LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ชวนให้หมวยลี่แปลกใจพอสมควรเพราะก่อนหน้านี้ค่ายยังขึ้นเสียงตวาดใส่เธอดังลั่นห้อง แววตายัง ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ อะไรกันที่ทำให้อารมณ์ของเขาเย็นลงในพริบตา“เรื่องนี้ดีไหม” ใบหน้าหล่อหันมาถาม ก่อนจะเห็นร่างเล็กเอาแต่ จ้องอย่างไม่ละไปไหน ไม่แม้แต่จะหันมองจอทีวีด้วยซ้ำ “หรืออยากทำ อย่างอื่น?”ค่ายวางรีโ
“อย่าโกหกกันอีกเลยนะคะ”“ดูไม่ออกหรือไง ว่าพ่อก็แค่พูดให้เธออยากไปจากฉัน” ค่ายแก้ สถานการณ์ตรงหน้าด้วยการโกหกอีกตามเคย เพราะเขาเริ่มไม่มั่นใจ แล้วว่า หากเธอรู้ความจริง ยังจะยอมอยู่ในสถานะนี้ต่อไปหรือเปล่าเขาไม่ได้มีความมั่นใจ อย่างที่ประกาศกร้าวเอาไว้ต่อหน้า ผู้เป็นพ่อ“แล้วทำไมเฮียต้องพูดกับคุณ
ออกมาแล้ว จึงกดปิดหน้าจอมือถือแล้วเอาวางไว้ จากนั้นก็เดินไป ล้างผักต่อพอถึงช่วงเย็น ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับห้องไปอาบน้ำ เธอก็ บังเอิญเจอกับเจ้าของคฤหาสน์ที่เพิ่งกลับมาจากบริษัทพอดี ร่างเล็กหยุด นิ่งก่อนจะรีบยกมือไหว้“สวัสดีค่ะคุณท่าน”“ฉันมีเรื่องจะคุยกับหนูอยู่พอดี ตามมาสิ”แม้จะงุนงงแต่เธอก
เมื่อช่วงเช้าค่ายโทรมาบอกว่าจะให้ธันวามารับหลังทำงานเสร็จ@สนามแข่งเจ้าของสนามแข่งกำลังก้มหน้าตรวจตารางแข่งและของเดิมพัน ของวันนี้ แต่แทบไม่มีสมาธิกับสิ่งตรงหน้า ด้ามปากกาถูกกำแน่น ราวกับ อยากให้มันแหลกละเอียดคามือ แววตาคู่คมฉายชัดถึงอารมณ์ที่คุกรุ่น กลางอก“กูนึกว่ามึงอยู่บริษัท”น้องชายคนเล็กท







