตัวเองแลบลิ้นปลิ้นตาใส่“แล้วแกยืนทำไรอยู่ สังเคราะห์แสงเรอะ?”“แค่ยืนดูสิ่งที่ไม่เคยเห็น”“งี้แหละน่า~ โลกภายนอกมันก็งี้แหละ” มะนาวกอดคอฉันและมองไปด้วยกัน“แกสอนอะไรให้ยัยอิงอีก” แต่ก่อนที่เราสองคนจะได้คุยอะไรกันต่อ เสียงคุ้นเคยของอีกคนก็ทักขึ้นมา“อย่าใส่ร้าย คุณหนูอาอิงแค่ต้องเรียนรู้โลกภายนอกมากขึ้น ฉันแค่ให้คำแนะนำ”“คนอย่างแกชอบสอนเรื่องไม่เป็นเรื่อง” เพลงขวัญคือเพื่อนสนิทอีกคนที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน เราสามคนสนิทกันตั้งแต่เข้าม.1 จนตอนนี้ก็ตัดสินใจเรียนที่เดียวกันอีกจริงๆ สองคนนี้น่ะตั้งใจเข้าเรียนที่นี่อยู่แล้ว แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจตั้งแต่ทีแรก ได้มาที่นี่แค่เพราะความซวยที่มีน้องสาวอย่างอาย่าก็เท่านั้น‘แต่ช่างมันเถอะ บางทีโชคชะตาคงอยากให้ฉันอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ^^’“ใส่ร้ายยย”“ถึงเว
Magbasa pa
Chapter 4 อาอิง | คนนี้ไม่ใช่
“ทำไม…ไทเกอร์”เสียงของคุณปู่ทามไทแทบไม่เข้าหูฉันเลย สายตายังคงจดจ้องมองคนมาใหม่ที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจฉันเพิ่มมากขึ้น‘แต่ในส่วนลึกของความรู้สึกมันกลับรู้สึกแปลกๆ’“สวัสดีครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมพนมมือขึ้นไหว้คุณปู่และป่ะป๊าของฉัน รอยยิ้มของผู้ใหญ่ทั้งสองรวมถึงสายตาบ่งบอกถึงความพึงพอใจ‘ไม่แปลกใจเลยเพราะไทเกอร์คนนี้เขาหล่อมากๆ’หน้าตาคมเข้ม คิ้วหนา ตาเฉี่ยว จมูกโด่งพุ่งอย่างกับดาราเกาหลี ริมฝีปากกระจับสวยสีเข้มเป็นธรรมชาติ และสิ่งที่ทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาคงไม่พ้นทรงผมอันเดอร์คัทสีดำสนิทนี้ ที่สะกดสายตาให้ทุกคนหันมองจนเหลียวหลังถึงแม้ว่าเขาจะแต่งตัวธรรมดาด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำที่พับแขนขึ้นมาเล็กน้อยกับกางเกงยีนส์สีเดียวกัน แต่ออร่ากระจุยกระจายมาก แถมตัวยังหอมมากๆ อีกด้วยฉันสะบัดหน้าเล็กน้อยเมื่อเผลอจ้องนานเกินไปจนเขาจับได้ เลยแก้เก้อโดยการหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มแทนซะเลย“นั่นแก้วป๊า”เพล้ง~มือเล็กชะงัก เสียงของป่ะป๊าเบรกฉันซะหัวทิ่มเลย“หึๆ เขินเหรอลูก”“เปล่าสักหน่อย” ฉันก้มหน้างุดตอนที่ป่ะป๊ายื่นหน้าเข้ามากระซิบให้เราได้ยินกันแค่สองคน“หน้าแบบนี้ถือว่าผ่านมั้ย ปู่เรายังตาถึง
Magbasa pa
Chapter 5 อาอิง | จุดประสงค์
“แล้วเธออยากหมั้นกับคนที่ไม่รู้จักหรือไง”“หนูจำเป็น” ฉันตอบไม่เต็มเสียงและหันหน้าหลบสายตาเขา“ยังไง?”“เฮียรู้ใช่มั้ยว่าครอบครัวหนูไม่ค่อยเหมือนใคร”“พอรู้ แต่ไม่มาก” รู้มากรู้น้อยไม่สำคัญหรอก อย่างน้อยเขาก็รู้ มันก็ไม่ใช่ความลับที่จะบอกใครไม่ได้ แต่หากว่าพูดกับคนที่ไม่รู้เลยเขาคงคิดว่าฉันกุเรื่องขึ้นมาแน่ๆ“นั่นล่ะค่ะ ป่ะป๊ามีเมียสองคน ลูกชายคนโตของท่านเป็นลูกที่เกิดกับเมียอีกคน แม่ของหนูถึงจะเป็นเมียหลวงแต่กลับไม่มีลูกชายที่จะสืบทอดวงตระกูลได้” ฉันมองตาเขาตลอดตอนที่พูด พยายามสื่อให้รู้ว่าฉันไม่คิดจะโกหกเขาแม้แต่น้อย‘และฉันรู้ว่าเฮียไทเกอร์ฉลาดและมองคนออกแน่นอน’“...”