Chapter 2:

NIEL POV

Pakiramdam ko ay lalabas na ang puso ko sa lalamunan ko dahil sa gulat. 

Lintik! Paano ko ba nagawang matapakan ang sangang 'yon? Sumpa man, kapag nahuli ako, siguradong sisante ako nito. Nakakainis, anong gagawin ko? Sige na, utak, mag-isip ka huwag ka munang lumipat mula sa ulo ko pababa sa pagitan ng mga hita ko!

Pero sa gitna ng pagpa-panic ko, biglang gumana ang maliit kong utak sa paraang parang himala. 

Aha! May naisip ako. Sa halip na magmamadaling tumakas na magbibigay lang ng hinala kina Senyorita Grace, nagpasya akong gawin ang pinakabobo at pinaka-walang kwentang bagay na maiisip ng isang normal na tao.

Naghikab ako nang malakas, 

"Hoooaaahhhmm!" Tapos, nagkunwari akong kinakamot ang ulo ko kahit hindi naman ito makati. 

Para lang magmukhang natural na magulo ang buhok ko, na parang bagong gising lang. Habang kumikilos nang sobrang bagal, naglakad ako palapit sa kotse, na parang wala akong nakitang nangyayari sa loob ng mamahaling sedan na 'yon.

Gayunpaman, sa gilid ng aking mga mata, nakita ko ang mabilis at nag-aalalang paggalaw sa loob ng sasakyan. Ang anino ng lalaking nakaupo sa kandungan ni Senyorita Grace ay mabilis na dumulas pababa sa ilalim ng dashboard. Nagtatago sa likod ng manibela na parang isang maliit na magnanakaw na nahuling gumagawa ng krimen.

Samantala, bumukas nang mabilis ang p***o ng kotse. Lumabas si Senyorita Grace, habang hingal na hingal pa rin at mabigat ang paghinga.

"I-ikaw! Anong ginagawa mo rito?!" mataray niyang tanong, na may bahagyang panginginig sa boses. 

Sinusubukan niyang magtunog matapang, kahit na sobrang pula ng mukha niya na parang nilagang alimango.

Huminto ako sa paglalakad at tumingin sa kanya nang may pinaka-inosenteng ekspresyon na maiisip. 

"Ah, Senyorita Grace? Ahm, Senyorita lilinisan ko lang sana ang kotse niyo. Dumaan kasi kayo sa baha kanina, at nag-alala ako na baka kalawangin ito kung hahayaan lang hanggang bukas."

Mukhang nahihirapan si Senyorita Grace na pakalmahin ang kanyang paghahabol-hininga. Gayunpaman, hindi nagawang tumuon ng mga mata ko sa iba pang bagay sa halip, naakit ako sa kanyang hitsura. Magulo ang ayos niya, pero talagang nakakaakit pa rin. Ang mahaba niyang buhok na dati’y maayos, ay magulo na ngayon tila sinadyang guluhin at may mga basang hibla na dumidikit sa kanyang mga pisngi at leeg.

Ngunit ang pinakamahirap para sa akin na tanggapin o lunukin ay ang suot niyang damit na pantrabaho. 

Nakabukas ang isang butones malapit sa itaas na bahagi ng kanyang dibdib hindi ko matiyak kung natanggal ba ito nang kusa o napunit dahil sa matinding pagpupumiglas kanina. Kaya naman lantad na lantad ang kanyang malalaking dibdib nang higit sa karaniwan. Kumikinang sa pawis ang makinis at maputing balat sa bahaging iyon sa ilalim ng mga ilaw ng garahe, habang mabilis pa ring humihingal ang kanyang matigas at malusog na dibdib.

"Maglilinis ka ng kotse sa ganitong oras ng gabi? Nababaliw ka na ba?" mataray na tanong ni Senyorita Grace, habang abala ang kanyang mga kamay sa pag-aayos ng kanyang pencil skirt na bahagyang umusog pakanan.

"Trabaho ko naman ito, Senyorita. Isa pa, may narinig akong ingay dito, akala ko may naipit na daga o kaya’y nag-aaway na mga pusa!" Mabilis kong nasabi, bagaman nanatiling nakapako ang mga mata ko sa kanyang dibdib 

Dumaloy pababa ang pawis na humahati sa landas ng kanyang dibdib.

 “Sandali, bakit ang dami mong pawis, Senyorita? Basang-basa ang leeg mo. Nag-jogging ka ba sa garahe sa ganitong oras ng gabi?”

Kita ko ang gulat ni Senyorita Grace, ang mukha niyang namumula na ay lalo pang namula sa matinding hiya. 

“Jogging? Kalokohan, Niel! Sino naman ang magjo-jogging sa ganitong oras? Umalis ka na nga lang at tigilan mo ako!”

Pero dahil likas akong may pagka-pilyo at mahilig mang-asar, lumapit ako sa kanya na kunwari ay nag-aalala. 

“Naku, Senyorita nasira ba ang aircon ng kotse? Kaya pala binuksan mo ang mga butones ng blouse mo nang ganyan, siguradong naiinitan ka nang husto ’di ba?”

Nanlaki ang mga mata ni Senyorita Grace sa sinabi ko.

