LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ดวงตาคู่คมทอดมองออกไปยังรถแข่งหลายสิบคัน ที่กำลังทยาน เร่งความเร็วอยู่ในสนาม ก่อนจะล้วงมือเอาโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า กางเกง แล้วโทรออกไปหาลูกน้องคนสนิท(ครับนาย)“ตามสืบทีว่าใครลงภาพนั้น” เขาพูดเพียงเท่านี้ ลูกน้องมือขวา ก็รู้ดีว่าหมายถึงเรื่องอะไร(ครับ ผมจะรีบรายงาน)“อืม”(แต่ผมคิดว่านายน่าจะพอเ
หมวยลี่ไม่รู้ว่าในหัวของเขากำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้ยิ้มออกมา แบบนั้น และเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจเอาซะเลย“ได้สิ ทำไมเฮียจะทำให้ลี่ไม่ได้” คำพูดนั้นฟังดูอ่อนโยน แต่ ขาแกร่งของเขากลับก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนระยะห่างสุดท้ายถูก กลืนหายไปพร้อมลมหายใจร้อนที่เป่ารดข้างแก้มอย่าง
ดังขึ้นมาเฮือกหนึ่ง บ่งบอกถึงความเบื่อหน่ายแชต: ค่ายค่าย: เด็กดี คืนนี้ลี่อยากมานอนกับเฮียไหม?23:30 น.ค่าย: เงียบขนาดนี้ ไม่เห็นข้อความ หรือจงใจไม่เปิดอ่าน23:40 น.ค่าย: -สายเรียกเข้า-เสียงเรียกเข้าที่ดังขึ้นมาทำให้ร่างเล็กตกใจ ดวงตากลมมองบน หน้าจอแสดงชื่อของคนที่ไม่ยอมปล่อยให้ชีวิตของเธอสงบส
ค่อย ๆ แตะลงบนโพสต์นั้น ทว่าเมื่อแตะเข้าไปกลับมีตัวหนังสือเด้งขึ้นมา แทนว่า ‘โพสต์นี้ถูกลบไปแล้วเรียบร้อย’ข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอ เหลือทิ้งไว้เพียงความสั่นสะท้านที่ยังคงกดทับอยู่ในใจเธอยามจ้องมอง“ภาพถูกลบแล้ว” โทรศัพท์ในมือถูกยื่นให้เพื่อนด้วยท่าทีที่นิ่งเฉย นิ่งซะจนโมมายด์คาดเดาอารมณ์ไม่ได้เลย