“ที่หนูยอมรับหมั้น เฮียอาจจะคิดว่าหนูเห็นแก่ตัวก็ได้ เพราะมันเหมือนบ้านหนู...ไปจับน้องชายของเฮีย” ฉันเว้นวรรคเล็กน้อยกับประโยคนั้น แต่ปฏิกิริยาของเขายังคงนิ่งเฉย งั้นฉันจะคิดว่าเขาเชื่อและตั้งใจฟังฉันอยู่ละกัน“...”“แต่หนูไม่ได้คิดแบบนั้นนะคะ หนูไม่ได้คิดที่จะพึ่งพาบ้านของเฮียเลย”“อือ” คงเป็นเสียงแรกที่ออกมาจากปากของเขาตั้งแต่ฉันเริ่มอธิบาย อย่างน้อยเขาก็รับรู้แล้วละนะ“และก็เรื่องที่หนูทำ เฮียจะเชื่อมั้ยไม่รู้นะคะ
Magbasa pa
Chapter 6 อาอิง | สร้างพรหมลิขิต
“ห๊าาา!!!” เพื่อนสองคนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน เมื่อฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ตอนนี้พวกเราเลิกเรียนแล้วล่ะ ไม่มีคาบต่อเพราะอาจารย์ยกคลาสช่วงบ่าย ฉันคันปากอยากเล่ามาตั้งแต่เช้า เพิ่งจะมีโอกาสเอาตอนนี้“กะ…แกจะมีคู่หมั้นแล้วเหรอ?” มะนาวยกมือขึ้นทาบอก ท่าทางที่ดูโอเว่อร์ทำฉันหลุดขำพรืดออกมาโชคดีที่ร้านน้ำแข็งใสที่เรานั่งอยู่คนไม่เยอะ ไม่งั้นคงเรียกความสนใจได้ไม่น้อยกับเสียงเพื่อนทั้งสอง -_-“แกไม่ปฏิเสธเหรออาอิง” ส่วนเพลงขวัญหน้าตาดูจะซีเรียสมาก ฉันรู้เพราะเพื่อนคนนี้หวงเหมือนฉันเป็นลูกที่มันคลอดออกมา“ตอนแรกตั้งใจจะปฏิเสธนั่นแหละ”“แต่เพราะเป็นหมอนั่นแกเลยยอมรับ ง่ายไปมั้ย?” ฉันมีเพื่อนสนิทแค่สองคน ไม่แปลกที่เรื่องของคนที่ฉันชอบมะนาวกับเพลงขวัญจะรู้ นึกถึงตอนนั้นมะนาวยังแอบเอาของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ไปใส่ในล็อกเกอร์ของพี่ทิกเกอร์อยู่เลย แค่คิดฉันก็เขินแล้ว -///-“งื้อออ~~ อย่าด่ากันสิ”“ฉันหมายถึงแกยอมรับง่ายไปมั้ย” มะนาวกรอกตามองบนใส่ฉันทันที นึกว่าเพื่อนจะด่าว่าฉันใจง่ายซะแล้ว ถึงมันจะจริงก็เถอะนะ ^^“ลองดูก็ไม่เสียหาย ฉันคุยกับคุณปู่กับป่ะป๊าแล้วด้วย ว่าถ้าเราสองคนเข้ากันไม่ได้พวกท่านต้อง
Magbasa pa
Chapter 7 อาอิง | แผนพิชิตใจ
“บอกแค่ว่าไม่อยากหมั้น” ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า พี่ทิกเกอร์ขบกรามแน่นจนสันกรามเด่นนูนขึ้นมา ซึ่งสายตาของเขายังคงวางอยู่บนใบหน้าของฉัน“จะเป็นอะไรมั้ยถ้าหนูจะขอคอนแทคจากพี่ หนูอยากรู้เรื่องของเฮียไทเกอร์ค่ะ”“…”“พี่จะช่วยหนูมั้ยคะ?” ฉันถามและใช้ท่าประจำกายของตัวเองคือเอียงคอน้อยๆ รอคำตอบจากปากคนตัวสูง“…เอาไลน์เธอมา” เขาถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูสีดำสนิทไร้เคสป้องกันใดๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ฉันก็รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาบ้างและเปิดคิวอาร์โค้ดให้พี่ทิกเกอร์สแกน“เพิ่มเพื่อนเลยค่ะ” ฉันเอ่ยบอกด้วยความตื่นเต้นแถมยังหลุดยิ้มกว้าง ไม่พอยังลืมตัวขยับไปยืนใกล้เขาและก้มมองโทรศัพท์ในมือหนา เพื่อดูว่าเขากดเพิ่มเพื่อนฉันหรือยัง “ส่งสติกเกอร์ให้หนูด้วย”“วุ่นวาย”“แงะ~” พอโดนว่าก็รีบเงยหน้าขึ้นไปแบะปากใส่เขาเหมือนกำลังงอแง แต่กลายเป็นว่าฉันได้เห็นรอยยิ้มแรกของเขาซะงั้น เพราะพี่ทิกเกอร์เขาหลุดยิ้มจนข้างแก้มบุ๋มลงไป แต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีเขาก็รีบปรับสีหน้าและใช้ไหล่กระแทกฉันให้ถอยห่าง“อย่าเยอะ”“งั้นถ้าหนูอยากรู้ความเคลื่อนไหวของเฮียไทเกอร์ หนูทักหาพี่นะคะ