 “Ano’ng sabi mo? Naiinitan?”

“Oo, Senyorita. Kung sira ang aircon, pwede kong dalhin sa talyer bukas. Delikado ’yan, alam mo ang ma-overheat sa loob ng saradong kotse baka maubusan ka ng hangin. Lalo na’t nakita kitang hingal na hingal kanina, parang katatapos lang tumakbo ng marathon,” tuloy-tuloy kong sabi, nang walang kamalay-malay sa sitwasyon.

Habang sinasabi ko ’yun, pinipigilan ko ang tawa ko sa isip ko, habang iniisip kung gaano kaya nahihiya ang nararamdaman ni Senyorita Grace.

“Nathaniel!” sigaw ni Senyorita Grace.

Pak!

Isang malakas na sampal ang tumama sa kanang pisngi ko.

“Bobo kang driver, pervert ka pala. Lumayas ka na! Huwag mo nang linisan ang kotse ngayong gabi, kundi isusumbong kita kay Mommy at patatanggal kita sa trabaho!”

Hinawakan ko ang namamagang pisngi ko, kunwari ay nasasaktan at natatakot. 

“Aray, maawa naman kayo, Senyorita! Sige, sige, aalis na ako. Huwag niyo po akong tanggalin o kaya isumbong gusto ko lang namang tumulong na ayusin ang aircon. Bakit niyo pa ako sinampal?” reklamo ko habang mabilis na umaalis.

Napasinghal nang malakas si Senyorita Grace, saka mabilis na tumalikod at bumalik sa loob ng kotse. Siguradong para sabihin sa boyfriend niya na ligtas na ang sitwasyon, dahil ang tanging nakahuli sa kanila ay isang hangal na driver na nag-akalang naiinitan lang sila kaya sila nagkakaganoon.

Habang naglalakad ako pabalik sa kusina dala ang walang-lamang balde, napangisi ako nang bahagya habang hinihimas ang pisnging sinampal niya. Masakit ito, siyempre, pero ang imahe ng kanyang dibdib na basang-basa sa pawis at ang kanyang hitsura ng nasasarapan habang napapadaing siya ay nanatiling nakatatak sa aking isipan.

 "Matapang siya kung umasta, pero pala-wild pala siya kapag nagiging intimate na ang sitwasyon." Bulong ko sa aking sarili.

Ayaw pa ring kumalma ni junior sa ibaba, sa katunayan kumikirot na ito sa sobrang tigas dahil hindi pa nailalabas ang laman nito. Isang pagsubok na mismo ang paglalakad habang sobrang sikip ng pantalon ko sa bahaging iyon. Sinubukan kong isipin ang mga bagay na hindi nakaka-turn on para pakalmahin si junior tulad ng mga bayarin sa kuryente o ang matapang na mukha ng naniningil ng utang sa nayon. Pero ang imahe ng mapuputing hita ni Senyorita Grace na nakapulupot sa baywang ng kanyang boyfriend ay patuloy na sumasagi sa aking isipan.

Nadaanan ko ang garahe sa gilid kung saan nakaupo kanina si Senyorita Thalia, at naroon pa rin siya. Nang maramdaman kong wala na akong dapat gawin, ibinaba ko ang balde malapit sa pintuan sa likod ng kusina. Balak kong kumuha ng malamig na inumin sa refrigerator para palamigin ang aking ulo at ang katawan kong ito na tila sasabog na.

Medyo madilim ang kusina, naiilawan lang ng maliit na lampara sa itaas ng kitchen set, habang lumalakas ang ulan sa labas, sinabayan pa ng malalakas na hangin na nagpakilabot sa mga salamin na bintana. Kakadikit pa lang ng kamay ko sa hawakan ng p***o ng refrigerator nang biglang...

Bang!

Agad na namatay ang lahat ng ilaw sa malaking bahay. Isang malakas na kulog ang umalingawngaw mula sa itaas ng bubong, na nagpayanig sa sahig sa ilalim ng aking mga paa.

"Naku, patay ang mga ilaw!" bulong ko. Pinakiramdaman ang paligid ng mga dingding, sinusubukang hanapin ang kandila o flashlight na kadalasang nakalagay sa drawer ng kusina.

Nang masindihan ko na ang kandila, gusto kong maglakad papunta kay Senyorita Thalia. Gayunpaman, bago pa man ako makahakbang ay narinig ng aking tainga ang tunog ng pigil na sigaw mula sa sala. Ang boses ng isang babae ay parang gulat na gulat at takot na takot.

"Mommy! Help, takot ako sa dilim! Mommy!"

Walang babala, ang batang babae ay tumalon mula sa sofa sa bilis ng kidlat, na pumulupot sa aking baywang na parang koala. 

"Niel, 'wag mong akong iiwan, natatakot ako sa dilim!" Nanginginig na sabi ni Senyorita Thalia sa akin.

Patuloy na umiiyak ang dalaga. Pero sa kasamaang palad, ang pagtalon niya big

la papunta sa akin kanina ay nagdulot sa mali naming posisyon.

Ang kanyang dibdib, nakadagan sa nagmamatigas na si junior ko!