Magbasa pa
Chapter 8 อาอิง | ชวนออกเดต
10:25 AMฉันนั่งพนมมือไหว้โทรศัพท์ของตัวเอง ภาวนาว่าขอให้แผนการสำเร็จเพราะตอนนี้ฉันต้องทักไปชวนพี่ทิกเกอร์แล้วLine : พี่ทิกเกอร์ AhhIng : พี่ทิกเกอร์คะวันนี้เป็นเช้าวันหยุด ฉันไม่รู้ว่าพี่เขาจะตื่นหรือยัง ไม่รู้ว่าจะไปรบกวนวันพักผ่อนของเขามั้ย ส่งไปแค่ข้อความสั้นๆ หากว่าเขาว่างเขาก็คงตอบกลับมาเองแต่ขอให้ตอบกลับมาเร็วๆ เถอะ ตอนนี้ฉันตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดโซฟาแล้วเนี่ยติ๊ง~“โอ๊ะ!” แค่ได้ยินเสียงข้อความดังขึ้นมา ฉันก็รีบคว้ามาเปิดดู และก็เป็นพี่ทิกเกอร์จริงๆ ด้วย “กรี๊ดดด~~~”P’Tigger : ว่า?ถึงจะเป็นแค่คำสั้นๆ แต่แค่นั้นหัวใจฉันก็ทำงานหนักแล้ว ใบหน้าร้อนผ่าว ร่างกายตื่นตัว แบบนี้สินะการนั่งรอข้อความของคนที่เราแอบชอบ ผ่านมาตั้งหลายปีฉันยังรู้สึกชอบพี่เขาอยู่แล้ว แถมตอนนี้ยังรู้สึกมากว่าเดิมอีกด้วยAhhIng : อาทิตย์หน้าพี่ว่างวันไหนคะถามกลับไปแล้วก็มานั่งลุ้นอีกว่าพี่เขาจะตอบกลับมาตอนไหน จะตอบว่าอะไร จนตอนนี้ฉันไถลตัวลงมานั่งบนพื้นพรมแล้วP’Tigger : ทำไมAhhIng : ไปเลือกของขวัญเป็นเพื่อนหนูได้มั้ยคะ?คงเป็นคำถามที่ตื่นเต้นและลุ้นระทึกที่สุด นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้ออกเดตแถมยังเป็นคน
Magbasa pa
Chapter 9 ทิกเกอร์ | อาการประหลาด
‘ทำไมต้องตั้งใจขนาดนั้นวะ ก็แค่กำไลกากๆ’เห็นแล้วโคตรจะหงุดหงิด อากาศก็ร้อนฉิบหาย ดวงอาทิตย์อยู่กลางกบาลกูละมั้ง“เสร็จแล้ววว”เสียงเล็กๆ ดังแทรกอารมณ์ขุ่นมัวของผมขึ้นมา พอหันไปมองก็เห็นรอยยิ้มกว้างจนตาหยีของยัยจอมจุ้น ไม่รู้จะดีใจอะไรนักหนา ลูบอยู่นั่นแหละไม่จูบมันเลยล่ะจุ๊บ~“เฮียไทเกอร์ต้องชอบแน่ๆ เพราะหนูตั้งใจทำสุดฝีมือเลย”‘กูจะบ้าตาย’“เสร็จแล้วก็กลับ” ผมเอ่ยบอกและขยับตัวลุกขึ้น คว้าแก้วน้ำที่เหลืออยู่เล็กน้อยมากินต่อ ไม่มีมันผมคงหงุดหงิดมากกว่านี้เพราะขาดน้ำตาล“เฮียไทเกอร์ว่างวันไหนนะ จะได้เอาไปให้”“เอามา ฉันเอาไปให้มันเอง”“จะดีเหรอคะ?”“เออ เธอหามันไม่เจอหรอก”“แต่หนูโทร…”“มันไม่ว่าง”“อ่า…ก็ได้ค่ะ พี่อย่าลืมนะคะ บอกว่าหนูฝากมาให้ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยด้วย”“เออๆ”“พูดไม่เพราะเลย”“บ่นอะไร กลับได้แล้ว”“ค่าาา~”พลั่ก!“อุ๊ย!”“ประชดเหรอ?”“เปล่าสักหน่อย”ทำตัวโคตรน่าหมั่นไส้ พอโดนจับได้ก็แบะปากคว่ำอย่างกับเด็กสามขวบ เหอะ!‘กูไม่เอาหรอกพี่สะใภ้แบบนี้’@คอนโดทิกเกอร์ กำไลกากๆ ที่ยัยเด็กนั้นทำตอนนี้อยู่ในกำมือของผมแล้ว กำลังคิดอยู่ว่าจะเอามันไปทิ้งที่ไหนดีไม่ให้เหลือหลักฐาน“
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status